Ik ken de band vanaf de 1e cd, die ik destijds erg goed vond. Echter vind ik nu In this light and on this evening hun beste plaat, en luister de 1e 2 albums eigenlijk niet meer. Blijkbaar vind ik hun elektronische uitstapjes veel interessanter, dan de wat meer gitaar georienteerde. Natuurlijk zijn die niet slecht, maar dit ligt me wat meer. verveelt minder snel voor me. Toen ik dus vernam dat er weer een elektronische plaat aan zat te komen, klonk dat veelbelovend. En gelukkig stelt de plaat me niet teleur.

Ik heb de vinyl versie (1e uitgave is in "goud" vinyl) en deze is erg mooi vorm gegeven. Mooie gatefold hoes, leuk gekleurd vinyl en 6 zwart wit foto's (art pics) van de bandleden, en een download card. Zo hoort het.

No Harm (5:06)
De opener is lekker mysterieus, en de 1e sound bevalt me meteen. Ik weet wat ik verwacht, en wat ik nu hoor is precies dat. Wat mooi dat Tom Smith meteen laat horen waar hij toe in staat is. Lage en hoog, het wordt allemaal gebruikt in dit nummer. Dromerig, zweverig zou ik het willen omschrijven. De opener zet de toon! Mooi!

Ocean of Night (5:05)
Het intro doet me denken aan een Elton John song. Er volgt een semi up tempo beat die mijn wenkbrauwen wat doet fronzen. Meteen gaan mijn gedachten naar Coldplay's sky full of stars. Gelukkig klinkt dit nummer na het refrein minder goedkoop, want er komt een heel lekkere bas in. Het nummer is aardig, maar doet me minder. Lijkt gemaakt om als single uit gebracht te worden, want het klinkt vrij toegankelijk.

Forgiveness (3:44)
Dit nummer neigt wat meer naar de Editors zoals velen ze graag horen. Mooie zware drum. Nummer neigt tot lekker meezingen. Zal live waarschijnlijk ook wel goed werken.

Salvation (5:02)
Mooi begleid door violen (of zijn het synths?) horen we weer een sfeervol nummer wat lekker zweeft. Maar dan wordt je wakker gemaakt in het refrein! SALVATION! Wow... wat mooi zeg! Een van mijn favoriete nummer op het album!

Life Is a Fear (4:24)
Een goedkoop drum beatje opent het laatste nummer van kant a. De piano doet denken aan de oude U2 songs. In het refrein horen we een bel. Dit nummer is het meest 80's georienteerd van het hele album. En dat mag, want het klinkt lekker!

The Law (4:51)
Rachel Goswell ken ik niet, maar ze is een mooie toevoeging op dit nummer. Het is lekker traag, en lijkt vast te zitten in een slechte droom waar je wel harder wil, maar niet harder kan... Mooie sfeer in de song.

Our Love (5:18)
Verassend dit. Gezongen met de kopstem, en hij komt er mee weg, want het klinkt gewoon heel erg ok! De sound van de beat doet me wat denken aan Donna Summer. Een populaire sound in het disco tijdperk. Het zweverige synth geluid wat er bij het refrein bijkomt maakt het echt een heel erg mooi nummer

All the Kings (4:53)
Aanstekelijke beat en melodielijn vanaf het begin. Ik vind de zang hierbij ook erg mooi. In het frein is goed te horen dat de zanger meer in zijn mars heeft dan de mooie lage stem. De stem is wel het geheime wapen van deze band. Leuk nummer, wat

At All Cost (4:54)
Het mooie piano intro, en daaropvolgende rustige intro klinkt mooi.. en daar is ie weer, de mooie zang. Mooi hoe het elektrische gitaartje meetikt als ritme in dit nummer. Mooi ingetogen nummer...

Marching Orders (7:45)
De afsluiter is ook de moeite waard. Wordt mooi rustig op gebouwd, en als alle instrumenten dan bij elkaar komen moet ie lekker hard! Wederom vind ik de zang erg mooi, en dat geeft zoveel meer aan het totaal plaatje mee!. Mooi bombastische afsluiter van dit erg mooie album...

