menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van madmadder. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022, augustus 2022

Belle & Sebastian - The Boy with the Arab Strap (1998) 4,5

gisteren om 12:49 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Lamin Fofana - Shafts of Sunlight (2022) 4,0

afgelopen vrijdag om 18:23 uur

stem geplaatst

» details  

Lamin Fofana - Ballad Air & Fire (2022) 4,0

afgelopen vrijdag om 18:23 uur

stem geplaatst

» details  

Emeka Ogboh - 6°30’33​.​372”N 3°22’0​.​66”E (2022) 4,0

afgelopen vrijdag om 18:22 uur

stem geplaatst

» details  

Boris - Heavy Rocks (2022) 3,5

afgelopen vrijdag om 11:48 uur

stem geplaatst

» details  

Danger Mouse & Black Thought - Cheat Codes (2022) 4,0

afgelopen vrijdag om 11:06 uur

stem geplaatst

» details  

O.C. - Word... Life (1994) 4,0

afgelopen dinsdag om 16:33 uur

stem geplaatst

» details  

Imperial Triumphant - Spirit of Ecstasy (2022) 4,0

afgelopen maandag om 16:46 uur

stem geplaatst

» details  

Makaya McCraven - In These Times (2022) 4,0

afgelopen maandag om 11:03 uur

stem geplaatst

» details  

Geier aus Stahl - Strapazen und Genesung (2022) 3,0

7 augustus, 20:55 uur

stem geplaatst

» details  

Ellen Arkbro & Johan Graden - I Get Along Without You Very Well (2022) 3,5

7 augustus, 13:14 uur

stem geplaatst

» details  

Sarah Davachi - Two Sisters (2022) 4,0

Alternatieve titel: Chamber Music for Consorts in Yellow, Green, and Bronze, 6 augustus, 12:31 uur

stem geplaatst

» details  

John Coltrane - My Favorite Things (1961) 4,0

5 augustus, 22:38 uur

stem geplaatst

» details  

Chat Pile - God's Country (2022) 4,5

31 juli, 20:52 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Beyoncé - RENAISSANCE (2022) 3,5

31 juli, 17:35 uur

stem geplaatst

» details  

Charles Mingus - Mingus Mingus Mingus Mingus Mingus (1964) 4,0

30 juli, 22:14 uur

stem geplaatst

» details  

Lady Blackbird - Black Acid Soul (2021) 3,0

26 juli, 14:17 uur

stem geplaatst

» details  

Joey Bada$$ - 2000 (2022) 3,5

25 juli, 20:53 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Pusha T - Daytona (2018) 4,0

25 juli, 15:30 uur

stem geplaatst

» details  

Jay-Z - Reasonable Doubt (1996) 3,0

24 juli, 14:19 uur

stem geplaatst

» details  

Midori Takada - Cutting Branches for a Temporary Shelter (2022) 4,0

23 juli, 20:02 uur

stem geplaatst

» details  

Cities Aviv - Man Plays the Horn (2022) 3,0

23 juli, 19:21 uur

stem geplaatst

» details  

Pusha T - It's Almost Dry (2022) 4,0

23 juli, 15:43 uur

stem geplaatst

» details  

Midori Takada - You Who Are Leaving to Nirvana (2022) 4,0

23 juli, 12:52 uur

stem geplaatst

» details  

Rafael Anton Irisarri - Agitas al Sol (2022) 3,5

23 juli, 12:06 uur

stem geplaatst

» details  

Nina Nastasia - Riderless Horse (2022) 3,5

23 juli, 10:52 uur

stem geplaatst

» details  

beabadoobee - Beatopia (2022) 3,0

22 juli, 15:51 uur

stem geplaatst

» details  

Arthur Russell - World of Echo (1986) 4,0

19 juli, 20:30 uur

stem geplaatst

» details  

Jeru the Damaja - The Sun Rises in the East (1994) 4,0

19 juli, 20:00 uur

stem geplaatst

» details  

Jasmine Myra - Horizons (2022) 3,5

19 juli, 18:56 uur

stem geplaatst

» details  

Wormrot - Hiss (2022) 4,0

18 juli, 17:22 uur

stem geplaatst

» details  

Kali Malone - Living Torch (2022) 4,0

18 juli, 17:22 uur

stem geplaatst

» details  

Caterina Barbieri - Spirit Exit (2022) 4,0

17 juli, 13:00 uur

stem geplaatst

» details  

Held by Trees - Solace (2022) 3,5

17 juli, 11:54 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Plastikman - EX (2014) 4,0

16 juli, 22:30 uur

stem geplaatst

» details  

Bríi - Corpos Transparentes (2022) 4,0

16 juli, 16:36 uur

stem geplaatst

» details  

Slint - Spiderland (1991) 4,5

16 juli, 15:23 uur

Ik heb een stukje geschreven over dit album, maar in het bijzonder over het 33 1/3 boek over dit album. Het is een beetje een lang stuk dus voor de leesbaarheid hier alleen de eerste paar alinea's en een linkje naar het volledige stuk.

