Beter dan Evil wordt het niet

Dit album viel me destijds toch niet mee. Er staan ook een paar nummers op die ik oervervelend vind.
En ook een paar die ik nog jaren ben blijven draaien (Slow Hands en Evil).

Heerlijk album! Bij mij op 7.

In mijn voorspelling op 3

Interpol kwam niet in mijn lijstje voor. Marbles uiteraard wel. Een meesterwerk wat mij betreft. Prachtig album, waar ik nog altijd door geroerd en geraakt kan worden, ook na de tientallen draaibeurten. In vrijwel ieder jaar zou die op 1 gestaan hebben, maar Marbles had de pech dat er dit jaar in mijn ogen een nog groter meesterwerk uitkwam.

Niet zo magisch als de debuutplaat, maar wel een waardige opvolger. Waardig genoeg voor de 6e stek in m'n lijstje.

Het fantastische debuut van Franz Ferdinand wat live nog beter was heb ik op 2 in mijn lijstje. Marbles van Marillion is een goede plaat, maar minder dan Brave & F.E.A.R vind ik, bij mij op 19 (had ook wat hoger gekund). Interpol met Antics is een prima plaat, die ik in dit sterke jaar 2004 op 13 heb staan.

Sterk album van Interpol, houdt mij goed bij de les.
Wat minder uniek dan het debuut, maar heel coherent.
Ik gunde deze een 3e plek in mijn lijst.
Marbles verrassend op 5.
Tja, duidelijk verschillende meningen.
Ik vind zeker niet alles goed met Hogarth, maar dit is een parel in het oevre.

Marbles is niet perfect, met name op de 2e cd (de 2-cd-versie is hier altijd de 'standaard' geweest) laat de band wat steekjes vallen, maar het historisch belang van het album kan nauwelijks overschat worden. Er is een tijd voor en een tijd na... daarnaast geldt The Invisible Man nog altijd als het mooiste nummer dat de 21e eeuw tot dusverre voortgebracht heeft. Verder geen matches in het afgelopen kwartet; Franz Ferdinand en Interpol hadden in een minder jaar de top-20 wellicht wel gehaald.

Geen voltreffers in de voorspellingen (SS op 3, FF op 4, Marillion op 6 en Interpol op 5), maar in elk geval ook geen volmissers.

3. Morrissey - You Are the Quarry
https://www.musicmeter.nl/album/10300

Punten : 426
Nom. : 19 x
Nr. 1 van : Rudi S, johan de witt

Na de demasque (:D) van FF als runner-up pakte Morrissey deze rol op, tot vlak voor het einde.

Morrissey’s carrière na The Smiths verliep grillig, van hoogtepunt naar teleurstelling. Na de overvloed, direct na The Smiths (wegens verplichtingen – hij zong op Strangeways al: “Re–issue! Re-package! Re-package! Re-evaluate the songs / Double-pack with a photograph / Extra Track (and a tacky badge) en de stijlwisselingen die niet altijd begrepen werden, werd het introspectieve album uit ’94, Vauxhall and I, alom geprezen.

Maar toen kwamen de moeilijke jaren. Southpaw Grammar uit ’95 werd zeer kritisch ontvangen, Maladjusted (’97) vrijwel afgebrand. In deze tijd culmineerde de strijd met drummer Mike Joyce in een rechtszaak, met een voor Morrissey onverteerbare uitkomst (één miljoen pond schadevergoeding en 25% van de royalty's) en viel hij creatief stil, terwijl zijn platencontract afliep.
Dit leidde tot 7 jaren radiostilte. En een verhuizing naar California: “Disgusted, I left England. The good life is elsewhere”.

Hij was toe aan nieuwe invloeden: via een Mexicaans/Amerikaanse gemeenschap in LA ondernam hij vele tripjes naar de grens, snoof het heden en verleden van Hollywood op, genoot van het mooie weer en dito natuur en werd geconfronteerd met Amerika’s post-9/11 gekte. Hij kwam weer op gang, werd getekend door Sanctuary Records en nam in LA met producer Jerry Finn en een klassieke line-up waarbij vooral de melodieën en riffjes van gitaristen Boz Boorer en Alain Whyte opvallen, zijn nieuwe plaat op.
En de hoes spreekt boekdelen: een herboren Morrissey, in 1920’s gangsterpak met een machinegeweer, is weer op oorlogspad.

