Niet gehinderd door enige vorm van jeugdsentiment, ondanks mijn grote (voor)liefde voor 80s thrash die ik, ook destijds, zeer gulzig tot me nam, maar deze band heb ik destijds gek genoeg nooit geluisterd. En dat terwijl de metalmedia-aandacht ruim voldoende was en ik de beide albumhoezen goed (her)ken.
Die drummer maakt het trouwens wel erg herkenbaar met zijn stijl van spelen, maar of dat nou een positief teken is? Hij speelt trash metal, zonder h. Op zich wel vermakelijk, bijna aandoenlijk, maar het heeft ook iets onbeholpens. De speelstijl van de band doet me doet mij denken aan de (Venice) thrashcore van Excel, No Mercy en vroege Suicidal.
Ik zie trouwens nu pas dat de band alweer sinds 2015 opnieuw bestaat en in dat jaar ook een EP'tje heeft uitgebracht. De enkeling die zich heeft gewaagd aan een mening hierover, die was niet mals.