Muziek / Toplijsten en favorieten / 80's; Top 40 Guitars that Shred my World by gigage
zoeken in:
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 09:02 uur
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 11:20 uur
3. John Sykes (Blue Murder)
De producer van Thin Lizzy's Renegade (1981) had eerder dat jaar het Spellbound (1981) album van Tygers of Pan Tang gedaan met een debuterende John Sykes. Snowy White werd vervangen door de blonde gitaarmeester die met 23 jaar Thin Lizzy een compleet nieuwe moderne sound gaf. Thunder & Lightning (1983) staat bol van de vette riffs en gierende solo's van Sykes hand Cold Sweat (solo vanaf 01:58). Na een laatste Lizzy Tournee en een live album ziet Coverdale zijn kans schoon om Sykes aan boord te halen. Prompt krijgt Slide it in (1984) een remake en werd alsnog een succesje in de US. Rock in Rio 1985 Op Whitesnake (1987) krijgt Sykes de vrije hand en verbaasd vriend en vijand met eenzelfde reincarnatie van een band die al onder de relikwieen was geschaard. Ook dit album is volgepakt met de typische vette gitaarsound van Sykes en met oa Is This Love en Still of the nigth enorm succesvol. Gevolg: hele band op straat. Sykes start een eigen band en neemt zelf de vocalen (die Ray Gillen eigenlijk zou doen) voor zijn rekening. Met Appice op drums en Franklin op bas verschijnt in 1989 het naamloze debuut van Blue Murder als ultieme drager van de Sykes sound.
De ondertussen in de vergetelheid geraakte gitaarheld is een typische exponent van de eightees sound en voor mij bepalend door te blijven boeien gedurende de hele decade.
Album tip: Thin Lizzy - Thunder and Lightning (1983)
Whitesnake - 1987 (1987)
Blue Murder - Blue Murder (1989)
De producer van Thin Lizzy's Renegade (1981) had eerder dat jaar het Spellbound (1981) album van Tygers of Pan Tang gedaan met een debuterende John Sykes. Snowy White werd vervangen door de blonde gitaarmeester die met 23 jaar Thin Lizzy een compleet nieuwe moderne sound gaf. Thunder & Lightning (1983) staat bol van de vette riffs en gierende solo's van Sykes hand Cold Sweat (solo vanaf 01:58). Na een laatste Lizzy Tournee en een live album ziet Coverdale zijn kans schoon om Sykes aan boord te halen. Prompt krijgt Slide it in (1984) een remake en werd alsnog een succesje in de US. Rock in Rio 1985 Op Whitesnake (1987) krijgt Sykes de vrije hand en verbaasd vriend en vijand met eenzelfde reincarnatie van een band die al onder de relikwieen was geschaard. Ook dit album is volgepakt met de typische vette gitaarsound van Sykes en met oa Is This Love en Still of the nigth enorm succesvol. Gevolg: hele band op straat. Sykes start een eigen band en neemt zelf de vocalen (die Ray Gillen eigenlijk zou doen) voor zijn rekening. Met Appice op drums en Franklin op bas verschijnt in 1989 het naamloze debuut van Blue Murder als ultieme drager van de Sykes sound.
De ondertussen in de vergetelheid geraakte gitaarheld is een typische exponent van de eightees sound en voor mij bepalend door te blijven boeien gedurende de hele decade.
Album tip: Thin Lizzy - Thunder and Lightning (1983)
Whitesnake - 1987 (1987)
Blue Murder - Blue Murder (1989)
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 11:49 uur
buizen schreef:
Jeff Hanneman in de top drie? Toonaangevend en trendsettend voor de in de eighties ontstane thrashmetal.
Jeff Hanneman in de top drie? Toonaangevend en trendsettend voor de in de eighties ontstane thrashmetal.
Gezien Gigage van Metallica Hammett in de lijst zette in plaats van de (wat mij betreft) veel invloedrijkendere Hetfield denk ik dat hij in de lijst meer met leadgitaristen dan rhythmgitaristen heeft. En om nu te zeggen dat de solo's van Slayer nu zo denderend zijn? =p
Sykes zag ik in ieder geval niet aankomen, leuke verrassing!
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 12:10 uur
2. Gary Moore (Gary Moore)
Alles (nou ja, veel) van Gary Moore kwam hier binnen. Of het nou import 1, import 2 was of 12 inch maakte allemaal niet zoveel uit. De man die zowel een goeie riff als solo kon schrijven werd hier enorm bewonderd om zijn spel en wat minder om zijn zang. Brutaal ventje met een attitude, leren jasje, grote bek als een Nuclear Attack! ja daar kon ik wel wat mee. Samenwerking met voormalig werkgever Phil Lynott, geweldig!Zijn albums werden wat vriendelijker door de loop der jaren met vaak nog maar eens een poging om een hitsingle (lees ballad) te scoren. Dat ging er bij mij ook niet altijd in maar als ik aan zijn legendarische gitaarspel denk en ga luisteren dan word ik nu alsnog weemoedig. Kleine hitjes had de Ier met Out in the Fields enOver the Hills and Far Away. Maar zijn grote succes kwam met zijn bluesspel in de jaren 90; gelukkig hebben we de eightees nog. Nooit live gezien, helaas. Nu kan het niet meer.
