Ik kijk nu al uit naar R Kelly op 1

Mooi duo van nummers. Jacques Brel, mijn favoriete Franstalige artiest en een mooie Arcade Fire. Ik volg de lijst met veel interesse!

Het wachten is nu op Noir Désir.

19. The Crystals - Then He Kissed Me
Album: non-album single
Vorige keer (2014): stond deze 19 plekjes lager, op 38. Aan dit tempo is ie volgende keer mijn nummer 1

https://www.musicmeter.nl/images/covers/120000/120548.jpg?cb=1539189760

“I didn't know just what to do
So I whispered "I love you"
And he said that he loved me too
And then he kissed me”

De vierde en laatste girlgroup-song in mijn lijst (we rekenen All Saints uiteraard helemaal mee) vinden we op 19.

En meteen de volgende controversiële keuze, al zou je het niet merken aan de gezellige ‘het leven is goed want ik ga trouwen en ben klaar voor een leven van kritiekloze onderdanigheid in de consumptiemaatschappij’-sfeer waarin dit nummer baadt. Maar wie zat hier achter de knoppen? Juist ja.

Hoe dan ook, dit is gewoon een monumentaal nummer, waar ik instant verliefd op werd toen ik hem voor de eerste keer hoorde, toen ik heel lang geleden een poging ondernam om de originele 500 Greatest Songs of All Time-lijst van Rolling Stone van achter naar voren te luisteren, maar bleef steken bij deze song en More Than A Feeling van Boston, wat de nummers 499 en 500 waren als ik het me goed herinner.

Briljante drumbeat, briljante melodie, een majestueuze productie, zo mooi smachtend gezongen, dat orkestrale instrumentale stukje… eigenlijk hou ik gewoon ontzettend van ieder element van dit nummer. Voor mij het schoolvoorbeeld van een perfecte popsong.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=8cf606de6edd49b3

https://storage.googleapis.com/afs-prod/media/945f4ea65f6640aea81099670a5216c4/3000.jpeg

Wat lette je om de rest te luisteren, dacht je na ' More than a Feeling': muziek gaat niet beter worden dan dit, ik kan net zo goed opgeven?

Die Phil Spector ook hé, de OG cancelled artist.

Nog overwogen om de rest van je top 100 door Mathijs van Nieuwkerk te laten presenteren?

Mag die opmerking tussen spoilertags? Ik wil de onthulling van mijn nummer 1 straks wel nog een beetje spannend houden natuurlijk.

Haha nee het volledige verhaal is dat ik wel nog even verder heb geluisterd, maar ik was in die tijd sowieso wel de koning van de onafgewerkte hobbyprojecten. Dat er twee liedjes waren waar ik liever opnieuw naar luisterde dan me verder aan het onbekende spul te zetten, hielp het project gewoon nog sneller om zeep maar ach, ik was toen toch al muziekboomer genoeg, vermoed ik.

18. Angelo Badalamenti & Julee Cruise - Into The Night
Album: Angelo Badalamenti - Twin Peaks (1990)
Vorige keer (2014): keek ik nog naar How I Met Your Mother en Friends enzo

https://www.musicmeter.nl/images/covers/5000/5313.jpg?cb=1610896185

“Come back in my heart
So dark
So dark”

Twin Peaks. Eén van die series waar ik niet meer zonder kan. Ben op dit moment opnieuw naar seizoen 3 aan het kijken, en blijf het echt gestoord goed vinden allemaal. Een heerlijke mengeling van een bevreemdende wereld, gekke concepten, schattige en bizarre personages die er maar chocolade van moeten zien te maken, en natuurlijk die muziek, die machtig mooie, zo goed de sfeer vangende muziek.

Zelfs een scène waarin enkele personages gewoon door het bos wandelen op weg naar een verdacht hutje dat ze willen onderzoeken, wordt een stand-out dankzij de wonderlijke klanken die Angelo Badalamenti uit zijn piano tovert, en de nachtegaalstem van Julee Cruise (nog altijd een van de beste performers die de Roadhouse ooit heeft mogen ontvangen imo). Het liedje in kwestie heet Into The Night, en is uitgegroeid tot een van mijn favoriete nummers ooit.

