Haha, Warszawa is - samen met Life on Mars? - ook mijn favoriete Bowie-nummer. Ik ben dus nog steeds tevreden over je progressie

63. Souls Of Mischief - Step To My Girl
Album: Hieroglyphics - Hiero Oldies Volume One (2003)
Vorige keer (2014): zat ik nog bij Step van Vampire Weekend

https://www.musicmeter.nl/images/covers/129000/129846.jpg?cb=1646591388

"Every time I see you in the world
You always step my girl"

Op YouTube heb je zo’n kanaal, Watchmojo genaamd, die een paar jaar terug mijn YouTube Recommened-pagina bevuilden met filmpjes als ‘Top 10 creepiest place on earth’, ‘top 10 Friends episodes’ en ‘top 10 worst things that Kim Kardashian has ever done’. En ik maar op die filmpjes blijven klikken, soms uit nieuwsgierigheid, soms omdat ik bijvoorbeeld voor een examen moest leren of een interview voor mijn bachelorproef moest uittypen en daar op dat moment echt geen zin in had, maar vaak ook gewoon uit gewoonte. Wat een tijdverspilling!

Eens de cookies legen bleek dacht ik de oplossing, maar ondertussen had ik toch al mooi deze parel ontdekt, dankzij het filmpje ‘top 10 favorite Vampire Weekend songs’. Ik was al goed bekend met de Vampire Weekend-song Step, maar dat daar zo’n prominente Souls of Mischief-sample inzat, dat was nieuw voor mij (geweldig wel, een rockband die een hiphopnummer samplet inplaats van andersom ).

Step To My Girl heeft alles wat ik zoek in een hiphopnummer: een fijne beat, goede raps vol momenten die je aandacht grijpen (hetzij door de tekst, de frasering, of beiden), en een bepaalde sfeer die precies aansluit op de beat en raps, en een chain combo voor het nummer oplevert als het ook aansluit op je eigen gemoedstoestand. Wat gek dat dit niet op een van hun albums staat, maar weggestopt zit op een verzamelaar onuitgebracht materiaal van het collectief waar de Souls deel van uitmaken. Had een wereldhit moeten worden juist!

Vampire Weekend is een van die bands die me super dierbaar is, maar desondanks niet in deze top 100 voorkomen, maar via dit pareltje zijn ze er eigenlijk wel een klein beetje bij.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=df13382fe9cb4f1e

Roxy, Bowie en Jonathan Richman, beste drie back to back so far.

62. Yazoo - Nobody's Diary
Album: Yazoo - You and Me Both (1983)
Vorige keer (2014): stond Only You in mijn lijstje

https://www.musicmeter.nl/images/covers/15000/15339.jpg?cb=1660999414

"My head was so full of things to say
But as I open my lips all my words slip away"

Destijds Only You, nu Nobody’s Diary. Het lijkt alsof ik een groot Yazoo-fan ben, maar dat klopt eigenlijk niet. Of ja, ik ken van beide Yazoo-platen wel een aantal nummers en er zit eigenlijk niks tussen wat ik echt slecht vind, maar echt triggeren om ze vaak te luisteren, doen ze ook niet. Op die twee fantastische singles na dan.

Tegenwoordig is Nobody’s Diary bij mij de top dog, voor mij het nummer waarin de grote sterkte van Yazoo het meeste/beste naar voren komt. En dan bedoel ik natuurlijk de combinatie van de vederlichte, aanstekelijke maar ook ietwat melancholische synthriffs van Vince Clark in combinatie met de krachtige, maar ook emotionele en doorleefde vocalen van Alison Moyet. Het maakt Nobody’s Diary tot een hartverscheurend mooi liedje, een liedje die gemakkelijk in je kop blijft plakken maar ook emoties oproept en niet verveelt, oftewel het hoogste wat je denk ik kan bereiken als popsong.

Was dit echt nog maar het eerste volbloed synthpopnummer in mijn lijstje? Geen zorgen hoor vigil, het is ook nog niet het laatste.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=0dfe97b5f6a24167

4 zelfs, wat maken we mee hier

Ja, wel een mindere tussendoor, maar wie weet komen er nu weer drie mooie.

Oja, die had ik niet gezien

Nee The Comsat Angels is ook jou ding toch, dus wel vier toppers op een rij hé!

