* catdog
* VladTheImpaler
* Gretz
* Brainpatient
* Ponty Mython
* Mat_
* ranja
* Omsk
* jordidj1
* panjoe
* EttaJamesBrown
* Johan de witt
* niels94
* exsxesven
* Pepino
* luigifort

* catdog
* VladTheImpaler
* Gretz
* Brainpatient
* Ponty Mython
* Mat_
* ranja
* Omsk
* panjoe
* EttaJamesBrown
* Johan de witt
* niels94
* exsxesven
* Pepino
* luigifort

Ik haal mezelf van de lijst, ik ben namelijk al jaren bezig met een top 2000 en die verwacht ik volgend jaar wel af te hebben. Dus die ga ik dan ooit in een apart topic presenteren (als die jongens van PBH een beetje gaan doorschrijven)

Goed idee! Ga ermee aan de slag.

Hey ArthurDZ!

Ik heb je top 100 op de voet gevolgd en heb veel nieuwe muziek leren kennen. Zoals envy en Refused, maar ook goeie nummers!
Hier enkele van mijn ontdekkingen:

The Ronettes - Be My Baby
Ach, zo opzwepend, zo vrolijk. Hier kan je niet naar luisteren zonder een glimlach op je gelaat te krijgen.

The Shangri-Las - Past, Present & Future
Of hoe het contrast met het vorige nummer niet groter kon zijn. Brrrr, wat een ijskoud en droef liedje zeg, en net daarom zo fantastisch goed. Eigenlijk heb ik wel een zwak voor liedjes die mij een gevoel van onbehagen en van iets onheilspellend geven. Die Moonlight Sonata op de achtergrond, heerlijk. En dan dat korte euforische momentje vanaf 1:25, na de “Shall we dance?”, om dan weer terug in de donkere wereld terecht te komen… Een beetje geluk geven om daarna het verdriet nog wat zwaarder te maken… Damn, sterk!

Aphex Twin - Windowlicker
Heerlijk! Ik kende Aphex Twin een beetje met nummers als #3, Xtal en Fingerbib, maar ik wil mij toch wat meer verdiepen in zijn oeuvre, dus ben ik al eens dankbaar als ik andere tracks van hem hoor passeren.

Moderat - Rusty Nails
Zoals jij het terecht beschrijft: dat melodietje is echt zwaar te lekker. Beter zou ik het niet kunnen gezegd hebben.

En om nog even in de elektronische wereld te blijven: Orbital - Halycon And On And On is ook om duimen en vingers bij af te likken. Een zalig zen-nummertje!

Japan - Canton
Wat een lekker funky nummertje, zeg!

Het Zesde Metaal - Peis Je Nog Aan Mie
Grappig: toen ik al de eerste zin hoorde, wist ik meteen dat dit niks voor mij ging zijn. Zoals het een echte Gentenaar betaamt: West-Vlaams? Nee merci, dat ze die grote muur maar snel eens bouwen.
Maar, I’ll be damned: met het herbeluisteren merkte ik toch op dat dit echt een steengoed nummer is. Zo uit het hart, zo eerlijk, zo poëtisch. Dat stukje met de “laaa laaaaah… Laa laaa laaaaa - Laaa laaa laaa” en daarna - de ultieme kerst op de kaart - het vrij mistroostige ”Wuk hadd’n we gepeisd”… Meesterlijk.
Maar dat ik geen enkel nummer uit het Gentse zag passeren vind ik toch echt niet kunnen, me dunkt. Vertrekt dan eh als het u hier niet bevalt. Terug naar Kanegem op je traktor, jij!

Haha, nee... Waar ik echter meer moeite mee had, is je heavy metal muziek (of zware punk, zoals jij het noemt). Ik zal mij hier niet populair mee maken, maar wanneer gezang overgaat naar loeihard, chaotisch geschreeuw, dan begrijp ik daar echt de schoonheid niet meer van. De muziek zal wel een statement verkondigen en in dat opzicht zal de boodschap zeker overkomen, maar als ik er niet graag naar luister, dan luister ik er niet graag naar   Ik weet niet… “Het is niet omdat je roept dat je dan gelijk hebt", denk ik dan. Ik heb sombere, donkere boodschappen veel liever als ze subtieler worden gebracht, inplaats van zo in your face. Daarom bijvoorbeeld dat ik "Past, Present and Future" wél zeer goed vind. Maar hey, ieder zijn smaak, hé.