De zalvende melodie en zanglijn, in combinatie met die lichte onheilspellende toets die ergens onder de muziek zweeft, als een fluwelen rood gordijn dat wappert in de wind ook al zijn er geen ramen in de kamer, ik vind het ronduit bezwerend, en machtig mooi ook. Die uit het niets komende, maar oh zo kippenvelopwekkende break zo rond 3:30 (sorry voor de spoilers, het is eigenlijk de bedoeling dat je geschrokken uit je stoel valt de eerste keer dat je dit nummer hoort ) is de kers op de taart.

Wat een pracht, of niet dan Johnny Marr, madmadder, Don Cappuccino...

Into The Spotifylijst: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=6388f647838c49b4

Ik ben bijna door seizoen 2 heen en dan meteen door met 3, die ik 'pas' een keer of vijf gezien heb.

Er is echt geen serie waarbij ik echt van iedere scene zo intens kan genieten (ja, zelfs om James en Evelyn kan ik altijd wel lachen, al is dat misschien niet direct de intentie van Lynch en Frost). Ik zeg het nog maar eens: van alle muziek, kunst, films, series, boeken die gemaakt zijn is Twin Peaks voor mij echt het aller- allermooiste.

Die scene met Into the Night is echt ziekelijk geweldig inderdaad.

Haha herkenbaar, ik heb ergens ook wel een groot zwak voor het hele post-Laura Palmer-stuk van Twin Peaks seizoen 2. Had van mij gerust nog een paar jaar door mogen gaan

Ik ga pas over 3 weken weer tijd hebben om eraan te zitten, dus misschien dat ik dan ergens een start kan maken maar pin me er niet op vast.

17. George Harrison - All Things Must Pass
Album: George Harrison - All Things Must Pass (1970)
Vorige keer (2014): had ik het solowerk van de stille Beatle nog niet erg goed uitgespit

https://www.musicmeter.nl/images/covers/4000/4297.jpg?cb=1654081611

“All things must pass
None of life's strings can last
So, I must be on my way
And face another day”

En daar is Phil Spector weer Niet voor gevoelige zieltjes deze toplijst (hoewel hij naar verluidt ten tijde van All Things Must Pass al zo ver heen was, dat George uiteindelijk ook veel zelf heeft moeten produceren, waaronder dit nummer).

What Is Life vond ik fantastisch, en My Sweet Lord gewoon ok, verder kende ik nog amper iets van George zijn solowerk toen ik eens uit nieuwsgierigheid naar All Things Must Pass besloot te luisteren. Het bleek een album te zijn vol fantastische nummers, waar ik nog steeds graag naar terugkeer zo nu en dan.

Het verhaal van George Harrison vanaf het moment dat The Beatles echt een ongezien megasucces worden, gaat over zijn niet-aflatende zoektocht naar innerlijke rust, naar een houvast om de chaos in zijn leven zonder kleerscheuren te kunnen overzien. Via omwegen langs India, Bob Dylan, The Band, de Hare Krishna’s en de tuin van Eric Clapton lijkt hij die rust op All Things Must Pass eindelijk gevonden te hebben, wat de muziek bij mij op een of andere manier harder doet binnenkomen. Ik ben blij voor hem.

Zeker de laatste drie nummers van kant 3 zijn echt fenomenaal vind ik, waarop George een soort ‘top van de berg’-staat van zijn lijkt te krijgen. De plaatkant eindigt met het titelnummer, en doet me keer op keer smelten.

Ik word er zelf helemaal zen van, en een heerlijk warm gevoel maakt zich over mij meester. Als een nummer dat weet klaar te spelen bij mij, dan kan het niet anders dan een grote favoriet zijn. En dat te bedenken dat Paul en John deze niet wilden opnemen voor godbetert Let It Be!

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=d2e4efd861254770

Dat nummer is zo goed, dat The Band na het horen ervan er mee besloot te kappen met The Last Waltz op 25 november 1976, beter kan toch niet meer.