Naar mijn gevoel zitten we op dit moment trouwens al aan 38 toppers op rij, maar ja wie ben ik

61. The Beatles - Here, There And Everywhere
Album: The Beatles - Revolver (1966)
Vorige keer (2014): had ik nog nooit gehoord van dit obscure bandje… haha nee dit was toen ook al een favoriet

https://www.musicmeter.nl/images/covers/0/75.jpg?cb=1606266171

“But to love her is to need her everywhere
Knowing that love is to share”

Mijn favoriete Beatles-nummer wil wel al eens wijzigen doorheen de tijd. In mijn vorige top 100 stond Norwegian Wood genoteerd (op plek 60, een plekje hoger dan The Beatles nu staan), toen ik een aantal jaar terug het Beatlesmeter-topic op deze site openhield was Love You To mijn favoriet, ondertussen ben ik opgeschoven naar deze.

Want pfff, jongens, die melodielijn. Die prachtige melodielijn. Die klinkt haast alsof Paul erin geslaagd is voor dit liefdesliedje een melodie te verzinnen die het gevoel van iemand graag zien perfect verklankt tot in de subtielste nuances. De echte meesters weten dat bombast geen vereiste is voor een overtuigend liefdesliedje, wel integendeel.

En kijk, dat maakt alweer de 39ste topper op rij in dit topic. Wat ben ik toch uitstekend bezig

Kan je deze trouwens op ukelelelele, 123poetertjes?

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=264292648c124c4a

Dus van 99 t/m 62 (inmiddels 61). Arme Descendents!

Poek is echt beta

Toen ik dat bericht poste, waren er toch nog maar 38 nummers geweest?

nee 100 tm 62 is 39 nummers

Gaaf inderdaad, Vampire Weekend samplet Souls of Mischief - ik dacht al dat het me bekend in de oren klonk. Verder gewoon een heel erg aangenaam nummer om naar te luisteren, vind ik, geen scherpe randjes en soms mag dat ook wel 'ns. Ik zak lekker enkele minuutjes weg in een soort gezapige gezelligheid.

Van Yazoo word ik niet echt warm, ook niet koud. Een song die een beetje aan me voorbijgaat terwijl ik ietwat onverschillig de neus optrek, of zoiets. No hard feelin's, Arthur!

Wordt ruimschoots goedgemaakt door de volgende. Op Revolver staat nagenoeg geen enkele misser (Yellow Submarine 1/16de misser of zo, maar ook die vind ik gewoon heel erg fijn ), en dit is één van de prijsnummers. De vleesgeworden weemoed verpakt in een schier perfecte popsong van tweeënhalve minuut.

60. The National - Slipped
Album: The National - Trouble Will Find Me (2013)
Vorige keer (2014): was deze nog maar net uit, maar volgens mij vond ik dit toen ook al fantastisch

https://www.musicmeter.nl/images/covers/334000/334669.jpg

“I'll be a friend and a fuck and everything
But I'll never be anything you ever want me to be”

Jaaaaaa Gretz, National-tijd! Mijn favoriet nummer van deze band, en een van mijn favoriete nummers ooit dus, is eentje die door de rest van de fanbase, en de band zelf, nogal vergeten lijkt. Althans die indruk krijg ik toch op Musicmeter, maar wie weet kan Geert me vertellen dat deze song binnen de sorrowposters-gemeenschap wel op veel liefde kan rekenen.

Het zou niet meer dan terecht zijn, want op Slipped vinden we mijn inziens The National op hun breekbaarste best. Iedere gitaarsnaar die wordt aangeraakt produceert een klank die recht naar mijn hart gaat, en Matt croont een van zijn mooiste teksten. Die eerste zin alleen al (“I’m in the city you hated”) vind ik zo goed, er wordt meteen een hele wereld opgeroepen, en in combinatie met de treurige, heldere gitaarlijn wordt ook een hele geschiedenis tussen twee personen gesuggereerd, die dan verder in het nummer heel mooi wordt uitgewerkt. Fenomenaal. Ik hou van liedjes die zich ontvouwen als muzikale kortverhalen, dit is daar een mooi voorbeeld van.

Wanneer Trouble Will Find Me opstaat laat ik steeds alles vallen om in stilte en concentratie naar dit meesterstukje te luisteren. Als dat niet betekent dat dit een van mijn favoriete songs ooit is, dan weet ik het ook niet meer.

Spoti: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=8b2dc4cec05c49bf

59. A Flock Of Seagulls - Wishing (If I Had A Photograph Of You)
Album: A Flock of Seagulls - Listen (1983)
Vorige keer (2014): we hebben onze eerste stijger te pakken, want vorige keer vonden we deze op plekje 94.

https://www.musicmeter.nl/images/covers/16000/16491.jpg

"It's more the way your eyes are laughing as they glance
across the great divide"

Ik eis gerechtigheid voor A Flock Of Seagulls! Te vaak wordt deze band uit Liverpool aan de kant gezet als snel te vergeten gril uit de jaren ’80 op basis van het kapsel van de zanger en de stomme bandnaam (welke vreselijke voorstellen zouden ze nog hebben afgewezen, als ‘A Flock Of Seagulls’ als beste overbleef?). Maar! Onder al die bussen haarlak school wel degelijk een band die wist hoe je nummers moest schrijven, een paar jaar lang.

