Patti 6,5
Elvis 8,9

Patti 6,5
Elvis 7,5

8,5

Jarenlang Elvis verafschuwd, omdat in de brugklas mijn muziekleraar tot in den (trauma)treure ons het hemeltergende 'Muss I Denn' voorschotelde. Week in, week uit. Aargh, wat haatte ik die vent! (De muziekleraar, Elvis, of beide?)

Had die docerende snorremans dit nummer gekozen, dan had ik niet jarenlang in een grote boog om Elvis heen gelopen.
7,4

Fantastisch nummer waar de urgentie vanaf spat. De rijke instrumentatie complementeert de dwingende zang en dat alles wordt in een tempo gebracht waarbij je niet stil kan zitten.

Kan wel moeilijk lopen doen met halve punten, maar dit is gewoon een 10.

Plaatsvervangende excuses voor de keuze van jouw muziekleraar EvilDrSmith. Zo'n draak zou nooit het eerste nummer van welke artiest dan ook mogen zijn waar je geregeld naar moet luisteren. Ik vertrouw erop dat je eigen mening en smaak genoeg hebt om langs dat nummer te kijken om de parels uit zijn genre te kunnen waarderen.

Patti Page: 6,0
Elvis Presley: 7,3

De 4e plek voor Elvis Presley - Gonna Get Back Home Somehow met 7,57 gemiddeld.

35. Pat Boone - Bernardine (1957)



Afkomstig van het album: n.v.t. single only

Single only betekent natuurlijk niet dat het nooit op albums verscheen, want ook deze kneiter van een hit stond op tig verzamelalbums. 'Kneiter van een hit' is eigenlijk overbodig om te noemen bij Pat want alles wat deze good guy aanraakte in de 50s veranderde in goud. Enkel Elvis Presley wist in dat decennium meer platen te verkopen dan deze Patrick Charles Eugene Boone. Dit nummer, met twee keer een r, is de titelsong van de gelijknamige film.

9

6

4,5

O o o 6,0
Iets met belegen

4.8

Shaky wordt weer bedankt voor het aanleveren van een oorwurm die vannacht voor, tijdens, tussen en na de al dan niet genoten nachtrust door mijn arme hoofd gaat spoken. Dat is het erge van dit soort nummers: afschuwelijk maar/want toch leuk. Een 6.

En het is altijd nog beter dan dit meesterwerk.

6

5,5

6

Dit nummer decennialang geboycot omdat ik het als klein jongetje thuis in den treure moest aanhoren.
Mijn moeder en tantes vonden dit destijds blijkbaar geweldig, en eerlijk gezegd zong ik het zelf ook wel mee. Maar het was wel 'n overdosis Pat Boone.
(De B-kant Love Letters in the Sand vond ik trouwens veel mooier, maar dit terzijde.)

Mede daarom eigenlijk wel leuk om weer 's te horen. Maar dan wel meer uit jeugdsentiment.
'n zesje kan er dan ook nog wel af.
6.

Ha, dat plaatje heb ik! Voor mijn eerste pickupje kreeg ik een stapel 45-toerenschijfjes van mijn ouders en daar zat deze ook bij.
Net als de kapitein hierboven luisterde ik liever naar Love Letters in the Sand. Bernardine was me veel te wild.

Nou goed, for old times' sake: 6,0

6,5

7,2

5,4

Elvis Presley - 6
Pat Boone - 6

Shaky

7,8

8

6,27 voor Pat Boone - Bernardine en dat is goed voor de 30e plek.

36. Johnny Winter - I'm Yours and I'm Hers (1969)



Afkomstig van het album: Johnny Winter - Johnny Winter (1969)

In 1968 brak Winter definitief door met zijn debuutalbum The Progressive Blues Experiment. Geprezen voor zijn eigen kijk op de blues, zijn vingervlugge gitaarspel en kenmerkende schurende stem, zette hij die trend voort op zijn tweede album. Wij gaan op mijn verjaardag (37 jaartjes jong) luisteren naar de door hemzelf geschreven openingstrack van dat tweede album.

7,8

Proficiat Rob.

7

7.25

Pat Boone: 6,5
Johnny Winter: 7,0

En van harte Shaky, een stuk jonger dan ik op basis van je muzikale keuzes hier verwacht had.