Spiderland van Slint is zo’n album dat iedere zichzelf respecterende muziekliefhebber toch eens gehoord moet hebben. Eind jaren tachtig begon een piepjong viertal met het schrijven van nieuwe muziek. Het album dat uit deze sessies voortvloeide laat nu, dertig jaar later, nog steeds zijn sporen na. Met hun album initieerden ze genres die de namen post-rock, post-hardcore, mathrock en slowcore kregen en vele bands hebben geprobeerd om in de voetsporen van Slint te treden, met wisselend succes.

Het album kwam redelijk vroeg op mijn pad tijdens mijn reis door de wondere wereld van de moderne muziek en ik had direct door dat dit album iets heel bijzonders was. Het echte kwartje viel echter wat later, tijdens mijn studie, en sindsdien prijkt het album in de hogere regionen van mijn top10. Het album heeft een bijna mythische status, niet alleen omdat de muziek zelf volledig uniek is, maar ook vanwege het feit dat dit nog zulke jonge gastjes waren toen ze dit invloedrijke album opnamen en vanwege het feit dat voordat het album goed en wel gereleased was en ze het album live konden spelen, de band uit elkaar viel. De vier leden zouden uitwaaieren naar nieuwe muzikale projecten, waarvan er ook een heel aantal heel erg goed zijn, maar er is in dertig jaar niets voorbijgekomen dat op Spiderland lijkt.

#75 Scott Tennent - Slint's Spiderland (1991)

» details   » naar bericht  » reageer  

black midi - Hellfire (2022) 4,0

15 juli, 16:45 uur

stem geplaatst

» details  

Sufjan Stevens - Carrie & Lowell (2015) 4,5

15 juli, 15:42 uur

Het heeft bij mij best wel lang geduurd voordat ik gegrepen werd door de muziek van Sufjan Stevens. Toen ik een beetje serieus muziek begon te luisteren en te ontdekken, was Illinois (2005) nog niet zo lang uit en je kon op het wereldwijde web je kont niet keren of je kwam dit album weer tegen. Nog steeds scoort het album immense gemiddelden op de verschillende beoordelingssites, maar ik kwam er nooit echt in. Ik knapte vooral af op de meer theatrale, drukke nummers en vond het eeuwig zonde dat Stevens er zo vaak voor koos om het motto 'more is more' na te leven. Op dat album stond immers ook 'John Wayne Gacy, Jr.', een klein, intiem liedje dat mij duizendmaal meer beroerde dan de rest van het album.

Ik heb Stevens sinds Illinois nooit echt meer in de gaten gehouden. Het was helaas niets voor mij, zo dacht ik. Totdat ik de film Call Me By Your Name (2017) zag. Ik was totaal overdonderd door de emotionele impact die die film had en dat kwam niet in de laatste plaats door de liedjes van Sufjan Stevens, die hij speciaal voor de film schreef. Dit was hoe ik Stevens wilde horen, net zoals toen op 'John Wayne Gacy, Jr.'. Met minimale middelen wist hij grootse emoties op te roepen. Vooral van 'Mystery of Love' kreeg ik geen genoeg en na vijf jaar is het één van mijn meest gedraaide nummers ooit (bijna 150 keer).

De liedjes uit Call Me By Your Name zetten de muziek van Stevens voor mij in een ander daglicht, alsof ik na al die jaren eindelijk hoorde wat al die andere mensen jaren geleden al in zijn muziek hoorden. Ik besloot me te wagen aan de rest van zijn oeuvre, maar ben eigenlijk blijven hangen bij Carrie & Lowell. Ik wist het meteen bij de eerste luisterbeurt, ongeveer twee jaar geleden: dit was echt het perfecte album van Sufjan Stevens. Wat ik zo goed vond aan 'John Wayne Gacy, Jr.' en de Mystery of Love EP vond ik terug op dit album, en meer.

Stevens schreef het album na de dood van zijn moeder. Zijn moeder verliet Stevens toen hij een jaar was en leed aan depressies, schizofrenie en verslavingen. Carrie & Lowell is Stevens' poging om in het reine te komen met zijn moeders leven en overlijden. De instrumentatie is mooi, maar minimaal en biedt daardoor alle ruimte om te focussen op Stevens' engelachtige zang en wat hij te vertellen heeft.