Album tip: Gary Moore - Corridors of Power (1982)
Gary Moore - Live at the Marquee (1983)
Video tip: Gary Moore - Wild Frontier Tour: Live At Isstadion Stockholm at Discogs
Alles (nou ja, veel) van Gary Moore kwam hier binnen. Of het nou import 1, import 2 was of 12 inch maakte allemaal niet zoveel uit. De man die zowel een goeie riff als solo kon schrijven werd hier enorm bewonderd om zijn spel en wat minder om zijn zang. Brutaal ventje met een attitude, leren jasje, grote bek als een Nuclear Attack! ja daar kon ik wel wat mee. Samenwerking met voormalig werkgever Phil Lynott, geweldig!Zijn albums werden wat vriendelijker door de loop der jaren met vaak nog maar eens een poging om een hitsingle (lees ballad) te scoren. Dat ging er bij mij ook niet altijd in maar als ik aan zijn legendarische gitaarspel denk en ga luisteren dan word ik nu alsnog weemoedig. Kleine hitjes had de Ier met Out in the Fields enOver the Hills and Far Away. Maar zijn grote succes kwam met zijn bluesspel in de jaren 90; gelukkig hebben we de eightees nog. Nooit live gezien, helaas. Nu kan het niet meer.
Album tip: Gary Moore - Corridors of Power (1982)
Gary Moore - Live at the Marquee (1983)
Video tip: Gary Moore - Wild Frontier Tour: Live At Isstadion Stockholm at Discogs
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 12:38 uur
De nummer 1 zit hier ergens verstopt. Namen komen erbij te staan. Drie föhns raakten oververhit en de ozonlaag werd weer een stukje dunner na alle hairsprays. Hear N Aid, all star metal band on : Stars
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 13:08 uur
We naderen het einde van de reeks. Mijn opzet was: doe net alsof het januari 1990 is en ga na welke gitaristen veel airplay kregen van 1980-1989.
Albums uit de seventees tellen niet mee. Ik heb die albums ook veel gedraaid in de 80's, dus waarom tellen ze dan niet mee? Ten eerste heb ik die albums meestal retrospectief gehoord en beoordeeld (Deep Purple, Black Sabbath, Rainbow, UFO, Rush etc.) Op deze manier voorkom ik dat een Jimmy Hendrix, David Gilmour of een Jimmy Page bij een lijst van Eightees gitaarspelers komt.
Dan, veel 80's artiesten heb ik pas later leren kennen. Zo staat er ( te) weinig thrash metal in de lijst. Dat komt omdat ik pas later dat genre ben gaan omarmen. Niet allemaal, maar ik had ze toen nog niet genoeg op de korrel. Dus helaas voor Jeff Hanneman, die krijgt hier waarschijnlijk onterecht, geen ereplaats. Het gitaarwerk van Chris Oliva heb ik tot mijn spijt pas bij Streets (1991) ontdekt. en zo zijn er meer voorbeelden. Fast eddy Clarke kreeg indertijd niet veel airplay ivm de lijst hierboven en het beste album van Motorhead (Another perfect day) speelt hij niet op. en Mark Reale was ik domweg vergeten, sorry daarvoor.
Having said that, ik ben wel benieuwd waar jullie naar geluisterd hebben in die tijd.
Albums uit de seventees tellen niet mee. Ik heb die albums ook veel gedraaid in de 80's, dus waarom tellen ze dan niet mee? Ten eerste heb ik die albums meestal retrospectief gehoord en beoordeeld (Deep Purple, Black Sabbath, Rainbow, UFO, Rush etc.) Op deze manier voorkom ik dat een Jimmy Hendrix, David Gilmour of een Jimmy Page bij een lijst van Eightees gitaarspelers komt.
Dan, veel 80's artiesten heb ik pas later leren kennen. Zo staat er ( te) weinig thrash metal in de lijst. Dat komt omdat ik pas later dat genre ben gaan omarmen. Niet allemaal, maar ik had ze toen nog niet genoeg op de korrel. Dus helaas voor Jeff Hanneman, die krijgt hier waarschijnlijk onterecht, geen ereplaats. Het gitaarwerk van Chris Oliva heb ik tot mijn spijt pas bij Streets (1991) ontdekt. en zo zijn er meer voorbeelden. Fast eddy Clarke kreeg indertijd niet veel airplay ivm de lijst hierboven en het beste album van Motorhead (Another perfect day) speelt hij niet op. en Mark Reale was ik domweg vergeten, sorry daarvoor.
Having said that, ik ben wel benieuwd waar jullie naar geluisterd hebben in die tijd.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 13:40 uur
1. Dave Murray / Adrian Smith (Iron Maiden)
Ook bij Iron Maiden is de moeite niet bespaard gebleven om maar zoveel als mogelijk in handen te krijgen al was het maar op tape vanf begin van de carriere af aan. Fijn twingitaarwerk vanaf album 1 met veel ruimte voor de gitaarpartijen. Dat vond ik op Killers alweer wat minder maar bij Number of the Beast is het weer kassa en is daarna niet meer weggegaan. Enkele breaks (clip start bij de solo):
Number Of The Beast
The Trooper
The Duellist
Aces High
Moonchild
Tja, wat kan ik er verder over zeggen. Voor mij HET gezicht van de 80's Heavy Rock Music en een eerste plaats.
