Tja… Give It To Me en vooral 4 Minutes waren toch echt wel gigantische wereldhits. Ook Miles Away is één van m’n favoriete Madonna nummers. De rest van dit album daarentegen… Mwah. Om over die cover maar te zwijgen.

Gelukkig herpakte ze zich in 2015 met Rebel Heart dat in alles veel beter was.

Naar mijn mening is dit één van Madonna's beste albums uit haar grote repetoir. Het is creatief, uitdagend en zit vol verrassingen. Absoluut geen standaard popalbum dus! Meddellín vind ik één van de mindere nummers van de plaat. Het is zeker geen slecht nummer, maar om de één of andere reden, irriteert het snel. Crave daarentegen is een waanzinnig nummer met R&B / hip-hop invloeden, dat mij in gedachte terugvoert naar de warme zomer van 2019; wat heb ik dat nummer vaak geluisterd zeg!

Zelf heb ik de cd met de deze standaard cover, maar die van de Exclusive versie (met blonde lokken) is zoveel mooier!

Niet al Madonna's albums vallen altijd even goed uit, maar voor mij is dit een zeer geslaagd project geweest. Hoop zeker niet dat dit het laatste is wat we van 'Madame X' horen.

Medellin With Malumma: 6
Dark Ballet: 8
God Control: 8,5
Future Ft. Quavo: 7,5
Batuka: 7
Killers Who Are Partying: 7
Crave Ft. Swae Lee: 10
Crazy: 8,5
Come Alive: 8
Extreme Occident: 8
Faz Gostoso Ft. Anitta: 8,5
Bitch I'M Loca Ft. Maluma: 6
I Don'T Search I Find: 7
Looking For Mercy: 8,5
I Rise: 7,5

Gemiddeld: 7.7

Ben zelf meer van de 00’s en vooral 10’s Madonna, maar vandaag heb ik naar haar debuut geluisterd. Tja… wat zal ik zeggen. Het is inmiddels zo oud (gedateerd), dat het niet helemaal mijn ding is. Slecht is het zeker niet en wie zingt de classics als Holiday niet mee? Als ik 30 jaar eerder was geboren, was ik er in de tijd waarschijnlijk helemaal weg van geweest!

Op dit album staan een aantal geweldige nummers, waarvan Girl Gone Wild iconisch is.

Ik mis deze Madonna stiekem toch wel. Ze was hier sterk en toonde aan dat je geen 20 hoeft te zijn om een sexy videoclip te maken met een geweldige choreografie. Als ik aan Madonna denk, denk ik aan déze Madonna.

Even terug in de tijd… Als 15-jarige jongen ontdekte ik dit album toen ik Ghosttown op de radio hoorde (waarschijnlijk een van de weinige keren dat dit liedje gedraaid werd, maar oké…). Natuurlijk kende ik Madonna, maar ik had me nooit echt verdiept in haar muziek. Toen ik het album voor de eerste keer opzette, ging er een heel nieuwe wereld voor me open. Dit album werd zelfs mijn ‘summer album’ van 2015. Vooral van het nummer ‘Wash all over me’ kon ik geen genoeg krijgen!
Door de jaren heen heb ik altijd wel nummers beluisterd van Rebel Heart. Tijdens de eerste lockdown herontdekte ik het nummer ‘Rebel Heart’ en doet me nu terugdenken aan het moment waarop de wereld letterlijk op slot zat.

Om de een of andere reden heeft dit album me gelijk vanaf het begin gepakt. Hoogtepunten: Living for love, Ghosttown, Hold Tight, Joan of Arc, Icon, HBcity, Inside out, Wash all over me en Rebel heart.

De beats (veel werk van Avici), Madonna’s stem, de sfeer en de teksten. Voor mij is dit echt mijn favoriete Madonna album, ook al zullen heel veel Madonna fans dit nooit begrijpen… Het feit dat dit album (nu al) nostalgische gevoelens opwekt, maakt het natuurlijk alleen maar leuker. Bovendien ben ik door dit album, de rest van Madonna’s albums gaan ontdekken.

Veel artiesten maken na een paar decennia wel een ‘greatest hits’ of een ‘the best of’. Maar er is er maar één op deze wereld die een heel album kan vullen met enkel songs die de nr. 1-positie in de officiële hitlijst hebben bereikt! Maar liefst 18 stuks op het moment van dit album (inmiddels zijn het er zelfs 19). Best bizar als je er over nadenkt.