Enorm bedankt voor je muziek en je fijne teksten. Ik zette je top 100 dagelijks met plezier op tijdens de werkuren. Jammer dat het voorbij is.

Cheers, buddy!

Graag gedaan Pepino, en jij bedankt voor het trouw meevolgen!

En smaken verschillen haha, dat maakt het ook zo leuk! Ook wanneer er dan toch een liedje doorkomt dat je alsnog kan smaken ook al denk je eerst van niet, zoals die van Het Zesde Metaal



Welke Walter De Buck-albums kan je mij aanraden? Haha nee, overigens maakte Gorky ook wel kans met Ooit Was Ik Een Soldaat, heeft het edoch net niet gehaald.

Muziek. Om nou te zeggen dat de liefde de afgelopen jaren verloren is gegaan, niet echt. Maar we zijn elkaar een beetje uit het oog verloren. Waar ik mezelf altijd als grote muziekliefhebber heb erkent is mijn interesse de laatste paar jaren flink verschoven richting film. Door het vele thuiszitten, en het minder onderweg zijn dankzij COVID twee jaar geleden heeft de film de weegschaal flink doen wankelen en bleef mijn consumptie van muziek en film niet langer in balans.

De muziek kreeg niet de ruimte om mee te groeien met mijn leven dat flink op zijn kop heeft gestaan de afgelopen jaren. Van diepe dalen tot hoge hoogtes. Muziek heeft me, uiteraard, flink geholpen maar ik ben minder op ontdekking geweest en was veelal content met de muziek die ik al kende en die de hitlijsten mij boden. Niet vreemd natuurlijk met een vriendengroep, collega's en een partner die zich voornamelijk enkel met hitlijsten bezig houden.

Toch ging het de laatste tijd steeds meer hunkeren om mijn liefde voor muziek weer nieuw leven in te blazen. Film heeft die liefde nooit afgebroken door de heerlijke wijze waarin muziek en film altijd met elkaar verweven zullen zijn maar ik kwam tot de conclusie dat er nog zoveel muziek is die ik nog niet écht ken.

En dat is waar ik achter kwam toen ik mijn revamp van mijn Top 100 uit 2017 aan het samenstellen was. (Het plan was zelfs om een eigen Top 2000 te maken). Zoveel muziek die ik wel ken maar niet écht ken. Ik moest teveel weer herbeluisteren onder het mom van: "hoe klonk deze ook alweer". En passen ze dan wel echt in mijn Top 100?

Het besluit is gekomen om in het nieuwe jaar weer terug in de muziek te duiken en al die klassiekers eens te ontdekken die ik gemist heb, en al het nieuws eens gaan te ontdekken dat buiten de hitlijsten leeft. En pas dan kan ik, voor mijn gevoel, écht die Top 2000 gaan samenstellen.

Maarja... die Top 100 hier stond wel voor de deur. Sta ik wel volledig achter die Top 100? Vooraf; nee. Nu ik heb hem samengesteld; absoluut. Dit is de muziek die wat met me doet. En ik zie dit nu als een mooi startpunt. De muziek waar ik altijd tot kan terugkeren, op de rand van het jaar dat muziek me weer op een (her)ontdekkingsreis zal gaan voeren.

Wat zal erin staan? Ik heb, tot het moment dat ik die eigen Top 2000 heb en die hier over enkele jaren zal gaan presenteren, besloten om alle nummers die in de lijst uit 2017 stonden niet mee te nemen. De hele lijst zal dus fris zijn. Artiesten zullen wel terugkeren natuurlijk maar verwacht geen Billie Jean meer op #1.

Benieuwd? Later vanavond zal ik de eerste tracks gaan onthullen...

Even de vorige top 100 teruggelezen. Benieuwd of er veel nieuwe ontdekkingen in de nieuwe top 100 staan.

