Pink Floyd - Animals (1977)

Dogs.... wat een ongelooflijk goed nummer blijft dat toch. Steekt er hier met kop en schouders boven uit. Heeft nog niets aan kracht verloren. Verder blijft Animals voor mij nog steeds een minder PF album. Veelal dezelfde emotie, en niet heel bijzondere muzikale thema's.

Het blijft jammer dat Gilmours stem relatief weinig te horen is hier. Op The Wall zong hij relatief meer. Zijn stem vind ik altijd wat magie toevoegen aan Pink Floyd, iets dat Waters niet te bieden heeft. De balans tussen beide stemmen, en ook de balans tussen de instrumentale uitgesponnen landscapes vs Waters' lyrische thema's was de peiler van hun "sparkle". De balans slaat hier wat te ver door naar de kant van Waters.

Op The Wall is die balans enigszins terug, doordat die plaat ook qua muziek veel te bieden heeft. The Final Cut is puur Waters, maar die sla ik als geheel toch een stuk hoger aan dan Animals. Mede door de prachtige productie, die ik op Animals toch wat vlak vind.

Hier nam Waters al zo goed als het heft in handen.
Waar hij in het verleden de leadzang meestal aan Gilmour over liet, is hij hier opvallend prominent als leadvocalist.
Is in mijn beleving niet erg. Waters heeft dat
vinnige, ik zou zeggen sarcastische in zijn stem, wat hier wel goed tot zijn recht komt.
Gilmour is de betere zanger, geen discussie daar over, maar zelfs hij klinkt wat rauwer dan normaal.
De produktie is denk ik bewust wat vlakker.
Ik vermoed dat dit ook de opzet was.
Het moest meer een " In Your Face" gehalte krijgen.
De 2 voorgangers klinken warmer, maar ook gepoleister.

Animals is opgenomen in hun eigen Britannia Row Studio.
Dit nadat hun afspraak voor ongelimiteerde hoeveelheid studiotijd bij EMI was verlopen.
Hoe dit album had geklonken als het was opgenomen in Abbey Road, zullen we nooit weten.

Interessante info Stalin. Dank hiervoor.
Zou inderdaad het verschil gemaakt kunnen hebben.
Maar m.i past deze produktie wel bij de plaat.
De drums hadden misschien wat meer naar voren gemixed moeten worden, maar dat gruizige ( zeker voor Floyd's doen) staat mij niet tegen.
Gilmour's, maar ook Wright's partijen vind ik echt tot hun allerbeste behoren.

Laat nu net de drummer onlangs gezegd hebben dat Animals eens opgepoetst zou moeten worden...

Billboard

Ben benieuwd of we dit nog gaan meemaken, wellicht in 2017 ter ere van het 40 jarig jubileum van de plaat.

Hij is ook nog maar een paar jaar geleden geremastered, wordt dus wel weer tijd voor een remix nu ��

Neemt niet weg dat ik ook vind dat de sluier die een tikje over de produktie valt, wel bij deze plaat past. Zoals WYWH juist dat warme biedt. Gekke is dat ik deze plaat jaren terug pas heb leren ontdekken, in oktober. Juist in deze periode ( de avonden worden langer, herfst, donker) komt de plaat bij mijweer tot leven. Heb ooit eens een surround versie binnengehaald en vind deze dan wel lekker klinken.

Stalin, je had het over een ' andere' opname van Dogs, waar is deze eventueel te vinden?

Andere versie van Dogs staat op youtube. Onderdeel van bootleg Extraction Tapes "From Abbey Road to Brittania Row". Daarnaast nog oudere versies van Dogs uit 1975. Zoek op "Raving and Drooling".

Bedoel je dit: Pink Floyd - Raving & Drooling (Live 1974) - YouTube

Raving and Drooling is origineel van Sheep. Ik bedoelde You Gotta Be Crazy...

Deze dus: Pink Floyd - You've Got To Be Crazy (Live Wembley 1974) Wish you Were Here Immersion Set - YouTube

Dat is hem inderdaad.
Daarnaast nog vele live versies van Dogs uit de Animals tour van 1977.
Zoals bijvoorbeeld de al eerder door mij genoemde versie van Animal Instincts.

Klusje voor meneer Steven Wilson wellicht?

