Ik had nog niet gestemd, dat trek ik nu recht.
Naast tekstuele referenties nu ook mijn korte mening over de nummers.

Blackstar
Wat een pareltje. Wordt nog steeds elke luisterbeurt beter. Het middenstuk is echt fantastisch en het nummer blijft ontzettend hangen.
'Tis a Pity She Was a Whore
Ligt heel fijn in het gehoor. De sax geeft een ontzettend fijn jazzy smaakje.
Lazarus
De dood van Bowie en de clip geven het nummer een heel beklemmend extra laagje. Met iets meer afstand vind ik het nog steeds een ontzettend goed nummer, maar dat magische glijdt er langzaam af.
Sue (Or in a Season of Crime)
Ik ben niet de enige die dit nummer niet helemaal kan plaatsen, maar dit nummer had van mij door iets anders vervangen mogen worden.
Girl Loves Me
Heerlijk nummer. Prettig sfeertje
Dollar Days
Het verborgen briljantje van het album. Dit groeit bij mij per luisterbeurt en vind ik na Blackstar het beste nummer van het album.
I Can't Give Everything Away
Als afsluiter eigenlijk een beetje jammer. De gitaar redt het nummer.

Bowie is op dit album verrassend goed bij stem en de nummers klinken heel vertrouwd. De jazzy sax versiert de nummers op een prettige manier.
Is dit het beste van Bowie? Niet voor mij.
Word ik weer verrast door Bowie 's veelzijdigheid? Absoluut! Toch weer een andere kant van Bowie.
Al met al gewoon een heel fijn album.

Nieuwe zanger: ik vind zijn uitspraak heel beroerd en dat irriteert soms. Hij heeft een stem in de traditie van de jaren '80 (hard)rockbands en dat vind ik wel prettig.
Mede door het toevoegen van een toetsenist heeft Di-Rect zichzelf opnieuw uitgevonden. Verdwenen is de jongensachtige grunge, gekomen is meer volwassen rock muziek met een poprandje. Met name het eerste deel van het album luistert heel prettog weg. Het wordt nergens briljant, maar is ook nergens slecht.
Deel 2 klinkt iets minder geïnspireerd, maar dat kan ook komen omdat het hele album iets te eentonig is.
Conclusie: De eerste stap naar volwassenheid is gezet, maar ze moeten nu toch echt meer een eigen geluid krijgen om ooit echt boven de middelmaat uit te komen.

Ik wil even beginnen dat ik het eerder verhaal van aERo erg goed vind en heel herkenbaar a;s mannelijke Doe Maar fan in die tijd. 4Us is voor mij het beste NL-talige album ooit en staat ook op 8 in mijn top 10 (momenteel). Een mooi voorbeeld dat stoppen op je hoogtepunt goed kan. De hype rond Doe Maar had Beatles-achtige vormen aangenomen en daar voelden ze zich niet echt heel prettig bij.
Deze plaat is duidelijk meer gericht op een ouder publiek. Als jong jochie vond ik het al prachtig, maar later ben ik de echte kracht van het album gaan waarderen.
Dit album voelt voor mij als een echt Henny Vrienten album met hele sterke teksten. Ik vind de kale arrangementen (zouden ze naar Prince hebben geluisterd?) heerlijk. Drum(computer) en bas bepalen het gluid van dit album met briljante versiering van gitaar en synth.
Dit album is echt een mooi geheel, maar de afzonderlijke nummers hebben wel hun eigen kenmerken.

Doe Maar Net Alsof
Briljant intro en dito tekst zorgen ervoor dat je gelijk in het album wordt gezogen.

Je Loopt Je Lul Achterna
Ohhh, hij zegt lul. Dat was natuurlijk heel spannend. Later de tekst gaan begrijpen en daar wint het nummer flink wat diepgang mee. Lekkere solo van Jan H. ook.

Lajéninaja
Doe Maar had altijd een muzikaal nummer op de plaat staan. Dit nummer heeft dezelfde sfeer, maar dan met zang (als je begrijpt wat ik bedoel).

Nooit Meer Slapen
Het lijkt bijna a-capella over de bas gezongen te worden. Echt ijzersterk gearrangeerd. Ook het wanhopig geschreeuwde nooi-nooi-nooit maakt dit tot een pareltje. De heren laten ook horen dat ze heel goed zijn in Beatles-achtige koortjes. Tenslotte uiteraard een mooi eind van het nummer.