Daar gaan we dan! Ik mag toch hopen dat deze lijst iets minder controversieel is dan die uit 2017

#100. Childish Gambino - Me and Your Mama
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02f78c98bbf2b3c9e2a764203e
Donald Glover. Is er iemand cooler dan hem? Als acteur en schrijver heb ik hem heel hoog zitten, vooral getuige het fantastische Atlanta maar hij had me als Childish Gambino al te pakken met zijn tweede studioalbum Because the Internet. Lekker chaotisch album met enkele knallers als Sweatpants en 3005. Zijn muzikale hoogtepunt, voor mij, kwam echter in 2016 met zijn, onverwachte, uitstapje richting de funk. Sly & The Family Stone zijn niet ver weg bij het beluisteren van "Awaken, My Love" een album dat nog altijd beter wordt met de luisterbeurt. Het hoogtepunt, naast bekende single Redbone, is de opener. Waar het nog onheilspellend opent knalt de track er als het ware in met een waar staaltje vocalen van Donald en muzikaal weet het altijd maar te intrigeren.

#99. Mobb Deep - Survival of the Fittest
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e0224f0fdd455eec29cc449e36d
Sfeerschepping. In film is het voor mij één van de belangrijkste factoren maar ook in de muziek zoek ik ernaar. Is je sfeer op orde? Dan kom je bij mij al met veel weg. Uitblinkers hierin zijn o.a. Mobb Deep. The Infamous is één en al sfeer van begin tot eind. Het grijpt m'n aandacht maar de productie is tegelijkertijd subtiel genoeg om er ook bij achterover te zakken. Het is een plaat die ik niet al te vaak opzet en zo is die luisterbeurt iedere keer weer magisch en blijft het dreigende sfeertje zo om het hoekje lurken.

#98. Jazmine Sullivan - Lost One
https://images.genius.com/eef43e67b726596704a66caab3b03094.300x300x1.png
Tijdens een klassenuitje naar Düsseldorf met mijn middelbare school klas stond in de bus het album Attention Deficit van Wale op repeat. En dan met name het nummer World Tour waarbij ene Jazmine Sullivan de gastvocalen mocht verzorgen. Dat momentje is me altijd bijgebleven en dat is ook niet moeilijk. Met zo'n lekkere stem als die van Jazmine blijf je altijd die eerste keer onthouden.

Qua eigen materiaal ben ik altijd geïnteresseerd in haar gebleven al reikte het nooit de potentie die zou passen bij haar stem. Tot ik eind 2020 bij Pitchfork Jazmine voorbij zag komen bij de Best New Tracks. Zou het dan toch?

En ja hoor, die song opent en de instrumentatie wikkelt me al helemaal in. Warm, nostalgisch. Precies de elementen die ik ook altijd voel bij de stem van Jazmine. En dan zet ze in, en dan ben ik iedere keer weer om. Het nummer houdt het productioneel heel simpel en de vocale lagen van Jazmine springen er daardoor iedere keer weer uit.

#97. Thin Lizzy - The Boys Are Back in Town
https://m.media-amazon.com/images/I/61qaVKlXadL.__AC_SX300_SY300_QL70_ML2_.jpg
Dit is zo'n nummer dat gelijk mee te zingen valt bij het lezen van de titel. Maar gek genoeg schreef ik het nummer altijd af hierdoor. Het is makkelijk om bij die iconische rock classics van de 80's niet verder te kijken dan dat bekende refreintje. Maar dan zet je het op en dan kom je erachter waarom het zo'n klassieker status heeft. Dit is een feestje, en dan met name door die dubbele gitaren die na het refrein inzetten. Bekend met het werk van Thin Lizzy ben ik verder nog niet echt, naast Dancing in the Moonlight. Al moet ik bekennen dat ik die ook al lang niet meer heb gehoord en dat ik verwacht dat ook die track lijdt onder de status van het bekende refreintje (en de nasmaak van die Toploader cover waar ik nooit veel aan heb gevonden). Misschien ook weer eens opzoeken!

