Rauwe en chaotische, maar toch (licht) atmosferische, mid- tot uptempo black metal uit Boston rondom een soloartiest die zich D noemt en behoort tot de inheemse bevolking Mi'kmaq (ook gespeld als Mi'gmaq, Micmac), die vooral wonen aan de Canadese oostkust en in de Amerikaanse provincie Maine.
Gezien de vijf songtitels wordt door D ook gescreamd, geraspt en gegrunt in de Algonkische taal (een subtaalfamilie van zo'n 40 verschillende indiaanse talen) van de Mi'kmaq, al zit er ook een Engelstalige titel tussen. Nouja, als hij in het Nederlands of Oezbeeks zijn zielenroerselen eruit had geschreeuwd, had ik het ook geloofd. De albumtitel schijn je te vertalen als 'Duivel', hoogst origineel natuurlijk.
Ondanks de lo-fi productie en de wat chaotische sound klinkt het productioneel toch heel krachtig.
De intensiteit, sfeer, drive en zwartgeblakerde energie spreken me erg goed aan, zeker een ziedende track als 'Gjiapigji'j' die als een helse furie om zich heen slaat.
Qua normering zit ik tussen een 3,5* en 4* in, laat ik naar boven afronden.