Muziek / Toplijsten en favorieten / De top 100 van... #2 (vigil - update sinds 2014)
9
geplaatst: 18 november 2022, 20:13 uur
27. The Beach Boys - Surf's Up
Album: The Beach Boys - Surf's Up (1971)
Vorige keer (2014): had ik maar liefst drie andere nummers van deze band in mijn lijst, namelijk Good Vibrations, Wouldn’t It Be Nice en Let’s Go Away For Awhile. Zijn The Beach Boys de act met de meeste nummers in mijn twee top 100’s gecombineerd? Zou zowaar eens kunnen!
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4798.jpg?cb=1630785967
“Surf's Up, mm-mm, mm-mm, mm-mm”
Qua favoriete stemmen in de popmuziek staat Carl Wilson van The Beach Boys ook wel in mijn top 10. Mijn hart slaat altijd een slag over wanneer aan het begin van Surf’s Up de piano zo plots tot leven komt en Carl met zijn prachtige stem begint te zingen “A diamond necklace played the pawn/Hand in hand some drummed along, oh/To a handsome mannered baton”.
Op het einde van die regel is er op muzikaal vlak ook alweer heel wat gebeurd, en dat zal doorheen de rest van de song, een popsymfonie in drie delen, niet anders zijn. Hoe Surf’s Up wordt opgebouwd, vervolgens abrupt maar op logische wijze van vorm verandert, weer opbouwt, weer vervelt tot iets anders, en zo eindigt in die prachtige ‘waterval van stemmen’-outro, pfff diep respect, hoedje af. Het is niet voor iedereen (aERodynamIC en Titmeister, ik kijk naar jullie
) maar ik vind dit echt pure kunst.
Deze band is zoveel meer dan hun vroege hits, Pet Sounds en Kokomo. Hoe ouder ik word, en hoe meer ik van hun oeuvre leer kennen, hoe briljanter ik ze vind.
Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=1a3d0d58b2df49bc
Album: The Beach Boys - Surf's Up (1971)
Vorige keer (2014): had ik maar liefst drie andere nummers van deze band in mijn lijst, namelijk Good Vibrations, Wouldn’t It Be Nice en Let’s Go Away For Awhile. Zijn The Beach Boys de act met de meeste nummers in mijn twee top 100’s gecombineerd? Zou zowaar eens kunnen!
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4798.jpg?cb=1630785967
“Surf's Up, mm-mm, mm-mm, mm-mm”
Qua favoriete stemmen in de popmuziek staat Carl Wilson van The Beach Boys ook wel in mijn top 10. Mijn hart slaat altijd een slag over wanneer aan het begin van Surf’s Up de piano zo plots tot leven komt en Carl met zijn prachtige stem begint te zingen “A diamond necklace played the pawn/Hand in hand some drummed along, oh/To a handsome mannered baton”.
Op het einde van die regel is er op muzikaal vlak ook alweer heel wat gebeurd, en dat zal doorheen de rest van de song, een popsymfonie in drie delen, niet anders zijn. Hoe Surf’s Up wordt opgebouwd, vervolgens abrupt maar op logische wijze van vorm verandert, weer opbouwt, weer vervelt tot iets anders, en zo eindigt in die prachtige ‘waterval van stemmen’-outro, pfff diep respect, hoedje af. Het is niet voor iedereen (aERodynamIC en Titmeister, ik kijk naar jullie
) maar ik vind dit echt pure kunst. Deze band is zoveel meer dan hun vroege hits, Pet Sounds en Kokomo. Hoe ouder ik word, en hoe meer ik van hun oeuvre leer kennen, hoe briljanter ik ze vind.
Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=1a3d0d58b2df49bc
14
geplaatst: 19 november 2022, 10:04 uur
26. Pixies - Debaser
Album: Pixies - Doolittle (1989)
Vorige keer (2014): vonden we deze Andalusische hond terug op plek 22
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/346.jpg?cb=1618264256
“Don’t know about you
But I am UN CHIEN ANDALUSIA"
En dan nu tijd voor de Pixies, zodat aERodynamIC de slechte smaak in zijn mond door de vorige entry meteen weg kan speoelen
Eén van de lekkerste meebrulnummers ooit gemaakt voor mij. Eerst die minimalistische basintro, dan vlammen de gitaren erin, en ten slotte stort een manische Black Francis op glorieuze wijze neer op het nummer en schreeuwt het hele liedje aan gort zonder dat het a-melodieus wordt. In het refrein komt Kim Deal met haar engelachtige backing vocals nog even een extra contrast toevoegen. Het resultaat is hemels. Al vanaf de eerste luisterbeurt een grote favoriet.
