Rijk aan muzikale ideeën en erg gezellig, maar ook wel erg honkebonkerig door de flauwe humor van Nilsson en de bloedirritante strijkers waarmee alles is dichtgesmeerd. Typisch zo’n plaat die ik vaak hoopvol opzet, waarna ik vervolgens moeite heb om hem niet vroegtijdig weer af te zetten.