Ik zie hem nog zitten in zijn donkerbruine stoel met zijn bril ergens op de hoogte van zijn wenkbrauwen, muziek aan en vaak half in slaap als ik binnenkwam, mijn opa. Hij was gek op Johnny Cash, vooral zijn bekendere live platen (SQ en FP) maar kon later ook de American Recordings erg waarderen. Ergens zat ik zelf middenin mijn tienerjaren en was ik net op de volle metal tour. Aangeschafte truien via de Large van Metallica, Mötorhead en andere grootheden aan, een broek die elke dag een stukje afsleet aan de onderkant van mijn pijpen, je kent het wel. Maar daar zat mijn opa te luisteren met een tevreden blik op zijn gezicht.

Toen hij kwam te overlijden mochten de (klein)kinderen kijken of ze iets van hem wilde houden. Ik koos zijn enorme verzameling boeken over de oorlog en zijn Johnny Cash platen en cd’s. Sterker nog, ik weet nog dat ik mijn neefjes en nichtjes al belde om te vragen of ik ze misschien mocht houden, bang dat iemand anders ze eerder uit zou zoeken. En zo geschiedde, ik viel in de wereld van Johnny Cash.

Ik ben geen pure Johnny Cash fan, verre van, ik ken misschien 1/3 van alles wat hij heeft uitgebracht. Vooral veel bekender werk waarvan de doorsnee muziekkenner denk ik ook een hoop op zou kunnen nemen. Maar ik ben door de jaren heen vooral het oudere stemgeluid van Johnny Cash (de American Recordings) steeds meer gaan waarderen. Die stem waarin je de groeven van het leven hoort zitten, de mooie en minder mooie dingen en de manier waarop je ze met je meedraagt. Er zijn meer artiesten die met de jaren alleen maar beter worden en ik schaar Cash er zeker onder.

American IV heeft voor zoveel moois dat de keuze op MuMe om 3 favorieten uit te zoeken eigenlijk onmogelijk is. Waar te beginnen, de sfeerzettende opener, het immens intense ‘Hurt’, het breekbare ‘Give my love to Rose’, ‘Bridge over troubled water’, waar moet je uit kiezen? Niet, je moet niet kiezen, want op een enkele skipbare track na is het allemaal grandioos. Ik weet niet welke ik het liefste hoor, deze, III of V, het is allemaal prachtig.

Hij staat al lange tijd trouw in mijn top 10 van platen (deel IV dan) misschien niet omdat ik niet 10 betere platen kan noemen maar vooral omdat hij nooit uit mijn top 10 herinneringen kan verdwijnen. Cash op zijn best.