Conclusie is dat ik toch echt meer van de synth Editors houdt. De andere albums liggen stof te happen, waar deze en "in this light" nog regelmatig een draaibeurt krijgen.
Ik vind dit minstens net zo goed als "in this light" (het is iets vrolijker, dat wel) en daarom begin ik gewoon met 4 volle sterren!

Nou Jocharo, nou moet ik je toch even op je vingers tikken Dat de Peppers nu niet meer relevant zijn ben ik met je eens, maar over 20/30 jaar zal in ieder geval het album blood sugar sex magik nog steeds besproken en gedraaid worden, en misschien ook nog wel californication...
Kanye West daarentegen betwijfel ik ook, en eerlijk gezegd denk ik dat de Editors dan al lang vergeten zijn....

Door rkdev heb ik deze plaat leren kennen. Toen dit album zo enorm populair was heb ik 'm links laten liggen, en pas een paar jaar later opgepikt. Waarom ik 'm destijds geen aandacht heb gegeven is me een groot raadsel. Het is zo'n enorm mooie plaat dat ik gewoon al die tijd wat gemist heb. De cd heb ik inmiddels al wel een tijdje, maar nu dan ook het vinyl. Tijd voor een review.

Starlings (5:20)
De opener start als een heel lief liedje. Fijn, een rustig begin. Het volume staat lekker hard open als ineens de synth wordt ingezet en er een luid stuk muziek door de kamer heen schalt. Dat is gaaf zeg! Vervolgens kabbelt het nummer samen met het prettige stemgeluid van Guy Garvey heerlijk verder. Een liefdesverhaal wat uit balans lijkt te zijn inspireert de band tot een fantastische opener!

The Bones of You (4:49)
Weer een nummer met als thema liefde die onbereikbaar blijkt. Dit nummer is wat steviger, de solo halverwege doet me wat denken aan Coldplay. (maar dan goed). De stem van Garvey werkt als betoverend.

Mirrorball (5:50)
De intro van track 3 belooft een rustige track. Mooie inleiding. De onevenwichtige balans tussen man en vrouw lijken verdwenen, en de verteller van het verhaal is volop verliefd! Het nummer geeft je bijna dat gevoel mee. So lift off love Hij is er helemaal klaar voor. Wat een extreem mooi lied is dit!

Grounds for Divorce (3:39)
Zo hoopvol als het vorige nummer was, zo triest is dit nummer. ik ben alweer beland in een song over scheiding. De man zit de hele tijd in de kroeg, en de vrouw vind dat niks. Grounds for divorce dus. De song komt nogal vrolijk over. Wellicht om de werking van alcohol mee te geven? Zodra de gitaar verschijnt na de inleiding naar het refrein gaat het nummer los. Ondanks de trieste inhoud is dit nummer een feest om naar te luisteren. Wederom is het vol in de roos.

An Audience with the Pope (4:28)
De verteller is weer smoorverliefd. Hij doet alles voor haar, zelfs als hij naar de Paus moet, dan wachten ze maar. Maar andersom werkt het helaas niet zo. Daar is weer de onbalans in een relatie. Ik ken de achtergrond van Guy niet, maar begin wel een idee te krijgen. Het nummer wordt vrij rustig gzongen en komt redelijk ontspannend over. En toch zit er een onheilspellend sausje overheen. Tekstueel erg interessant nummer, muzikaal wat minder spannend.

Weather to Fly (4:29)
Een hoog zingende Guy opent deze track, zodra het nummer echt op gang is, is de betovering ook weer in gang gezet. Wat een mooie stem heeft de man toch. Muzikaal is het heerlijk dromerig. Het nummer zet je even met beide benen op de grond. Geniet je wel van het leven zoals het op je afkomt? Is het allemaal goed zo, of kan je er meer uit halen? Erg mooie song.

The Loneliness of a Tower Crane Driver (5:15)
Een nummer speciaal voor Lee Towers geschreven? Bij die titel komt deze flauwe grap altijd weer naar boven. Een nummer over eenzaamheid. Het knappe van dit nummer is dat je de eenzaamheid gewoon kan voelen. Het langzame lome ritme geeft me een desperaat gevoel. Send up a prayer in my name, wat mooi gezongen...