Album tip: Iron Maiden - Iron Maiden (1980)
Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)
Iron Maiden - Powerslave (1984)
Video tip: Iron Maiden - Live After Death (World Slavery Tour '85) at Discogs
Iron Maiden - Maiden England (88) at Discogs
Ook bij Iron Maiden is de moeite niet bespaard gebleven om maar zoveel als mogelijk in handen te krijgen al was het maar op tape vanf begin van de carriere af aan. Fijn twingitaarwerk vanaf album 1 met veel ruimte voor de gitaarpartijen. Dat vond ik op Killers alweer wat minder maar bij Number of the Beast is het weer kassa en is daarna niet meer weggegaan. Enkele breaks (clip start bij de solo):
Number Of The Beast
The Trooper
The Duellist
Aces High
Moonchild
Tja, wat kan ik er verder over zeggen. Voor mij HET gezicht van de 80's Heavy Rock Music en een eerste plaats.
Album tip: Iron Maiden - Iron Maiden (1980)
Iron Maiden - The Number of the Beast (1982)
Iron Maiden - Powerslave (1984)
Video tip: Iron Maiden - Live After Death (World Slavery Tour '85) at Discogs
Iron Maiden - Maiden England (88) at Discogs
0
buizen
geplaatst: 2 oktober 2016, 15:48 uur
crosskip schreef:
Gezien Gigage van Metallica Hammett in de lijst zette in plaats van de (wat mij betreft) veel invloedrijkendere Hetfield denk ik dat hij in de lijst meer met leadgitaristen dan rhythmgitaristen heeft. En om nu te zeggen dat de solo's van Slayer nu zo denderend zijn? =p
(quote)
Gezien Gigage van Metallica Hammett in de lijst zette in plaats van de (wat mij betreft) veel invloedrijkendere Hetfield denk ik dat hij in de lijst meer met leadgitaristen dan rhythmgitaristen heeft. En om nu te zeggen dat de solo's van Slayer nu zo denderend zijn? =p
Gaat niet zozeer om 'de beste' of 'denderend', Steve Vai staat niet eens in de top5, gaat om Gigage's reflectie op zijn eighties-metal. Vandaar dat ik dacht aan Jeff Hanneman van Slayer. Die nu niet eens in de top 40 voorkomt dus.
1
buizen
geplaatst: 2 oktober 2016, 15:50 uur
Mooie nr.1 van metalgitarist(en) uit de 80'er jaren, gigage! Kan er prima mee leven. Zij kenmerkten de metal eigenlijk als geen ander(en) in dat decennium.
Dank voor de mooie lijst.
0
geplaatst: 2 oktober 2016, 15:58 uur
Nee, het gaat niet om de beste, maar Slayer ben ik eigenlijk pas vanaf Seasons in the Abyss gaan waarderen en met terugwerkende kracht alsnog wat albums aangeschaft. Daarvoor vond ik het vooral hard. Later ook live gezien, prima band.
0
geplaatst: 4 oktober 2016, 20:58 uur
A. Welke gitarist(-en) uit de lijst ga je nader beluisteren (if any)?: ik heb wat oude albums van Anthrax met Dan Spitz beluisterd onder de noemer lang niet gehoord.
B: Welke gitarist vindt je het beste uit de top 40 lijst en met welke heb je het minste mee?: Joe Satriani en Gary Moore. Moeilijk te zeggen met wie ik het minste heb.
C. Welke 5 je zou schrappen uit de lijst en welke 5 hadden er sowieso in moeten staan?: prima lijst zo. Dave Prichard van Armored Saint had ik er wellicht ingezet. Om wat ik vaak draai(de) Würzel & Phil Campbell van Motörhead, al zou ik menigeen eerder nomineren.
B: Welke gitarist vindt je het beste uit de top 40 lijst en met welke heb je het minste mee?: Joe Satriani en Gary Moore. Moeilijk te zeggen met wie ik het minste heb.
C. Welke 5 je zou schrappen uit de lijst en welke 5 hadden er sowieso in moeten staan?: prima lijst zo. Dave Prichard van Armored Saint had ik er wellicht ingezet. Om wat ik vaak draai(de) Würzel & Phil Campbell van Motörhead, al zou ik menigeen eerder nomineren.
0
buizen
geplaatst: 5 oktober 2016, 11:43 uur
Leuk idee B.Robertson om nog een 'napraatstaartje' in te lassen in dit mooie topic over metal-hardrock gitaristen uit de jaren '80. Maar wel apart dat je dan vervolgens op de helft van de vragen uit je zelf gekozen format 'antwoordt' met "niet van toepassing". -)
Anyway:
A. Gitarist en band Frank Hannon/Tommy Skeoch (Tesla) ken ik niet zo goed. Maar eens luisteren dan.
B. De beste gitaristen uit de lijst vind ik Ritchie Blackmore, Eddie van Halen, Slash en Michael Schenker. Alle 4 zijn ook trendsettend geweest en hebben ieder op hun manier een nieuw 'tijdperk' ingeluid in de heavy rock en voor de hele hardrockwereld een voorbeeld. Ritchie Blackmore blijft m'n grootste held. Alleen Eddie van Halen heb ik live nooit zien spelen (maar Blackmore ook niet in 80-89, pas dit jaar). Maar de lijst is behoorlijk volledig en staat bol van zeker 30 gitaristen die ik precies zo zou hebben gekozen.
