Grappig, ik heb Substrata midden in de zomer leren kennen en associeer de plaat daarom altijd met snikhete dagen, waarbij Substrata dan voor de broodnodige verkoeling zorgt. Top10 album.

44. Shape of Despair - Monotony Fields (2015)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/490000/490488.jpg?cb=1548810435

Een album om de nacht mee in te gaan, en daarom plaats ik deze nu maar. Shape of Despair leerde ik kennen op het forum van fok, daar was een funeral doom topic en dat genre had ik toen nog nooit van gehoord. Zeer geboeid nam ik veel bands uit dat genre tot mij, maar Angels of Distress kwam het hardst binnen, en dat album gaan we later dus nog tegenkomen. Na Angels of Distress werd het stil rond de band en duurde het elf jaar voordat ze met deze Monotony Fields kwamen, de verwachtingen waren hoog en die losten ze volledig in, bij de opener is het al meteen raak, wat een melancholie en wat een schoonheid. Zo is de hele plaat, die best veel afwisseling heeft voor funeral doom, de grunts worden afgewisseld met een zangeres, je hoort synths, trage giitaarpartijen en idem ditto met de drums.
Het is moeilijk te beschrijven wat deze muziek met mij doet, maar ik zou het pijnlijk mooi noemen, het is niet dat ik er somber van word, maar wel melancholisch en ontroerd.

Ja, dit is een pareltje. Vooral die openingstrack ❤️

43. Death - Human (1991)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3484.jpg?cb=1574666543

Death, de band die death metal naar een andere level bracht. Eigenlijk vind ik al hun albums goed, en het was dus moeilijk kiezen welke er in moest, maar ik heb dus voor Human gekozen omdat dit mijn kennismaking met hun was.
Deze band was natuurlijk van Chuck Schuldiner, maar op Human drumt Sean Reinert die inmiddels ook al een paar jaar niet meer leeft, en dat is echt een geweldenaar hier. Buiten dat is dit een band die bruutheid combineert met melodie, techniek en prachtig gitaarwerk en dat levert zeer goede songs op.

Human is misschien wel de ultieme deathmetalplaat. Als iemand één deathmetalplaat zou willen horen, is dat hem.

De drumpartijen van Sean Reinert op Human behoren tot het beste metaldrumwerk allertijden. Wat een creativiteit en kracht, de manier waarop brute dubbelebassstukken worden verrijkt met jazzy bekkenaccenten en fills is nog steeds een maatstaf voor progressief en technisch metaldrummen.

Twee toppers

Ben nu sinds een paar dagen naar Death aan het luisteren en het bevalt me heel erg goed.

Symbolic is persoonlijk mijn favoriete Death album. Al blijft die band zo magisch, dat ze geen slecht album hebben. In mijn ogen de beste Death Metal band allertijden, en 'Human' is zeker één van de beste albums allertijden, ik snap je keuze goed, en zeker een verdiende plek.

42. Relmic Statute - Morning Tapes (2010)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/187000/187686.jpg

Nou ben ik geen ochtendmens, en helaas heb ik het verkeerde beroep gekozen waardoor ik er vroeg uit moet, maar toch is de ochtend soms erg mooi, het is nog stil en de zon komt net op, vogels fluiten, je kent het wel. Relmic Statute vond dat ook en maakte een ambient album met field recordings gemaakt in de ochtend, het voelt als een lente ochtend. Verder maakte hij gebruik van een akoestische gitaar en oude tapes. Het geheel is zeer ontspannend, fris en aangenaam, mooie ambient zeg maar.

41. Robert Henke - Layering Buddha (2006)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/62000/62321.jpg

Robert Henke, die eerder al met Monolake voorbij kwam, maakte in de zero's dit duistere ambient album met behulp van de Buddha Machine.
Het zijn layers, zoals de titel al aangeeft, de loops van de buddha machine heeft hij over elkaar gemixt en met effecten en filters aangepast. Het valt ook onder drones, het is intense, spookachtige en spannende muziek, je kan er wel ingezogen worden als je de aandacht erbij houdt.

Layering Buddha moet bij mij nog landen. Indigo_Transform vind ik in ieder geval al een heel toffe plaat van Henke.

