Meat Loaf lijkt toch wel een beetje een artiest te zijn waar je van houdt, of je vindt het niets. Paradise heeft dit album voor velen stukgemaakt, wat natuurlijk heel jammer is. Dit album blijft bij mij warme gevoelens oproepen en staat dan ook in mijn top 10. Ik heb hier een oude vinyl versie van en dat ie eigenlijk mijn favoriete versie. Het gekraak past uitstekend bij de sfeer die het voor mij oproept.

Dan het album zelf. De samenwerking met Jim Steinman is overduidelijk goud gebleken voor Meat. Op dit album komt dat samen met hele sterke sessie muzikanten. Een deel van de E-Street Band als begeleiding is natuurlijk niet iedereen gegeven.

Bat Out of Hell
Fantastisch begin van dit album. Het titelnummer is mijn favoriete track van Meat Loaf. De muziek klinkt dreigend, de gitaren gieren de pan uit en Meat gromt eroverheen. Het theatrale Steinman sausje doet het fantastisch, waardoor alles klopt aan dit nummer, incl. de schitterende break. Ik zit gelijk lekker mee te blèren en dat stopt pas als het hele album is afgelopen.

You Took the Words Right Out of My Mouth...
Er wordt flink gas terug genomen, maar het wordt zeker niet gelijk allemaal zoetigheid. Ik vind de titel in combinatie met het kussen nog altijd sterk gevonden. Ook hier weer een slimme break met acapella en geklap. Het zou gekunsteld kunnen zijn, maar dat is het absoluut niet.

Heaven Can Wait
Een schitterende ballad. Meat s natuurlijk geen topzanger, maar kan wel emotie overbrengen. Dit nummer laat mij keer op keer weer met kippenvel achter.

All Revved Up with No Place to Go
Het allersterkste van dit nummer blijft voor mij de heerlijke sax. Het is een standaard rocknummer boordevol clichés, maar het luistert oh zo heerlijk weg. Aan het eind gaan Meat en de band volledig los en ik kan dan echt niet meer stilzitten.

Two Out of Three Ain't Bad
Mooie powerballad. Je voelt de pijn van Meat dat zijn meisje uit zijn leven loopt en hem getekend achterlaat, maar wel een levensles wijzer. Hij had zich bij het volgende nummer echter beter aan zijn eigen advies kunnen houden.

Paradise by the Dashboard Light
Het nummer waar Meat Loaf altijd om herinnerd zal worden en één van de ultieme klassiekers uit de muziekgeschiedenis. We hebben allemaal voor paal gestaan tegenover een meisje met wie je dit samen stond te zingen. Uiteraard is het nummer helemaal stukgedraaid, maar met bijna 3 nummers in 1 zit het toch knap in elkaar en is het gewoon vakwerk.

For Crying Out Loud
Dit nummer heeft er bij mij het langst over gedaan om te landen, maar inmiddels is de twijfel ook hier omgeslagen in liefde. Wederom zingt Meat het vanuit zijn tenen en komt de emotie die hij erin probeert te leggen uit je speakers knallen. Schitterende afsluiter.

Al met al is dit album voor mij dus een regelrecht meesterwerk geworden met goede muzikanten, een topproducer en een zwaarlijvige zanger in topvorm. Zet je vooroordelen op zij en geniet ervan.

Ik zie tot mijn grote schande dat ik nog niets uitgebreids over dit album heb gezegd.
Dit is een iconisch document dat de muziekwereld in een aantal opzichten veranderde. Waar ik bij Off The Wall nog regelmatig de knipoog naar Stevie Wonder hoor, vind ik Thriller een echte MJ plaat, waar de MJ sound ontzettend hoorbaar wordt.

Wanna Be Startin' Somethin'
Dit nummer wordt gedragen door het karakteristieke MJ basgeluid met staccato zang. Wat mij eigenlijk pas onlangs opviel, is dat deze sound best wat gelijkenissen vertoont met de MPLS sound van Prince. Allebei strak en kaal, waarbij Prince het funkier maakt en MJ vooral toegankelijker. De enige echte Mama Appelsap is natuurlijk heel lekker in het acapella stuk.

Baby Be Mine
Tot het eerste refrein heb ik bij dit nummer sterk het idee dat ik naar Rock With You 2 zit te luisteren, daarna krijgt het nummer een eigen geluid. Tussen al het geweld op dit album blijft dit net overeind.

The Girl Is Mine
Natuurlijk is dit een heel zoet nummer, maar het idee van een duet van de King Of Pop met de Uitvinder/Godfather Of Pop blijft toch bijzonder. Beide heren zijn hier goed bij stem en dit nummer krijgt extra lading als je bedenkt dat dit duet later net zo makkelijk The Rights Are Mine had kunnen heten.

Thriller
Structuur van het nummer is gelijk aan Wanna Be Startin'. De stem van Vincent Price geeft exact de juiste sfeer aan dit nummer. De clip is nog altijd baanbrekend en zal waarschijnlijk nooit mee verbeterd worden.

Beat It
Met agressieve zang en Eddie Van halen op gitaar probeert MJ dit nummer een rockfeel te geven. Dit lukt redelijk en dit rauwe randje bij een MJ nummer maakt het tot 1 van mijn favorieten op dit album.

Billie Jean
Het eerste "zwarte nummer" dat op de playlist van MTV terecht kwam, lanceerde de carrière van MJ definitief naar een andere dimensie. De kale beat en de gitaar maken dit een ontettend lekker funky nummer.

Human Nature
Op een mooi moment op de plaat gezet als ruspunt na 3 klassiekers. De goede zang zorgt ervoor dat ik dit na al die jaren nog altijd een heel mooi nummer vind.

P.Y.T. (Pretty Young Thing)
Meest klassieke popnummer op de plaat. Coupletje, refreintje, bruggetje; alles zit erin.

The Lady in My Life
Minste nummer op de plaat is deze mierzoete ballad.

Conclusie: dit blijft m.i. een klassieker met eeuwigheidswaarde.

Ik zit niet echt in de jazz, maar ik ben wel gevoelig voor klassieke albums en artiesten.
In dat rijtje mag dit album en Kind of Blue uiteraard niet ontbreken.

Deze plaat vind ik net als een goede single malt. De eerste slok valt wat tegn, maar als je het meer laat rondrollen en eraan gaat wennen, begin je het meer en meer te waarderen. Als niet jazzy vind ik dit nog wel een hele moeilijke plaat omdat er (voor mij als leek) bijna geen structuur te ontdekken is. Toch kan ik er wel van genieten en muzikaal gezien is het reteknap.

Spanish Key is mijn persoonlijke favoriet. De toetsen doen me regelmatig denken aan Riders on the Storm van The Doors, wat natuurlijk ook heel jazzy gespeeld wprdt. Verder vind ik het gitaarspel van John McLaughlin echt heel goed. Het is geen Hendrix of Vai, maar het kleurt ontzettend mooi bij de andere muzikanten.

Het feit dat Miles zo ontzettend van experimentern hield, heeft mijn bewondering en dat is ook 1 van de redenen dat ik mezelf "gedwongen"heb naar dit album te luisteren en het uiteindelijk dus ben gaan waarderen.