16. Belle & Sebastian - Get Me Away From Here, I'm Dying
Album: Belle and Sebastian - If You're Feeling Sinister (1996)
Vorige keer (2014): had ik Photo Jenny, Le Pastie De La Bourgeoisie en Dirty Dream Number Two in mijn lijstje

https://www.musicmeter.nl/images/covers/22000/22874.jpg?cb=1581814726

“Oh, I'll settle down with some old story
About a boy who's just like me”

Belle & Sebastian is ook al tijden een grote favoriet van me. Ik heb ze even een paar jaartjes minder gedraaid, maar ondertussen zit ik ondertussen ook alweer even in een stevige Bellessance, waar hun heel toffe nieuwe album van begin dit jaar zeker ook aan heeft bijgedragen.

Ik hou simpelweg van hun gekende, schattig-met-een-sarcastische-twist-tweepopstijltje. Van sommige bands vind je het vervelend wanneer ze steeds in hetzelfde vijvertje blijven vissen, andere bands zie je liever keer op keer hetzelfde doen. Belle & Sebastian zit voor mij stiekem in die tweede categorie.

Hoewel ze een gigantisch arsenaal aan toppers hebben, is deze (bekendste?) song toch uitgegroeid tot mijn grootste favoriet (voorlopig?), misschien wel net omdat het hun meest archetypische nummer is.

Een akoestische gitaar, vlot ritme, sprankelende melodie, de hoge stem van Stuart, een tekst vol spitsvondigheden dat ergens toch heel herkenbaar aanvoelt, check check check check check, dit vreet ik op.

Spotifyplaylist: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=b8595d83a0ae4776

Daar is dan de tweede Twee!

Hier worden lekkere hitjes gedropt. En het is nog niet eens vrijdag.

Doen we, al is het een wat kortere versie ditmaal!

The ArthurDZ Files - some random thoughts, volume 2 (31-25):

Op positie 31 een overheerlijk soul/R&B-nummer, straight outta motown! Moet wel één van de allereerste "oldies" zijn die ik leerde kennen (hoewel 1967 toch nog relatief "jong" genoemd kan worden in de geschiedenis van de popmuziek), ben er altijd verliefd op gebleven. On-weer-staan-baar.

Ultimate chilness op positie 29 - zelfs tijdens een wervelende orkaan zou ik hier nog rustig van worden.

Over de artiest op plaats 28 hoef ik echt niets meer te zeggen, denk ik.

Surf's Up (het album zowel als de song) heb ik vrij recent nog beluisterd in het kader van de Jordy's 1971 (als vijgen-na-Pasenreclame kan dat tellen, ik weet). Ik vind lang niet alles van de strandjongens goed, maar op hun best zijn de Wilsons en aanverwanten briljante lieden in de kunsten der songsmederij en performance.

Zowel op 26 als 25 vinden we GITAARMUZIEK, maar vooral ook intensiteit en kwaliteit. Debaser is zowel rete-aanstekelijk als maniakaal (Buñuel en Dali zouden hier ook hard op gaan, denk ik), Waiting Room is zowel maniakaal als rete-aanstekelijk (oh wacht, dat is hetzelfde).

15. Kanye West - Runaway
Album: Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010)
Vorige keer (2014): was ik nog net geen Kanye-fan, het kwartje viel later in 2014

https://www.musicmeter.nl/images/covers/204000/204862.jpg?cb=1546871837

“You been puttin' up with my shit just way too long”

Nou aerobag, sla mij maar gewoon in de boeien hoor! Kanye in mijn lijstje, hoe haal ik het in mijn hoofd?

Tja, met de persoon Kanye West ben ik ook al een tijdje helemaal klaar, maar ik blijf tot nader order liefhebber van het werk van de man. Zo was Donda in 2021 nog mijn plaat van het jaar, en staat Runaway op plekje 15 in mijn top 100. Als producer en rapper blijf ik hem gewoon ontzettend diggen.

Runaway is voor mij nog steeds het beste voorbeeld van ’s mans muzikale genie: de productie is origineel maar niet zo out there dat het ontoegankelijk wordt, de bijdrage van de gastartiest is perfect op zijn plek en tilt het nummer naar een nog hoger niveau, en Kanye stelt zichzelf kwetsbaar en eerlijk op (in combinatie met zijn publieke persona vond ik dat altijd erg aandoenlijk, het is een interessant contrast).