Sterke plaat van de Mozz. Zijn beste ever, imho.

Deze had ik in de voorspelling op 4, dus helaas interpol en Moz verkeerd om. Maar goed dat deze er in staat en ook zo hoog.

Zeker zijn beste van de 21e eeuw.
Viva en Vauxhall schat ik nog net wat hoger in.
Maar mooi dat deze het podium haalt!

Een heerlijke plaat, die bij mij op 4 terecht kwam. Maar ik heb in bepaalde jaren wel platen op nummer 1 gehad die ik minder mooi acht dan deze van Morrissey. Een plaat met messcherpe teksten en geweldige composities!

Moz niet op 1 wie dan
Mijn nummer 2 Nick Cave zal ook zo wel komen

Ze halen hem nooit meer in,
hij denkt "Verdomd ik win"

Wilco en Mark hebben me in de steek gelaten, vermoed ik.

dix blijft inderdaad mooi 'the first of the gang', zou me verbazen als iemand 'm nog weet in te halen. Saai hoor

Dit was de stand na de bekendmaking van de nummer 4 Interpol

107 Dix +19
96 motel matches** +20
94 ArthurDZ*** +18
91 EttaJamesBrown* +20
90 Casartelli +19
90 Koenr** +20
89 vigil* +19
86 wibro* +17
81 herman +16
73 Johnny Marr +19
71 Gretz +19
70 joezer49263* +19

En die evolueerde naar deze stand nadat ook Mozzer in de lijst bleek te staan (en terecht, ook mijn favoriete soloalbum van de beste man). Alleen Koenr dacht onterecht 'Morrissey is not the world'...

124 Dix +17
116 motel matches*** +20
113 ArthurDZ*** +19
108 EttaJamesBrown* +17
108 vigil* +19
105 Casartelli +15
105 wibro* +19
98 herman +17
90 Koenr**
89 Gretz +18
86 Johnny Marr +13
86 joezer49263* +16

Abattoir en Funeral nog.
Lekker einde

Ja,ja die zijn heel fijn

2. Nick Cave & The Bad Seeds - Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus
https://www.musicmeter.nl/album/14121

Punten : 455
Nom. : 20 x
Nr. 1 van : niemand

En die floeperd die met rupsbanddikte Morrissey op de finishlijn klopt, is onze Nick. Hij kwam wat later op stoom, spaarde zich (?) en betrad einde week 1 de top 10 om zich via de slipstream van Marillion en de terugval van FF in het zog van de Mozz te begeven.

Blixa Bargeld verliet de Bad Seeds na de release van Nocturama, na 20 jaar trouwe dienst en werd vervangen door de organist tijdens de Lollapalooza-tour 10 jaar eerder, de Engelse acteur James Johnston, voormalig lid van Gallon Drunk. Bargeld wilde meer tijd aan zijn band Einstürzende Neubauten besteden.

Op dit album (deze albums) speelde Johnston alleen nog orgel – de gitaarpartijen nam Mick Harvey voor zijn rekening.

In Parijs werd dit album gebakken, met als Bad Seeds Harvey en Johnston dus, en Martyn Casey, Conway Savage, Thomas Wydler, Jim Sclavunos en Warren Ellis. De drumbijdragen zijn keurig opgesplitst in: Sclavunos op Abattoir Blues en Wydler op The Lyre of Orpheus.
Volgens producer Nick Launay is het klusje in 12 dagen geklaard.

Goeie Caveplaat, maar ben nou eenmaal geen adept. Vind een 2CD ook wat overdreven, in zijn geval dan.

De econoom in mij vindt Easy Money betoverend.