The Fix (4:27)
Een "spooky" song. Het refrein zorgt voor dit gevoel. Een prettig laidback nummer met een tekst waar ik niet zo goed uitkom. Maar dat hoeft ook niet altijd. Feestjes, drinken, een soort wedstrijd? 'Til the end of our days 'cause it ain't left to chance that we win

Some Riot (5:23)
Een nummer over een vriend/familie (?) die verslaafd is aan alcohol (of ook drugs?) en de hele boel naar de klote helpt. Een goede vriend die steeds verder weg lijkt te drijven door zijn gedrag. Een gevoel van machteloosheid. En weer wordt dit op een fantastische manier muzikaal vorm gegeven. De drama zit zo mooi in de muziek verwerkt. Uitermate knap en mooi gedaan.

One Day Like This (6:50)
De zon schijnt, de vogels vliegen, de deuren naar de tuin staan open, je ruikt het net gemaaide gras, en je mooie vrouw staat in haar mooie korte zomerjurkje naast je mooi te zijn. Kortom: het leven is mooi. Dat is het gevoel wat dit nummer me geeft. Als ik een rot dag heb, is dit het ultieme nummer om me goed te laten voelen. De zanger is enorm verliefd: Cause holy cow, I love your eyes
And only now I see the light Het orkest wat meespeelt op dit nummer is een geniale toevoeging. Wat mooi. Het geeft het zomerse gevoel mee.
Throw those curtains wide!
One day like this a year'd we'll sing it right
Dit is pure poëzie, zowel tekstueel als muzikaal. Wat een enorme klasse!

Friend of Ours (4:49)
Een ode aan Bryan Glancy (ook op de hoes wordt de lp aan hem opgedragen) Een mooi, ingetogen en integer nummer, met een zeer korte tekst, maar het zegt genoeg. De dood is rot, maar vier het leven zoals het is. We houden van je... we houden van je. Prachtig in zijn eenvoud.

Elbow blijken meesters in het weergeven van gevoel in muziek en tekst. Een erg knappe, en fijne combinatie. De plaat gaat nergens scheef, bevat geen één song die onder het niveau duikt. Alles klopt aan dit album. Ik kan niet anders dan rkdev met terugwerkende kracht alsnog gelijk te geven. Dit was de beste plaat van 2008. Dank voor 't aanraden

Leuke premiere avond gehad van de Neerkant.

Het boek bevat een bonus cd (als enige) met daarop niet eerder uitgebracht werk van Doe Maar (periode tot 1980, dus zonder Vrienten)
Dat maakt t boek uiterst interessant om te kopen, afgezien van de leuke en boeiende verhalen.
Ook is er een vinylversie uit, die iets minder songs bevat vanwege de ruimte. Het artwork is wel de moeite waard om m aan te schaffen. Maar dat ga ik later doen.

Boek is gekocht en Ernst heeft m gesigneerd. Wat een bijzonder warm mens is hij. Leuk!

Leuk om de verhalen te horen persoonlijk door hem verteld.

Ccc was er ook, net als vele familie leden. Het was immers een premiere.

Joost deed een hilarische speech vooraf, jammer dat ik t niet heb opgenomen, want die kreeg veel mensen aan het lachen.

Normaal gesproken zou de muziek vam Ernst solo mij persoonlijk niet zo trekken, maar omdat hij de uitvoerende is en ik zijn teksten en stem zo waardeer, luister ik hier graag naar. Deze is samen met de Overkant wel zijn mooiste werk vind ik.

Speciale vermelding voor Dan Huilt Mijn Hart. Een duet met dochter Luna. Ernst Jansz & Luna Jansz - Dan Huilt Mijn Hart (Officiële Video) - YouTube

Zij zong vanavond ook mee, wat een mooie zuivere stem heeft zij. Geen idee of ze iets doet met muziek, maar het zou zonde zijn als t niet zo was.