Geen kennis genomen van La Brea (2025) van Hesse Kassel, waarvan Renatto de voorman is. Dit soloplaatje schijnt erop te lijken. Dat wekt de interesse: tamelijk virtuoze jazzrock waar Renatto in het Spaans doorheen schmiert. Ik vermoed dat het een groot voordeel is als je die taal spreekt, want voor mij worden de onverstaanbare teksten in combinatie met de hyperactieve muziek soms een beetje een brij - maar wel een zeer aantrekkelijke brij: duister, chaotisch en dan soms opeens reteclean. Lekkere hoes ook.