Hmm, deze top 100 begint wel een grote spoiler voor mijn MuMeLadder-finalelijstje te worden, eigenlijk
Spotifylijstje you’re so groovy, oh ho ho how: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=207007903c5847e7
Album: Pixies - Doolittle (1989)
Vorige keer (2014): vonden we deze Andalusische hond terug op plek 22
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/346.jpg?cb=1618264256
“Don’t know about you
But I am UN CHIEN ANDALUSIA"
En dan nu tijd voor de Pixies, zodat aERodynamIC de slechte smaak in zijn mond door de vorige entry meteen weg kan speoelen
Eén van de lekkerste meebrulnummers ooit gemaakt voor mij. Eerst die minimalistische basintro, dan vlammen de gitaren erin, en ten slotte stort een manische Black Francis op glorieuze wijze neer op het nummer en schreeuwt het hele liedje aan gort zonder dat het a-melodieus wordt. In het refrein komt Kim Deal met haar engelachtige backing vocals nog even een extra contrast toevoegen. Het resultaat is hemels. Al vanaf de eerste luisterbeurt een grote favoriet.
Hmm, deze top 100 begint wel een grote spoiler voor mijn MuMeLadder-finalelijstje te worden, eigenlijk
Spotifylijstje you’re so groovy, oh ho ho how: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=207007903c5847e7
2
geplaatst: 19 november 2022, 11:07 uur
Vroeger ook mijn fave, maar hoor nu toch nog net wat liever het Aapje 
If man is five
If man is five
If man is five
If man is five
If man is five
If man is five
1
geplaatst: 19 november 2022, 11:14 uur
Kijk, je herstelt je snel! Bij mij stond ie op 22, dus ik volg je
0
geplaatst: 19 november 2022, 11:34 uur
Heb hem een aantal jaar geleden nog genomineerd, maar helaas...
1
geplaatst: 19 november 2022, 11:48 uur
Het topic was uit mijn updates weggevallen ... maar gelukkig nu weer aangehaakt....al veel moois voorbij zien komen....jammer van die recente dissonant van The Beach Boys 
12
geplaatst: 21 november 2022, 09:42 uur
25. Fugazi - Waiting Room
Album: Fugazi - Fugazi (1988)
Vorige keer (2014): kende ik ze alleen van naam en was mijn leven dus nog incompleet
https://www.musicmeter.nl/images/covers/170000/170294.jpg?cb=1573188691
“Please don’t leave me to remain… IN THE WAITING ROOM”
Hier is ie dan, samen met The Mountain Goats mijn meest legendarische ontdekking uit de eerste lockdown. En de tweede keer Ian MacKaye in mijn top 100, wie doet het hem na? Voorlopig niemand, denk ik
Ik kende Fugazi al langer van naam en was geïntrigeerd door hun opvattingen en ideologie, maar op ontdekkingstocht was ik nog niet vertrokken. Een paar weken voor de lockdown was ik echter op een alternatief feestje waar ook Waiting Room werd gedraaid en toen klikte het wel (het hielp ook wel dat de hele zaal compleet uit de bol ging).
In de lockdown vatte ik uiteindelijk het plan op om iedere maand een nieuwe Fugazi-plaat te checken, op chronologische wijze, mede geholpen door opnieuw een hoogst interessant filmpje van Trash Theory.
Dat was een heerlijk tijdverdrijf, want ze hebben nooit slechte platen gemaakt. En toch, soms blijven de dingen ook gewoon eens zoals ze zijn, en vind ik Waiting Room, het Fugazi-nummer dat ik als eerste leerde kennen, tot nader order de mooiste. Die energie, dat refrein, die attitude, die aandachttrekkende paar seconden stilte net wanneer het nummer een beetje op gang begint te komen, ik vreet het op. Wat een geniale song.