Met Joe Satriani heb ik niet zoveel, te veel noten op de vierkante mm (tussen de frets). Steve Vai is ook wel een beetje zo maar toch 'anders'.
C. De vijf die er in hadden moeten staan zijn:
1) Jeff Hanneman. Ben ermee opgegroeid vanaf Show No Mercy direct. Meermalen ontmoet/samen biertje gedronken. Hij introduceerde de 'zieke' en 'valse' solo's in de thrashmetal. In Slayer was hij hofleverancier van de composities. De absolute krakers zijn allemaal van zijn hand (hoofd). Na de jaren '00 vind ik Kerry King eigenlijk maar een 'zak' geworden, qua persoonlijkheid. R.I.P. Jeff.
2) Warren DeMartini (Ratt): een ondergewaardeerd gitarist. Naast Slayer hield ik in de jaren '80 ook van de 'poserbands' en Ratt was een topper. Warren componeerde heerlijke krachtige riffs.
Hij leeft nog.
3) Mark Reale van Riot. Riot was en is een favoriete band uit de jaren '80. Nogal afwijkend van de NWOBHM- of bijv. de Bay-area-bands maar fantastische melodieuze erg stevige hardrock. Het album Fire Down Under niet grijs maar bijkans wit gedraaid (toen was er nog amper gekleurd vinyl, je moest nog veel zelf doen
).
4) Lita Ford. Ja, omdat zij een vrouw is. Daarom. Nu niet meer maar vroeger was hardrock/metal heel erg een mannenaangelegenheid (vooral wat betreft publiek/bezoekers concerten). Lita maar ook Doro Pesch (zangeres Warlock, half woonachtig in geboorteplaats Düsseldorf) openden ook voor meisjes de weg naar de hardrock. Denk trouwens ook aan Jennifer Batten (Michael Jackson's live band). En dan heb je The Great Kat nog maar das een ander verhaal, haha.
5) Walter T. Van o.a. Mandator en Radiathor. M'n kameraad. Met hem groeide ik op in de jaren '80 en we gingen samen naar concerten etc. Hij was degene die liet zien dat je als Overijsselse puber gewoon zelf je metaldroom kon verwezenlijken door een band te beginnen en hij is een stééngoede thrash/speedmetalgitarist.
NB: 6) Net als B.Robertson zou Phil Campbell van Motörhead ook absoluut in de lijst moeten horen.
Wie er dan uitkieperen ivm bovengenoemde 6?:
. 19. Kai Hansen (Helloween)
. 25. Graham Oliver/Paul Quin (Saxon)
. 29. Joe Satriani (solo artiest)
. 30. Paul Gilbert (Racer X)
. 31. Steve Clark (Def Leppard)
. 38. William J Tsamis (Warlord)
Ben ook benieuwd naar de reflecties op de jaren '80 van andere metalheads.
Anyway:
A. Gitarist en band Frank Hannon/Tommy Skeoch (Tesla) ken ik niet zo goed. Maar eens luisteren dan.
B. De beste gitaristen uit de lijst vind ik Ritchie Blackmore, Eddie van Halen, Slash en Michael Schenker. Alle 4 zijn ook trendsettend geweest en hebben ieder op hun manier een nieuw 'tijdperk' ingeluid in de heavy rock en voor de hele hardrockwereld een voorbeeld. Ritchie Blackmore blijft m'n grootste held. Alleen Eddie van Halen heb ik live nooit zien spelen (maar Blackmore ook niet in 80-89, pas dit jaar). Maar de lijst is behoorlijk volledig en staat bol van zeker 30 gitaristen die ik precies zo zou hebben gekozen.
Met Joe Satriani heb ik niet zoveel, te veel noten op de vierkante mm (tussen de frets). Steve Vai is ook wel een beetje zo maar toch 'anders'.
C. De vijf die er in hadden moeten staan zijn:
1) Jeff Hanneman. Ben ermee opgegroeid vanaf Show No Mercy direct. Meermalen ontmoet/samen biertje gedronken. Hij introduceerde de 'zieke' en 'valse' solo's in de thrashmetal. In Slayer was hij hofleverancier van de composities. De absolute krakers zijn allemaal van zijn hand (hoofd). Na de jaren '00 vind ik Kerry King eigenlijk maar een 'zak' geworden, qua persoonlijkheid. R.I.P. Jeff.
2) Warren DeMartini (Ratt): een ondergewaardeerd gitarist. Naast Slayer hield ik in de jaren '80 ook van de 'poserbands' en Ratt was een topper. Warren componeerde heerlijke krachtige riffs.
Hij leeft nog.
3) Mark Reale van Riot. Riot was en is een favoriete band uit de jaren '80. Nogal afwijkend van de NWOBHM- of bijv. de Bay-area-bands maar fantastische melodieuze erg stevige hardrock. Het album Fire Down Under niet grijs maar bijkans wit gedraaid (toen was er nog amper gekleurd vinyl, je moest nog veel zelf doen
).4) Lita Ford. Ja, omdat zij een vrouw is. Daarom. Nu niet meer maar vroeger was hardrock/metal heel erg een mannenaangelegenheid (vooral wat betreft publiek/bezoekers concerten). Lita maar ook Doro Pesch (zangeres Warlock, half woonachtig in geboorteplaats Düsseldorf) openden ook voor meisjes de weg naar de hardrock. Denk trouwens ook aan Jennifer Batten (Michael Jackson's live band). En dan heb je The Great Kat nog maar das een ander verhaal, haha.