Nick had bijna iedereen wel op 2 voorspeld. En aangezien iedereen dezelfde nummer 1 had (vreemd genoeg) ben ik ook bijna zeker dat we met deze stand de winnaar kennen! Voor het officieel zover is wel nog een shout-out aan motel matches, die maar liefst de helft van de top 10 op de goede plek voorspeld heeft (tenzij Keane plots op 1 blijkt te staan natuurlijk, dan blijft het aantal steken op een nog steeds indrukwekkend 4 perfecte matches )

144 Dix* +20
136 motel matches**** +20
132 ArthurDZ*** +19
128 EttaJamesBrown** +20
125 Casartelli* +20
125 wibro** +20
116 herman +18
109 Gretz* +20
108 vigil*
107 Koenr** +17
106 Johnny Marr* +20
106 joezer49263** +20

't Is nochtans een lekker hipsterfähige top 10 waar de 'ekte' muziekliefhebber zich prima een middagje mee kan opsluiten op de zolderkamer.

Toch 2 op 10, had The Veils niet verwacht. Daarentegen überhipster Wilco wel.

Ik had Mark op 3, aan mij lag het niet.

Heb ik jullie nog mooi even een stief halfuurtje in spanning laten zitten.

1. Arcade Fire - Funeral
https://www.musicmeter.nl/album/15508

Punten : 830
Nom. : 33 x
Nr. 1 van : 50tracks, GrafGantz, likeahurricane, herman, Renoir, ArthurDZ, catchup, Ataloona, LucM, west en Gretz

Soeverein. https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/30x30/a3/f7/20/a3f720fdffcc1be15067f855fc614df0.jpg

(Ed)Win Butler, geboren en opgegroeid in de Verenigde Staten, verhuisde in 2001 van Boston naar Montreal om te studeren aan de McGill-universiteit. Hij studeerde theologie, maar was meer geïnteresseerd in het oprichten van een band en het schrijven van muziek. Wat in Boston niet lukte, gebeurde in Montreal wel: het ontstaan van zijn band, die hij Arcade Fire noemde.
Op zijn zoektocht naar bandleden, ontmoette Butler Régine Chassagne op een expositie. Zij was op dat moment jazz-standaarden aan het zingen bij een expositie. Butler was onder de indruk van haar verschijning en zang en benaderde Chassagne over het toetreden tot zijn band. Daarop begon het duo samen nummers te schrijven. Butlers muziek werd vooral beïnvloed door rockmuziek, waardoor Chassagne hem met haar kennis van oudere muziek kon aanvullen. Tegelijkertijd ontstond er ook een liefdesrelatie tussen de twee: meteen na hun eerste oefensessie ging het paar samen uit.

De eerste stappen van de band werden gezet in Butlers woonruimte boven een bar in Montreal. Er werden optredens gehouden in kelders, kleine zalen en bij exposities. In de zomer van 2002 begon het werk aan een eerste plaat: in Maine, waar Butlers ouders woonden, werd de Arcade Fire EP opgenomen. De EP werd in 2003 door de band zelf verspreid bij concerten. Tussen Butlers eerste aanzet tot een band in 2001 en 2003 waren er een reeks personeelswisselingen in de band. Uiteindelijk bleven alleen Win en broer Will Butler, Chassagne, Richard Reed Parry en Tim Kingsbury over. Allen spelen meerdere instrumenten voor de groep. De band had geen vaste drummer en kon daardoor van tijd tot tijd geen concerten geven.

Na het verschijnen van de EP ging de band door met het opnemen van nummers. Dit vond plaats in Hotel2Tango, een studio in Montreal. Bij de opnames waren in totaal meer dan 15 mensen betrokken, waaronder Howard Bilerman, die naast engineer-taken ook drumwerk verzorgde en Owen Pallett die meehielp met het orkestrale gedeelte. Het waren losse opnamen, contacten in de studio hield de band op de hoogte: als een groep had afgezegd, gingen ze de studio in om weer wat op te nemen.
Pas na verloop van tijd ging men zich bezig houden met het verwerven van een platencontract. Toen het album bijna afgerond was, tekende Arcade Fire een platencontract bij Merge Records.
Tijdens de opnamen kregen enkele bandleden te maken met sterfgevallen in hun familie, wat resulteerde in de titel Funeral voor het album.