Zelfs zonder de outro zou ik dit nummer hoog aanslaan, maar die outro, die is voor mij ook wel meteen het absolute hoogtepunt van de song. Je zou denken dat het een overstuurde elektrische gitaar is (dat dacht ik toch in het begin), maar het is gewoon Kanye’s stem, zo zwaar vervormd door een vocoder dat zijn woorden niet meer te verstaan zijn, maar verworden tot een soort wanhopige schreeuw. Magnifiek.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=9755b8bf43a24240

oh oh oh, en bijna al die artiesten stijgen of komen nieuw binnen. De ArthurDZ-cancel bonus. Belle & Sebastian toch wel brandje schoon hoop ik?

Als we in de context van My Beautiful Dark Twisted Fantasy praten, is het verkiezen van Runaway boven Power wel echt een reden om te cancelen.

Ik heb nochtans vernomen dat Stuart Murdoch vorige week door rood licht liep. Rock-'n-roll!https://www.vegatopia.com/smf/Smileys/classic/metal.gif

Op het podium?

14. The Rolling Stones - Tumbling Dice
Album: Rolling Stones - Exile on Main St. (1972)
Vorige keer (2014): Was dit mijn nummer 12

https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/77.jpg?cb=1617035130

“Say now, baby, I'm the rank outsider
You can be my partner in crime”

Gimme Shelter, vorige keer nog mijn nummer 2, staat nog steeds vrij hoog in mijn Rolling Stones top 10, maar is niet meer de 'top dog' en zien we dus ook niet meer terug in deze lijst (beetje hetzelfde verhaal als eerder met Arcade Fire dus). Wat een dolle achtbaanrit is dit toch. Leuk hé, Johnny Marr?

Tumbling Dice is, net als bijvoorbeeld All Things Must Pass, zo’n nummer waardoor ik meteen helemaal tot rust kom. Maar waar All Things Must Pass net een warm dekentje is om rond je heen te slaan nadat je net terug thuis bent van een lange winterwandeling, daar is Tumbling Dice meer het soort rust dat je krijgt als je met je snoet in de zon kan gaan liggen op een luie zomerdag. Dit mede dankzij de heerlijke groove, de zang van Mick Jagger, en de ‘we vliegen net niet uit de bocht’-vibe van de ritmesectie.

Maar heel Exile On Main St. is fantastisch, en heeft die sfeer in meer of mindere mate in zich. Het is om die reden ook mijn ultieme ‘die nemen we mee op vakantie-album’ geworden. Deze zomer waren we bijvoorbeeld op rondreis in Bulgarije en neem maar van mij aan: putten in het asfalt ontwijken was nooit eerder zo leuk als met Exile On Main St. uit de speakers (Nederlanders die het in België al de spuigaten uit vinden lopen raad ik af om dit land te bezoeken )!

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=58e38c2941b24133

Vreemd, Gimme Shelter blijft hun allerbeste nummer. Exile on Main St. is wel hun allerbeste plaat (Sticky Fingers volgt nipt op een tweede plaats), maar Tumbling Dice is geen hoogtepunt voor mij (wel nog steeds een heel sterk nummer, 9tje ofzo).

Ooooh en m'n B&S faffie, raap me op ofzo Vloer Me Away, I'm Crying Gretzieboy

Runaway geloof ik wel een beetje trouwens, ik heb andere Kanye-faffies tegenwoordig. I Thought About Killing You bvb. Al blijft Runaway wel een meesterwerk hoor!

Edit: AAAAAA INTO THE NIGHT HOU OP MET ME AAAAAAA

13. Leonard Cohen - Sisters Of Mercy
Album: Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen (1967)
Vorige keer (2014): stonden de zusters eveneens op 13

https://www.musicmeter.nl/images/covers/6000/6062.jpg

“And you won't make me jealous if I hear that they sweetened your night
We weren't lovers like that and besides it would still be all right”

De eerste song uit mijn nieuwe top 100 die gewoon blijft staan waar ie stond is Sisters Of Mercy van Leonard Cohen. En waarom ook niet? Ik val nog steeds voor de prachtige tekst, de elegante, hoffelijke zang van Kung Fu Lenny, en ook voor de productie. Kennen jullie nog nummers die klinken als een speelgoedwinkel waar de ambachtelijke houten figuurtjes en klokjes langzaam tot leven komen? Anders stuur maar door hoor Geven het nummer zo’n dromerig sfeertje.