Grootste case in point: Wishing, voor mij nog steeds een van de meest waanzinnige nummers uit de hele synthpopscene van destijds. Die melodie is om te beginnen gewoon al té prachtig mijn inziens, en door de manier waarop het nummer (toch in de albumversie) constant op- en afbouwt wint dat deuntje alleen nog maar meer aan impact, in plaats van dat het vervelend wordt. Erg knap!

En zo mag deze parel zich al jarenlang tot een van mijn topfavorieten rekenen, iets wat een boel andere 80’s hits die ik ontdekte door elke avond YouTube af te struinen toen ik 14 was toch niet gelukt is (ah, de nostalgie! Ik heb nostalgische gevoelens naar jaren ’80 pop die zowel helemaal anders is, als redelijk hetzelfde, als mensen die de jaren ’80 bewust hebben meegemaakt en terugverlangen naar de popmuziek uit die tijd).

Spoti: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=bfa66998d0c2448d

58. The Ronettes - Be My Baby
Album: oorspronkelijk een non-album single, later op The Ronettes - ...Presenting the Fabulous Ronettes featuring Veronica (1964)
Vorige keer (2014): stond deze nog niet in mijn top 100

https://www.musicmeter.nl/images/covers/114000/114279.jpg?cb=1623510501

“We'll make 'em turn their heads every place we go”

Boem boem-boem pow boem boem-boem pow! Van de iconische drumintro tot de smachtende strofes tot het opzwepende refrein en de productie die letterlijk en figuurlijk larger than life is, dit nummer is voor mij gewoon een meesterwerk op elk niveau.

Veel meer kan ik er vrees ik ook niet over kwijt. Dit is gewoon een van die nummers die er altijd geweest lijkt te zijn, en altijd wel zal blijven voortleven in onze popcultuur zolang de mens met oren geboren wordt. Bestaat objectieve perfectie in muziek? Ik geloof van niet, maar dat sluit niet uit dat ik Be My Baby objectief perfect vind.

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=7ac544ee1c334047

Slipped aaaaaaaaaaaah #puretrane

Prachtig stukje Tuur!

Onderschatte albumtrack in het oeuvre sowieso. Een episch kortverhaal inderdaad, met magistrale sfeerschepping

Maar gelukkig niet door ons Geert! Schrijven we de eerstvolgende keer dat we ze samen zien met dikke alcoholstift 'SLIPPED' op je Amerikaanse vlag?

De Ohio-vlag is heilig, mogen alleen bepaalde handtekeningen op. Maar we kunnen wel een leuk bordje maken met alles wat we kwijt willen x

57. Desire - Under Your Spell
Album: Desire - II (2009)
Vorige keer (2014): moest ik hier nog mee kennismaken, denk ik

https://www.musicmeter.nl/images/covers/192000/192497.jpg?cb=1556043746

" I was wondering... Do you know the difference between love and obsession?"

Typische top 100-fratsen: ik vind van alle Johnny Jewel-projecten Chromatics veruit het beste, Desire vind ik dan weer vrij matig. Maar dat ene Desire-nummer welke ik wel echt geweldig vind, overtreft voor mij dan weer iedere Chromatics-track, en staat zelfs in mijn top 100 aller tijden. Het kan verkeren!

Naar het schijnt leerden veel mensen Under Your Spell kennen doordat het op de soundtrack van de film Drive staat. Voor mij ging dat niet op, ik heb de film zelfs bekeken omdàt Under Your Spell erin voorkwam. Nee, ik leerde dit prachtliedje kennen op good ol’ musicmeter!

Het was meteen raak, maar toen gebeurde er een paar keer iets geks: ik vergat telkens weer het bestaan van dit nummer. Het patroon was als volgt: ik draaide dit liedje een paar dagen grijs, speelde hem op een dag eens niet af, ging verder met mijn leven, en een paar maanden later kwam Under Your Spell opnieuw op mijn pad, en herhaalde de cirkel zich. Op zich helemaal niet erg, want zo voelde het aan alsof ik een paar keer op het eerste gehoor verliefd mocht worden op (of onder de betovering mocht komen van) dit smachtend melancholische pareltje

(Vreemd genoeg heb ik dat later nog één maal gehad, en wel met Rusty Nails van Moderat, die we in mijn lijst op plek 85 zijn tegengekomen).

