1987, ik was 14 en MJ was "huge". Ik was al een paar jaar Prince fan, maar vond MJ bijna net zo goed Dus toen dit album uitkwam sloeg ik ook gewoon een paar uurtjes school over, om zo als eerste de lp in mijn handen te hebben en te kunnen horen. Die ochtend was het erg rustig op school, want er waren er nogal veel die hetzelfde idee hadden. Het zegt wat over de grootheid die MJ was destijds. Wat heb ik deze plaat veel gespeeld. Elk gilletje, toetertje en schreeuw zit in mijn bloed en zing ik nu nog met gemak mee. In de 28 jaar die voorbij gingen heb ik wel 4 of 5 verschillende versies gekocht. De mooiste is toch wel Bad25 die een aantal erg interessante toevoegingen heeft. Eerst op cd, en nu ook op vinyl aangeschaft. Dit maakt dat ik na 28 jaar eindelijk afscheid kan gaan nemen van het exemplaar wat me een paar spijbel uurtjes heeft gekost. Maar het was en is het echt waard geweest. op 7 juni (ja, de verjaardag van Prince) was ik getuige van het concert in de Kuip voor de begleidende tournee, en daar werd mijn enthousiasme alleen nog maar meer gevoed. Wel leuk dat It's gonna be a beautiful night van Prince daar werd gespeeld als pauze muziekje door de band. Zo was voor mij de cirkel ook weer rond.

1.Bad (4:07)
Destijds vond ik dit echt een super goed nummer. Kon het niet genoeg horen. Vooral dat herhalende basloopje vond ik erg leuk toen. Nu, ruim 28 jaar verder is dat enthousiasme wel wat gezakt. Het blijft natuurlijk een lekkere meezinger, maar mijn favoriet is het allang niet meer. Het nummer maakte destijds ook indruk door de lange video clip die er bij hoorde, en de stoere MJ die daarin te zien was. Wat een fenomeen was de man. Michael had dit nummer graag met Prince opgenomen, maar die zag dat niet zitten (your butt is mine...) en zei tegen Michael dat hij hem er echt niet bij nodig had, en zo bleef een uniek duet helaas uit. De maxi single vind ik overigens nog wel steeds erg interessant. Het stuk met verlengde tekst en muziek maakt het nummer alleen maar beter. Jammer dat het niet op de special edition is te vinden.

2.The Way You Make Me Feel (4:59)
Dit nummer heeft minder ingeboet aan "leuk zijn" dan zijn voorganger. De blazerssectie "zing" ik net zo hard mee als de tekst, het is nog steeds een zeer aanstekelijk nummer. Ook hier was de clip weer een enorme plus. Mooie vrouw, MJ danst er op los, en doet zich stoerder voor dan hij was.

3.Speed Demon (4:04)
Dit nummer is vanaf het begin af aan één van mijn favorieten. De vuile manier waarop Jackson zingt bevalt me erg goed, en het funky sausje wat over de track is gegoten maakt het mooi af. In het refrein zingt Jackson hoog, ik vind het mooi! Uiteraard staat dit nummer wederom niet los van de grappige clip met het konijn... (ook te zien in Moonwalker)

4.Liberian Girl (3:49)
De eerste ballad van de lp. En wat voor één? Bloedmooi! Muzikaal en vocaal om door een ringetje te halen. Meer hoef en kan ik er gewoon niet over kwijt.

5.Just Good Friends (4:07)
Een duet met Stevie Wonder. I can't see the signs zingt hij ergens in het nummer, een grapje van de 2 heren, of een onbewust moment wat alleen mij maar opvalt? Dit nummer heb ik nooit goed gevonden, en zal het ook nooit meer goed gaan vinden. Het is een soort the girl is mine deel 2, maar dan met een andere grootheid gezongen. Het is te simpel en spreekt me echt niet aan. Ik durf het zelfs een misser te noemen. En nu Bad 25 er is, heb ik ook de wetenschap dat er legio betere keuzes geweest waren om dit nummer mee te verplaatsen. Ik begrijp de keuze niet zo goed om dit toch te behouden. Een smetje op een bijna perfecte A-kant.

6.Another Part of Me (3:55)
Gelukkig is de start van kant B weer zoals kant A beloofde. Wederom een klassiek MJ nummer. Onder begleiding van een lekker zwaar bas geluid, en de bekende blazers ontstaat er een goed dansbaar nummer. Als ik het me goed herinner is dit nummer er pas op het laatste moment bij gekomen. Gelukkig maar, want ik vind het een hoogtepunt van de plaat. Wederom was de 12 inch een erg fijne. Misschien moet er maar eens een 12 inch verzamelaar op de markt komen, genoeg om van te genieten.