Wat ik enorm waardeer aan Stevens, en in het bijzonder aan dit album, is dat hij zo enorm eerlijk is en niet bang is om zich uiterst kwetsbaar op te stellen. Carrie & Lowell is daarom ook zo intiem dat het bijna voyeuristisch aanvoelt om ernaar te luisteren. Maar hoewel de relatie tussen Stevens en zijn moeder natuurlijk uniek is, net zoals alle andere moeder-kind-relaties, weet Stevens de luisteraar heel overtuigend deelgenoot te maken en mee te laten voelen met alles wat Stevens bezighoudt met betrekking tot die relatie. Het zorgt voor een goudeerlijk album met een heel aantal ontroerende momenten.

Zo horen we op het eerste nummer al de regels “I forgive you, mother, I can hear you / And I long to be near you” die meteen al aangrijpend zijn en de toon zetten voor de rest van het album. We horen een zoon die eerlijk is over de zorg die hij tekort is gekomen, maar die nooit is opgehouden met verlangen naar de liefde van zijn moeder. Ondanks Stevens' pijn voel je ook een zeker begrip en empathie voor de moeder die op zoveel vlakken niet in staat was dat te geven wat haar kinderen nodig hadden.

Veel jeugdherinneringen passeren de revue, Stevens probeert het verleden van zich af te schudden door zichzelf met een aantal pijnlijke, vormende gebeurtenissen te confronteren en ook niet blind te zijn voor de gevolgen die deze herinneringen op hem hebben gehad. Het is enorm bewonderenswaardig, het pad dat hij hier bewandelt en ik hoop met heel mijn hart dat hij wat heeft gehad aan het schrijven en spelen van deze muziek. Het is een album dat alleszins therapeutisch klinkt.

Voor mij is Carrie & Lowell in ieder geval één van die unieke albums waarbij de immens verdrietige teksten en de minimalistische, maar hemelse muzikale omlijsting elkaar versterken. Als je op de muziek focust, komt het troostrijke en het sprankje licht naar voren, maar als je vervolgens op de teksten focust voel je des te meer mee met de pijn die Stevens tijdens het maken van dit album ervoer. Die vreemde discrepantie maakt dit tot een uitzonderlijk album dat, ondanks het bijna lieflijke geluid, vele, keiharde mokerslagen in zich herbergt.

Sufjan Stevens - Carrie & Lowell

» details   » naar bericht  » reageer  

John Lee Hooker - Travelin' (1960) 3,0

15 juli, 15:39 uur

madmadders (her)ontdekkingsreis door de sixties en seventies #10: John Lee Hooker – Travelin'

John Lee Hooker is natuurlijk een heel bekende naam, maar ik heb nooit de tijd genomen om me in blues te verdiepen, en ik heb me dan ook nooit gewaagd aan Hookers muziek. Leuk dat ik hem tegenkom op mijn reis door de jaren zestig, en een uitgelezen kans om eens kennis te maken met het genre blues, dat echt wel een hiaat vormt in mijn luisterervaringen.

Naar ik begrijp is dat wat Hooker maakt 'echte' blues, dus fijn om via dit album kennis te maken met het genre. RateYourMusic categoriseert dit album als 'delta blues' en 'electric blues'. Die laatste betekent eigenlijk niet meer dan dat het genre gemaakt wordt met elektrisch versterkte instrumenten, 'delta blues' is een van de belangrijkste stijlen binnen de blues. Het ontstond rond het begin van de twintigste eeuw en werd rond 1920 voor het eerst opgenomen. De gitaar en de mondharmonica zijn de belangrijkste instrumenten (die laatste horen we overigens niet op Travelin'. Bij de gitaar is het belangrijkste kenmerk dat er veelvuldig gebruik gemaakt wordt van de slidetechniek, een techniek die nu onlosmakelijk verbonden is aan de blues.

Je zou kunnen zeggen dat Hooker een klassiek soort blues speelt, maar dat hij ook gebruik maakt van de technologische mogelijkheden (elektrische versterking) om deze klassieke stijl in een nieuw jasje te steken. Travelin' was het eerste album dat door label Vee-Jay werd uitgebracht waarbij alle liedjes in één sessie opgenomen werden. Vandaar ook dat dit album een niet heel gevarieerd geluid kent. Hij wordt hier overigens bijgestaan door een bassist, een drummer en een tweede gitarist.