#96. Gorillaz feat. De La Soul - Feel Good Inc.
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e0219d85a472f328a6ed9b704cf
Plastic Beach was de echte introductie tot de Gorillaz voor mij. Ik had al weet van ze dankzij Clint Eastwood, maar toen Stylo uitkwam met die toffe Bruce Willis video besloot ik de band eens even te checken. En dat klikte meteen. En met terugwerkende kracht toen ook Feel Good Inc. ontdekt. Met dank aan de Nederlandse Top 40 die hij nooit bereikt had.

Nooit gesnapt waarom want dit is een pop-knaller. De funk en hip-hop elementen komen uitstekend tot zijn recht. Tegenwoordig zijn de Gorillaz een beetje een hit-or-miss voor me. Met Humanz en The Now Now kon ik niet veel maar Cracker Island van eerder dit jaar (de single dan) was wel weer een knallertje. Hebben ze het nog? Ik laat me verassen als het album straks uitkomt. De eerste drie albums blijven interessant.

Hahahaha ik ga stuk hier!!

Inderdaad ArthurDZ, aanpassen of oprotten!!

En wat een lekkere start van je lijst, catdog! PSYCHED!

Die van Toploader is inderdaad een cover, maar niet van Thin Lizzy. Toevallig wel dezelfde titel, maar toch echt 2 verschillende nummers

Dancing in the Moonlight - Wikipedia - en.wikipedia.org

vs.

Dancing in the Moonlight (It's Caught Me in Its Spotlight) - Wikipedia - en.wikipedia.org

En het bekendste nummer van Thin Lizzy ken je toch wel?

https://www.youtube.com/watch?v=6WDSY8Kaf6o

Verder heeft de zanger nog twee andere nummers bekend van de top 2000:

https://www.youtube.com/watch?v=XEcVUfgTZJ8
https://www.youtube.com/watch?v=xsKpazeA5L8

Ah, dan ken ik die van Thin Lizzy dus niet. Hoeveel nummers heten Dancing in the Moonlight dacht ik, en ik wist dat die van Toploader een cover was

Whiskey in the Jar is zo'n nummer dat nooit echt is blijven plakken. Bekend van titel maar hoe ging die ook alweer? Dus die ga ik zeker even in de playlist zetten. Van die andere twee had ik nog nooit gehoord. Klinkt ook zeker niet verkeerd.

Morgen volgt weer een nieuwe update! Zou één van de mods de titel van het topic kunnen aanpassen in de tussentijd? cosmic kid, DjFrankie, panjoe, Casartelli

Leuk om weer te volgen.

Misschien een heel suffe vraag, maar er is toch geen album variant van dit topic? Zou dat überhaupt iets zijn?

Nope, start maar op, I’m in

Ja, ik schrijf me dan graag in!

Ik start het zometeen op

edit: De Album Top 100 van... - MusicMeter.nl

En we gaan verder:

#95. Bob Dylan - The Times They Are a-Changin'
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e023b812eed53f0d7e134fe446e

Film en muziek. Het kan soms zulke mooie combinaties opleveren. En het kan een song dan ook laten leven, meer dan een dat muziekvideo kan. Zo geschiedde met de film Watchmen uit 2009 van Zack Snyder (één van mijn favoriete regisseurs) waarin hij de opening credits liet rollen met een meesterlijke montage van de Watchmen door de jaren heen begeleid door dit liedje van Bob.

Het zorgt voor kippenvel iedere keer. Het is de Bond song van de film. Het moment dat je lekker in je zetel wegzakt. Bob Dylan zelf? Ik heb er niet veel mee. Folk blijft een lastig genre voor me. Ik heb dat vaak liever toch met een pop insteek á la Taylor. Al kan natuurlijk het uitzitten van dat kerstalbum ermee te maken hebben. Misschien moet ik ome Bob nog eens een kans geven.

#94. Jamiroquai - Runaway
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e020b83503e9148e4ae08fc1f17

Deeper Underground was vet! Maar ik in mijn jeugd verder niets met Jamiroquai. Vond Jay Kay maar een vreemd mannetje met z'n hoofdtooi. Was als kind wel een fanatieke fan van Idols. Daar was ik echt aan verslaafd. En toen zong een kandidate tijdens de liveshows een nummer van Jamiroquai dat ik niet kende. Van de jury kreeg ze kritiek dat ze een veels te obscuur nummer had gekozen en dat ze hierdoor veel fans zou verliezen. Mij wist ze juist te overtuigen door deze songkeuze. Het voelde eigenzinnig.

