Midnight vond ik een zeer aangename verrassing na al die bagger van Mylo Xyloto. Single Magic is dan wel wat gewoontjes, maar door de ingehouden toon in plaats van de enorme bombast was ik toch wel nieuwsgierig geworden.

Kennelijk staat het hele gedoe tussen Chris Martin en Gwyneth Paltrow centraal. Nu is het wel duidelijk dat Martin nooit een poëziebundel of roman zal uitbrengen, het is wel fijn om te horen dat Martin dit keer hier en daar geen rijmwoordenboek heeft gebruikt. Toch wordt het duidelijke thema, echtscheiding, niet diep uitgewerkt. Het blijft slechts bij enkele overpeinzingen waardoor het lastig is om geraakt te worden door de woorden.

Waar de woorden misschien wel te bescheiden zijn, vind ik de liedjes met ingetogen muziek het beste. Oceans en afsluiter O laten horen waarom Coldplay door fans van vroeger werd gewaardeerd. Toch doet Coldplay het ook dit keer niet geheel op eigen kracht. In True Love bijvoorbeeld speelt Timbaland mee op de bass drum. Dochter Apple Martin zingt backing vocals aan het begin en het eind van de plaat.

Het was helemaal mooi geweest als Ghost Stories als geheel een ingetogen werkstuk was gebleven. Helaas: de single A Sky Full Of Stars is de etterbak binnen dit negental. Plotseling horen we een up-temponummer overgoten met een Avicii-saus. Commercieel is dit een meesterlijke zet, artistiek is dit doodzonde.

Maar goed, het is de enige muzikale smet die ik kan vinden op deze plaat. Gelukkig kunnen de drie bonustracks het leed verzachten. De reprise van O stelt niet heel veel voor, maar All Your Friends en Ghost Story zijn beide goede liedjes die prima bij het album passen. Voorlopig is het een raadsel waarom dit trio alleen in de VS uitkomt, al schijnt het dat deze drie op een later moment ook in Europa uitkomen.

Mijn verwachtingen waren van te voren niet heel hoog. De eerste twee singles waren naar mijn mening niet veel soeps en met de kennis dat Moving To Mars de plaat niet haalde, had ik al een vermoeden dat het album veel dichtgeplamuurde bombastische pop ging bieden. Achteraf blijkt dat voor de meeste nummers te kloppen, maar ik moet bekennen dat er 'gelukkig' ook een paar rustmomenten in het album zitten.

Mylo Xylotho is een aardige opwarmer voor Hurts Like Heaven: een lekkere knaller en het album opent in een hoog tempo. Ik ga er voor zitten. Wel is het zo dat het nummer veel bombast heeft, waardoor je Chris niet altijd kan verstaan. Dat mankement gaan we in meerdere nummers terughoren.
Paradise, tweede single en het nummer heeft in de basis best wel een aardige melodie die in je kop kan blijven hangen, maar toch vind ik er niks aan. Het begint allemaal met een kermisorgeltje en gelijk al een overdaad aan strijkers. Vervolgens een blikkerig beatje wat me onmiddellijk doet denken aan Lost! (volgens kan je die ritmes aardig over elkaar heen plakken). Verder een zwakke tekst en een weinig origineel gitaarrifje dat je twee tellen hoort en vervolgens verdwijnt in één grote blikkerige brij. Dieptepunt I
Charlie Brown: Ik hoor veel positieve geluiden over dit nummer, ik vind het een beetje 13 in een dozijn. Desondanks wel één van de betere van de plaat.
Us Against The World: Eerste rustpunt en dat komt op een goed moment. Typisch Coldplaynummertje van de oude stempel, een klein plusje want het haalt niet het niveau van oudere Coldplaynummers.
M.M.I.X. We hebben even een overgang nodig van een rustig nummer naar een kiloknaller.
Every Teardrop is a Waterfall: Elke traan die ik huil bij dit nummer is letterlijk een waterval - geen leuk grapje, ik weet het, excuses! Een smakeloos riedeltje lenen en daar een nummertje omheen bouwen met veel geooh en -aah. Dieptepunt II
Major Minus: Ook qua productie is dit too much. Dit nummer zou ik liever akoestisch horen! Ik denk dat dan de verschillende gitaarlagen veel beter tot hun recht komen, nu is het veels te vlak.
U.F.O.: Mooi hoor! Maar ja, hier denk je nostalgisch terug aan de tijd dat Coldplay in de fase Parachutes/AROBTTH zat. Krijgt een plusje van me.
Daarna introotje naar Rihannadingetje, hoor ik daar nu 2 seconden Sigur Rós - Takk? dat overigens ook in Princess of China op de achtergrond te horen is.* PoC is gewoon een typische radiosingle voor 538. Not my cup of tea, ook weer weinig dynamiek in het nummer etc. Dieptepunt III.
Up In Flames: Op het eerste gehoor klonk dit een beetje saai, maar er zitten mooie details in verstopt.
A Hopeful Transmission: Weer een bruggetje en letterlijk een uitgeklede Mylo Xylotho.
Don't Let Break Your Heart: Slap aftreksel dat eerdere nummers op de plaat nog even samenvat. Hadden ze van mij weg mogen laten want dit voegt niets toe.
Up With the Birds: Het schijnt dat Leonard Cohen hier aan heeft meegewerkt als je de credits moet geloven. Dit nummer valt in twee delen uiteen. Ik had liever gehoord dat ze een van de delen hadden opgepakt en verder hadden uitgewerkt, het schiet nu een beetje alle kanten op. Het album kent nu een rommelig einde.

Het is geen album zoals Parachutes of AROBTTH. Dat verwacht ik ook allang niet meer. Het is een typische stadionrockplaat geworden. Wat dat betreft verbaas ik me dat ze niet in zoiets als het Gelredome staan om dit album voor te stellen maar in het 'intieme' Ahoy. Mylo Xylotho laat een Coldplay zien dat zich niet meer heel erg artistiek ontwikkelt, het zoekt zenuwachtig naar erkenning dat 'ze' de grootste band ter wereld zijn en proberen dit te bewijzen met nummers in diverse stijlen. Tekstueel schijnt het album één verhaal te vertellen, maar qua muzikale stijl is er geen lijn in te ontdekken: het moet kennelijk voor elk wat wils bieden. Die 'bruggetjes' moeten er dan nog een beetje een geheel van maken.

Het grote probleem wat ik met dit album heb is dat veel nummers gewoon verkloot worden door de productie - opmerkelijk als je Brian Eno tot je beschikking hebt. Het zijn teveel strijkers, koortjes, synthesizers etc. waardoor het luisteren naar deze plaat nogal vermoeiend is. De 'Loudness War' heerst op deze plaat en dat kost sterren. Jammer, want ik hoor hier en daar best wel een leuke melodie, maar de uitwerking zorgt ervoor dat de plaat te vlak, te plat en zielloos is.

*Vanmorgen op 3FM werd dit bevestigd!