Dan tot slot nog even een tagje voor catdog en VladTheImpaler: jongens, ik ben aan het laatste kwart van mijn lijstje begonnen. Neemt één van jullie straks het stokje van me over?
Spotifyplaylist: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=6d37c88a2d654b0c
Album: Fugazi - Fugazi (1988)
Vorige keer (2014): kende ik ze alleen van naam en was mijn leven dus nog incompleet
https://www.musicmeter.nl/images/covers/170000/170294.jpg?cb=1573188691
“Please don’t leave me to remain… IN THE WAITING ROOM”
Hier is ie dan, samen met The Mountain Goats mijn meest legendarische ontdekking uit de eerste lockdown. En de tweede keer Ian MacKaye in mijn top 100, wie doet het hem na? Voorlopig niemand, denk ik
Ik kende Fugazi al langer van naam en was geïntrigeerd door hun opvattingen en ideologie, maar op ontdekkingstocht was ik nog niet vertrokken. Een paar weken voor de lockdown was ik echter op een alternatief feestje waar ook Waiting Room werd gedraaid en toen klikte het wel (het hielp ook wel dat de hele zaal compleet uit de bol ging).
In de lockdown vatte ik uiteindelijk het plan op om iedere maand een nieuwe Fugazi-plaat te checken, op chronologische wijze, mede geholpen door opnieuw een hoogst interessant filmpje van Trash Theory.
Dat was een heerlijk tijdverdrijf, want ze hebben nooit slechte platen gemaakt. En toch, soms blijven de dingen ook gewoon eens zoals ze zijn, en vind ik Waiting Room, het Fugazi-nummer dat ik als eerste leerde kennen, tot nader order de mooiste. Die energie, dat refrein, die attitude, die aandachttrekkende paar seconden stilte net wanneer het nummer een beetje op gang begint te komen, ik vreet het op. Wat een geniale song.
Dan tot slot nog even een tagje voor catdog en VladTheImpaler: jongens, ik ben aan het laatste kwart van mijn lijstje begonnen. Neemt één van jullie straks het stokje van me over?
Spotifyplaylist: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=6d37c88a2d654b0c
4
geplaatst: 21 november 2022, 10:29 uur
Ik ben een geduldige jongen, ik wacht, ik wacht, ik wacht, maar daar is ie dan! Sandokan-veld en itchy en DjFrankie, iedereen is aan het bewegen, bewegen, bewegen, bewegen!
Maar ik begrijp dat toen ik dit nummer in 2019 nomineerde voor de ladder dat bij jou nog niet aansloeg
Maar ik begrijp dat toen ik dit nummer in 2019 nomineerde voor de ladder dat bij jou nog niet aansloeg
0
geplaatst: 21 november 2022, 10:41 uur
Poek schreef:
Maar ik begrijp dat toen ik dit nummer in 2019 nomineerde voor de ladder dat bij jou nog niet aansloeg
Maar ik begrijp dat toen ik dit nummer in 2019 nomineerde voor de ladder dat bij jou nog niet aansloeg
Herinner ik me niet meer, maar zou kunnen. Gelukkig ben ik ook een geduldige jongen
11
geplaatst: 21 november 2022, 15:00 uur
24. Tyler, The Creator - Yonkers
Album: Tyler, the Creator - Goblin (2011)
Vorige keer (2014): ?
https://www.musicmeter.nl/images/covers/216000/216663.jpg
“I'll crash that fuckin' airplane that that faggot nigga B.o.B is in
And stab Bruno Mars in his goddamn esophagus
And won't stop until the cops come in”
Wat een ziek geniaal nummer blijft dit toch, hoe vaak ik hem ook hoor. Zieke beat, zieke delivery, zieke tekst, zelfs de videoclip is ziek.
Ik weet niet meer precies wanneer dit nummer op mijn pad kwam, maar wel nog dat ik het meteen erg intrigerend vond hoe Tyler zichzelf en zijn werk presenteerde, zonder dat ik nu per se wist wat ik met de muziek aanmoest. Dat is gelukkig helemaal goedgekomen ondertussen (en nog redelijk snel ook, denk ik).