Nachtzuster
Dit vind ik vooral een nummer met een heerlijk aanstekekelijke synth erin. Je gaat bijna geloven dat Henny echt medische hulp wil van de Nachtzuster.

Zoek het Zelf Maar Uit
Een schitterende, poëtische middelvinger. De coupletten zijn redelijk vaag en in het refrein is het recht voor zijn raap. Typisch jaren '80 egoïsme.

1 Nacht Alleen
Dit nummer is natuurlijk vooral bekend van het rijtje namen dat veel van mijn generatiegenoten nog altijd op commando op kunnen dreunen.

Bang
Veel betere tekst dan je door de titel zou verwachten. Ik vind vooral de ritmewisseling tussen couplet en refrein erg leuk.

Heroïne
Staccato gespeeld en gezongen. Heel confronterend nummer, mede geïnspireerd op de problemen rond René van Collum.

Pa
Heb ik vanwege het jeugdsentiment lang het beste Doe Maar nummer gevonden. Ik weet nog dat het op 1 binnen kwam in de hitparade, waar ik als fan toen heel trots op was, omdat het (in mijn beleving) niet vaak voorkwam. De opbouw van dit nummer is erg goed. De generatiekloof wordt hier goed bezongen.

Alles Gaat Voorbij
Lekker pianoriedeltje over de vergankelijkheid. Hoe toepasselijk was dit!

Walska
Melige muzikale afsluiter zorgt ervoor dat je niet blijft hangen in de "alles gaat voorbij" gedachte.

Doe Maar is 1 van die zeldzame acts die elke plaat weer iets beter werd en uiteindelijk stopte op het hoogtepunt. Dit album is iets gelikter dan de voorganger en m.i. wordt Carel Copier wel gemist in de koortjes.
Is Dit Alles
Vooral ijzersterke tekst. over de sleur die ongemerkt in een relatie kan sluipen.

Belle Hélène
Ik denk dat dit nummer anno nu voor heel veel commotie zou zorgen. Toen bezong Ernst sex met een minderjarig meisje zonder dat er rellen ontstonden. Dit is m.i. 1 van de beste Doe Maar nummers met een heerlijke melodie, lekkere zang en spannende tekst.

Vergeet Me
Een veel bezongen thema, maar dit is voor mij een onderschat Doe Maar klassiekertje. Duidelijke tekst op de typische vrolijke noot van de heren.

Situatie
Een echt Ernst nummer gericht op de Doe Maar doelgroep.

Okee
IJzersterk nummer met creatieve tekst voor iedereen die van zichzelf vindt dat hij teveel drinkt, rookt of eet.

Winnetoe
Schitterende NL knipoog naar Apache. Instrumentaal nummer met wat Indianengeluiden aan het eind.

Doris Day
Enorme hit die de definitieve doorbraak betekende. Misschien hier en daar iets te simplistisch, maar niet uit je hoofd te krijgen als het er eenmaal inzit.

Radeloos
Mooi bezongen wanhoopskreet zoals Henny dat uitstekend kan.

De Eerste X
Gefaschineerd door jonge meisjes of niet; hier wordt Ernst echt ontmaagd door een oudere vrouw. Het arme jong wordt ook nog verliefd. Schitterende tekst.

Tijd Genoeg
Heerlijke loom nummer waarin je je lekker kan laten meenemen.

Liever Dan Lief
Lekker uptempo nummer, dat door Tim Immers een tikkie is verkloot. Dankzij de Heideroosjes is het weer goed gekomen: "Veel liever dan Tim". Blijft een ontzettend lekker nummer.

Nachtmerrie (Op Hol)
Niet mijn favoriete nummer van dit album. Wel een leuk sfeertje opgewekt.

Het eerste album met Henny Vrienten is gelijk een enorme stap voorwaarts zowel tekstueel als muzikaal. Er wordt nu echt voor de Ska gekozen en het is niet meer zo akelig melig.

Sinds 1 Dag Of 2
De titel werd veranderd om het radiovriendelijker te maken en dat heeft de band geen windeieren gelegd. Dit is uiteindelijk een echte Doe Maar klassiek en de eerste stap naar de legende die Doe Maar zou worden. Leuke teksten met humor, zonder het Sinterklaasniveau van het vorige album,

Te Laat
Zang van Carel Copier. Als leadzanger vind ik hem niet zo bijzonder als Ernst en Henny, maar de koortjes zijn nooit meer zo mooi geworden als op deze plaat. Dit is verder geen spectaculair nummer, maar wel een lekker uptempo plaatje.