Laat mij dat gebrek aan variatie nu net het grote minpunt van het album vinden. Ik snap dat er een zekere aantrekkingskracht zit in de persoonlijke ellende die John Lee Hooker met de luisteraar deelt, ergens wekt het hele imago dat hier uitgedragen wordt sympathie op. We zien op de hoes duidelijk een man die geen plek meer heeft om naar toe te kunnen, die door vrouwen en drank platzak geraakt is en die gedoemd is om een leven vol rampspoed te leven. Het is het typische beeld dat je voor je ziet als het gaat over deze muziekstijl, maar ik kan er (in ieder geval in dit geval) heel weinig mee. Het zal ongetwijfeld allemaal ontzettend oprecht zijn, maar het klinkt mij te veel in de oren als het romantiseren van iets dat verre van romantisch is. En toch vind ik dat gebrek aan variatie erger.

Ondanks dat de twaalf liedjes bij elkaar nauwelijks een half uur duren, ligt de eentonigheid al zeer snel op de loer. Als je de aantrekkingskracht van het genre of van Hooker specifiek wel snapt zal het vast heel goed zijn, maar ik hoor hier zelf echt niets interessants in. Als je dit al ervaart als iets wat niet echt oprecht is (wat dan misschien weer mijn gebrek is), dan hebben deze twaalf liedjes die op den duur allemaal op elkaar gaan lijken muzikaal ook nog eens heel weinig te bieden. Het feit dat ik de sfeer niet voel en snap is natuurlijk een minpunt maar daar kan ik me nog wel overheen zetten, maar het eentonige karakter van het album doet mij definitief afhaken. Al moet ik wel toegeven dat inhoud (sfeer) en vorm (hoe de songs in elkaar zitten) misschien dichter bij elkaar liggen en dat ik er verkeerd aan doe om die elementen zo uit elkaar te trekken. Het komt er in ieder geval op neer dat ik dit moeilijk kan uitzitten, ook al duurt het maar dertig minuten.

Toch kan ik hier nog wel een kleine voldoende aan kwijt, maar dat komt vooral omdat ik het in de context van de muziekgeschiedenis wel een heel waardevol document vind en dat ik het luisteren ervan, ook al kan ik er niet van genieten, wel als verrijkend heb ervaren. Het is zinnig om eens te horen hoe een van de voorlopers van rock & roll, blues rock en uiteindelijk hard rock en heavy metal klinkt. Maar nee, een liefhebber kan ik mezelf niet noemen.

Next stop: Freddie Hubbard – Open Sesame

John Lee Hooker - Travelin'

» details   » naar bericht  » reageer  

Dr. Dre - 2001 (1999) 4,0

Alternatieve titel: The Chronic: 2001, 15 juli, 11:28 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Viagra Boys - Cave World (2022) 3,0

14 juli, 11:47 uur

stem geplaatst

» details  

Lupe Fiasco - DRILL MUSIC IN ZION (2022) 4,0

13 juli, 20:24 uur

stem geplaatst

» details  

Global Communication - Blood Music: Pentamerous Metamorphosis (1993) 4,0

Alternatieve titel: Chapterhouse Retranslated by Global Communication, 12 juli, 20:41 uur

stem geplaatst

» details  

Morphine - The Night (2000) 4,0

12 juli, 13:46 uur

stem geplaatst

» details  

Terence Trent D'Arby - Introducing the Hardline According To (1987) 4,0

12 juli, 13:27 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,5 sterren

» details  

Gwenno - Tresor (2022) 3,0

12 juli, 11:40 uur

stem geplaatst

» details  

Dadawah - Peace and Love (1974) 4,5

11 juli, 21:53 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

» details  

Rhythm & Sound - Rhythm & Sound (2001) 4,0

10 juli, 20:28 uur

stem geplaatst

» details  

Robert Wyatt - Rock Bottom (1974) 3,5

10 juli, 12:12 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren

» details  

Meredith Monk - Dolmen Music (1981) 4,0

10 juli, 12:12 uur

stem geplaatst

» details  

Lycia - A Day in the Stark Corner (1993) 4,0

9 juli, 22:24 uur

stem geplaatst

» details  

Ingrid Schmoliner / Hamid Drake - Awon Ona (2021) 4,0

9 juli, 12:12 uur

stem geplaatst

» details  

Varg - Nordic Flora Series Pt. 3 (2017) 4,0

Alternatieve titel: Gore-Tex City, 7 juli, 18:21 uur

stem geplaatst

» details  

Amenra / Cave In / Marissa Nadler - Songs of Townes Van Zandt Vol. III (2022) 3,5