En dat is Jamiroquai ook wel toen ik ze later beter leerde kennen. Je hoort toch gelijk dat het om deze band gaat wanneer er één van hun tracks opstaat, terwijl ze nooit hun poppy kwaliteit kwijtraakten. Runaway werd geen hit in Nederland maar groeide uit tot één van mijn favorietjes. Juist omdat het refrein niet per se op de voorgrond lijkt te willen treden, maar tegelijkertijd zo catchy is, weet het me elke keer weer te pakken. Lastig om stil te blijven zitten.

#93. Lil Wayne - Hustler Musik
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e0276a53ad4f7db340cb12d51c4

Al mijn leeftijdsgenoten op mijn middelbare school waren helemaal fan van Lil Wayne. Ik had er niet veel mee. Ik was juist op dat punt dat ik de gehele discografie aan het ontdekken was van 2Pac, Dr. Dre en The Game. Dat waren pas rappers. Later ben ik pas de slimme 'gimmick' van Lil Wayne gaan inzien en is hij toch wel uitgegroeid tot één van de interessantere rappers. Een volledig solid album heeft hij echter nog nooit gehad voor mij.

Één track, naast de hits Lollipop en A Milli, viel wel al gelijk voor mij: Hustler Musik, en die track blijft jaren later nog één van zijn beste. Zo hoor je Lil Wayne niet vaak, en dat zo vroeg in zijn carriere! De vibe van deze track blijft uniek. Misschien is het wel die nostalgie aan die leuke tijden op de middelbare. Maar dit blijft een knallertje!

#92. Jhené Aiko - The Worst
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02a0fa057b8ad3f3c4969f0c97

R&B bangers. Je krijgt ze nog steeds! Het genre wordt vaak beschuldigd van uitgestorven te zijn, en in een zekere zin is dat wel zo. Er is minder variatie in het genre dat zo prominent de 90's en de 00's domineerde. Maar sterke R&B wordt absoluut nog gemaakt. Steve Lacy scoorde dit jaar in Amerika nog één van de grootste hits van het jaar met Bad Habit en SZA is iedereens lievelingetje. Maar iemand wie ook zeker haar credits mag krijgen is Jhené Aiko.

Toch wel de dame die een gehele stroom in R&B inspireerde met vele copy-cats die haar sound probeerden na te bootsen. Haar stem is echter lastig na te kweken. Die heeft zoiets kalms over zich heen zonder dat het te zoet wordt, waar vele copy-cats mee de mist in gingen. The Worst wordt gezien als één van de sterkere R&B tracks uit de 10's en daar ben ik het volledig mee eens. Eventjes 4 minuten gehypnotiseerd worden door wat R&B van Jhené. Sowieso heb je een banger in handen als je een slow-jam hét moment in de club kan laten worden.

#91. David Bowie - Where Are We Now?
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e0256ed53101cbdf616c2204b8a

David Bowie. De man had altijd wat mysterieus om zich heen hangen. En dat intrigeerde me, maar weerhield me er ook van om me te verdiepen in zijn discografie. Wat als dat mystieke gebroken wordt? Soms is de legende al intrigerender dan het uiteindelijke werk. En ik vond het wel tof. De wetenschap dat ik nog zoveel van Bowie te ontdekken had wanneer ik dat zou willen. Ik wilde niet dat Bowie het slachtoffer zou worden van: "oh, dus dit is het?"

En toen vond de man het een goed idee om met een heuse comeback te komen in 2013. Where Are We Now? werd prompt een hit en dat hoor je aan niets. Behalve dat het natuurlijk een onwijs sterk nummer is. Het mystieke werd doorgetrokken en ik wist het toen zeker: Bowie zal altijd dat mystieke blijven houden. Daar teert zijn muziek op. Iemand die image en zijn muziek voor altijd met elkaar verworven had. Net als Prince. Where Are We Now? was het voorbeeld. En na vele vele knallers van Bowie te hebben ontdekt blijft dit pareltje, uit de laatste fase van zijn carriere, iets bijzonders houden. Hij werd onsterfelijk hierdoor.

