In de Heavy Rock scene waren Guitar Heroes een begrip in voornamelijk de jaren 80 van de vorige eeuw. Ik plaats in delen de helden die mij toen veel luisterplezier brachten. Degene die ik later heb ontdekt laat ik voor wat het is evenals de artiesten die niets (noemenswaardigs) meer uitbrachten of hun faam nog moesten bewerkstelligen. Dat laatste is natuurlijk behoorlijk subjectief.

Ik plaats mijn Top 40 (strikt van 1980-1989 in delen met live clips, videoclips en als het niet anders kan zonder bewegend beeld. De songs die ik plaats zijn niet per definitie de beste van de artiest maar geeft meer een indruk van zijn kunnen.
Misschien is het leuk voor meelezers daarna hun favoriete scheurders er nog bij te zetten.
Genoeg gepraat. Countdown van 40-1, let's go
http://www.flyingvguitarstore.com/images/201202/goods_img/1457_G_1329837379596.jpg

No. 40: George Lynch (Dokken)


Bereikte faam bij Dokken en ging later onder zijn eigen naam en Lynch Mob verder. Is nog erg actief met het maken van albums ( 3 albums in 2015)
Dokken maakte iets te gepolijste Amerikaanse "hair"metal voor mijn smaak maar live kan Lynch flink tekeer gaan. Album tip: Dokken - Beast from the East (1988)

39. Vivian Campbell (Dio)


Redelijk onervaren stapte de Noord-Ier Campbell bij Dio binnen waar het album Holy Diver op de gitaarpartijen na al zo'n beetje klaar was. Hoewell misschien technisch niet de meest getalenteerde gitarist is dat debuutalbum van Dio een regelrechte klassieker geworden. De opvolger Last in Line mag er ook wezen en dat is nu ook de naam van de Dio tribute band die dit najaar 013 aandoet. Natuurlijk met Vivian Campbell op gitaar.
Album tip: Dio - Holy Diver (1983)

38. William J Tsamis (Warlord)


De zeer getalenteerde Griek Tsamis is samen met Mark Zonder de oprichter van Warlord. De band is altijd underground gebleven (ondanks dat er een heuse VHS was uitgegeven met het hele album erop) maar wij kregen er geen genoeg van.
Album tip: Warlord - ...And the Cannons of Destruction Have Begun (1984)

37. Dan Spitz (Anthrax)


New York based Anthrax is vooral bekent als één van de big four Thrash Metal bands. Van 1983 Tot 1993 werden de solo's verzorgd door Dan Spitz. Daarna werd hij horlogemaker. Anthrax klinkt dan ook als een klok.
Album tip: Anthrax - Spreading the Disease (1985)

36. Rick Emmet (Triumph)


Bij een Canadees trio denk je meestal niet gelijk aan Triumph. In de jaren 70 heeft Emmet al een Guitar-fanbase opgebouwd met oa die geweldige solo in Rock n Roll Machine maar Triumph schittert pas echt op het zeer afwisselende Allied Forces.
Album tip: Triumph - Allied Forces (1981)

35. Iron Anthony Lucassen (Bodine)
http://4.bp.blogspot.com/-oF_RPc0BAsQ/TgbgnSsdnTI/AAAAAAAACow/UHLZJf4Z0w4/s1600/bodine.jpg
Bodine - Below The Belt 1983 - YouTube
Nederlandse Multi instrumentalist Arjen Lucassen (tweede van links) verdien nu zijn geld met oa Ayreon maar in de jaren 80 scheurde hij er aardig op los bij Bodine en Vengeance.
Album tip: Bodine - Three Times Running (1983)

34. Frank Hannon/Tommy Skeoch (Tesla)


Tesla ging niet mee met de Glam scene maar maakte eigentijdse sleaze rock, hoewel een jaar eerder, vergelijkbaar met Guns n Roses. Nog steeds één van mijn favoriete gitaar albums mede door de gitaar intro van Cummin'Atcha Live
Album tip: Tesla - Mechanical Resonance (1986)

33. Mathias Jabs (Scorpions)


Jabs maakt Scorpions tot een succes door niet overal doorheen te soleren. To the point, dus. Live mag hij zich nog wel eens uitleven. Hier op het meest live gespeelde nummer The Zoo bedient hij zich van een talk box vanaf 03:00.
Album tip: Scorpions - World Wide Live (1985)

32. Richie Sambora (Bon Jovi)


Het succes van Bon Jovi en de te zoete singles die ze later uitbrachten spreekt misschien niet iedereen aan, maar op de albumtracks laat Sambora horen dat het een geweldige snarenplukker is. Hier in 1989 op het Moscow Music Peace Festival speelt hij het geweldige Wanted..Dead or Alive mbv een triple neck gitaar. Beetje showmanship kan de man niet ontzegd worden.