5) Walter T. Van o.a. Mandator en Radiathor. M'n kameraad. Met hem groeide ik op in de jaren '80 en we gingen samen naar concerten etc. Hij was degene die liet zien dat je als Overijsselse puber gewoon zelf je metaldroom kon verwezenlijken door een band te beginnen en hij is een stééngoede thrash/speedmetalgitarist.
NB: 6) Net als B.Robertson zou Phil Campbell van Motörhead ook absoluut in de lijst moeten horen.
Wie er dan uitkieperen ivm bovengenoemde 6?:
. 19. Kai Hansen (Helloween)
. 25. Graham Oliver/Paul Quin (Saxon)
. 29. Joe Satriani (solo artiest)
. 30. Paul Gilbert (Racer X)
. 31. Steve Clark (Def Leppard)
. 38. William J Tsamis (Warlord)
Ben ook benieuwd naar de reflecties op de jaren '80 van andere metalheads.
0
geplaatst: 5 oktober 2016, 12:41 uur
Ik ook. Mooie bespiegelingen so far. de vragen
A. Welke gitarist(-en) uit de lijst ga je nader beluisteren (if any)?
B: Welke gitarist vindt je het beste uit de top 40 lijst en met welke heb je het minste mee?
C. Welke 5 je zou schrappen uit de lijst en welke 5 hadden er sowieso in moeten staan?
0
geplaatst: 5 oktober 2016, 16:59 uur
buizen: Op welk album exceleert Phil Campbel voor een naderende kennismaking?
Mark Reale (Riot) had ik inderdaad in de lijst op moeten nemen, hoewel ik eigenlijk maar één album van ze ken, maar ook erg veel gedraaid. Leuke clip!
B.Robertson: Welk Armored Saint album geef je als tip mee om de voor mij onbekende gitarist nader te leren kennen?
Mark Reale (Riot) had ik inderdaad in de lijst op moeten nemen, hoewel ik eigenlijk maar één album van ze ken, maar ook erg veel gedraaid. Leuke clip!
B.Robertson: Welk Armored Saint album geef je als tip mee om de voor mij onbekende gitarist nader te leren kennen?
0
geplaatst: 5 oktober 2016, 19:36 uur
0
geplaatst: 6 oktober 2016, 00:28 uur
A. Welke gitarist(-en) uit de lijst ga je nader beluisteren (if any)?
Niets specifieks, maar net als andere reageerders is dit wel een mooie aanleiding om weer eens wat old school spul op te zetten
B: Welke gitarist vindt je het beste uit de top 40 lijst en met welke heb je het minste mee?
Eigenlijk zijn de meesten wel prima wat mij betreft, 'beste' is altijd lastig te beantwoorden. Het meeste heb ik met Blackmore en Schenker (gebaseerd op hun 70's output) en Dave Meniketti weet me na bijna 35 jaar nog steeds tot in het diepst van m'n ziel te roeren met z'n stem en solo's.
Wel grappig dat buizen Joe Satriani beticht van teveel noten op de vierkante mm, maar Yngwie Malmsteen onbesproken laat. Die laatste had wat mij betreft wel weggelaten mogen worden: veel noten, weinig gevoel. Ik hoor dan liever Satriani, die naar mijn idee veel meer variatie in z'n spel heeft en bovendien met veel meer gevoel speelt. Check bv van Flying in a Blue Dream het titelnummer of The Forgotten (part 2). Maar smaken verschillen uiteraard, no offense.
C. Welke 5 je zou schrappen uit de lijst en welke 5 hadden er sowieso in moeten staan?
Ik geloof dat ik Malmsteen al genoemd had
Verder zijn er nog wel een paar namen waar ik wat minder mee heb of gewoon onvoldoende bekend mee ben. John Sykes bv. Net als buizen zou ik ook Jeff Hanneman opgenomen hebben, maar verder wordt het lastig. De lijst van 80's gitaarhelden is simpelweg te groot. Daarom een setje luistertips van gitaristen/bands die nog niet genoemd zijn en goeddeels mijn luistertijd in die periode (en lang daarna) hebben gevuld:
Agent Steel - Skeptics Apocalypse
Michael Sweet: Stryper - Surrender (voor wie zich niet laat storen/afschrikken door de reli teksten)
Joshua Perahia: Joshua - Heart Full Of Soul (waanzinnige zanger ook)
Jim Matheos/Frank Aresti: Fates Warning - Guardian
En hoewel geen verfijnde techniek, verdient Lips toch zeker een eervolle vermelding. Het gaat wat mij betreft erom of muziek me weet te raken, dat doet Forged in Fire zeker!
Niets specifieks, maar net als andere reageerders is dit wel een mooie aanleiding om weer eens wat old school spul op te zetten

B: Welke gitarist vindt je het beste uit de top 40 lijst en met welke heb je het minste mee?