7 juli, 12:05 uur

stem geplaatst

» details  

Conjurer - Páthos (2022) 4,0

5 juli, 11:52 uur

stem geplaatst

» details  

Moor Mother - Jazz Codes (2022) 4,0

4 juli, 16:37 uur

stem geplaatst

» details  

Jeremiah Chiu & Marta Sofia Honer - Recordings from the Åland Islands (2022) 4,0

3 juli, 14:13 uur

Jeremiah Chiu en Marta Sofia Honer, twee muzikanten uit Los Angeles, reisden in 2017 niet af naar de Ålandseilanden met het doel om daar een album op te nemen. Het hoofddoel was om een vriendin en haar moeder te helpen met het opzetten van een hotel op één van deze eilanden, gelegen tussen Finland en Zweden. Ze namen wel hun instrumenten mee, namen regelmatig de geluiden op die wat voor het tweetal betekenden. Soms waren het omgevingsgeluiden, soms gesprekken, soms improvisaties, soms waren het opnames van uitgeschreven composities. In 2019 maakte het tweetal dezelfde trip, wederom vooral om het hotel op te zetten, maar de losse muzikale ideeën van de vorige trip begonnen nu meer vorm te krijgen. Terug in Los Angeles werden al deze losse ideeën samengebracht tot het onlangs uitgekomen Recordings from the Åland Islands.

De elf nummers op dit album zijn allemaal collages van die opgenomen flarden. Sommige van die opnames werden thuis in de studio gemanipuleerd, andere keren belandden de opnames onaangeraakt op dit album. Het resultaat is een bonte verzameling field recordings, neoklassieke composities en elektro-akoestische manipulaties. Al deze losse flarden zeggen op zichzelf niet zo heel erg veel, maar hoe het duo al deze elementen samen heeft gebracht, zorgt voor één van de meer indrukwekkende ambient-albums van dit jaar.

Het gekleurde vinyl van deze uitgave heeft de naam 'infinite sun' meegekregen en als je de plaat in het licht houdt, lijkt het inderdaad alsof je de avondzon in je handen hebt. Chiu en Honer verbleven twee zomers op de eilandengroep en dan kun je daar om middernacht nog gewoon in het licht rondfietsen en muziek maken. Het moet, als je dit normaal niet gewend bent, een enorm gevoel van vrijheid geven en dat gevoel hebben Chiu en Honer enorm goed weten te vertalen naar deze collages. Er gaat een enorme onbezorgdheid, ontspannenheid en vrijheid uit van deze muziek, en het is daarmee een perfect album om je aan te laven op een late, zwoele zomeravond, maar het is ook het perfecte medicijn voor als je stress ervaart. De ontspannenheid die van deze opnames uitgaat, werkt zeer aanstekelijk en ik ervaar het album iedere keer weer als zeer verkwikkend en opwekkend.

Voor de luisteraar vervaagt de grens tussen de manipulatie en de authentieke opnames volledig. Dat zegt vooral dat de manier waarop deze losse opnames bij elkaar gebracht zijn heeft geleid tot een geheel dat bijzonder organisch klinkt, ook al zijn er verschillende bij die volledig gemanipuleerd zijn in de studio. Je waant jezelf, samen met Chiu en Honer, op deze eilandengroep en wordt zelf onderdeel van hoe het duo deze twee trips ervaren heeft. Zoals ik al schreef, die losse elementen zeggen niet heel erg veel, maar deze Recordings from the Åland Islands brengen als geheel wel zeer overtuigende sfeerimpressies van het zomerse leven op deze eilandjes.

Voor mij ligt dit album in de lijn van bijvoorbeeld een The Hilvarenbeek Recordings (2016) van Biosphere. Op dit album worden ook field recordings en studio-opnames samengebracht om een indruk te geven van een bepaalde plek. Die opnames van Biosphere vormden voor mij dé zomersoundtrack van 2019. Deze Recordings from the Åland Islands zijn op weg om de soundtrack voor deze zomer te worden. En wat zou ik graag zelf die sfeer eens gaan proeven op deze eilanden. De muziek en de foto's in het boekje dat bij de plaat zit maken in ieder geval enorm nieuwsgierig. Wie wil er nou niet zelf die onbezorgdheid en vrijheid ervaren die op dit album tentoongespreid worden?

Jeremiah Chiu & Marta Sofia Honer - Recordings from the Åland Islands

» details   » naar bericht  » reageer  

Space Ghost - Private Paradise (2022) 4,0

2 juli, 20:06 uur

stem geplaatst

» details  

The Brian Jonestown Massacre - Fire Doesn't Grow on Trees (2022) 3,5

1 juli, 21:16 uur

stem geplaatst

» details