1 januari van dit jaar downloadde ik de Top 1000 van BestEverAlbums.com als een soort longlist en naslagwerk voor toekomstige aankopen. Ook heb ik wel eens eerder getracht om de lijst in chronologische volgorde te beluisteren en die poging(en) strandde(n) in goede bedoelingen.

Toch doe ik hierbij een nieuwe poging en die ga ik gewoon op volgorde af. Soortgelijke pogingen van '1001 Albums You Must Hear', "RYM Top 250' en zelfs de 'Top 20000 'bestaan al dus dit vind ik een welkome aanvulling. Veel albums heb ik niet huis,vooral niet in de lagere regionen, dus daar ben ik van Spotify afhankelijk. Misschien dat deze poging ook in schoonheid sterft maar niet geschoten is altijd mis, wie niet waagt, wie niet wint en de appel valt niet ver van de boom (oh nee, dat is een ander spreekwoord).

Ik leg mezelf geen tijdsdruk op, in vakanties en weekenden gaat het wellicht iets sneller maar mijn reis kan ook zomaar weken stil liggen. Ik huldig het credo dat de reis interessanter is dan het einddoel.

Elke 10 albums wil ik rangschikken maar wellicht dat ik daar nog iets anders op bedenk, ik zie wel. Per album ook een korte beschrijving van hetgeen ter mij ore is gekomen. Of een mindere korte beschrijving, als ik daar zin in heb. Stemmen doe ik alleen op albums die ik zelf in bezit heb, dus dat zal ik vaak achterwege laten. Tenminste, zo sta ik er nu in.

Alleen reizen vind ik niet leuk dus ik hoop dat mensen willen dienen als reisgenootschap. Meeluisteren kan ik niet van u vragen, beste muziekvrienden, maar laat gerust uw aanmoedigingen, afkeuringen, goed bedoelde en slecht geuite kritiek (of andersom) achter. Zwijgen is zilver,spreken is goud in dit geval.

En hier gaan we:

1000. The Go-Betweens - 16 Lovers Lane (1988)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18994.jpg

Gelijk een alleraardigst begin. Streets Of Your Town kende ik al en is een heerlijke,vergeten 80es hit. 16 Lovers Lane klinkt fris, fruitig en doet me ook wel wat aan World Party denken.

999. Deep Purple - Made in Japan (1972)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4515.jpg

Gelijk al de eerste échte klassieker die voorbij komt en toevallig heb ik die wel in huis. Enkele maanden geleden gekocht voor 12,50 euro. Dat was wel te zien ook want het stof uit 1972 lag er nog op. 7 liedjes verdeeld over vier plaatkanten pakt Deep Purple wel uit. Child In Time blijft de klasbak al verschilt deze uitvoering geeneens veel van de studio versie. Highway Star, Smoke On The Water en Strange Kind Of Woman komen live nog beter uit de verf. Afsluiter Space Truckin' is 19 minuten grandioos ondanks dat de lange drumimprovisatie heel erg tijdgebonden is.

998. Cloud Nothings - Attack on Memory (2012)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/237000/237318.jpg?cb=1594740671

Afgaande op de reviews was ik hier wat angstig voor. Wasted Days kende ik al, fantastisch nummer maar ik was wat bang voor een Foo Fighters 2.0. Dat viel me alleszins mee. Het niveau van de eerste twee liedjes wordt niet gehaald. Dat hoeft ook niet en wat overblijft is een prima genietbaar stevig rockalbum uit de jaren 10.

997. Happy Mondays - Pills 'n' Thrills and Bellyaches (1990)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/4000/4826.jpg?cb=1593358895

Wat een heerlijk album. Typisch begin jaren 90 met in mijn oren de kenmerkende Madchester Sound. Step On is de vergeten hit. Zeer onterecht want die doet niets onder voor Fool's Gold die nog wel met enige regelmaat voorbij komt. Het album springt van de hak op de tak in een positieve zin en ik meen zelfs wat Afrikaanse invloeden en ritmes te horen. De andere albums van Happy Mondays halen bij elkaar nog niet het aantal stemmen van deze dus dit lijkt wel een toevalstreffer. Ik was positief verrast.

