Pink Floyd - Animals (1977)

Hopelijk is dat wel zichtbaar op het (kleine) hoesje van de CD? Het was een dure aangelegenheid om de foto te laten maken, heb ik me laten vertellen.

des te meer een reden om hem op Vinyl te kopen

Ik heb dit album de laatste tijd vaak gedraaid. Voorheen vond ik het een te glad album, maar nu is het toch wel een van mijn favo's van PF geworden. AHM en Meddle hadden beide van die niets toevoegende nummers tussendoor, maar gelukkig hebben ze ervan geleerd en de twee kortere nummers op het begin en het eind gezet, zodat het meer een soort van intro en outro is.

Samen met WYWH en Ummagumma het beste van Pink Floyd. 4,5*

Dit album van Pink Floyd gaat er bij mij altijd wel in en hoef ik niet in een bepaalde stemming voor te zijn. Hetzelfde geld overigens ook voor het album Wish You Were Here, want die gaat er bij mij ook altijd wel in. Voor mij de 2 beste albums van PF. De rest van het oevre vind ik ook zeer goed, maar daar moet ik echt zin voor maken en in de juiste stemming voor zijn.

Gebaseerd op "Animal Farm" van Georges Orwell is dit een conceptalbum van Pink Floyd waarbij op cynische wijze de visie van het mensdom wordt beschreven. De sfeer is - zoals velen zeggen - somberder van voorgaande albums van Pink Floyd waarbij "Dogs", "Pigs (Three Different Ones)" en "Sheep" lang uitgesponnen en knap gemusiceerde stukken zijn met de nodige spanning.

Inderdaad is de opbouw naar de climax erg lang, maar het is het waard. Absoluut

Animals is met gemak het beste Pink Floyd album. Op geen enkel ander album komen al hun kwaliteiten op zo'n overtuigende manier samen. Waters bijtende maatschappelijke kritiek, prachtige composities met een perfecte spanningsboog en Gilmour's geweldige gitaarspel laten zien dat Pink Floyd helemaal geen oude mannenmuziek hoeft te zijn.

Dit is scherp, grauw, dromerig en ambitieus zonder ook maar een moment te vervelen. Nummers van 17 minuten waar geen noot te veel gespeeld wordt hoor je niet vaak, maar Dogs is er één van. Het experiment wordt niet geschuwd en het betaalt zich uit. De dierengeluiden zetten Waters teksten kracht bij en houden de composities interessant. Het bevat geen instant hits zoals WYWH of The Wall, maar wie dit album de tijd geeft zal ontdekken dat het geheel hier sterker is dan alle andere albums die Pink Floyd op de wereld heeft losgelaten. 5*

Wat ik mis bij dit album is voldoende melodie; de vorige 2 waren melodieuzer en niet zo donker. Ik heb moeite om deze plaat uit te zitten, terwijl anderen mede om die kenmerken die Nicholas noemt dit juist tot hun favoriete PF album rekenen. Ik heb dit album op een gebrande schijf staan om het soms weer te proberen, maar ik weet ondertussen dat als ik 'm origineel zou kopen, ie onderin de kast belandt; niet omdat het slecht of oninteressant is, maar wat te 'zwaar' op de maag ligt/kan liggen en mij niet echt (of te weinig) doet 'tintelen'.

Door met 10-3 in de finale te winnen van King Crimson wist Animals gisteren de Prog KO te winnen... toch wel enigszins verrassend. Sheep is weliswaar een fenomenaal nummer waar werkelijk alles klopt, maar Dogs duurt me eigenlijk net iets te lang en ook het derde nummer snap ik nog niet helemaal. Doordat het zolang duurt voordat ik het écht goed vind luister ik het album ook vrij weinig in zijn geheel, maar laat de nieuwe 'status' dan maar een reden voor mij zijn om het album de komende tijd flink te draaien.

Vind die andere twee ook geweldig, met name Pigs begin ik steeds beter te vinden. Ik vind deze plaat ook beter dan die van KC, dus aan mij had de uitslag identiek geweest.

Waar slaat dit in godsnaam op????
Appels met iets anders vergelijken???

Linkje.

(op de eerste pagina's wordt wel een en ander uitgelegd verder...)

Dank je.

Ik heb ongelooflijk veel moeite om naar deze CD te luisteren. Nu al 2 keer gelukt om hem volledig te beluisteren na een paar misluke pogingen. Hopelijk ontluikt deze CD ook zoals The Dark Side Of The Moon deed.

tis ook niet de meest toegankelijke cd aller tijden, verre van

waar dsotm lekker weg kan luisteren, is totaal andere kost, heavy kost

Echt? is het dan wel nog het waard om naar te luisteren?