31. Steve Clark (Def Leppard)


Begin jaren tachtig gedroeg Def Leppard zich nog als NWOBHM band maar ze kamen er als snel achter waar het grote geld te halen was. Het succes in de USA had zijn weerslag op het hardrock gehalte en inbreng van Steve Cark. De gitarist die in deze clip (1983) nog de outro shreds is alweer 25 jaar niet meer onder ons.
Album tip: Def Leppard - Pyromania (1983)

30. Paul Gilbert (Racer X)


Eén van de snellere snarenplukkers die op jonge leeftijd Racer X begon. Alles in high speed wat ik bij zijn latere meer succesvolle band Mr. Big wel eens mis.
Album tip: Racer X - Live Extreme Volume I (1988)

Leuk idee gigage
Rick Emmet kreeg einde jaren 70 toch vooral waardering voor zijn gitaarspel (meer dan zijn zang en composities) en Jabs moest het altijd toch altijd weer doen met de erfenis van Uli Roth en vooral Michael S (die komt nog neem ik aan ).

Check, van de partij

Leuk jongens, dat jullie mee lezen! Bij het zoeken van de clips is het iedere keer wel schrikken van zowel de haardracht en kledingstijl.

Iki volg het ook. 'Let It Go' is mijn favoriete Def Leppard nummer. Hopelijk komt Akira Takasaki (Loudness) nog langs. En natuurlijk Motörhead en Saxon.

Nou, ik heb nog aardig moeten schrappen

29. Joe Satriani (solo artiest)


Misschien wel één van de beste technische gitaarspelers van zijn tijd. Echte gitaarspelers roemen hem om zijn spel maar voor mij zijn instrumentale songs vooral leuk ter afwisseling. Nou is Surfing with the Alien toch wel een rockalbum die je eens gehoord moet hebben voor als je in de stemming bent.
Album tip: Joe Satriani - Surfing with the Alien (1987)

Fijn topic zeg. Metalgitaristen uit de eighties.
Jáá: Akira Takasaki! Die mag niet ontbreken. Topgitarist. Hem niet opnemen in de lijst is in één klap heel werelddeel Azie ontkennen in de metal ook nog.
En Mark Reale van Riot natuurlijk. En Adje VandenBerg uit Nederland. Lita Ford?
We zien het vanzelf.

28. Steve Perry (Aerosmith)


Een relikwie uit de jaren 70 maakt een come-back en hoe. Voor mij genoeg reden om daarna de hele back-catalog te gaan beluisteren en Steve Perry met zijn Aerosmith op handen te dragen. Hoewel dit een ultieme live band is zit deze videoclip al vol met gitaarsolo's.
Album tip: Aerosmith - Pump (1989)

27. Kurdt Vanderhoof (Metal Church)
http://fullinbloommusic.com/images/metal-church-early-band-pic-with-logo.jpg
METAL CHURCH - MERCILESS ONSLAUGHT - YouTube
Slechts twee albums speelde hij in bij Metal Church en verliet de stage in 1986 net na The Dark. Het Het naamloze debuut (een kruising tussen thrash en traditionele heavy metal) is erg intens en staat vol fantastische gitaarlicks onder andere op de deep purple cover Highway Star. Ondertussen is de lange gitarist weer terug aan het front en volop aan het touren.
Album tip: Metal Church - Metal Church (1984)

26. Adrian Vandenberg (Vandenberg)


Een succesvolle hardrock formatie uit Nederland die ik lokaal als broekie nog live heb zien spelen mag natuurlijk niet ontbreken in de lijst. Het succes had zijn weerslag en Adje kreeg een dik contract aangeboden door David Coverdale om bij Whitesnake te komen spelen. Een polsblessure hield hem aan de kant en het aantal releases waarop Vandenberg is te horen in de jaren 80 is daarmee helaas beperkt gebleven. Wereldberoemd in Nederland dus.
Album tip: Vandenberg - Heading for a Storm (1983)