Met grote tussenpozen oprecht geprobeerd. Staat in de kast, maar blijft er de laatste tijd stof happen. Dat blijft zo.

En de rest van de top 25:
11. Keane - Hopes and Fears
246 punten, 13 x genoemd nr 1 van chevy93

12. Kanye West - The College Dropout
233 punten, 13 x genoemd nr 1 van Johnny Marr

13. Wilco - A Ghost Is Born
198 punten, 11 x genoemd

14. Mark Lanegan Band - Bubblegum
184 punten, 9 x genoemd nr 1 van EttaJamesBrown

15. The Killers - Hot Fuss
167 punten, 10 x genoemd

16. Richmond Fontaine - Post to Wire
166 punten, 8 x genoemd

17. The Libertines - The Libertines
157 punten, 8 x genoemd

18. Drive-By Truckers - The Dirty South
154 punten, 9 x genoemd

19. Brian Wilson - SMiLE
135 punten, 6 x genoemd

20. Max Richter - The Blue Notebooks
128 punten, 7 x genoemd

21. Ray LaMontagne - Trouble
126 punten, 6 x genoemd

22. Archive - Noise
124 punten, 5 x genoemd nr 1 van Arno

23. Blackfield - Blackfield
120 punten, 6 x genoemd

24. Green Day - American Idiot
119 punten, 6 x genoemd nr 1 van Film Pegasus

25. IQ - Dark Matter
119 punten, 6 x genoemd

Met zo'n spreiding vallen er natuurlijk veel nummers 1 buiten de boot, in dit jaar zijn dat er 17: die van wibro (27), HugovdBos (51), Bonk (52), dix (54), Koenr (56), dynamo d (57), shinybeast en zaaf (62), Lying Mouth (63), Dwejkk_ (65), luigifort (79), andré (112) en achtereenvolgens Brunniepoo, Cellulord, J.J. Wever, Lura en Superbitch (146)

Voor de volledigheid nog even de top 25 op een rij:

1. Arcade Fire - Funeral
2. Nick Cave & The Bad Seeds - Abattoir Blues / The Lyre of Orpheus
3. Morrissey - You Are the Quarry
4. Interpol - Antics
5. Marillion - Marbles
6. Franz Ferdinand - Franz Ferdinand
7. Sufjan Stevens - Seven Swans
8. Veils - The Runaway Found
9. Madvillain - Madvillainy
10. Joanna Newsom - The Milk-Eyed Mender
11. Keane - Hopes and Fears
12. Kanye West - The College Dropout
13. Wilco - A Ghost Is Born
14. Mark Lanegan Band - Bubblegum
15. Killers - Hot Fuss
16. Richmond Fontaine - Post to Wire
17. Libertines - The Libertines
18. Drive-By Truckers - The Dirty South
19. Brian Wilson - SMiLE
20. Max Richter - The Blue Notebooks
21. Ray LaMontagne - Trouble
22. Archive - Noise
23. Blackfield - Blackfield
24. Green Day - American Idiot
25. IQ - Dark Matter

Mijn faves

1. Coil - Black Antlers
2. Madvillain - Madvillainy
3. Sufjan Stevens - Seven Swans
4. The Roots - The Tipping Point
5. Morrissey - You Are the Quarry
6. Blonde Redhead - Misery Is a Butterfly
7. Lapsed - Twilight
8. Absynthe Minded - Acquired Taste
9. Kanye West - The College Dropout
10. Liars - They Were Wrong, So We Drowned

11. Masta Ace - A Long Hot Summer
12. Modest Mouse - Good News For People Who Love Bad News
13. Joanna Newsom - The Milk-Eyed Mender
14. Mark Lanegan Band - Bubblegum
15. Stereolab - Margerine Eclipse
16. TV on the Radio - Desperate Youth, Blood Thirsty Babes
17. Solex - The Laughing Stock of Indie Rock
18. Sonic Youth - Sonic Nurse
19. Girls in Hawaii - From Here to There
20. Magnus - The Body Gave You Everything