Welja, laat je niks wijsmaken man! Prima plaat, en heerlijk toegankelijk! Met alle traditionele solotjes en intermezzo's op de juiste plaats.. Anders dan DSOTM, maar qua muziek uiteindelijk toch behoorlijk hetzelfde hoor. Het is allemaal iets duisterder qua concept en teksten.. eigenlijk amper qua muziek.

zeker wel want dit is het beste wat floyd gemaakt heeft imo

ik maak niemand wat wijs, dit lijkt toch in de verte niet op dsotm , de floyd sound is wel herkenbaar maar als je dsotm ziet als een mooie wijds landschap met, glooiende heuvels, ondergaande zon , vlinders en vogeltjes , is animals de duistere vergeten en verlaten stad in het donker

Animals is een groeiplaat. Inderdaad wat zwaarder dan Dark Side Of The Moon en Wish You Were Here .
Op Animals is Roger Waters bozer en tamelijk gefrustreerd . Dit uit zich dan in een donkere verhaallijn en daar past de muziek uitstekend bij .
Bovenstaande platen zijn netter en gepoleister , Animals klinkt lyrisch en in de produktie veel directer .
Ik ben altijd zeer onder de indruk van Animals geweest . Het blijft op 1 of andere manier een soort cult album van de groep , tikkeltje onbegrepen ook vaak .

goh wat heb ik me toendertijd vergist in dit geweldige album ...

Ontoegankelijk?? Iedereen die het droog houdt bij de eerste keer 'Dogs' met die fantastisch frisse gitaarsound en fenomenale lyrics moet zich schamen .

@ al de onderstaande berichtjes: Ik zal de CD zeker nog een kans geven Toch vind ik DSOTM beter, maar ik herken duidelijk het sfeerverschil tussen de twee. Mooie beschrijving van Joy

Wat betreft het contrast tussen DSOTM en Animals: Ik zou nou niet durven zeggen dat DSOTM wel erg vrolijke (vlinders en vogeltjes??) kost is hoor...
Het voornaamste verschil is dat Animals muzikaal meer focust op lange aaneengespannend, uiterst sfeervolle stukken, terwijl DSOTM meer leunt op individuele stukken (hoogstaande) creativiteit, het idee dat dit meer een conceptalbum is dan DSOTM ben ik het niet helemaal mee eens; ik denk hoogstens dat dit een specifieker concept is wat bovendien bij velen ook al bekend is (Animal Farm)... Wel klopt het dat dit ongeveer het meest pessimistische concept is wat Waters uitgewerkt heeft (ná mijn nr. 1 dan)
Daarbij wil ik wel even toevoegen dat beide albums mijn PF-favorieten zijn... Dit album heeft vooral een geniale uitwerking, toont aan dat Waters een echte songwriter is (Met Sheep misschien wel de beste songtekst die ik ooit heb gezien) en het gebalanceerde spel van Gilmour die tijdens Dogs en met name het einde van Sheep mooi zijn gang mag gaan. Dit is nou echte kunst!

Ik vind hem beter en beter aan het worden. Vooral die mooie geluiden van die gitaar bij dogs wauuw

Eigenlijk als je als groep een nummer zoals Dogs kunt maken dan staan je aan het hoogste muzikale niveau dat je kan bereiken.
Om nog maar te zwijgen als je zo een hele cd kan maken.

Iedere keer nadat ik dit album gedraaid heb (zoals net dus) heb ik weer het idee dat dit toch echt het geniaalste album ooit gemaakt is... De enige manier waarop het imo beter had gekund was als Waters dit album kon uitschrijven zonder dat Animal Farm ooit had bestaan. Dan was hij een legende geweest, naast erkend musicus en songwriter ook nog een briljant filosoof. Nu is hij slechts een legende voor mij
Het zou voor mij zomaar eens kunnen zijn dat dit door de tijd heen toch gewoon mijn nr 1 album wordt. Bij uitstek HET album wat ik zou noemen als ik het over een tijdloos album zou hebben...

Die vergelijking met Animal Farm dringt zich steeds op..maar is dat eigenlijk wel terecht? Behalve het feit dat Orwell en Waters min of meer gelijke metaforen gebruiken lijkt het mij dat de boodschap van Orwell een volstrekt andere is dan die van Waters. Daar waar Orwell zich vooral richt op de communistische revolutie verdeelt Waters de huidige maatschappij fijntjes in drieën. Hij komt hierbij tot honden, varkens en schapen waarbij de meest duidelijke overeenkomst met Orwell die van de varkens zou kunnen zijn. Immers zij die de macht hebben....
De honden spelen m.i. echter een volledig andere rol en volgens Waters bestaat de rest van de maatschappij uit schapen (dat is dan weer wel erg generaliserend)
Hoe dan ook..Waters schetst hier op een erg bittere manier zijn beeld van de maatschappij. En dat doet hij op een meer dan uitzonderlijke wijze.
Je zou het gebruik van deze metaforen dan "geleend" mogen noemen maar dat neemt niet weg dat Waters daardoor geen briljant filosoof zou zijn.
Je mag van mij Animals met een gerust hart je nummer één noemen.

Nou, de schapen en honden hebben ook dezelfde rol hoor als in Animal Farm.. hij heeft het boek goed gesnopen. En het lijkt me dat hij ook wel naar communisme heeft gekeken aangezien de koude oorlog op zijn hoogtepunt was toen..

Ben geen geschiedkundige maar volgens mij werd de plaat juist geschreven in een relatief rustige periode van de koude oorlog. M.i. lag het hoogtepunt ten tijde van de cuba-crisis en dat was zo'n 16 jaar eerder.
Bovendien dacht ik dat het juist een aanval van Waters was op het kapitalisme. Maar wellicht heb ik het boek niet helemaal gesnopen en zal ik het misschien nog eens moeten lezen.