Typisch zo'n plaat waarvan ik denk: had de tien beste liedjes uitgekozen, daar een mooi halfuurtje van gefabriekt en de rest terug op de plank gelegd. Misschien is het mijn korte aandachtsspanne, maar anderhalf uur Zach Bryan is voor mij echt te lang. Of nee, dat licht helemaal niet aan mijn aandachtsspanne: daarvoor zijn de liedjes, hoe slagvaardig gemaakt ook, toch te doorsnee en eenvormig. En soms prachtig, dat is het probleem niet, want Bryan is een jongen met veel talent. Deze plaat doet het bij mij prima op de achtergrond, maar alleen bij bepaalde liedjes zal ik met aandacht terug blijven keren.