Zo grappig ook dat Leonard totaal niet blij was met de overdadige productie op zijn debuutplaat, ik vind het een van de grootste troeven van het album. Al valt de spartaanse opvolger Songs From A Room ook heel hard in de smaak bij mij. Conclusie, Leonard kan niet heel veel fout doen bij mij. Zelfs Death Of A Ladies' Man vind ik een toffe plaat eigenlijk.

Nee maar dan Sisters Of Mercy, pfff wat een meesterwerk op een album vol meesterwerken. Zal ik jullie nogmaals vertellen over de enige keer dat ik Leonard Cohen live gezien heb, tijdens een zwoele zomeravond op het historische Sint-Pietersplein in Gent? Leonard trapte er een nieuwe wereldtournee af, en had er zo veel zin in dat de aanwezige politie het optreden heeft moeten stilleggen zelfs, anders was ie gewoon nog voor een vierde encore het podium opgegaan. Het nummer waar hij uiteindelijk zijn set mee afsloot? Toch wel niet Sisters Of Mercy zeker! De ideale manier om mij op een wolkje zwevend de goede nacht in te sturen.

(Het laatste nummer was dus niet Save The Last Dance For Me, zoals op setlist.fm staat. Die speelde hij als voorlaatste)

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=e639c01eceb34686

12. The Streets - Turn The Page
Album: The Streets - Original Pirate Material (2002)
Vorige keer (2014): ook The Streets leerde ik later in 2014 kennen

https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/244.jpg

“In the afterlife, gladiators meet their maker
Float through the wheat fields and lakes of blue water
To the next life from the fortress
Away from the knives and slaughter
To their wives and daughters”

Als eerste nummer van je eerste plaat al meteen zo’n banger kunnen programmeren, daar slagen alleen de allergrootsten in.

En dat is precies wat Mike Skinner is wat mij betreft. Zijn grote kracht is dat hij er als geen ander in slaagt de onbenullige kanten van het (Britse) leven te belichten alsof het, naast herkenbaar, ook iets groots en poëtisch in zich heeft.

Of zoals ik het zelf schreef elders op deze site:



De gigantische beat van Turn The Page helpt ook wel een heel groot stuk in mijn waardering natuurlijk. Gewoonweg episch.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=05318e394f354f42

The Streets @ Pukkelpopje 2019, weet je nog ArthurDZ. Turn the Page was het absolute hoogtepunt toen

Oeh ja dat was heerlijk idd! Aan The Streets live in Londen meemaken in 2018 heb ik overigens ook veel goede herinneringen.

11. Underworld - Dirty Epic
Album: Underworld - Dubnobasswithmyheadman (1994)
Vorige keer (2014): vonden we deze terug op plek 43

https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/912.jpg?cb=1605392799

“I get my kicks on Channel 6”

Dirty Epic is wel een van die nummers die er een jaar of tien geleden in slaagden mijn voorordelen over elektronische muziek permanent van tafel te vegen. Dit was geen hersenloos gestamp, hier is niks goedkoops en zielloos aan... Zo kon het dus ook.

Vies en episch, dat zijn ook dé twee woorden om dit nummer te omschrijven. Het morele verval van de moderne samenleving gevat in één ijzersterke sfeerimpressie van net geen tien minuten, die alles zo hypnotiserend presenteert dat ik er opnieuw en opnieuw naar kan blijven luisteren. Mensen die hersenloos consumeren zonder dat het hen nog gelukkig maakt, liefde in onverschilligheid hebben weten te veranderen, die wel de allerhipste jeansbroeken dragen omdat dit hen zogezegd gelukkiger maakt maar voor intimiteit afhankelijk zijn van telefoonseks en Channel 6. Deprimerende shit, maar oh zo indrukwekkend gebracht.

Tekst en muziek ondersteunen elkaar perfect, ook als dit een instrumentaal nummer zou zijn, of alleen als spoken word-stuk zou zijn uitgebracht, zou je meteen weten waarover het gaat, maar samen sterk geldt ook voor deze prachtsong.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=dae3c41a632b4a55

En zo zijn we eindelijk bij de top 10 aanbeland wie komen zeker nog langs, denken jullie?

Ik verwacht qua artiesten een behoorlijke overlap met de MuMeLadderfinale