Waar het genre war metal, Bolt Thrower's groovende oorlogsmetal op 78-toeren én het platenlabel Nuclear War Now elkaar verenigen. Drie keer war. Kortom: dit klinkt als Wereldoorlog 3.
Jammer dat de band voor zo'n knullige puberbandnaam heeft gekozen, daardoor heb ik de band al die jaren links laten liggen en pas recentelijk, maar veel te laat ontdekt hoe bezeten, giftig, massief en verdomd sterk hun materiaal is.

'Prayer' is mijn favoriete classic rock-epic aller tijden*), vooral het slot is een zinderende apotheose dat stuitert van de maniakale adrenaline. Eeuwig zonde dat dit nummer niet eenzelfde status geniet als Stairway to heaven, Child in time, Look at yourself, Comfortably Numb, November Rain etc.etc. en in de obscuriteit is blijven hangen.

*) samen met het tweede deel van een willekeurige live-uitvoering van Lynyrd Skynyrd's 'Freebird'.

In een lijstje met extreme muziek stond deze mij onbekende artiest als allerextreemste aangeven: nog véél heftiger dan bijvoorbeeld Sunn O))), Dragged Into Sunlight en Hell. 'Gewoon' uit Nederland. Al is het een mysterie gebleven wie er in de jaren 00 achter de naam Gulaggh schuilging (en ook opereerde onder de naam Stalaggh).

Het is een opmerkelijk verslavende kakafonie van gemurmel, Stalin-speeches, maniakaal gekrijs, babygejank, hysterisch en/of vals getoeter, snerpend (viool)gekras, ondefinieerbare bromtonen en industriële noise die steeds intenser en helser wordt. Het zijn o.a. opnames van daadwerkelijk mentaal gestoorden en baby's. Het resultaat is pure atonale brij, maar tegelijkertijd lukt het mij niet om het af te zetten. Sterker: het album staat op repeat. Ik luister 'em nu al voor de derde keer op rij.

Het klinkt als One Flew Over The Cuckoo's Nest recht in de rottende aars van Beëlzebub, tussen alle krioelende maden, opengescheurde aambeien en walmend anaal eczeem.
Voorwaar een verduveld smerig stinkend werkje dit: fascinerend en knap gedaan!

Hier een artikel met meer achtergrondinfo.