40. Alva Noto - Xerrox Vol.2 (2009)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/150000/150968.jpg

Nog een ambient plaat, maar dan met een bak noise erover. Carsten Nicola maakt hier gebruik van samples van o.a Stephen O'Malley en Ryuichi Sakamoto en vervormd die met zijn zelf gemaakte sotware.
Het resultaat is een spannende trip, met best veel afwisseling, het geeft mij een gevoel van een ruimtereis waar je over vreemde landchappen vliegt. Volgens mij was Nicola ook geinspireerd door de film Solaris voor zijn Xerrox serie.

Twee toppers op rij, goed bezig Bert!

Inderdaad twee zeer sterke platen. De Xerrox serie blijft een unieke kijk op ambient voor mijn gevoel. Deel 2 is ook mijn favoriet. Relmic Statute zegt me niets, dus gaat op de luisterlijst.

Hier deel 3, maar het ontloopt elkaar niet zo heel veel.

39. Plastikman - Consumed (1998)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/5000/5726.jpg

Richie Hawtin zocht met zijn Plastikman alias de grenzen op van de minimal techno, zo heb ik het gevoel dat hij hier geinspireerd is door de Duitse sound van Chain Reaction vooral door Monolake, omdat het ook richting dub techno gaat.
Maar buiten dat is het een rete spannende plaat met pulserende beats die je in een hypnose brengen, wat een intense en fascinerende muziek is dit. In het genre is er niks beters gemaakt durf ik wel te stellen, en het klinkt vandaag de dag nog niet verouderd, het is niet tijdsgebonden dit.

38. Lady Aïda - Presents Doppler F ACT - The Eclectic Mix Session (1997)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/109000/109489.jpg

Een van mijn hoogtepunten in de jaren negentig was een dj set van Lady Aida in Doornroosje in Nijmegen, Planet Rose heetten die avonden, geen idee of dat nog bestaat, ik ben er daarna nooit weer geweest.
Het waren twee avonden trouwens, de ene avond was drum n bass met Aphrodite en de ander techno met Aida, beide avonden waren gaaf, maar het dak ging er af met Aida, helemaal toen ze The Chemical Brothers met It Doesnt Matter opzette, ja zei was echt een kenner en liefhebber, altijd haar eigen ding blijven doen. Helaas is ze in 2021 overleden, dat deed me wel wat omdat er toch een stuk van je jeugd wegvalt ofzoiets en ook omdat ik las dat ze vaak eenzaam was.
In de jaren negentig heb ik ook dit mixalbum van haar gekocht, en dat is haar enige album, muziek produceerde ze niet en verdere mixalbums heeft ze niet uitgebracht. Maar dit is dan ook gelijk mijn favoriete, want ongekend hoe ze hier van electro naar techno en drum n bass gaat, perfecte track keuze en geweldige sfeer. Helaas niet op spotify of youtube, maar wel op mixcloud. De cd is nog 2de hands te koop en is best een aanrader door het mooie artwork. Veel plezier!

Mixcloud

Mooie in memoriam van Trouw.

Techno-dj Lady Aïda ging in alles haar eigen weg

Dat zijn wel een paar mooie achtereen, een enkele had ik wel verwacht - die Robert Henke (41) moet ik nog eens checken.
Bij Kompakt in Keulen staat heel veel op label - het vak met Raster-Noton releases is niet zo uitgebreid - die verkopen vaak snel en worden zelden bijgeperst. Kangding Ray zit ook op dat label.

37. Agent Steel - Skeptics Apocalypse (1985)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/28000/28840.jpg?cb=1577782289

De band met zanger John Cyriis, een cultfiguur eerste klas, hij gaat onder verschillende aliassen door het leven en beweerd een Braziliaan te zijn, wat ook echt zo schijnt te zijn. Bovendien is deze man nogal een alu hoedje en schreef hij ook een boek over ufo's, als ik het goed heb.
Hun hoogtepunt was in de jaren tachtig en dit album is dan ook zeer bijzonder, razendsnelle metal met een Cyrus die als een gillende keukenmeid zingt. Of het nou onder speed metal of thrash valt laat ik in het midden, maar het is wel een hoogtepunt in het genre en een uniek album. Wel voor de liefhebber want ik denk dat heel veel dit niet trekken.