Ook ben ik maar wat blij dat Tyler de laatste jaren ook albums uitbrengt die qua kwaliteit van een doorlopend hoog niveau zijn en zijn genie helemaal weten te vangen. Dat was aan het begin van zijn carrière, toen Yonkers uitkwam, toch wel even anders vind ik, toen wisselden de geslaagde en minder geslaagde experimenten op zijn albums elkaar aan hoog tempo af.
Ach, we worden allemaal ouder en wijzer. Heel benieuwd wat voor bijzondere shit deze man nog voor ons uit zijn koker zal weten te schudden de komende jaren. Maar alle fucking walking paradoxes nog aan toe, dit blijf ik tot nader order zijn allervetste vinden, en een van de allervetse ooit.
Spoitfyplaylist: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=3c87086c3b9c40a2
Album: Tyler, the Creator - Goblin (2011)
Vorige keer (2014): ?
https://www.musicmeter.nl/images/covers/216000/216663.jpg
“I'll crash that fuckin' airplane that that faggot nigga B.o.B is in
And stab Bruno Mars in his goddamn esophagus
And won't stop until the cops come in”
Wat een ziek geniaal nummer blijft dit toch, hoe vaak ik hem ook hoor. Zieke beat, zieke delivery, zieke tekst, zelfs de videoclip is ziek.
Ik weet niet meer precies wanneer dit nummer op mijn pad kwam, maar wel nog dat ik het meteen erg intrigerend vond hoe Tyler zichzelf en zijn werk presenteerde, zonder dat ik nu per se wist wat ik met de muziek aanmoest. Dat is gelukkig helemaal goedgekomen ondertussen (en nog redelijk snel ook, denk ik).
Ook ben ik maar wat blij dat Tyler de laatste jaren ook albums uitbrengt die qua kwaliteit van een doorlopend hoog niveau zijn en zijn genie helemaal weten te vangen. Dat was aan het begin van zijn carrière, toen Yonkers uitkwam, toch wel even anders vind ik, toen wisselden de geslaagde en minder geslaagde experimenten op zijn albums elkaar aan hoog tempo af.
Ach, we worden allemaal ouder en wijzer. Heel benieuwd wat voor bijzondere shit deze man nog voor ons uit zijn koker zal weten te schudden de komende jaren. Maar alle fucking walking paradoxes nog aan toe, dit blijf ik tot nader order zijn allervetste vinden, en een van de allervetse ooit.
Spoitfyplaylist: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=3c87086c3b9c40a2
11
geplaatst: 21 november 2022, 22:59 uur
23. GZA feat. Method Man - Shadowboxin'
Album: GZA - Liquid Swords (1995)
Vorige keer (2014): ik had kunnen zweren dat deze vorige keer ook al in mijn top 100 stond, maar blijkbaar niet
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/595.jpg?cb=1501709159
“You know about them fuckin' Staten kids, they smashin'
Everything, huh, in any shape form or fashion”
De Wu-Tang Clan was dé act die me over mijn hiphopapathie wist heen te tillen, nu bijna een decennium geleden. Dit had een groot stuk te maken met de knetterende energie van alle betrokken rappers, de razend aanstekelijke, maar toch gritty beats van RZA, maar misschien wel boven alles toch de ‘autobanden over kiezelstenen’-stem van Method Man. Heerlijk. Het zegt ook wel iets over hun onderlinge band, geldingsdrang en RZA’s gerespecteerde leiderschap dat ze zelfs in gastbijdrages op elkaars soloplaten voor niet minder dan het allerbeste gingen.
Dat bewijst Shadowboxin’ wel, voor mij het prijsnummer van de beste Wu-Tang-soloplaat, met een van RZA’s beste beats en een van mijn favoriete verses in de hiphop. GZA zelf doet het verre van slecht, op ieder ander nummer zou het een standout geweest kunnen zijn, maar die twee strofes van Method Man zijn echt next level. Zijn flow, zijn delivery, de klankkleur van zijn stem, ik smelt er keer op keer voor. Oh man!