Eigenlijk zijn de meesten wel prima wat mij betreft, 'beste' is altijd lastig te beantwoorden. Het meeste heb ik met Blackmore en Schenker (gebaseerd op hun 70's output) en Dave Meniketti weet me na bijna 35 jaar nog steeds tot in het diepst van m'n ziel te roeren met z'n stem en solo's.
Wel grappig dat buizen Joe Satriani beticht van teveel noten op de vierkante mm, maar Yngwie Malmsteen onbesproken laat. Die laatste had wat mij betreft wel weggelaten mogen worden: veel noten, weinig gevoel. Ik hoor dan liever Satriani, die naar mijn idee veel meer variatie in z'n spel heeft en bovendien met veel meer gevoel speelt. Check bv van Flying in a Blue Dream het titelnummer of The Forgotten (part 2). Maar smaken verschillen uiteraard, no offense.

C. Welke 5 je zou schrappen uit de lijst en welke 5 hadden er sowieso in moeten staan?
Ik geloof dat ik Malmsteen al genoemd had
Verder zijn er nog wel een paar namen waar ik wat minder mee heb of gewoon onvoldoende bekend mee ben. John Sykes bv. Net als buizen zou ik ook Jeff Hanneman opgenomen hebben, maar verder wordt het lastig. De lijst van 80's gitaarhelden is simpelweg te groot. Daarom een setje luistertips van gitaristen/bands die nog niet genoemd zijn en goeddeels mijn luistertijd in die periode (en lang daarna) hebben gevuld:Agent Steel - Skeptics Apocalypse
Michael Sweet: Stryper - Surrender (voor wie zich niet laat storen/afschrikken door de reli teksten)
Joshua Perahia: Joshua - Heart Full Of Soul (waanzinnige zanger ook)
Jim Matheos/Frank Aresti: Fates Warning - Guardian
En hoewel geen verfijnde techniek, verdient Lips toch zeker een eervolle vermelding. Het gaat wat mij betreft erom of muziek me weet te raken, dat doet Forged in Fire zeker!
0
buizen
geplaatst: 6 oktober 2016, 12:29 uur
Motörhead was zo ontzettend rodedraadaanwezig in de jaren '80 en Phil heeft zo ontzettend lang naast Lemmy gestaan, zo'n 30 jaar, dat ik koos voor Phil Campbell om op te nemen in de shred-40 of the 80's.
Phil en Lemmy waren 'brother from another mother' van elkaar. Bij laatst bezochte concert (Düsseldorf, 19 nov. 2015) schrok ik erg van Lemmy. Ik keek naar iemand die terminaal was, voelde dat gewoon. Lijkbleek, niet brullen maar bijna prevelen; geen schim meer van wat hij was, wist zeker dat ie einde v/h jaar niet zou halen maar heb dat toen niet op MuMe geschreven: geen goden verzoeken o.i.d. en 'ongepast', maar het kwam wel uit: Lemmy overleed eind vorig jaar. Phil Campbell deed in zijn eentje de stage-energie want Lemmy stond alleen maar stokstijf en de drummer kan nu eenmaal niet van z'n plek.
Koos dus voor Phil als op te nemen gitarist. Maar bij nader inzien was als het gaat om jaren '80 Fast Eddie Clark misschien betere keuze geweest (albums beginjaren '80).
Kies zelf maar op welk album Phil Campbell uit de jaren '80 'excelleert, gigage: de studioalbums zijn Orgasmatron en Rock N Roll, een periode dat Motörhead met twee gitaristen speelde, Phil was in feite toen nog de slaggitarist (Würzel was de sologitarist). Uit respect dus gekozen voor Phil Campbell maar misschien niet helemaal 'zuiver' binnen de bedoeling van dit topic.
0
buizen
geplaatst: 6 oktober 2016, 12:37 uur
da dude schreef:
En hoewel geen verfijnde techniek, verdient Lips toch zeker een eervolle vermelding. Het gaat wat mij betreft erom of muziek me weet te raken, dat doet Forged in Fire zeker!
En hoewel geen verfijnde techniek, verdient Lips toch zeker een eervolle vermelding. Het gaat wat mij betreft erom of muziek me weet te raken, dat doet Forged in Fire zeker!
Wat grappig, dacht aan precies ook deze gitarist als shred-40-oftheeighties-waardige gitarist om op te nemen in de lijst. Anvil was ook 'anders' dan NWOBH-bands uit de jaren '80. Memorabel was het concert in de as always stinkend naar koeienmest en toen gehalveerde 'kleine' Ijsselhallen Zwolle: wij zagen toen het meen ik enige maar sowieso het eerste concert van Anvil in Nederland. Voorprogramma: de Zwolse band Vopos ofzoiets.
Zou er een lijst van 40 metaldrummers uit de jaren '80 komen dan komt daar Robb Reiner absoluut in de top 10!!
0
buizen
geplaatst: 6 oktober 2016, 12:47 uur
gigage schreef:
6. Glenn Tipton / KK Downing (Judas Priest)
Het sleutelwoord hier is dual leads, afwisselend spelen KK Downing en Glenn Tipton de lead breaks.....
.......Living after midnight en Breaking the Law laat ik meestal links liggen.