#90. James Blake - The Wilhelm Scream
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02a6b49ca72312383b72a8d9b4

Puur verrast werd ik toen James Blake in 2012 zijn entree maakte in de Top 40 met Limit to Your Love. Dat klonk zo a-typisch als hit dat ik gelijk geïntrigeerd was. En James is toch wel één van de meeste interessantere artiesten van de laatste jaren gebleken. Samenwerkingen met Kendrick Lamar, Beyoncé en ROSALÍA. Hij springt soms lekker buiten de boot qua samenwerkingen maar hij weet het altijd naar zich toe te trekken.

The Wilhelm Scream, ook van zijn debuutalbum, is het prijsnummer voor mij. Dat is een heerlijk hypnotiserend nummer dat kalm en rustig begint en dan langzaamaan naar een climax toewerkt zonder zijn intimiteit te verliezen. De vocal loop met de vele effecten die erdoorheen worden gegooid werkt zo lekker.

#89. Drake - Jungle
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02999336f9d65444ba75ca9927

Het fenomeen Drake. Je kan er niet omheen. Ongelofelijk hoe hij de rap-scene helemaal naar zijn hand heeft weten te zetten. De laatste jaren krijgt hij flink wat kritiek op zijn album-worpen maar hij heeft het voor elkaar gekregen dat het geen enkel effect op zijn succes lijkt te hebben. Voor mij is hij, enkele knallers van singles daargelaten, ook wat afgegleden. Vooral qua persoonlijkheid. Die CLB-image werkt niet meer voor mij als je bijna 40 bent. Lines over Megan Thee Stallion of beefs met Anthony Fantano... het is allemaal een beetje cringe aan het worden.

Maar Drake op z'n prime is een beest. Hij heeft het nog altijd in zich om dit te evenaren maar vooralsnog blijft de periode van Take Care tot aan If You're Reading This It's Too Late zijn artistiek hoogtepunt. En Jungle, ja dat is de deep cut die het meest in de smaak valt bij de Drake fans. En dat is ook wel de track die het meest aan mij blijft plakken. Drake excelleert in dit soort tracks en die productie is om je vingers bij af te likken. Zo smooth.

#88. Shirley Bassey - Diamonds Are Forever
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e029580e2d71fffbf01c4460c43

De onbetwiste Bond-queen. Maar liefst 3 keer mocht ze de titelsong verzorgen en elke song is raak. Waar voor velen Goldfinger haar hoogtepunt is, is het voor mij Diamonds Are Forever die toch even wat lekkerder weg-luistert als pure song. Geholpen door Kanye's Diamonds from Sierra Leona is Diamonds Are Forever uiteindeljk uitgegroeid tot die song die echt heerlijk mee te kwelen valt. Vooral bij de late-night drives.

Shirley is in control. De Bondisms zijn allemaal in de track verwerkt maar Shirley vertelt het verhaal. Je hangt aan haar lippen. En die laatste uithaal. Ze deed het al met Goldginer en Tom Jones volgde het op met Thunderball maar Shirley gaat hier met haar tweede worp nog eens even lekker overheen. Wat een hoogtepunt!

#87. Fatboy Slim - Praise You
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e029f5e43145dd6d4a3ead77056

Wat een vage video. Als kind moest ik hier niets van hebben. Ik snapte het niet. Maar die song, die was wel verdomde gaaf. Later is het met mij en de video goed gekomen en dat is eigenlijk te danken aan de kracht van het nummer. Praise You blijft overeind en dat ruim 23 jaar later. Zoveel dance uit mijn jeugd voelt aardig gedateerd aan maar ook die periode kent zijn paradepaardjes. Aphex Twin, Chemical Brothers. Fascinerend vond ik het toen. Toen hoorde ik al dat het anders dan die overige hitjes op TMF.

Praise You is het hoogtepunt van een net zo lekker album: You've Come a Long Way Baby. Dat album is een waar feestje maar Praise You maakt juist die mooie cross-over tussen een dance plaat en een indie pop song. En ja, die vage video versterkt het nummer eigenlijk alleen maar des te meer. Je krijgt het niet uit je kop.

