Om Lura even bij te staan in zijn terecht gloedvolle recensie copy-paste ik hier mijn reactie op de Facebookpagina van Laïs:
"Niet alleen de muziek, maar ook zeker de hoes zou nog mooier en prachtiger uitkomen als lp. 't Zou toch fantastisch zijn als er na 25 jaar eindelijk een eerste lp van Laïs verschijnt?

De eerste luisterbeurt zorgt in ieder geval weer voor bakken met kippenbulten en sensorische opwinding. Blijkt nota bene de single 'Orion', welke psychedelische coupletten een sterk Broadcast-meets-The United States Of America gevoel oplevert (resp. een 00s en late-60s band), nog een van de minst opmerkelijke nummers te zijn, terwijl die ook al prachtig is. Wat een hoog en constant niveau, elk nummer heeft iets speciaals en bijzonders: chapeau!
En '1 en 1 is 2' lijkt wel een sprookje uit 1001 nacht gezongen door Pippi Langkous zonder dyscalculie. Wat een fabelachtig mooi nummer: nu al de nieuwe Laïsklassieker (amazing coole baslijnen ook!). Sowieso zijn de Oosterse invloeden in diverse nummers een zeer fijne toevoeging in jullie sound.

Het is het lange, lange, láááánge wachten op echt nieuw studiomateriaal waard geweest. Al is dertien jaar wel écht erg lang, hoor..."

Benieuwd hoe het op 18 november in Helmond uitpakt.

Wat een gave bluesbased protometalstomende hardrockklapper is dit, zeg! Helemaal in mijn straatje. Fantastische gitaarsound en -solo's. Zelfs de rauwe Spaanstalige zang is geen spelbreker (een zeldzaamheid). Openingsnumer is bij mij een instant classic en gaat in het mapje "absolute favoriete 70s tracks'. Dit vind ik veel beter dan het veel bekendere (en meer metal klinkende) Barón Rojo en is bij mij al na één draaibeurt mijn favoriete band van Spanje.

Wel jammer van de hoes, dat een en al "koop mij niet!" uitstraalt. Wat bezielde de band in hemelsnaam?

Dit album is in 2003 al eerder uitgebracht door Pink Records met een andere albumhoes. DIt is de internationale rerelease. Ik laat het zo staan, aangezien deze heruitgave een veel mooiere albumhoes geniet, maar als een moderator dit ziet en zich geroepen voelt: be my guest.
Haar interpretaties van nummers als 'Matty Groves', 'Banks Of The Nile' of 'Autopsy' zijn zo mogelijk net indringend als de originele versies. Als er iémand in de wereld haar vingers mag branden aan Sandy, dan is het Linde wel. Hartverwarmend warm!

Amusant stemgedrag voor dit album: twee vijven en twee enen.
De nieuwe love or hate it band in metalland?
Het Japanse, vrouwelijke antwoord op Dragonforce vind ik in gepaste doses prima te verteren.
En hoe vermoeiend de voortrazende tsunami aan gitaariffs, bombastische productie en galopperende drumpartijen ook voor je oren zijn, het is wel verdomd catchy gebracht. Met een goede zangeres die zo het zusje had kunnen zijn van Luca Turilli (Rhapsody).
Gek genoeg moet ik soms ook een beetje denken aan een opgevoerde Racer X en Vicious Rumors.
Dat zal mijn leeftijd wel zijn.

Prijsnummer vind ik de fantastische bak symfonische hyperspeedpowermetal van 'Judgement Day': goeiemorregu Yngwie Malmsteen, zo enerverend heb ik jou al niet meer sinds 'Odyssey' gehoord! Als alles zo gaaf was als dit nummer, dan had ik ook tegen de 5-sterren aangeschurkt. En de Maidenesque gitaren en basloopjes in 'Wicked Witch' zijn ook energieker dan wat Maiden ons sinds 'Seventh Son' heeft gegeven. Evenzogoed: het is allemaal wel "veel" en "vol". Alsof je een marathon met je oren aan het sprinten bent. Daarbij is het materiaal wel erg eenvormig en dat is niet alleen af te zien aan de lengte van de songs die allemaal tussen de vijf en zes minuten klokken: meer variatie in dynamiek, tempo en compositie zouden band en album veel goed gedaan hebben. Alleen 'My Orion' is een uptempo powermetalballad en wijkt iets af van sound en songlengte, maar is juist een van de mindere songs.

Een nieuwe liefde zal het voor mij uiteindelijk niet zijn, maar het is verre van haat. Een LAT-relatie of FWB zit er zeker in.
Aanstekelijke plaat en dat zeg ik tegenwoordig nog maar zelden van een plaat in dit genre.