Bella Donna
Het bewijs dat Jan Hendriks als gitarist onderschat is. Hij doet niet veel scheurende solo 's als zijn Amerikaans bijna-naamgenoot, maar kan wel heel mooi ondersteunend aan het liedje spelen.

Smoorverliefd
Mijn perssonlijke eerste kennismaking met Doe Maar. Een ontzettend catchy refrein dat na 1x horen niet meer uit je kop te krijgen is.

Nederwiet
Ja, het is een melig nummer en misschien zelfs banaal. Maar in '80 was Nederland nog niet zo nonchalant t.o.v. nu en daarmee denderde dit nummer toch wel door een paar taboes heen. Gelijk een hele goede cursus voor de hobbyisten thuis.

Nix Voor Jou
Weer gezongen door Carel en ik denk ook dat het daardoor komt dat ik van dit nummer niet onder de indruk ben. Hij heeft een redelijke 13-in-een-dozijn stem en dat is perfect voor koortjes, maar komt in leadzang niet echt uit de verf.

Mis
Gewoon een lekker nummer dat wel laat horen dat de heren t.o.v. hun debuut een stuk volwassener zijn geworden.

Ruma Saja
Ernst bezingt zijn Indonesische roots en stelt en passant het discriminatie probleem van gemengd bloed aan de kaak. Ontzettend goed sfeervol nummer dat dankzij de Ska achtergrond toch een echt Doe Maar nummer is.

De Laatste X
Dit liedje onderscheidt zich m.i. vooral door de sterke zang van Henny.

Dansen Met Alice
Heel vrolijk nummer met eigenlijk een heel zielig verhaal zorgt voor een leuk contrast en is daarmee een goede afsluiter van het album dat laat zien dat Doe Maar niet zomaar een Nederpop bandje is, maar dankzij de muzikale vernieuwing en gedurfde teksten klaar is om geschiedenis te gaan schrijven.

OK, mijn mening.
Ik ben Doe Maar fan en kan hip-hop erg waarderen.
Om te beginnen met het Doe Maar deel: dat is echt heel lekker nog iets meer reggae dan de originelen en opnieuw gearrangeerd. Valt mij op hoe Henny zijn stem nog altijd op vroeger lijkt. Ook de nieuwe versie van Nederwiet is erg leuk. Sowieso leukdat Joist weer mee mocht werken.
Dan het rap-deel. Ik vind Gers Pardoel een namaak Extince zonder talent en dat geldt ook voor dit nummer. Opposites zijn normaal wel goed, maar die laten het hier lopen m.i. door veel te dicht bij het origineel te blijven.
Ik vind de tekst van Fresku bij Pa echt steengoed en dus een leuke aanvulling. Extince laat maar weer zien waarom hij tot de top van de Nederhop hoort met een heerlijke track.
Al met al valt het rap deel mij tegen, juist omdat Doe Maar al Nederhop (zonder raps) was voor het bestond. Ik vind het ook een gemiste kans dat Def P er niet op staat. Hij is in mijn ogen de brug tussen Doe Maar en Nederhop.
Als geheel is dit een lekker plaatje.

Dr. Fink is het bekendst als de toetsenist in het chirurgenpak in The Revolution bij Prince. Zijn solo in Head is al bijna een heiligverklaring waard.
Daarnaast is hij nog altijd de muzikant die het langst onafgebroken lid is geweest van een begeleidingsband van Prince en nog altijd 1 van mijn favo muzikanten die met Prince hebben gespeeld.
Nu heeft hij zelf een album uitgebracht waar niets van de invloeden uit Minneapolis is terug te horen. Ik verwachtte een echt syntherseizer album met jaren '80 invloeden (JM Jarre), maar ook dat is het niet.

De Doc heeft geprobeerd popsongs te schrijven met af en toe een elektrisch dance jasje, maar ook gewoon met echte instrumenten. Helaas is hij geen al te beste zanger en als componist van een heel album stelt hij ook wat teleur.
De opener is nog prima, maar dan daalt het niveau flink om pas bij de laatste 3 nummers omhoog te gaan. De afsluiter "Almost Funky" doet zijn naam eer aan, maar is toch een redelijk nummer.

Al met al een teleurstellend plaatje, maar minimaal een halve ster voor het feit dat het van Dr. Fink is.