Een van de eerste bands die, met terugwerkende kracht, beschouwd wordt als de start van NWOBHM, is Quartz uit Birmingham. Begonnen als de iewat suffe boogie glamrockband Bandylegs werd de band begin 1977 op een korte tour meegenomen met hun grote countybroertjes Black Sabbath. Geïnspireerd door het veel zwaardere geluid van Sab besloten de band het over een andere, hardere boeg te gooien. Gitarist/toetsenist Geoff Nicholls werd ingelijfd (die een paar jaar later promoveerde naar Black Sabbath), de sullige bandnaam werd veranderd in Quartz en niemand minder dan Tony Iommi himself stelde zich beschikbaar als producer. Dit laatste is ook heel duidelijk terug te horen op 'Mainline Riders', hét hoogtepunt van hun debuutalbum welke in mei 1977 verscheen, en waarop ook nog een aantal misperen staat, composities uit de tijd dat de band nog Bandylegs heette.

Hoe gaaf dit nummer ook is en volgens Martin Popoff, senior heavymetalconnaisseur en auteur van tal van metalboeken, zelfs "possibly the finest NWOBHM song ever" (toe maar, nog voordat de NWOBHM was begonnen is het beste nummer al verschenen?) en een last-minute toevoeging van de band op het Reading Festival in 1977 ten spijt, verkocht het album voor geen ene sodemieter en belandde al snel in de uitverkoopbakken. Het nummer staat ook op de B-kant van de allereerste, maar teruggetrokken single ''Sugar Rain', een voorbeeld van zo'n mispeer (alhoewel ik dat in dit nummer wel mee vind vallen en wat aardige The Who en Jethro Tull-referenties hoor, maar met metal heeft het niks te maken). Een promosingle hiervan is via Discogs voor een tientje te vinden en dat is wel een opmerkelijke devaluatie, aangezien het naslagwerk 'The New Wave Of British Heavy Metal Singles' (van diezelfde Popoff) in 2005 het kleinood nog taxeerde op $70,-.
Niet alles wordt duurder...