Het is dan ook rond deze periode dat ik een lamb (fan van Mariah Carey) werd. Toen ik ‘Infinity’ voor het eerst voorbij zag komen op Youtube, stond ik versteld van Mariah’s stem. De jaren hierna heb ik alle albums stuk voor stuk ontdekt en heel veel live-optredens en interviews uit de oude doos op Youtube gezien. Niet alleen van haar stem, ook van haar teksten en haar ‘persoon’ was ik erg onder de indruk. Het maakte me niet uit in wat voor stemming ik was (of ben), Mariah heeft een song of album voor elk moment.

De Lambily was in deze jaren ook erg actief en plaatste na elk nieuw optreden wel een ‘greatest vocals’ video van het betreffende optreden. Ik zag dan ook online dat er veel mensen van mijn leeftijd (toen rond de 17) Mariah Carey ontdekten en fan werden. Het is zo leuk om een artiest te ontdekken die al enige tijd in de business zit. Er ging een wereld voor me open, al wenste ik stiekem toch soms dat ik 20 jaar eerder geboren was om alles ‘live’ vanaf het begin mee te maken!

Onlangs is ook de Japanse bonustrack ‘Runway’ verschenen op de streamingsdiensten. Net als de rest van het album een heel lekker modern R&B-nummer, met een sample van Mariah’s eerdere hit ‘Butterfly’.

Jammer dat dit album best wel ondergewaardeerd en onbekend is voor het grotere publiek. Wat mij betreft is dit hele album pure perfectie. Doet zeker niet onder voor MC’s eerdere werk.

Op social media laat Mariah regelmatig doorschemeren met nieuwe muziek en projecten bezig te zijn. In de corona tijd heeft ze de fans regelmatig verwend met nummer waarin ze acapella zingt en de rust heeft haar goed gedaan (ook naar eigen zeggen). Kan niet wachten op nieuw materiaal!

Dan nog even een review per liedje :

Cry (*****)Een rustige opening van dit album met Mariah’s engelachtige stem begeleid door een piano. Prachtige tekst en gezongen zoals alleen Mariah dat kan. Niet alleen de whistelnoten in de achtergrond maar ook de lage tonen zijn typisch Mariah. In de uithalen is een lichte ‘rasp’ te horen, maar wel afwisselend met zachte tonen. Echt een prachtige opening van dit album.

Faded (*****) Dit nummer begint een beetje met ‘buitenaardse’ tonen en wordt al vrij snel een moderne R&B song. Mariah zingt in de nummer: You're always somewhere, but you're not there for me. Het is dus duidelijk een nummer dat ze geschreven heeft om haar frustraties te uiten. Ook op dit album klinkt haar stem weer fenomenaal. Zeker de whistles zijn waanzinnig.

Dedicated (*****) Dit nummer is duidelijk wat meer ‘fun’ en luchtigheid. Op de achtergrond hoor je rapper Nas steeds zeggen: ‘Carey like Mariah’. Favoriete stukje in dit nummer is de laatste: ‘La-di-la-di-da’. Heerlijk hoe haar stem zelf woorden als ‘La-di-la-di-da’ met zo veel kracht kan zingen dat het haast emotioneel overkomt.

#Beautiful (*****) Dit is echt een van de toppers van dit album. Ik snap nog steeds niet dat dit nummer geen hit is geworden. Dit nummer bevat alles wat je van een moderne pop / R&B song mag verwachten (zeker in 2014). In dit liedje lijkt het soms wel of de Mariah van 1996 aan het zingen is.

Thrirsty (***) Thirsty is een wat meer uptempo nummer. Wat mij betreft past dit meer op haar album MOAIA uit 2009. Desalniettemin is het een lekker nummertje met flink wat girlpower.

Make it look good (****) Heerlijk relax nummertje. Ook hier hoor je weer hoe geweldig Mariah bij stem is.

You’re Mine (Enternal) (*****) Voor mij is dit een beetje ‘We Belong Togheter pt3’. Dit is echt een van mijn favorieten van dit album. De instrumenten zijn typisch moderne R&B maar dan met een wat ‘aqua’ vibe. En die stem… WAANZINNIG! Die laatste uithalen en whistles zijn echt ‘out of this world’!!!

You don’t know what do do (****) Heerlijk discoachtig nummer om op te dansen a la Mariah. De song begint met Mariah’s uithalen zonder muziek. Daarna begint de beat en kunnen we los!

Supernatural (****) In dit nummer hoor je de kinderen van Mariah. Erg cute, maar niet per se nodig voor mij. Want dit nummer is namelijk erg goed. Vooral op het eind wanneer Mariah vocaal weer los gaat. Wederom on fire!

Meteorite (***) Meteorite past in het rijtje van ‘Thirsty’ en ‘You Don’t Know What To Do’. Erg dansbaar nummer met hier en daar wat autotune op de achtergrond. Gelukkig stelt MC ook hier niet teleur door er toch nog wat knappe uithalen aan toe te voegen op het einde.