7.Man in the Mirror (5:18)
Een nummer met een tekst die nog steeds tot de verbeelding spreekt. Kijk eens in de spiegel, een betere wereld begint bij jezelf. Een soort heal the world, maar dan erg goed en niet vervelend. Dit nummer is vocaal gezien zo mooi, en dat is de kracht van de track. De climax met het gospel koor is de kers op de taart. Als Michael schreeuwend gaat zingen, gaan bij mij de haren overeind staan, en dat is niet omdat ik het zo lelijk vind.

8.I Just Can't Stop Loving You (4:11)
Destijds was dit het eerste singletje van de plaat. Ik heb 't meteen gekocht (het album was er nog niet) en het b-kantje viel me tegen (was een nummer van Thriller als ik het me goed herinner) Het is een duet met Siedah Garrett, maar ik heb er erg lang over gedaan om te horen wel deel zij nou precies zong. Nu weet ik dat uiteraard wel, maar als klein kereltje hoorde ik niet zoveel verschil. Het nummer had ik al dood gedraaid voor het album uitkwam, en het is nooit meer goed gekomen tussen mij en de song. Vervelend, glad en zoet, dat vind ik er nu van... De single had een gesproken intro, met een bijna kreundende, jankende Jackson die smeekt om "close" te zijn met iemand... Op mijn allereerste exemplaar is dit intro te horen, op de Bad25 editie (en ook op andere eerdere releases) is het weggelaten. Het waarom is me niet duidelijk. Het intro met alleen de muziek is eigenlijk veel spannender.

9.Dirty Diana (4:42)
Met dit nummer hoor ik weer een hoogtepunt! Michael Jackson met rock nummers is een geslaagde combinatie wat mij betreft. Later zou hij dat nog eens doen met bijvoorbeeld Give in to me, en zijn stem past er gewoon erg goed bij. Weer die vuil zingende Jackson die ik zo lekker vind klinken. Het volume moet harder als ik deze track luister. Wat een song!

10.Smooth Criminal (4:18)
Ook dit nummer kreeg veel aandacht door de prachtige clip, waarin Jackson een move doet die onmogelijk is. (voorover leunen, zonder op zijn muil te gaan) trucage of niet, er werd weer over gepraat, en de song werd een hit! Het is zo''n typisch stoer MJ lied, iets wat hij alleen kan maken en brengen op die manier.Vooral het refrein vind ik indrukwekkend gezongen. Op Bad25 is goed te horen dat Al Capone een voorloper was van dit nummer. Ook dit nummer had een fantastische 12 inch versie. Mooie afsluiter van de LP.

11.Leave Me Alone * (4:40)
In 1987 werd de koper ook al genaaid, want op de cd was deze track te vinden. De cd was in opkomst, en de LP verkocht nog erg goed. Dus de LP kopers werden in feite bestraft, en kregen een nummer minder. Op de bad 25 editie staat ie gelukkig wel op de reguliere plaat, dus dat is ook weer goedgekomen. Een nummer wat heel veel zeggend is over het leven wat Jackson had destijds. Het gaat natuurlijk over het leven wat hij niet kon leiden, één van een normaal persoon. De man was ongelukkig, en dit nummer is daar een bevestiging van. Best triest om nu terug te horen. Het is wel een zeer aanstekelijk nummer overigens.

In vergelijking met Michael Jackson - Thriller (1982) heeft dit album in de loop van de jaren wel iets ingeboet aan kwaliteit (door de nummers I just can't stop loving you en bad). Simpelweg omdat die nummers niet het eeuwige leven hebben na veel afpeelbeurten. Het is natuurlijk niet eerlijk om dit album te vergelijken met Thriller, maar het was de opvolger, je ontkomt er bijna niet aan. Thriller klinkt nu nog steeds fantastisch, zonder skipmomenten. Dit album ook bijna....... daarom 4 sterren .
Het was zeker het spijbelen waard, en ik ben best goed terecht gekomen uiteindelijk

Ben een tijdje Muse moe geweest. Na hun laatste (overigens fantastische) tournee heb ik hun muziek eigenlijk links laten liggen.

De nieuwe single, die ik echt heel slecht vindt, doet me dan ineens terug verlangen naar die tijd dat ze nog echt lekkere muziek op plaat konden zetten.

Absolution is en blijft mijn favoriete album van de band. Lekker om dit weer eens te horen na een tijdje geheelonthouding. Dat werkt verfrissend.