Allow me to demonstrate mijn Spotifylijstje: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=253f699bf1e54fff
Album: GZA - Liquid Swords (1995)
Vorige keer (2014): ik had kunnen zweren dat deze vorige keer ook al in mijn top 100 stond, maar blijkbaar niet
https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/595.jpg?cb=1501709159
“You know about them fuckin' Staten kids, they smashin'
Everything, huh, in any shape form or fashion”
De Wu-Tang Clan was dé act die me over mijn hiphopapathie wist heen te tillen, nu bijna een decennium geleden. Dit had een groot stuk te maken met de knetterende energie van alle betrokken rappers, de razend aanstekelijke, maar toch gritty beats van RZA, maar misschien wel boven alles toch de ‘autobanden over kiezelstenen’-stem van Method Man. Heerlijk. Het zegt ook wel iets over hun onderlinge band, geldingsdrang en RZA’s gerespecteerde leiderschap dat ze zelfs in gastbijdrages op elkaars soloplaten voor niet minder dan het allerbeste gingen.
Dat bewijst Shadowboxin’ wel, voor mij het prijsnummer van de beste Wu-Tang-soloplaat, met een van RZA’s beste beats en een van mijn favoriete verses in de hiphop. GZA zelf doet het verre van slecht, op ieder ander nummer zou het een standout geweest kunnen zijn, maar die twee strofes van Method Man zijn echt next level. Zijn flow, zijn delivery, de klankkleur van zijn stem, ik smelt er keer op keer voor. Oh man!
Allow me to demonstrate mijn Spotifylijstje: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=253f699bf1e54fff
15
geplaatst: 22 november 2022, 11:20 uur
22. OMD - Maid Of Orleans (The Waltz Joan Of Arc)
Album: Orchestral Manœuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)
Vorige keer (2014): vonden we deze op plek 67, wat Jeanne dus de hoogste stijger tot nu toe maakt!
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3794.jpg?cb=1595799149
"If Joan of Arc had a heart
Would she give it as a gift?
To such as me who longs to see
How an angel
Ought to be"
vigil zat helemaal juist met zijn vermoeden, de maagd van Orleans moest inderdaad nog langskomen. En hier is ze dan, op plekje 22!
Wat dit nummer voor mij zo goed en onverwoestbaar maakt, hoe vaak ik ‘m ook hoor, is enerzijds de prachtige warmte van de vocals en van de melodie. Maar anderzijds zit er ook een afstandelijker, kouder element in de song, waar ik mijn vinger niet helemaal op kan leggen. Als ik dit nummer met iets niet-muzikaal zou willen vergelijken, dan zou ik zeggen dat Maid Of Orleans net een majestueus kasteel is in een sneeuwstorm, vol warme kamers waar het haardvuur brandt en wollige tapijten je voeten beschermen. Ofzo. Snappen jullie me soms nog een beetje?
Onderschat ook niet hoe geweldig hier naar een emotionele climax wordt opgebouwd, zowel muzikaal als qua zang. Voor mij werkt het perfect, tegen het einde van de song ben ik altijd wel een beetje emotioneel gevloerd.
Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=e21d9e03a8eb4f0e
Album: Orchestral Manœuvres in the Dark - Architecture & Morality (1981)
Vorige keer (2014): vonden we deze op plek 67, wat Jeanne dus de hoogste stijger tot nu toe maakt!
https://www.musicmeter.nl/images/covers/3000/3794.jpg?cb=1595799149
"If Joan of Arc had a heart
Would she give it as a gift?
To such as me who longs to see
How an angel
Ought to be"
vigil zat helemaal juist met zijn vermoeden, de maagd van Orleans moest inderdaad nog langskomen. En hier is ze dan, op plekje 22!
Wat dit nummer voor mij zo goed en onverwoestbaar maakt, hoe vaak ik ‘m ook hoor, is enerzijds de prachtige warmte van de vocals en van de melodie. Maar anderzijds zit er ook een afstandelijker, kouder element in de song, waar ik mijn vinger niet helemaal op kan leggen. Als ik dit nummer met iets niet-muzikaal zou willen vergelijken, dan zou ik zeggen dat Maid Of Orleans net een majestueus kasteel is in een sneeuwstorm, vol warme kamers waar het haardvuur brandt en wollige tapijten je voeten beschermen. Ofzo. Snappen jullie me soms nog een beetje?