Verder moet me van het hart: zou de inspiratie voor de bridge van dit nummer, waarin twee meisjes met elkaar in filosofisch gesprek gaan over het concept ‘verlangen’, geïnspireerd zijn op Two Cool Rock Chicks Listening To Neu van Sonic/Ciccone Youth? Daar doet het me altijd aan denken

Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=21f7f7ef25a34cfe

Slipped is een fijne track van The National, behoort zeker niet tot mijn favorieten en zal ik spontaan ook niet al te gauw als losse track draaien, maar als ie voorbijkomt valt me toch weer op dat Berninger je kan meetrekken in een andere wereld met zijn stem en de productie ook gewoon top is.

Van A Flock of Seagulls ken ik niet al te veel nummers, deze wel. Leuk jaren '80-liedje, ik moet zeggen dat ik het meer voor I Ran (So Far Away) heb.

Dan nog een klassieker van The Ronettes, en dat is voor de volle 110% (en neen, dat is geen rekenfout) terecht. Prachtige, iconische song, draai 'm altijd met veel plezier en kan er dan ook gelijk in opgaan.

Van Desire had ik nog nooit gehoord (de muziekact, niet het gevoel), en dit val me helemaal mee. Op en top melancholie, een nummer dat blijft hangen; ik begrijp het verslavende effect wel dat je telkens beleeft, Arthur!

56. Beach House - Myth
Album: Beach House - Bloom (2012)
Vorige keer (2014): stond Myth op 84

https://www.musicmeter.nl/images/covers/247000/247006.jpg

“Found yourself in a new direction
Arrows fallin' from the sun”

Soms heb ik van mijn lievelingsartiesten nogal obscure favorieten, waar niemand anders dezelfde band mee lijkt te hebben. En dat is leuk, want zo voelen ze echt aan als ‘mijn’ liedjes: Let’s Go Crazy van The Clash, Slipped van The National, ik vind het niet erg om af en toe mijn voorkeur te moeten ‘verdedigen’.

Maar net zo leuk vind ik het eigenlijk wanneer mijn favorieten wel breed gedragen zijn in hun oeuvres, zoals bijvoorbeeld Myth van Beach House. Allemaal samen fangirlen over hetzelfde nummer, zien hoe je topfavoriet hier in de spelletjestopics mooie sier kan maken, net zo tof!

Ik herinner me nog wel dat ten tijde van Teen Dream Pepino direct gegrepen was door de muziek van dit duo uit Baltimore, en me dat album sterk aanraade, maar ik niet echt meekon in zijn enthousiasme. Toch moet ik op een of andere manier wel getriggerd geweest zijn, want het staat me bij dat ik Bloom heel snel na release al luisterde, en die blies me dan weer wel helemaal weg. Niet alleen openingstrack Myth voelde ik direct, ik vond elk nummer goed en beloonde het album zie ik ook direct met vijf sterren, een zeldzaamheid bij mij.

Beach House is sindsdien een van de ‘nieuwe’ bands die ik altijd op de voet ben blijven volgen, en ze hebben me tot nog toe geen enkele keer teleurgesteld, niet in de studio, en ook niet live (Beach House is volgens mij een van de groepen die ik al het vaakst live gezien heb, vier keer ondertussen). Het eerder dit jaar verschenen dubbelalbum Once Twice Melody bijvoorbeeld, heeft me ook weer ouderwets weggeblazen, en staat nu al comfortabel in de bovenste regionen van mijn eindejaarslijstje.

Maar toch, eerste liefdes, ze blijven krachtig. Myth was de eerste van Beach House waarmee het hard klikte, en is tot nader order nog steeds mijn topfavoriet. Zo heerlijk warm en mellow, zalvende vocals, die fenomenale bridge… geweldige song!

Op Spotify: https://open.spotify.com/playlist/6QqXixL04ZuaM7eV0B3uiU?si=8f459822eb854e4e

Myth, veruit mijn fave BH ook

Dito
1 van de beste songs van de laatste 20 jaar!

Ja, in mijn top 100 ook.

Pik je gewoon Arthur's of mijn tekstje

Vind 't ook totaal passen qua vibe bij early 90s CT of überhaupt de early 90s dreampopfase, al heeft 't ook ergens een zalige 80s vibe.

Voor mij gaat ie ook altijd goed samen met Desire Lines van Deerhunter. Ook in jouw top 100?

Jij kent mij
Beiden top-50 zelfs zie ik nu.
Daar hoort voor mij nog een derde modern classic bij. Die staat nog iets hoger zelfs.

Camera Obscura? Vast geen FAK

Pffff, Slipped, helemaal lamgevloerd. Stel je voor dat je dit live mag meemaken, wat jij Gretz?

Wat ga je pijl- en pijlsnel trouwens, hou op met me

https://media.tenor.com/eywQbFmTsOUAAAAC/rustaagh-tom.gif