Yes - Going for the One (1977)

Nee

Hé Stalin, ik mis je waardering!!!

Voor mij een van de mooiste yes albums. Als je iets kunt maken zoals Turn of the Century dan kan het niet meer stuk. Zo magistraal, mystiek en vooral: mooi....

@WPE ier nog eentje. Na een pauze van de heren destijds wist ik niet wat ik hoorde top(!)

Vreselijk goed album van de heren, was helemaal weg van Jon's hoge stemmetje, 17 jaar en toen fan van Yes, mooie tijd. Awaken voor het lange werk, schitterend, Wonderous Stories voor het korte werk, mooie ballad....

In 1974 haalde een toenmalige kameraad van mij me over om een keer mee te gaan naar een concert van Yes in de Ahoy. Dat was vlak na het uitbrengen van het overigens tegenvallende Relayer. Drie jaar later zag ik Yes opnieuw met dezelfde kameraad en ook in dezelfde locatie, maar nu na het veel betere Going for the One. Beiden concerten waren overigens weergaloos, maar de groep speelde toen ook alle klassiekers uit de begin jaren 70 plus het meer recente werk.
Vooral het titelnummer en Wonderous stories zijn me het meest bijgebleven. Jammer dat de groep hierna wat wegzakte in het moeras na het (tijdelijke) vertrek van Jon Anderson en Steve Howe.

De Yes van nu hoeft van mij niet meer.
Ik vind het een enge vervelende band geworden met al die nieuwe zangers.
Allemaal gebrainwashes om vooral Jon Anderson te zijn.

Maar dit is nog een prima plaat. De produktie is niet best, maar songmatig dik in orde.
Gelukkig ook wat minder hoogdravend dan de twee voorgangers.
Titelsong is klassiek. Zo mooi.

de titelsong?

De titeltrack 'Going for the one' wordt waarschijnlijk bedoeld?

Steven Wilson kondigde gisteren of eergisteren aan dat er dit jaar weer nieuwe remixes zijner hand zouden uitkomen, o.m. van Yes. Misschien zitten Fragile en/of Going for the One daar wel tussen? Lijkt me niet onrealistisch na eerdere re-releases van The Yes Album, Relayer en Close to the Edge. En remixes dus, veel verregaander dan enkel remasters!

Dat haalde ik ook uit de letter van het bericht

Maar bij "klassiek. zo mooi" denk ik aan zo ongeveer elk ander nummer op dit album eerder dan aan dat schreeuwerige openingsnummer.

Oeps ! Awaken dus.

Om eerlijk te bekennen leerde ik Yes pas kennen met het geweldige album 90125. Deze plaat vind ik zo waanzinnig dat het mijn referentie is geworden voor de muziek van Yes. Ik weet dat over 90125 de meningen verschillen maar in mijn geval is het nu eenmaal zo. Wat heeft Yes trouwens veel albums gemaakt. Toen ze dit album uitbrachten, hadden ze er al 9 gemaakt in 8 jaar.

Het voorafgaande werk van Yes verschilt gelukkig want anders zou het een saaie boel worden. Met Going for the One begint het album krachtig. De stem van Anderson klinkt nog lekker jong en het typische samenzang is lekker aanwezig. Turn of the Century begint lekker minimalistisch met alleen gitaar en wat percussie in de vorm van belletjes en later aangevuld met piano. Een heel mooi nummer! Parallels is een nummer met een zoals ze dat vandaag noemen Prog opening. Ik vind de benaming Prog altijd lastig. Ik deel muziek genres het liefst zo simpel mogelijk in. (Rock, Pop, R&B enz. ). Wonderous Stories klinkt wat elektronisch op een typische jaren zeventig manier. De finale begint goed met de piano en daarna aangevuld met de stem van Anderson, na ongeveer 6 minuten kom er een fijn orgeltje in.

Laatste echt goede plaat van Yes. Opvolger Tormato was toch een flinke klap minder. Daarna de jaren met electro-powerrock. Ach .. het zal wel in de tijd gezeten hebben. Mij boeide het verder niet meer.

Heel wissevallig verloop inderdaad. De 70's waren hun beste jaren, simple as that.

Na het inderdaad vrij afschuwelijke Tormato vind ik Drama toch wel weer een prima terugkeer. Stiekem nog wel beter dan deze eigenlijk...

Drama is onderschat. Ik heb wel een lichte voorkeur voor deze.
Drama is wat steviger en dat werkte best verfrissend.

Heeft iemand dit al eens gezien? Ik had de link bij een ander album gezet, maar het hoort eigenlijk bij dit album. Ik vond het altijd al zo'n mooi nummer en dit vind ik zelfs nog mooier...

"Awaken" - Jon Anderson & Todmobile 2013 - YouTube

Inderdaad Alicia klinkt erg mooi. Jon is eigenlijk wel oud geworden, al klinkt zijn stem nog zuiver en goed! Mooie uitvoering!!

Dan is Jon nog waardig oud aan het worden.
Hij ziet er goed uit en kleed zich nu ook als een man die op middelbare leeftijd is.

Kunnen zijn ex collega's een voorbeeld aan nemen. Hevig geblondeerde koppen met kleding die gewoon echt niet meer kan. ( Squire...jezus)
Nou ja, Howe dan niet, maar die ziet er al jaren uit als een stoffige oude muziekleraar.

Godallemachtig !!!
Awaken is al mijn favoriete nummer van Yes, maar deze versie was nog epischer dan het origineel.
Ontzettend bedankt voor deze link

Idd. Een zeer mooie uitvoering (en gelukkig wordt het 'Music was my first love' syndroom volledig ontweken !).

En wat onze Bikkel ook zegt: de waardigheid die Anderson hier uitstraalt. Dit samen spreekt meer aan dan de looprekjes muziek + uitstraling die de hedendaagse Yes uitvoert.

Traantje wegpinken hier. Snel de link delen met vrienden ! Waarvoor dank Alicia !

Heel erg mooi. Ook hier ontroering. Bedankt, Alicia.

Geweldig idd Alicia!

Het zou nog zo mooi geweest kunnen zijn.
Opgeteld bij een album van het niveau Keysstudio (1995) met Anderson en Wakeman had de band heel wat kunnen presteren, ook anno nu.
Er is heel wat aanleiding om de huidige Yes links te laten liggen, als je dit zo hoort.

Nog nooit gehoord van Todmobile maar ze hebben het aardig in de vingers!

Jon Anderson is overigens herstellende van een operatie in februari 2015. Zijn gezondheid is al enige tijd aan het kwakkelen.

Geweldig! Wat een stem toch. Wat is die nep Jon Anderson van de huidige versie van Yes dan toch helemaal niks. Lekker einde van het weekend.

Dat laatste vind ik triest om te horen, musician! Ik vond hem er zo goed uitzien (en zingen natuurlijk) voor zijn leeftijd. Ik hoop dat Jon Anderson er weer goed bovenop komt.

Het is de bedoeling, dat die laatste operatie een definitief einde heeft gemaakt aan zijn ziekte.
Dus als het goed is, is hij daarna weer zo goed als "nieuw" .....

Oh... dat zou mooi zijn!

Een "nieuwe" Jon, maar dan wel de enige echte!

Jon Anderson moest een operatie ondergaan aan zijn voorhoofdsholte (in het Engels: sinus) als ik het goed gelezen heb. Hopelijk is alles goed gegaan.

Ge-wel-dig.