6. Glenn Tipton / KK Downing (Judas Priest)
Het sleutelwoord hier is dual leads, afwisselend spelen KK Downing en Glenn Tipton de lead breaks.....
.......Living after midnight en Breaking the Law laat ik meestal links liggen.
Aanvullend aan de geschetste info (heel mooi) zij nog even opgemerkt dat Priest de band was die de later zoveel geimiteerde gitaristenstoeredanspasjesduostagepresentatie introduceerde. U weet wat ik bedoel. Naast elkaar staan, de gitaren en de knietjes in de zelfde richting. Metalmoves. Stoer hoor.
Zelfs Slayer tradt in het begin zo op. Slayer is ook begonnen met Priest-covers spelen. Slayer had in het begin ook koolpotloodlijntjes onder de oogjes. En later maar afgeven op 'poserbands', jaja!
https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/564x/4d/82/51/4d8251b1cc60b7fcc8343a1d93064ac0.jpg
0
buizen
geplaatst: 6 oktober 2016, 12:57 uur
Wist u dat: Lemmy in 1982 aan Lips vroeg om in Motörhead te komen spelen, ter vervanging van Fast Eddie Clark? Lips weigerde: hij bleef trouw aan zijn eigen band Anvil. 

0
geplaatst: 8 oktober 2016, 14:58 uur
Armored Saint (B.Robertson) had ik al eens gescoord, maar zal m aan een herbeluistering onderwerpen.
(da dude)Die Agent Steel begon lekker, daar ga ik ook nog verder mee (op een sereoset ipv laptop). Fates Warning ben ik toen ooit wel eens aan begonnen maar pakte me toen niet. Ben toen overgestapt naar Crimson Glory - Crimson Glory (1986) die ook rond die tijd uitkwam. Nog steeds een leuk album. Maar Fates Warning pik ik ook graag mee. Stryper en Joshua zijn muzikaal erg sterk maar ben bang dat ik daar (qua muziekstijl) hede ten dage niet meer in op zal gaan.
buizen Geweldige foto! Een potloodlijntje is toch wel iets anders dan hoe Dee Snyder er bij liep. Maar ik lees dat goed dat je een metaldrummer lijst gaat posten?
Genoeg om weer verder te exporen dus. Thanks!
(da dude)Die Agent Steel begon lekker, daar ga ik ook nog verder mee (op een sereoset ipv laptop). Fates Warning ben ik toen ooit wel eens aan begonnen maar pakte me toen niet. Ben toen overgestapt naar Crimson Glory - Crimson Glory (1986) die ook rond die tijd uitkwam. Nog steeds een leuk album. Maar Fates Warning pik ik ook graag mee. Stryper en Joshua zijn muzikaal erg sterk maar ben bang dat ik daar (qua muziekstijl) hede ten dage niet meer in op zal gaan.
buizen Geweldige foto! Een potloodlijntje is toch wel iets anders dan hoe Dee Snyder er bij liep. Maar ik lees dat goed dat je een metaldrummer lijst gaat posten?

Genoeg om weer verder te exporen dus. Thanks!
0
geplaatst: 8 oktober 2016, 22:36 uur
Crimson Glory is idd ook prima, iets meer 'hapklaar' dan FW zeg maar. Fates Warning heeft wat meer luisterbeurten nodig wat mij betreft. Ze hebben onlangs nog een nieuw album uitgebracht, zeker de moeite waard.
Ik was er nog 1 vergeten te noemen trouwens: Joey Tafolla met Jag Panzer.
Later nog solo met een aantal vooral gitaar-georienteerde albums. Bijvoorbeeld de eerste zou je eens kunnen proberen. Persoonlijk ben ik er niet heel kapot van; volledig instrumentaal en het draait vooral om zoveel mogelijk gitaartruukjes. Dan zet ik liever Ample Destruction nog eens op.
Ik was er nog 1 vergeten te noemen trouwens: Joey Tafolla met Jag Panzer.
Later nog solo met een aantal vooral gitaar-georienteerde albums. Bijvoorbeeld de eerste zou je eens kunnen proberen. Persoonlijk ben ik er niet heel kapot van; volledig instrumentaal en het draait vooral om zoveel mogelijk gitaartruukjes. Dan zet ik liever Ample Destruction nog eens op.
0
buizen
geplaatst: 9 oktober 2016, 20:04 uur
Diamond Darrell (Dimebag") is ook helemaal niet genoemd. Van Pantera.
Hij kon hele vette riffs componeren.
Doodgeschoten in 2004 tijdens een concert (en 3 roadies ook); toen een enorme impact.
Hij kon hele vette riffs componeren.
Doodgeschoten in 2004 tijdens een concert (en 3 roadies ook); toen een enorme impact.
0
geplaatst: 9 oktober 2016, 20:50 uur
Fantastische gitarist inderdaad, maar daar had ik voor 1990 nog nooit van gehoord.
0
buizen
geplaatst: 9 oktober 2016, 21:22 uur
Oh ja, dat zou kunnen gigage, dat hij van latere periode is dan eighties. Maar oude Pantera klinkt alweer zo lang geleden.