Onderschat ook niet hoe geweldig hier naar een emotionele climax wordt opgebouwd, zowel muzikaal als qua zang. Voor mij werkt het perfect, tegen het einde van de song ben ik altijd wel een beetje emotioneel gevloerd.
Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=e21d9e03a8eb4f0e
5
geplaatst: 22 november 2022, 16:20 uur
21. Jacques Brel - Amsterdam
Album: Jacques Brel - Enregistrement Public (1964)
Vorige keer (2014): stond deze ex-top 10-klant op nummer 7
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4465.jpg?cb=1602774737
“Et ils pissent comme je pleure
Sur les femmes infidèles”
Voor het eerst sinds Het Zesde Metaal zo’n zeventig nummers geleden nog eens een Belg in de lijst. Een flamigant ben ik duidelijk niet!
Maar kwaliteit is kwaliteit natuurlijk, en wat mij betreft kan Brel mee met de absolute muzikale wereldtop. Ongeëvenaard hoe hij zich smijt in zijn nummers, ook een halve eeuw na opname voel je de passie nog altijd je speakers uit knetteren.
Anderhalve week geleden was ik met mijn vriendin een weekendje in de Ardennen, als muzikale begeleiding in de auto had ik onder andere een verzamelaar van Brel meegebracht. Toen viel me opnieuw op wat een consistente stroom aan hoogtepunten hij gedurende zijn (nog steeds veel te korte) carrière bij elkaar geschreven heeft, en hoe Amsterdam daar voor mij toch op een of andere manier bovenuit weet te torenen. De Amsterdamse haven, met de schippers die lachen, dansen, achter de vrouwen aanzitten, huilen en kotsen, ik vind het ongelooflijk knap hoe hij het allemaal beschrijft, als een groot tableau vivant waarin alles tegelijkertijd gebeurt.
Jacques zelf gaat ook steeds gejaagder en wanhopiger klinken, en net op het hoogtepunt van alles stopt de muziek plots, om de luisteraar verdweest achter te laten. Toen hij dit nummer destijds live bracht als laatste nummer, stapte hij ook meteen na zijn laatste zin van het podium, moet nog bevreemdender geweest zijn.
Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=e89b5a232faf4b09
Album: Jacques Brel - Enregistrement Public (1964)
Vorige keer (2014): stond deze ex-top 10-klant op nummer 7
https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4465.jpg?cb=1602774737
“Et ils pissent comme je pleure
Sur les femmes infidèles”
Voor het eerst sinds Het Zesde Metaal zo’n zeventig nummers geleden nog eens een Belg in de lijst. Een flamigant ben ik duidelijk niet!
Maar kwaliteit is kwaliteit natuurlijk, en wat mij betreft kan Brel mee met de absolute muzikale wereldtop. Ongeëvenaard hoe hij zich smijt in zijn nummers, ook een halve eeuw na opname voel je de passie nog altijd je speakers uit knetteren.
Anderhalve week geleden was ik met mijn vriendin een weekendje in de Ardennen, als muzikale begeleiding in de auto had ik onder andere een verzamelaar van Brel meegebracht. Toen viel me opnieuw op wat een consistente stroom aan hoogtepunten hij gedurende zijn (nog steeds veel te korte) carrière bij elkaar geschreven heeft, en hoe Amsterdam daar voor mij toch op een of andere manier bovenuit weet te torenen. De Amsterdamse haven, met de schippers die lachen, dansen, achter de vrouwen aanzitten, huilen en kotsen, ik vind het ongelooflijk knap hoe hij het allemaal beschrijft, als een groot tableau vivant waarin alles tegelijkertijd gebeurt.
Jacques zelf gaat ook steeds gejaagder en wanhopiger klinken, en net op het hoogtepunt van alles stopt de muziek plots, om de luisteraar verdweest achter te laten. Toen hij dit nummer destijds live bracht als laatste nummer, stapte hij ook meteen na zijn laatste zin van het podium, moet nog bevreemdender geweest zijn.
Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=e89b5a232faf4b09
1
geplaatst: 22 november 2022, 20:15 uur
Ben ik er toch maar mooi weer in geslaagd dit onvolprezen topic een tijdlang het oog te verliezen. O, wrede wereld! Dan maar een inhaalslag..