36. Devin Townsend Project - Addicted (2009)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/171000/171718.jpg?cb=1503168785

Bij de eerste luisterbeurten van dit album vond ik het nogal cheesy, het is dan ook een soort pop metal, maar later begon ik het steeds gaver te vinden. Devin Townsend had voor dit album Anneke van Giersbergen als zangeres gestrikt en dat werkt erg goed, ze is een geweldige zangeres. Het is epische bombast en dat moet je liggen, maar de nummers zijn gewoon zo ontzettend lekker dat het geen moment verveelt. Een plaat om te draaien in de auto terwijl je het gaspedaal nog wat verder indrukt.

Devin Townsend is een van de weinigen die poppy metal maakt die ik fijn vind om naar te luisteren, komt ook wel door de typerende dromerige wall of sound van hem, Anneke's galmende stem past daar ook perfect bij. Het latere Epicloud, dat in dezelfde stijl als Addicted ligt, vind ik ook zo'n heerlijk album.

En wat vinden jullie van deel 4? Ik ken enkel die. Props voor Agent Steel trouwens, trebremmit. Die had ik niet meer zien aankomen!

Deel 4 heb ik ook op 4,5 ster staan, alle delen zijn van hoge kwaliteit wat mij betreft.

Eens, maar ze zijn ook redelijk inwisselbaar. Als je mij "blind" willekeurige nummers laat horen van de diverse Xerrox albums verwacht ik niet dat ik bij het eerste nummer uitroep dat deze van Xerrox 2 is omdat ie van pruttel-krak gaat en het volgende nummer van Xerrox 4 omdat ie van kraak-piep gaat

Laatste 2 albums uit de lijst ken ik niet, en iets zegt me dat ik dat maar beter zo moet laten

35. Aphex Twin - Selected Ambient Works 85-92 (1992)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/122.jpg?cb=1531435042

Een mijlpaal in de electronische muziek geschiedenis, ongekend dat sommige nummers al halverwege de jaren tachtig zijn gemaakt. Het was tot een tijdje terug niet mijn favoriet van hem, maar inmiddels is dat wel helemaal omgeslagen, wat een album!
Menigeen probeert dit tegenwoordig nog na te doen en dat met veel betere apparatuur, maar niemand lukt het, dat zegt wel wat over de klasse van deze man. Toch komen er nog een aantal electronische albums uit de 90's voorbij die hoger staan, maar dat zegt niks over de status van dit album.

34. Sonic Youth - Daydream Nation (1988)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/168.jpg?cb=1613461964

In de jaren negentig kon ik echt niks met Sonic Youth, een vriend van mij liet eens Washing Machine horen en ik vond er maar weinig aan. Totdat na de eeuwwisseling er een zanger, waarvan ik niet precies meer weet wie het was, maar ik denk die van Interpol, zijn favoriete nummers liet horen op VH1. Daar kwam Sonic Youth voorbij, ook Throwing Muses trouwens die ik toen ook meer ben gaan waarderen. Dat beviel me zo goed dat ik toen dit album maar eens opgezocht heb, en dat was meteen raak. De verveelde zang plus de heerlijke noisy gitaarpartijen maken dit een unieke band, helemaal als het losgaat zoals in het laatste nummer.

33. Grails - Black Tar Prophecies Vol's 1, 2, & 3 (2006)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/61000/61664.jpg

Een verzamelalbum van drie ep's, maar ik zie het zelf meer als een album en het was ook mijn kennismaking met Grails.
Deze band valt onder post-rock, maar ik vind het meer instrumentale psychedelische rock en wat aan de experimentele kant. Helaas is hun laatste album uit 2017 niet meer zo goed, en is het de laatste jaren stil rond de band, maar alles wat daarvoor is uitgebracht vind ik erg goed. Verschillende invloeden komen op die albums voorbij, maar op deze hoor je vooral Midden-Oosten invloeden, het zou me niet verbazen als ze naar de krautrockband Agitation Free hebben geluisterd. Het is duistere en spannende muziek, veelal aan de rustige kant, maar er gaat wel een dreigende sfeer vanuit.

32. King Crimson - In the Court of the Crimson King (1969)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/771.jpg

Een echte progrock liefhebber ben ik niet, alhoewel ik er ook geen hekel aan heb, maar een Pink Floyd bijvoorbeeld met Animals, die hier heel hoog gewaardeerd wordt, doet me weinig. Nee, dan liever dit album van King Crimson, waar veel meer gevoel en spanning in zit wat mij betreft. Ik heb dit album overigens leren kennen door de film Children of Men, waarin het titelnummer zit, die film was redelijk maar het album waanzinnig!

En (zo groot bewijst nog maar es) wat een hoes!