996. Portishead - Portishead (1997)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/99.jpg

Dummy en Third heb ik in huis en behoren tot mijn persoonlijke Top 100. Toch was ik nooit eerder aan het tweede album van Portishead toegekomen. Ik draai vaak alleen maar muziek die ik in huis heb en daar hoorde deze dus niet bij. En, ik had het kunnen weten: Portishead stelt mij nooit teleur. Deze hangt kwa sound tussen beide albums in en klinkt nog het meest als de soundtrack van een niet gemaakte film. Toch maar eens in huis halen als ik hem tegenkom.

De kop is er in ieder geval met de eerste vijf albums; nog 995 te gaan!

995. Elton John - Madman Across the Water (1971)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/25000/25545.jpg?cb=1618493496

Tot dit album ben ik nooit verder gekomen dan Elton's grootste hits. Dat zijn er nogal wat dus met de twee verzamelaars die ik in huis heb, ging ik ervan uit dat ik het meest essentiële van Elton wel kende. Tiny Dancer ontbreekt op die verzamelaars en gelukkig is dat het openingsnummer. Schitterend liedje en dat geldt, verrassend genoeg, voor heel de plaat waar ik zelfs Serge Gainsbourg invloeden hoor. Vooralsnog is een fysiek exemplaar van dit album lastig te vinden, raar maar waar.

994. Pretty Things - S.F. Sorrow (1968)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8064.jpg

Het eerste jaren 60 album uit de lijst wat ik beluister en eigenlijk ook de eerste tegenvaller. Pretty Things zijn een grote en onbekende naam maar ondanks dat én ondanks de hoge rating hoor ik het nog niet echt. Het geheel klinkt rommelig. Ik hoor van alles wat, sixties rock, garage rock, pyschedelica. Wellicht is dat voor de liefhebbers juist de charme. Desondanks sluit ik niet uit dat ik hem meepak als ik een goedkoop exemplaar tegenkom. De kans dat dat gebeurt lijkt me echter klein.

993. Judas Priest - British Steel (1980)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/3000/3896.jpg?cb=1507975140

Merkwaardig lijstje, die Top 1000 van BestEverAlbums. Deze van Judas Priest staat er wel in maar het hoger aangeslagen (op deze site in ieder geval) Painkiller dan weer niet. Nooit gedacht ook dat ik nog eens naar een plaat van Judas Priest zou luisteren en het genoegen is nog niet geheel wederzijds. Metal staat er als genre aanduiding. Ik kan me daar wel in vinden maar wel metal met een jaren 80 sausje waarvan ik nog niet weet of die me smaakt.

992. Fela and Africa 70 - Zombie (1976)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/56000/56733.jpg?cb=1650642863

Ja! Hier word ik wel heel blij van. Ik ben,toevalligerwijs, de afgelopen weken/maanden wat meer de wereldmuziek aan het ontdekken en dan kom je al heel snel bij Fela Kuti uit. Die heeft dan ook nog eens de zalige gewoonte om er een scheut jazz doorheen te gooien. Met een goede groove en blazers heb je me al snel te pakken. Twee liedjes staan er slechts op (bonustracks heb ik niet meegerekend) en bij elkaar nog geen 25 minuten muziek. Doodzonde, had er een dubbel-album van gemaakt.

991. The Flaming Lips - Clouds Taste Metallic (1995)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/7000/7636.jpg

Twee cd's heb ik van The Flaming Lips in huis, The Soft Bulletin en Yoshimi Battles The Pink Robots. Die kom ik nog veel later tegen en dan is het best opmerkelijk om dit relatief onbekende werkje op 991 tegen te komen, 1 plek boven het magistrale Zombie. Want dat ik kan over dit album niet zeggen: magistraal. Er is de gebruikelijke gekte maar het geheel klinkt nog als een verzamelin onafgemaakte ideeën waarbij ik de instrumentatie best stevig vind voor Flaming Lips-begrippen.

Van de afgelopen platen die voorbij zijn gekomen, vind ik alleen Zombie van Fela Kuti echt gaaf. Purple, Priest en Elton vind ik niet zo veel aan. De rest ken ik niet, maar ik meen dat ik The Pretty Things wel zou moeten ontdekken, want ik zie deze band weleens langskomen als tip (bij Tidal geloof ik) omdat ik Moody Blues zo gaaf vind. Ik moet daar maar ooit eens mee aan de slag.