0
geplaatst: 25 oktober 2016, 22:31 uur
De hele lijst nogmaals
1. Dave Murray / Adrian Smith (Iron Maiden)
2. Gary Moore (Gary Moore)
3. John Sykes (Blue Murder)
4. Eddie Van Halen (Van Halen)
5. Michael Schenker (M.S.G.)
6. Genn Tipton / KK Downing (Judas Priest)
7. Dave Meniketti (Y & T)
8. Kirk Hammet (Metallica)
9. Randy Rhoads (Ozzy Osbourne)
10. Ritchie Blackmore (Rainbow)
11. Chris Degarmo/ Michael Wilton ( Queensrÿche)
12. Tony Iommi (Black Sabbath)
13. Yngwie Malmsteen (Rising Force)
14. Jake E. Lee (Badlands)
15. Dave Mustaine (Megadeth)
16. Steve Vai (David Lee Roth)
17. Hank Shermann/Michael Denner (Mercyful Fate)
18. Alex Lifeson (Rush)
19. Kai Hansen (Helloween)
20. Slash (Guns 'N Roses)
21. Akira Takasaki (Loudness)
22. Andy LaRocque (King Diamond)
23. Angus Young (AC/DC)
24. Wolf Hoffman (Accept)
25. Graham Oliver/Paul Quin (Saxon)
26. Adrian Vandenberg (Vandenberg)
27. Kurdt Vanderhoof (Metal Church)
28. Steve Perry (Aerosmith)
29. Joe Satriani (solo artiest)
30. Paul Gilbert (Racer X)
31. Steve Clark (Def Leppard)
32. Richie Sambora (Bon Jovi)
33. Mathias Jabs (Scorpions)
34. Frank Hannon/Tommy Skeoch (Tesla)
35. Iron Anthony Lucassen (Bodine)
36. Rick Emmet (Triumph)
37. Dan Spitz (Anthrax)
38. William J Tsamis (Warlord)
39. Vivian Campbell (Dio)
40: George Lynch (Dokken)
Fan Favorites die erin hadden moeten/kunnen staan:
Chriss Oliva (Savatage)
Jeff Hanneman (Slayer)
Dave Prichard (Armored Saint)
Würzel & Phil Campbell (Motörhead)
Mark Reale (Riot)
Warren DeMartini (Ratt)
Joey Tafolla (Jag Panzer)
Agent Steel - Skeptics Apocalypse
Michael Sweet (Stryper)
Lips (Anvil)
Joshua Perahia (Joshua )
Jim Matheos/Frank Aresti (Fates Warning)
1. Dave Murray / Adrian Smith (Iron Maiden)
2. Gary Moore (Gary Moore)
3. John Sykes (Blue Murder)
4. Eddie Van Halen (Van Halen)
5. Michael Schenker (M.S.G.)
6. Genn Tipton / KK Downing (Judas Priest)
7. Dave Meniketti (Y & T)
8. Kirk Hammet (Metallica)
9. Randy Rhoads (Ozzy Osbourne)
10. Ritchie Blackmore (Rainbow)
11. Chris Degarmo/ Michael Wilton ( Queensrÿche)
12. Tony Iommi (Black Sabbath)
13. Yngwie Malmsteen (Rising Force)
14. Jake E. Lee (Badlands)
15. Dave Mustaine (Megadeth)
16. Steve Vai (David Lee Roth)
17. Hank Shermann/Michael Denner (Mercyful Fate)
18. Alex Lifeson (Rush)
19. Kai Hansen (Helloween)
20. Slash (Guns 'N Roses)
21. Akira Takasaki (Loudness)
22. Andy LaRocque (King Diamond)
23. Angus Young (AC/DC)
24. Wolf Hoffman (Accept)
25. Graham Oliver/Paul Quin (Saxon)
26. Adrian Vandenberg (Vandenberg)
27. Kurdt Vanderhoof (Metal Church)
28. Steve Perry (Aerosmith)
29. Joe Satriani (solo artiest)
30. Paul Gilbert (Racer X)
31. Steve Clark (Def Leppard)
32. Richie Sambora (Bon Jovi)
33. Mathias Jabs (Scorpions)
34. Frank Hannon/Tommy Skeoch (Tesla)
35. Iron Anthony Lucassen (Bodine)
36. Rick Emmet (Triumph)
37. Dan Spitz (Anthrax)
38. William J Tsamis (Warlord)
39. Vivian Campbell (Dio)
40: George Lynch (Dokken)
Fan Favorites die erin hadden moeten/kunnen staan:
Chriss Oliva (Savatage)
Jeff Hanneman (Slayer)
Dave Prichard (Armored Saint)
Würzel & Phil Campbell (Motörhead)
Mark Reale (Riot)
Warren DeMartini (Ratt)
Joey Tafolla (Jag Panzer)
Agent Steel - Skeptics Apocalypse
Michael Sweet (Stryper)
Lips (Anvil)
Joshua Perahia (Joshua )
Jim Matheos/Frank Aresti (Fates Warning)
0
geplaatst: 25 oktober 2016, 22:51 uur
en deze dame sluit de gelederen
http://www.liketotally80s.com/wp-content/uploads/2016/02/litaford.jpg
Bedankt voor het meelezen en jullie bijdrages. Tijd voor een nieuwe lijst.
http://www.liketotally80s.com/wp-content/uploads/2016/02/litaford.jpg
Bedankt voor het meelezen en jullie bijdrages. Tijd voor een nieuwe lijst.
* denotes required fields.