Camouflage (*****) Een rustiger nummer in dezelfde sfeer als de openigstrack. Ook wanneer Mariah zachtjes zingt zonder uithalen is haar stem echt waanzinnig. Ze heeft zo veel emotie in haar stem en je voelt echt de pijn doordringen in je lijf. Ook hier weer prachtige whistles. Naar mate het nummer vordert, komen de uithalen voor nog meer emotie. Knap werk.

Money (****) Weer een heerlijke luchtig nummer tussendoor! Vrolijk, luchtig en dansbaar!

One More Try (*****) Geweldige cover!!! De eerste seconde dat je Mariah hoort in combi met die orgel weet je dat het goed gaat worden. Wederom klinkt ze hier zo jong en volwassen tegelijk. Ook haar lage tonen zijn ongekend. Vooral de laatste ‘Touch you’ in whistle… KIPPENVEL!

Heavenly (*****) Als je denkt alle smaken gehad te hebben op dit album heb je het mis. Mariah gaat hier namelijk verder in gospel! Uithalen, whistles, fluisteren, kopstem, borststem, Mariah gaat hier vocaal helemaal los. WAANZINNIG!!!

It’s A Wrap (***) Dit nummer kenden we natuurlijk al van het album uit 2009. Maar nu met Mary J. Blidge. Hun stemmen passen erg goed bij elkaar. Leuk gedaan.

Betcha Gon’ Know (*****) Ook dit nummer kende we al uit 2009, maar nu is er wederom iemand aan toegevoegd. Ik vind beide versies echt prachtig. Typisch R&B sound van de late 00’s met een zwaarbeladen tekst en prachtige vocalen.

The Art Of Letting Go (*****) Dit nummer klinkt alsof het van een LP komt. Soms is het beter om dingen te laten gaan, aldus Mariah. Het nummer begint rustig maar eindigt vol vocaal vuurwerk. Een heerlijke kers op de taart en goede afsluiter van dit MEESTERWERK!

Music Box is 30 geworden! Dat kan MC natuurlijk niet onopgemerkt voorbij laten gaan! Op de 30th anniversary edition staan een paar niet-eerder uitgebrachte nummers en live-optredens. My Prayers vind ik een erg mooi nummer met een geweldige uithaal op het einde.

Ook de Hero-2009 versie staat nu op de streamingsdiensten. Persoonlijk hou ik wat meer van de wat ‘rijpere’ vocalen van MC, waaronder deze versie.

Ik had hoge verwachtingen gezien No More Drama en Family Affair. Maar alleen deze twee nummer steken er bovenuit. De rest valt behoorlijk tegen

Kende dit album van Mary niet, vorige week voor het eerst geluisterd. Maar vind dit toch wel een lekker album hoor! Mary geeft haar eigen invulling aan deze sound die toen hoogtijdagen vierden. Het is geen classic, maar gewoon een prima album om zo af en toe is op te zetten, lijkt mij. Beste nummer voor mij is toch wel I Feel Good.

Wat een verrassing is dit! Dit had ik niet verwacht van Mary en ondanks dat het album al bijna 10 jaar oud is, klinkt het nog lekker fris allemaal. De invloed van Disclosure is duidelijk terug te horen, maar ook hoor ik her en der Sam Smith (letterlijk in de backing vocals). Lekker afwisselend album!

Ik heb de laatste tijd wat medelijden met Meghan Trainor. Haar carrière ging onwijs succesvol van start. In een heel korte tijd (van 2014 t/m 2016) had ze een aantal megahits met haar unieke doo whoop sound. Maar helaas is het sindsdien stil op hit gebied (op een catcy kersthit na). Wel brengt ze nog albums uit, waarvan dit album helemaal terug gaat naar haar debut.

En ik vind het leuk! Het is gewoon guilty-pleasure. Het is mierzoet, vrolijk en catchy. Je waant je in een wereld van suikerspinnen, lolly's en roze wolken. Heerlijk als je even nergens aan wilt denken. Of tijdens het schoonmaken in huis, om maar iets te noemen!

En inderdaad... qua sound lijkt het erg op haar debut. Zal ze ooit nog haar succes van weleer evenaren? Who knows. Maar ze doet in ieder geval wel haar best door stug door te gaan met het uitbrengen van albums!

Op het eerste gehoor een leuk album! Maar wel eentje waar ik wat vaker naar moet luisteren om er iets van te vinden. Bij het vorige album was ik gelijk na de eerste keer dat ik ‘m hoorde verkocht, bij deze niet.

En dat nummer met Sia?! Girrrll we horen je amper!!