De kop is eraf, de eerste tien albums zijn beluisterd en nog geen echte missers. Mijn persoonlijke ranglijst over deze albums:

1. Deep Purple - Made In Japan
2. Fela Kuti & Africa 70 - Zombie
3. Portishead - Portishead
4. Elton John - Madmann Across The Water
5. Happy Mondays - Pills 'N' Thrills And Bellyaches
6. The Go-Betweens - 16 Lovers Lane
7. The Pretty Things - S.F. Sorrow
8. Cloud Nothings - Attack On Memory
9. The Flaming Lips - Clouds Taste Metallic
10. Judas Priest - British Steel

Ja, denk ook wel dat jij iets met S.F. Sorrow kan, Mssr Renard.

Interessant topic trouwens, ik haak bij deze aan.

Dank AOVV en Mssr Renard voor de reacties, altijd leuk als mensen meelezen en reageren. Verwacht geen hoog maar hopelijk wel een gestaag tempo.

Ik lees wat mee en zal lekker enthousiast reageren als er weer een plaat van het kaliber 'Zombie' langs komt. Ik zal veel niet eens kennen, omdat ik niet heel erg thuis ben in de mainstream-muziek. Maar wie weet pik ik nog eens iets mee, wat ik ten onrechte links heb laten liggen, zoals The Pretty Things.

En tja, hoeveel platen kun je nou echt goed luisteren in een week? Dus ik snap wel dat het wat gestaag zal gaan. Ik gok dat je over 3 jaar wel klaar bent.

Zoiets denk ik ook maar ik leg mezelf geen druk op, in het verleden strandden dit soort projecten daardoor nog wel eens. Het gaat me vooral om het ontdekken en net zoals Kronos bij zijn '1001 Albums' topic hanteer ik het motto dat de reis interessanter is dan de eindbestemming.

Het kan dus zomaar zijn dat het topic soms stil komt te liggen dan dan opeens weer in een stroomversnelling komt. Nou ja, ach, we zien het wel. Of, beter gezegd: we horen het wel.

Een paar bekende albums, een paar bekende namen... nee, iets volkomen onbekends zit er nog niet bij.

British Steel had zeker niet onderaan mijn lijstje gestaan. In aanloop naar Graspop ben ik begin dit jaar middels een Classic Albums boxje eens wat dieper Judas Priest ingedoken. Helemaal hosanna was het niet - naarmate ik wat verderop in het boxje kwam, miste ik steeds vaker een diepere laag in de muziek, maar hier zitten we nog vrij vroeg in het repertoire en met Metal Gods, Breaking the Law en Living After Midnight best wat Priestklassiekers per vierkante centimeter.

Het eerste album uit het boxje, Sin After Sin, waar de band nog iets meer uitwaaierde tussen bijna-prog en thrashmetal avant la lettre beviel meteen het beste, maar ik begrijp dat we die hier niet meer hoeven te verwachten.

Met Madman Across the Water, Zombie en Portishead zitten hier toch drie topalbums tussen. De rest staat op 3* of 3,5*, behalve de mij onbekende Flaming Lips-plaat.

990. Mumford & Sons - Sigh No More (2009)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/173000/173790.jpg?cb=1640553136

In 2009 brak Mumford & Sons door met hun debuutalbum Sigh No More. Het kon niet op voor spierballen folkrock van deze Britten. Lievelingetje van zowel (niet te grote) alternatieve muziekliefhebbers als de massa. Troetelbandje van 3FM en ook stonden ze in 2012 nog op PinkPop. Het bleek allemaal van korte duur want per vervolgalbum halveerde het aantal luisteraars. Maar ach, 1x per jaar meegalmen kan en mag nog steeds met nummers als Little Lion Man & The Cave

989. Soft Machine - Third (1970)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/2000/2109.jpg?cb=1686925183

De naam zei me vooraf niets en mijn research op deze site intrigeerde en beangstigde me. 75 minuten jazzrock uit de vroege jaren 70 verdeeld over vier nummers is niet mijn dagelijkse kopje of thee. En eigenlijk krijg je precies wat de niet wetende luisteraar vooraf verwacht. Boeiende stukken worden afgewisseld met gepriegel waar ze bij King Crimson nog van kunnen leren en achteraf weet ik nog steeds niet waar ik nu eigenlijk naar heb zitten luisteren.