#86. Charli XCX feat. Christine and the Queens - Gone
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02cee4acc7bfe23bc75461a66c

Charli Nog altijd pissig erom dat ze de show van deze zomer heeft moeten cancellen. Precies het weekend dat ze in Utrecht zou staan had ze een griepje te pakken. En juist in het jaar dat Charli uitgegroeid is tot één van mijn favoriete artiesten. Al sinds Boom Clap was ik om maar de overtuiging kwam toen Gone uitkwam, haar samenwerking met Christine and the Queens. En door haar succesjaar dit jaar ben ik haar steeds meer gaan volgen en volgen en vind ik haar zo stoer!

Maar Gone, die liefde was er dus al een paar jaar. Dit is hoe pop-liedjes horen te klinken. Catchy maar met zoveel aandacht voor de productie en de vocale wisselwerking. Die climax op het einde, vooral met name door de video, is genieten. Charli geeft zoveel attitude altijd. Dankzij haar Greatest Hits editie hier vorig jaar helemaal haar discografie uitgespit en ik wacht met smart op de nieuwe tour aankondiging. Ik. wil. die. show!

Gone één van m'n meest gedraaide nummers ooit ondertussen samen met Baby Bitch van Ween dankzij aerobag die het eens draaide in een BeatSense-sessie ergens op een gure lockdownavond in 2020 denk ik #nevahforgetbruv

Live was het al helemaal fantastisch op Primavera dit jaar. Wat een show, wat een babe!!! En ja, ook ik ging ze normaal in Brussel zien maar Charli heeft die show moeten cancellen vanwege zogezegde stemproblemen terwijl er een paar dagen later in Barcelona niks aan het handje was... ja daag, niet met ons hé ArthurDZ, wij weten wel beter

Dit blijft ook genieten trouwens:




Teunnis kom mee fangirlen dan

Grootste teleurstelling van het jaar!

Charli

Hopelijk snel een inhaalconcert.

Ze is zo tof

Deze blijft ook goud:




Nieuwe update volgt morgen

Dat wordt toch zaterdag. We hebben er onverwachts een katje bij gekregen dus die vraagt nog even alle aandacht op! Excuus!

Foto's zijn uiteraard vereist, zonder bewijsmateriaal kom je daar niet mee weg.

Als iemand me even kan helpen met hoe ik die hier gepost krijg zal ik uiteraard even een mooie update geven.

#85. The Trammps - Rubber Band
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e020815c39bb70e884f4517c0f3

The Trammps. Ze zijn veel meer dan die hit van het Saturday Night Fever album, dat overigens niet eens voor de film geschreven was in tegenstelling tot de rest van de soundtrack, aangezien het al op het album Disco Inferno stond dat een jaar eerder uit kwam. Dat ze meer in hun mars hadden kwam bij mij ter openbaring toen ik eens even nazocht waar die lekkere sample uit Hate It or Love It van The Game en 50 Cent toch vandaan kwam.

En die Rubber Band dat is me toch wel een knallertje hoor. Heerlijke instrumentatie natuurlijk maar de stem van leadzanger Jimmy Ellis, die helaas sinds 2012 niet meer onder ons is, geeft hier zoveel kleur aan. En die kleur vat vooral dit nummer goed samen. Het voelt zo rijk en vol. Een feestje om te luisteren.

#84. Frank Ocean - Moon River
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e026566b46cd24c5f2d0561ee7a

Zal 2023 eindelijk het jaar van de comeback van Frank betekenen? Het wordt zo onderhand wel eens tijd. Laten we geen D'Angelotje doen! Er staan zoveel prijsnummers op Frank's albums. Pyramids behoort tot de favorieten maar voelt hier toch als een ietwat voorspelbare keuze. Er is een ander nummer dat minstens zoveel met me doet als die maar toch ondergesneeuwd aanvoelt omdat het én een cover is én niet op een studioalbum te vinden is.

