Sodeknetter, wat klinkt dit ongelofelijk Frans, en dat is wat mij betreft zelden een aanbeveling. Het songfestivalgehalte is hoog - te pompeus (inclusief de afzichtelijke hoes en de Shakespeareaanse titel) en te weinig écht goede liedjes. Ik ben niet bekend met eerder werk van Lazuli, en op basis van Être et Ne Plus Être zal dat waarschijnlijk zo blijven.

Eerste keer geluisterd, inderdaad een intrigerende plaat. Hessels heeft een fijne manier van zingen en een vaste hand van componeren. De productie is zeer verzorgd en gevarieerd - sommige nummers werken op mijn zenuwen, maar daarop volgt altijd weer iets dat prettiger in het gehoor ligt. De komende dagen zal ik If Not Now, Then When Will It, Be All I Ever Wanted nog een paar keer luisteren, ik ben benieuwd hoe het beklijft. Voor nu 4*.

Oeiii ik heb toch wel moeite met haar stem hoor. Die doet me denken aan mijn deurbel: als je die kort indrukt gaat het prima, maar als je langer dan een seconde op het knopje duwt gaat de zoemer steeds zachter, hij trilt onbeheersbaar en de toon zakt omlaag alsof het arme ding levensmoe is. Even het batterijtje vervangen waarschijnlijk - maar bij de uithalen van Lucinda kan dat niet. Haar voordracht is krachtig, haar stemgeluid onvast maar aangenaam, maar de lange noten zijn echt erg onaangenaam, met een vibrato die zo'n beetje om de toon heen zwabbert.

Liedjes maken kan ze gelukkig wel, en dat doet ze op deze plaat ook vaardig. Niet helemaal mijn smaak - iets te veel van dik hout zaagt men planken - maar het dendert lekker door. De hoes is spuuglelijk. Tot zover.