Mijn zegen heeft ie

Geen idee of het door de remaster komt, maar ik merk een stijgende waardering voor Animals bij mij. Toch maar terug naar die 4 sterren.

Ik hoop overigens mee dat er een degelijk live-document komt van PF komt uit het tweede deel van de jaren '70. Voor Dark Side of the Moon hebben ze ook wat stoffigs opgepoetst.

Tot die tijd genoegen nemen met bootlegs zoals In The Grassland Away
Het Internet Archive heeft deze opname van complete show uit 1977 online staan.
Is zelfde opname als Animal Instincts, maar op een of andere manier heb ik het idee dat deze beter klinkt.
Krijg nooit genoeg van deze versie van Dogs, dankzij die heerlijke solo's van Gilmour en de duistere klanken van Wright

Ja, het zijn aardige bootlegs. Alleen jammer dat ze toch erg.... als bootleg klinken. Vooral erg blikkerige drums. Hopelijk kunnen ze hem net zo mooi oppoetsen als met de opnames in Wembley bij DSotM: Pink Floyd Live At Wembley 1974 - YouTube

David Gilmour speelde veel baspartijen in deze periode op de plaat.

Kan zijn. Hoor geen verschil. Nog steeds dat hoekige plectrum geluid.

Na het succes van Wish You Were Here, met zijn diepgewortelde emoties van het tijdperk van Syd Barrett, was Animals alweer het tiende album van het viertal. Het album is losjes gebaseerd op George Orwell’s politieke verhaal Animal Farm. De nummers vertellen het verhaal van de verschillende klassen uit de samenleving. De strijdlustige honden, de meedogenloze varkens en de hersenloze kudde schapen worden in de kritiek op de kapitalisatie door Roger Waters in beeld gebracht. De invloed van de overige bandleden in het concept zijn hierbij nogal beperkt, alleen Gilmour heeft een bijdrage met zijn Dogs. Dat Roger de leiding pakte gaf onder andere verzet van Gilmour en de onderliggende relaties tussen de vier bandleden kwam daarmee onder spanning te staan. Brian Humphries werd net als het op de voorganger aangesteld als geluidtechnicus, om het gebruik van de breed ingezette instrumentatie in goede banen te leiden.

Na de korte introductie met het liefdevolle en rustgevende eerste deel van Pigs on the Wing krijgen in Dogs de zakenmannen ervan langs. Op het juiste moment slaan de honden toe in een wereld waarin de hebzucht naar geld wordt overgenomen. Op muzikaal gebied drijft het ruim een kwartier durende nummer door de funky klanken van de orgels van Wright en de uitspattingen van David’s gitaarwerk. Na het vocale werk in de eerste helft van het nummer neemt Waters het stokje over. Het terugkerende akoestische gitaarpatroon wordt in het tweede gedeelte door de getrainde honden ondersteunt. De verschillende technische aspecten zorgen voor de echoënde geluiden, blaffende honden en harmonieuze gitaarritmes.

And when you lose control, you'll reap the harvest you have sown
And as the fear grows, the bad blood slows and turns to stone
And it's too late to lose the weight you used to need to throw around
So have a good drown, as you go down, all alone
Dragged down by the stone.

De varkens die aan de bovenkant van de maatschappij staan worden vormgegeven in de bluesy klanken van Pigs. De koebellen van Mason zorgen voor de landelijke klanken van het vasthoudende ritme van het nummer. De psychedelische aspecten keren terug in de talkbox van Gilmour. De klanken van toetsenist Wright worden in het geheel wat meer naar achter gedreven en laten vooral de gitaren en synths de toon van het nummer zetten. Zijn pianospel komt beter tot recht in opvolger Sheep, waar de hersenloze menigte de grootmachten van de maatschappij volgen. De indringende en wrede klanken van Waters woede doemen op in de synths en elektronische klankeffecten. De woeste menigte valt aan totdat de honden zijn uitgemoord. Het album wordt afgesloten door het vriendelijke omhulsel van Waters liefdesuitingen aan zijn vrouw Carolyne Christie.