25. Graham Oliver/Paul Quin (Saxon)


Paul Quin verzorgd hier de solo op mij favoriete Saxon song afkomstig van 1983'sPower & the Glory. Deze gitarist is nog steeds van de partij evenals frontman Biff Byford. Het was voor mij iets te rechtoe rechtaan destijds maar voor het energieke live album uit 1982 kun je me altijd wakker maken waar overigens deze track, ondanks zijn naam, niet op staat.
Album tip: Saxon - The Eagle Has Landed (1982)

24. Wolf Hoffman (Accept)


Als we het dan toch over rechtoe rechtaan hebben, een Duitse band met een schreeuwende Hobbit genaamd UDO als frontman kon er ook wat van. Hoffman speelde alle gitaarpartijen en dus ook deze geweldige intro en solo (vanaf 03:50) Onlangs heeft de man zijn tweede solo album uitgebracht genaamd Headbangers Symphony.
Album tip: Accept - Restless and Wild (1982)

23. Angus Young (AC/DC)


Hoewel de invloed van Angus in de jaren 80 niet hetzelfde is geweest als eind jaren 70 kan ik dankzij oa Back in Black, Hells Bells, For those about to rock, Guns for Hire en Who made Who niet om hem heen. Het afnemende succes werd omgekeerd in 1990 dankzij het geweldige Thunderstruck.
Quizzz: 10 punten voor degene die weet waar alle Back in Black videoclips zijn opgenomen.
Album tip: AC/DC - Back in Black (1980)

22. Andy LaRocque (King Diamond)


Na het uiteenvallen van Mercyful Fate nam King Diamond Michael Denner mee en kwam de Zweed Andy LaRocque in 1985 de boel versterken. De zang van King kan je tegenstaan maar de gitaarpartijen van LaRocque blijven onweerstaanbaar. Op "Them" is Denner exit en exceleert LaRocque zoals hier in deze clip te zien vanaf 02:56. (Micky Dee trommelt er ook wel aardig op los, trouwens). Op Conspiracy maakt hij de muziek wat toegankelijker. Later duikt LaRocque nog eenmalig op bij Death maar is nu nog steeds een vaste waarde bij King Diamond en speelt op al zijn releases.
Album tip: King Diamond - Conspiracy (1989)

Gokje, Breda

Dat zijn dus 10 punten voor Rudi S! Correct. Ik vond dat zo grappig toen ik dat een keer las.
De volgende clip komt straks vanuit de hoofdstad (Paradiso). Ook leuk.

21. Akira Takasaki (Loudness)


Direct na de Engelse invasie kwam de Japanse met voorop Loudness. Enorm snel en energiek speelde Takasaki soms best complexe riffs en scherpe solo's. De songtitels waren Engels maar pas het vierde album werd ook in die taal opgenomen. Ook zij maakten de vlucht vanaf Londen (waar Dissillusion was opgenomen) over the Atlantic en ja, dan weet je het wel. Gekke permanent erin, complexiteit eruit en heb ik ze niet meer gevolgd. Maar de heren hebben naast prima studiowerk (de eerste vier albums) gelukkig een mooi live document net op tijd achtergelaten. Loudness bestaat nog steeds en de oprichter Takasaki speelt er ook nog, maar ik blijf liever weemoedig en gezien het aantal stemmen bij het laatste album (1) velen met mij.
Album tip: Loudness - Live-Loud-Alive (1983)

20. Slash (Guns 'N Roses)


Weg met de make-up, Rock n Roll kwam weer zonder lipstick uit de VS. Guns 'N Roses hadden het best moeilijk om in die tijd voet aan de grond te krijgen maar toen dat eenmaal gelukt was was het ook genieten geblazen. Naast de excentrieke zanger ook weer eens een gitaarheld die op de voorgrond trad. Ik was instant fan van dit rauwe gezelschap. Slechts één (echt) album in de jaren 80.
Album tip: Guns N' Roses - Appetite for Destruction (1987)