Fantastische rockplaat met ijzersterke songs. Er zit genoeg afwisseling in. Met het laid-back rocknummer The Lost Art of Keeping a Secret als hoogtepunt. Better LivingThrough Chemistry is een ander hoogtepunt van de plaat. Het nummer begint lekker spacey. De echo over de stem van Homme versterkt de sfeer. Na iets meer dan twee minuten begint die fantastische riff die daarna weer samensmelt met de achtergrondzang en de zweverige sfeer weer terugkomt.

De verschillende zangers zorgen voor extra variatie, zo is het harde Quick and to the Pointless meer een punkachtig nummer waar de zang van Oliveri goed bij past. Dat Oliveri ook kan zingen bewijst hij in het rustige nummer Auto Pilot. De stem van Mark Lanegan (In the Fade) is overigens altijd een genot om naar te luisteren.

De laatste twee nummers vind ik dan weer minder. De instrumental Lightning Song voegt weinig toe en kan gewoon niet boeien. De afsluiter I Think I Lost My Headache heeft een veel te lang outro waar gerust een paar minuten af konden. Maar goed, ik doe altijd een nieuwe cd in de speler zodra het outo begint.