The ArthurDZ Files - some random thoughts, volume 1 (42-32) Of, waarom ben ik hier in het Engels aan het brabbelen?):
Een perfect popliedje op positie 41, ja dat mag gewoon gezegd worden! Verder ken ik niets van All Saints, maar die ene song is wel een voltreffer.
Een prachtige portie liefdevol gruis op positie 40; alsof je verloren bent gelopen, één of andere prachtige maar troosteloos ogende verborgen strandstrook in Noorwegen hebt ontdekt, de zandkorrels zich schurend een weg richting je bilnaad banen en je je nog nooit zo comfortabel hebt gevoel in de opperste eenzaamheid.
Pavement, Weezer, Dinosaur Jr., Built to Spill, Nada Surf... Allemaal hebben ze, volgens mij, heel erg goed naar de band op positie 37 geluisterd!
In de rubriek "Hé, wat een toeval!": recent nog To Catch a Thief van Hitchcock gekeken, waarnaar de song op positie 35 refereert. Fijne film, sterke chemie tussen Cary Grant en Grace Kelly. Heel tof nummer ook, lijkt zo uit het betere deel van de jaren '80 te zijn weggelopen (en wellicht is dat ook gewoon zo), een band die ik toch nog wat meer moet ontdekken.
Op positie 33 mijn naamgenoot en tevens één van de artiesten waar ikzelf het meest naar opkijk. Northern Sky zou, eerlijk, niet eens mijn persoonlijke Nick Drake-top 10 halen, maar is wel een pareltje. Binnenkort ga ik me nog 'ns helemaal verdiepen in 's mans werk, het zijn er de tijden wel voor.
The ArthurDZ Files - some random thoughts, volume 1 (42-32) Of, waarom ben ik hier in het Engels aan het brabbelen?):
Een perfect popliedje op positie 41, ja dat mag gewoon gezegd worden! Verder ken ik niets van All Saints, maar die ene song is wel een voltreffer.
Een prachtige portie liefdevol gruis op positie 40; alsof je verloren bent gelopen, één of andere prachtige maar troosteloos ogende verborgen strandstrook in Noorwegen hebt ontdekt, de zandkorrels zich schurend een weg richting je bilnaad banen en je je nog nooit zo comfortabel hebt gevoel in de opperste eenzaamheid.
Pavement, Weezer, Dinosaur Jr., Built to Spill, Nada Surf... Allemaal hebben ze, volgens mij, heel erg goed naar de band op positie 37 geluisterd!
In de rubriek "Hé, wat een toeval!": recent nog To Catch a Thief van Hitchcock gekeken, waarnaar de song op positie 35 refereert. Fijne film, sterke chemie tussen Cary Grant en Grace Kelly. Heel tof nummer ook, lijkt zo uit het betere deel van de jaren '80 te zijn weggelopen (en wellicht is dat ook gewoon zo), een band die ik toch nog wat meer moet ontdekken.
Op positie 33 mijn naamgenoot en tevens één van de artiesten waar ikzelf het meest naar opkijk. Northern Sky zou, eerlijk, niet eens mijn persoonlijke Nick Drake-top 10 halen, maar is wel een pareltje. Binnenkort ga ik me nog 'ns helemaal verdiepen in 's mans werk, het zijn er de tijden wel voor.
14
geplaatst: 22 november 2022, 20:51 uur
Bedankt voor het leuke berichtje, Nick! Nu al benieuwd naar volume 2
20. Arcade Fire - Suburban War
Album: Arcade Fire - The Suburbs (2010)
Vorige keer (2014): stond deze op 25, maar was Tunnels mijn hoogstgenoteerde Arcade Fire met een 5de plek
https://www.musicmeter.nl/images/covers/196000/196631.jpg?cb=1652050428
“There’s nothing to do
But I don’t mind when I’m with you”
Nee helaas, Bryan Adams komt niet meer langs in deze lijst, maar die andere Canadese topact Arcade Fire heeft het gelukkig wel gehaald
Als we het hebben over ‘kippenvelopwekkende gitaartokkelintro’s’, dan mag Suburban War van mij gerust een ereplek innemen in die conversatie. Het liedje grijpt me hierdoor van de eerste seconde al bij de lurven, het klinkt voor mij op een of andere manier ook echt als een warme avond aan het einde van een saaie, eindeloos lijkende zomerdag, in zo’n pufzomer waarin het gras helemaal verdord en waarin al je vriendjes uit de buurt tegelijkertijd op vakantie zijn met hun ouders.