988. Kendrick Lamar - Mr. Morale & The Big Steppers (2022)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/843000/843820.jpg?cb=1652423900

Voor de eerste keer op deze reis is de halteplaats hiphop en het is ook nog de meest recente halteplaats die ik totnogtoe tegenkom. King Kenny is geen onbekende voor me. To Pimp A Butterfly & good kid, m.A.A.d. city staan hier in de kast en worden redelijk goed tot erg goed gewaardeerd. Kendrick Lamar heeft ambitites op dit album en dat levert een zware, lange, intense en soms briljante trip op. De nummers waarop Kendrick soulinvloeden hoorbaar verwerkt en Mother I Sober (met Beth Gibbons) spreken het meest aan.

987. The Roots - Things Fall Apart (1999)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/0/617.jpg

En ook de volgende halte is hiphop. De ambities zijn vergelijkbaar met mijn vorige stop maar The Roots verpakken hun maatschappelijke kritische boodschap in een muzikaal iets vrolijker papiertje. Dan nog vind ik 70 minuten en 18 liedjes best lang en dat is het derde album op rij die deze lengte aantikt. You Got Me kende ik al uit de MuMeLadder en het is daarom wellicht dat ik dit ook het beste liedje vind. Gemengde gevoelens dus en op naar de laatste halte van dit vijftal. Ik hoop op iets luchtigers.

986. Nick Cave & The Bad Seeds - Ghosteen (2019)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/767000/767349.jpg?cb=1608375427

Ik hoop op iets luchtigers, schreef ik en mijn gebeden zijn tegengesteld gehoord. Dit blok begon nog opgewekt met Mumford & Sons waarna vier (lood) zware en vooral lange albums volgen. Ghosteen kende ik al en is het tweede album na het overlijden van Nick Cave's zoon. Een lange, duistere en soms hallucinerende luistertrip waarbij elke ruimte muzikaal is dichtgeplamuurd. Toch blijf ik na dit album verslagen en met een brok in de keel op de bank zitten. Dat mag u als compliment lezen.

Mumford & Sons bezien we ongeveer hetzelfde, zo te lezen. Wat Soft Machine betreft: als je je na beluistering van de hele dubbel-elpee afvraagt waar je naar hebt zitten luisteren, loont het misschien om bij eventuele terugkeer eerst alleen Moon in June nog eens een paar keer op te zetten.

Soft Machine en Roots zijn fantastisch.

Vooral van Soft Macihine kan ik geen genoeg krijgen. King Crimson is veel meer gitaargericht en Soft Machine meer orgel en beiden hadden saxofoon.

Soft Machine staat voor veel improvisatie (free jazz) maar ook voor tape manipulation, waarin ze pioniers waren. Wat mij betreft één van de beste en sowieso meest bijzondere bands.

Ik heb twee hartjes aangeklikt omdat ik het met het geschrevene eens ben, niet omdat ik de plaat persé goed vind. Deep Purple , The Pretty Things .

Moon In June heb ik in ieder geval toegevoegd aan mijn favorieten

985. Wipers - Youth of America (1981)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/8000/8498.jpg

Rock is de omschrijving op MusicMeter. Rock met punk achtige attitude of punknummers die, zoals het titelnummer, tot 10 minuten worden opgerekt. Je zou ook kunnen zeggen dat Wipers noiserock is. When It's Over en de naamgever van dit album kende ik al en waardeer ik ook na beluistering het best. Opvallend is dat de versie op Spotify afwijkt van de hier vermelde versie. Daar begint het album direct met deze twee nummers. Dat heet zoiets als je kruid snel verschieten.

984. Brand New - Deja Entendu (2003)

https://www.musicmeter.nl/images/cover/18000/18152.jpg

Een voor mij totaal onbekende band en het is al even geleden dat ik dit album beluisterd heb. Typische begin jaren 00 rock. Brand New flikt een fraai kunstje: elke band die eind jaren 90/begin jaren 00 populair was hoor ik terug: Radiohead, Muse, likje Coldplay, Red Hot Chili Peppers. Knap gedaan. Dat ze daarmee de naam van hun band geen eer aan doen, zij ze vergeven. Tot mijn verbazing kom ik ze ook nog een heel stuk hoger tegen: 384.