Een wat rustigere versie van Marian Hill, zo zou ik het beschrijven. De zangeres heeft een mooie stem maar zoekt geen uitersten op, het is allemaal heel smooth. Af en toe duikt er ook een vleugje Morcheeba op, kwa manier van zingen.
De producties zijn toch meer electronisch en soft dubstep dingetjes. Can I is voor mij het prijsnummer, die heeft een soort van mix van al het bovenstaande waar alles op zijn plaats valt.
Het lijkt wel wat op elkaar allemaal, maar omdat het goed weg luistert toch een krappe 3.5*

Het is vaak een 3.5 en soms een 3.6, zoiets. De beats zijn heel goed en keihard, samples zijn wel tof maar de delivery en raps van Big Noyd zijn matig tot vergetelijk. Inderdaad de tracks met Prodigy doen dit wat verbloemen.

Recognize & Realize pt 1, is het absolute prijsnummer en had zo op The Infamous kunnen staan. Usual Suspect is ook tof.
Andere tracks zijn vaak ok, soms goed en hier en daar mwah, een beetje niveau Mobb Deep - Murda Muzik maar een light version.
Episodes of a Hustla is voor mij het skipnummer, wat een saaie track en slechte flow. I don't wanna love again is het gedrocht van de plaat, semi R&B (maar een hele slechte versie).

Ik heb Everclear altijd een meer dan prima band gevonden, lekkere stevige rock en de zanger is ook goed. Soms wat donkere teksten en een vleugje punk hier en daar.
Sparkle & Fade was echt top, deze is niet zó sterk maar nadert dat niveau wel.
De eerste 2 nummers beuken er meteen lekker in, en eigenlijk verslapt het niet.
Het is erg de Everclear sound en wellicht daardoor erg consistent en voor anderen weinig creatief wellicht. Het is een 3.7 wat hier uitkomt op 3.5

Ik vind deze juist beter dan Betty, het is een soort van Deftones light. Pure is een lekkere track, de riffs zijn top de zang vind ik hier weliswaar wat sterker kwa pure zang, algeheel hele vette track.
Opvolger Renovation is ook weer een track die nog steeds vette riffs heeft maar algeheel een lichtere track is dan het oude ouvre van Helmet. Het neigt bijna naar punk. Ik vind het zelf een lekkere track. Ik vind dat juist op dit album de variatie kwa instrumentale gedeelte wat meer tot uiting komt, er zitten wat meer tempo/melodie wisselingen in dan het eerdere beukwerk. Ik vind beide top, heb geen voorkeur.
Exactly What You Wanted vind ik ook erg lekker in het gehoor klinken, met name de wisselingen in het gitaar spel. Ook het tempo van de track gaat heen en weer, wel vet gedaan. Veel instrumentale stukken. Een beetje Thumb hier (ik ga door met de vergelijkingen).
Driving Nowhere neigt zelfs naar Weezer, wellicht ben ik de enige maar ik zou mij zo kunnen vergissen dat dit Weezer is
Birth Defect is een van mijn favorieten van alle Helmet albums, relatief kort nummer maar gaat helemaal los.

Ik had deze op 3.5, maar ik vind deze beter dan Betty dus zet deze op 4*.

Dit is echt een lekker album, moest er even aan wennen want luister normaal gesproken nooit naar pop. Aangezien ik her en der zijn hits hoorde langs komen, raakte ik geinteresseerd in zijn stem want die is toch heel behoorlijk. Ik vind het alleen jammer dat hij soms wat overdreven de hese kant op gaat bijna in de zin van "hoor mij even met mijn unieke geluid", soms is het een overkill. Op dit album heb ik daar slechts sporadisch last van want het is gewoon echt een mooie plaat geworden en ook een die je van begin tot eind kan afluisteren.
Het begint opzwepend, met een naar mijn mening iets te geforceerd ik wil funky zijn klinkend nummer maar nog steeds wel ok. Save Yourself vind ik mooi gezongen en You Make it Real is ook goed. Please Dont Stop The Rain vind ik vooral aanstekelijk door de piano...fijn nummer.
Broken Strings less ik hier en daar dat men vindt dat Nelly Furtado vals zingt, kan ik me niet in vinden. Ook dat de stemmen niet bij elkaar zouden passen heb ik met verbazing gelezen.
Nothing Ever Hurt Like You, heeft een lekkere productie en muzikaal wel ok maar heb het idee dat de melodie van een ander nummer is gejat (kom alleen ff niet op welk nummer).
Once When I Was Little, leuk nummer maar de tekst had mijn inziens wat persoonlijker en vooral emotioneler gekund. Dan volgen voor mij wat mindere interessante nummers en met Love is Hard is er weer even een lichtpunt.

Als geheel ruim ruim voldoende tot goed, ondanks soms iets mindere nummers skip ik eigenlijk nooit een track. 4*

Dit gemiddelde is echt niet normaal laag, onbegrijpelijk!
Het instrumentale gedeelte op dit live album klinkt super, het voelt echt aan als een niet ingestudeerde jam sessie. Jimmy Cliff zingt hier met erg veel gevoel in zijn stem, niet als iemand die zijn zoveelste concert af werkt. Mooie track lijst ook en het live element voegt veel toe aan het origineel. Sterker nog als ik het origineel hoor na deze cd vind ik het vaak te vlak te weinig omvattend. Op dit album zijn de instrumenten mooi warm en zit er wat meer geluid achter kwa gitaar, percussie etc.
Het beste nummer voor mij is Many Rivers To Cross, in deze live versie het best gebracht naar mijn mening. Klinkt erg emotioneel en met een mooi lang instrumentaal gedeelte luistert het heerlijk weg. Ook Vietnam, Fountain of Life, Under the Sun, Wild World en Sitting in Limbo zijn hoogetepuntjes.
4,5*

Ik begrijp dat dit een retorische vraag was maar nee sorry ik hoor het niet. Ik vond de jonge LL geweldig, dat was echt hongerig en energiek. Ik hoor het hier niet. Overigens vind ik Eminem ook niet bepaald dope komen met die knijpstem.
Smaken verschillen zeker want ik vind deze productioneel juist wel interessanter.

Het begint allemaal aardig; lekkere beats, skiggy rapz die zijn ding doet en ondanks zoet en poppy niks aan het handje. SPR is een gedrocht maar er wordt afwisselend goede tot ok tracks ten gehore gebracht. Dan zitten we bij track 9 en wordt het van dramatisch tot uiterst beschamend. De laatste helft maakt dit album een die mij niet snel doet toe bewegen om het ooit weer op te zetten.
De man heeft zo'n talent en dan doet hij dit....onbegrijpelijk!

mijn probleem met wu tang is altijd als je 1 album hoort en dan het andere is de afwisseling te gering. Het klinkt allemaal hetzelfde (behalve 8 Diagrams), zelfde trucje.
Maar een album los van de rest vind ik vaak wel vet. Ik vind zelf 36 Chambers als geheel beter, maar de vette nummers op deze vind ik wel beter dan de beste nummers op 36 Chambers.
Op deze zijn mijn favorieten; Reunited, Triumph, Visionz, Deadly Melody, Its Yourz