En ook al wordt het liedje op zijn Arcade Fire’s uitgerokken en opgeblazen tot een briesende climax, toch bllijft Suburban War iets intiems houden, blijft het aanvoelen als een belofte tussen twee geliefden die ooit van levensbelang leek, maar nu verworden is tot iets pijnlijks. Het onderliggende drama van de tekst wordt perfect gevangen in de muziek, iets waar ik eigenlijk best wel gevoelig voor ben, besef ik nu we het laatste vijfde van mijn lijstje inzetten.
Ik heb Arcade Fire één keertje live gezien, in 2018, en toen speelden ze pas voor de tweede keer in die tour ook Suburban War live. Soms vallen de dingen gewoon eens op hun plek ook.
Spotifylijstje: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=06508e21b0c24e57
20. Arcade Fire - Suburban War
Album: Arcade Fire - The Suburbs (2010)
Vorige keer (2014): stond deze op 25, maar was Tunnels mijn hoogstgenoteerde Arcade Fire met een 5de plek
https://www.musicmeter.nl/images/covers/196000/196631.jpg?cb=1652050428
“There’s nothing to do
But I don’t mind when I’m with you”
Nee helaas, Bryan Adams komt niet meer langs in deze lijst, maar die andere Canadese topact Arcade Fire heeft het gelukkig wel gehaald
Als we het hebben over ‘kippenvelopwekkende gitaartokkelintro’s’, dan mag Suburban War van mij gerust een ereplek innemen in die conversatie. Het liedje grijpt me hierdoor van de eerste seconde al bij de lurven, het klinkt voor mij op een of andere manier ook echt als een warme avond aan het einde van een saaie, eindeloos lijkende zomerdag, in zo’n pufzomer waarin het gras helemaal verdord en waarin al je vriendjes uit de buurt tegelijkertijd op vakantie zijn met hun ouders.
En ook al wordt het liedje op zijn Arcade Fire’s uitgerokken en opgeblazen tot een briesende climax, toch bllijft Suburban War iets intiems houden, blijft het aanvoelen als een belofte tussen twee geliefden die ooit van levensbelang leek, maar nu verworden is tot iets pijnlijks. Het onderliggende drama van de tekst wordt perfect gevangen in de muziek, iets waar ik eigenlijk best wel gevoelig voor ben, besef ik nu we het laatste vijfde van mijn lijstje inzetten.
Ik heb Arcade Fire één keertje live gezien, in 2018, en toen speelden ze pas voor de tweede keer in die tour ook Suburban War live. Soms vallen de dingen gewoon eens op hun plek ook.
Spotifylijstje: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=06508e21b0c24e57
1
geplaatst: 22 november 2022, 20:57 uur
Prachtige update met de statige meid van Orleans & een nummer van het beste AF album. 
4
geplaatst: 22 november 2022, 20:58 uur
oei, een top 20 openen met Arcade Fire terwijl pitchfork bezig is met een karaktermoord van Win Butler, dat is gedurfd Arthur.
Blijft wel mooi album hé, die buitenwijken. Stiekem gewoon hun beste
Blijft wel mooi album hé, die buitenwijken. Stiekem gewoon hun beste
2
geplaatst: 22 november 2022, 21:09 uur
aerobag schreef:
oei, een top 20 openen met Arcade Fire terwijl pitchfork bezig is met een karaktermoord van Win Butler, dat is gedurfd Arthur.
oei, een top 20 openen met Arcade Fire terwijl pitchfork bezig is met een karaktermoord van Win Butler, dat is gedurfd Arthur.
Haha en dit is nog maar het begin, er zullen nog een aantal schelmen langskomen hoor in deze top 20. Hopelijk kan ik mijn lijstje nog afmaken voordat ik gecancelled wordt.
* denotes required fields.