You know that I care what happens to you
And I know that you care for me too
So I don't feel alone
Of the weight of the stone
Now that I've found somewhere safe
To bury my bone
And any fool knows a dog needs a home
A shelter from pigs on the wing

Animals is met zijn politieke statements en zwaar beladen soundeffecten het meest intrigerende werk van Pink Floyd. Waters leiderschap toont zich in zijn bijna volledige creatie van het album. Het viertal weet echter per persoon een indruk af te leveren in de muzieklandschappen dat het album rijk is. Met zijn bij vlagen terugkerende psychedelische patronen en krachtige productie behoord Animals tot de top van Floyd’s muzikale universum.

4,5*

Afkomstig van Platendraaier.

Mooi omschreven Hugo

Zie mij als een luie hond, west. Dat past bij het thema van Dogs. Ik had vandaag geen zin in schoolmeestergedrag, vandaar mijn korte compliment.
(En jouw tip overgenomen)

Dank je

Hoe een kort en simpel boek van Orwell een intrigerende plaat heeft opgeleverd.. En mooi omschreven hoe de klasses in elkaar zitten, behalve dat Dogs voor mij toch vooral staat voor de uitvoerende macht, dus politie en justitie. Pigs zijn de politici en de geldhebbers, die draaien uiteindelijk aan de knoppen, de uitvoerende macht doen wat zij willen. De rest (96% vd bevolking) is simpelweg de lul. Past precies op het beeld van de maatschappij anno nu.

Past in het beeld van de mens van altijd, enkel uitgezonderd momenten die de uitersten van het menselijk bestaan beschrijven en waar de maatschappij een ondergeschikte rol heeft (daar waar volledige chaos heerst of opperste euforie).

Waters heeft een schitterende aanklacht gemaakt in de vorm van Animals.

Ja als je dit verschil al niet hoort. De bass in Dogs is gespeeld door David. Overduidelijk te horen. You've got to be crazy is magistraal en veel beter dan het uiteindelijke Dogs.

Overduidelijk, tuurlijk. Misschien als je Floydian heet en je profielfoto nogal lijkt op de beeltenis van David Gilmour. Maar ook David Gilmour was natuurlijk niet een bassist die echt iets toevoegt of zo.

Mijn punt is, Pink Floyds muziek had soms betere muzikanten verdiend, vooral op bas en drums.

Op The Wall is dat betreft Mason
al gaande.
Hij kreeg niet de drive te pakken op Mother en daar werd Jeff Porcaro voor ingehuurd.
Tijdens de tour was er al een extra drummer bij.

De ritmische nvulling op WYWH vind ik ook vrij saai, maar Gilmour en Wright vullen dat zo perfect in dat het geen storend element is.
Eigenlijk vind ik de bas en drums hier gewoon wel goed hoor.
Mason speelt lekker stuwend en qua strakheid prima in orde. De zware bas ( maakt mij niet uit wie dat heeft ingespeeld) ook erg treffend.

Technisch is het allemaal niet bijzonder, maar Floyd's muziek is vooral ontstaan uit sfeer en de juiste dingen spelen op het goede moment.
En nogmaals......Wright en Gilmour stuwden het geheel wel naar een hoger plan.
Of Waters en Mason nu nog met hun kwaliteiten in een band zouden komen is natuurljjk twijfelachtig.
Waters moet je er sowieso altijd bij nemen, want hij was gewoon de grote bedenker nadat Barret uit beeld verdween. In ieder geval vanaf Dark Side Of The Moon.
Dan maar wat minder muzikale bagage.....valt altijd op te lossen.

Bekend verhaal inderdaad en behoorlijk triest, aangezien dit zo ongeveer de makkelijkste drumpartij ooit is.
Toch typisch, aangezien Mason live in de jaren 60 en 70 toch best vaak behoorlijk explosief drumwerk vertoonde en zelfs geen moeite leek te hebben met die 7/4-maatsoort in Money.

Maar goed, afgezien van Wright en Gilmour, zijn het nooit de meest technisch begaafde muzikanten geweest.
Heeft mij mijn reet nooit kunnen roesten, aangezien Pink Floyd dat dubbel en dwars goed heeft gemaakt met emoties en sfeer

Nou, dat ook weer niet natuurlijk. Maar Two Suns In The Sunset kreeg hij ook niet voor elkaar, naar het schijnt. Volgens mij is dat ook Porcaro.