Maar zijn cover van Moon River uit de film Breakfast at Tiffany's grijpt je bij de strot. Hij opent met de pitched-up vocals die ook voorkomen in bijv. de single Nikes, maar de emotie voel je. De instrumentatie is hypnotiserend, zoals we ook al goed hoorden op Blonde, Frank maakt er een compleet nieuw nummer van en hij brengt het alsof hij het zelf geschreven had. Hoe zijn warme stem het nummer afsluit is kippenvel.

#83. Flying Lotus feat. Kendrick Lamar - Never Catch Me
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02dfa6ba57d446244054f068f4

Een mede-scholier liet mij kennismaken met Flying Lotus en niet vlak daarna kreeg hij zijn eigen radiostation in GTA V. Genieten. Dance muziek zoals ik het graag hoor. Abstract, eigenzinnig maar toch met een lekkere groove erin. En die groove is op zijn best als je Kendrick erbij gooit.

Het is niet zozeer dance op deze track als een ware fusie van rap, jazz fusion en electronica maar het is werkelijk genieten om Kendrick op zo'n track te horen. Had, in een ietwat aangepaste versie, zo op To Pimp a Butterfly gepast. Heerlijke wisselwerking als zowel Kendrick als de instrumentatie gewoon lekker zany zijn en losgaan. Het outro is natuurlijk magisch.

#82. Phillip Bailey & Phil Collins - Easy Lover
https://i.scdn.co/image/ab67616d00001e02bb2f5d5fc61499aaa62bfdb5

Phil Collins. Ja ik heb toch wel een zwak voor hem. Soms mierzoet maar Phil komt er bij mij mee weg. Iets dat een Whitney ook zo goed kan bij mij. Er zit gewoon teveel passie en muzikaliteit in om er niks mee te hebben. En ja, ik ben dan ook wel opgegroeid met die zoete popmuziek uit de 80's en 90's en eigenlijk is die liefde nooit verloren gegaan.

Zijn samenwerking met Earth, Wind & Fire's Phillip Bailey is wat minder zoet dan veel van zijn andere werk en is voor mij het prijsnummer. Eigenlijk omdat die drums nog steeds lekker kicken anno 2022, het refrein zo heerlijk meezingbaar is en die falsetto van Bailey weinig fout kan doen. De wisselwerking is zo tof in dit nummer en eigenlijk vind ik die pre-chorus nog wel fijner dan het refrein zelf. Die is zo lekker joh!

#81. The Stylistics - Can't Give You Anything (But My Love)
https://i.discogs.com/ljiCejg0djNYfojLJGkyWLJ4SKuozS6P5_jdxOtgLGI/rs:fit/g:sm/q:40/h:300/w:300/czM6Ly9kaXNjb2dz/LWRhdGFiYXNlLWlt/YWdlcy9SLTg3ODg2/OTUtMTQ2OTAzNTcw/Mi03NzM4LmpwZWc.jpeg

Soms heb je van die groepen waarvan je meerdere nummers kent maar het lange tijd duurt voor je doorhebt dat het om dezelfde groep gaat. Dit was het geval bij The Stylistics voor mij waarvan ik zowel Betcha by Golly, Wow als Can't Give You Anything (But My Love) kende. Maar met al die soul groepjes uit de 60's en 70's die beginnen met THE voor de naam is het makkelijk de individuele songs allemaal door elkaar te husselen. Zeker als ze uitlopen van pure soul naar pure disco.

Betcha by Golly, Wow haalde mijn lijst in 2017 en ditmaal is het de beurt aan Can't Give You Anything. Eigenlijk ook weer zo te prijzen om die heerlijke falsetto. Falsetto's uit de 60's en 70's zijn een gevalletje apart. Juist omdat de productietechnieken nog wat beperkingen hadden klinkt het zoveel puurder en scherper. Het is niet gestroomlijnd, er mogen imperfecties in de vocal zitten. Dat maakt het zo mooi. Of m'n vriend het leuk vind weet ik niet maar die falsetto moet je gewoon meedoen als het refrein weer inzet bij dit nummer!

Imgur: The magic of the Internet

Of anders bijvoorbeeld ImgBB — Upload Image — Free Image Hosting . Maar wel graag hier: Kattendraadje - MusicMeter.nl