Met 3 officiele youtube-clips vóór de albumrelease, nummertjes op spotify en flink wat live-werk op youtube (waaronder a.s. single Pompeii) kan dit album bijna niet meer misgaan. Sympathieke gasten die zowel semi-acoustisch als vol instrumentaal hun muzikale mannetje staan.

Veel rustige electronica, pingeltjes en geluidjes maar op een mooi laagje gitaar/drum met een hele goeie zanger. Toegankelijk genoeg voor radio, alternatief genoeg om leuk te zijn. Live bovengemiddeld goed.

Ik hoor vooral White Denim... wat voor mij een feest is.

Als je ook maar een beetje van the Strokes, oude Arctic Monkeys of gewoon van Cage The Elephant houdt is dit echt een musthave. Fijne tegendraadse tempowisselingen in nummers (openingstrack), lekkere madness (Teeth)

Uitschieters zijn Take It Or Leave It (geen Strokes-cover, maar heeft wel een Strokes-touch), Hypocrite (nog niet vaak zo'n verrassend drummetje gehoord) en de afsluiter Cigarette Daydreams.

En It's Just Forever met een zangeres die ik wel ken, maar effe niet kan plaatsen, Blood Red Shoes? andere m/v-duo?

5* en 1 van de leukste albums van het jaar, zo niet de leukste

Ik hoor net You Can't Be My Girl en vindt dat een steengoed nummer, gaat naar het einde toe nog redelijk los. Snel de rest luisteren.

Ik vind Tomorrow Morning steeds beter worden, maar ik heb het idee dat E er zelf niet helemaal wild van is. Gisteren in Groningen slecht 4 nummers van de laatste CD gespeeld, terwijl er 16 nagelnieuwe nummers beschikbaar zijn (wel gespeeld: Spectacular Girl, Looking Up, I Like The Way This Is Going en in de toegift Oh So Lovely).
Nou heeft hij nogal een oeuvre om uit te kiezen, maar Hombre Lobo was bijvoorbeeld minstens zo ruim vertegenwoordigd, ik denk zelfs met 5 nummers (vond ik trouwens prima). En dan ook nog 4 covers uit de jaren 70/80 spelen....

Tokyo Drifting, Your Love/ Deja Vu en Heat Waves zijn al uit en alledrie fantastische tracks, gisteren kwam daar nog It's All So Incredibly Loud bij , die is echt om te janken zo mooi. Plaat is vandaag verzonden, maar met nu 4 nummers geluisterd mag de rest dramatisch zijn (wat me onwaarschijnlijk lijkt) om deze zeker weten nu al op 5* te zetten.

Groeiertje dit, maar wat is DIT een blijver zeg, wauw.

Honest is echt een heel mooi nummer. Inderdaad wel erg 3fm-fähig met veel grote Coldplay-gebaren en de Kensington-ohoho-koortjes, maar ik vind het toch prachtig.

Avocado Baby is echt meesterlijk, die laatste 1.5 minuut, heerlijk. De rest van het album is toch wat gewoontjes (voor hun doen), al moet ik zeggen dat ik hem niet weg kan leggen.

Hop, nummer 1 in mijn jaarlijst, na de eerste keer draaien zat ik met de wenkbrauwen gefronst, wat een rommelig album leek dit. Wel weer zo interessant dat hij nog een paar keer opgezet werd en dit was dus de ultieme groeibriljant en verrassing die 2014 nodig had (samen met Kishibashi). Als je van loepzuivere conservatoriumbands houdt: negeren dit album. Als je van passie, gerammel, echtheid en zelfspot houdt kan dit maar zo je ding zijn. In 1 van de comments hierboven staat "onsamenhangend rommeltje". Niet mee eens, je krijgt het alleen niet al te makkelijk kado. Rommelig? Misschien, onsamenhangend echt niet toch?

Honderd procent met Oceanvolta eens. Op Lowlands was het een dijk van een set. Het is redelijk pittig allemaal, maar het zou me verbazen als de single Figure It Out niet ook op 3fm grijsgedraaid gaat worden. Dit was overigens een van de eerste nummers die ze schreven (gesproken op Lowlands). Deze track, Careless en Ten Tonne Skeleton zijn mn favorieten

het kabbelt wel erg voort, kom nou eens een keer met die explosie... nergens slecht, maar niet spannend genoeg voor een heel album. Ik zet de EP's van hiervoor nog maar eens op samen met 2 nummers van deze LP.

Onbegrijpelijk dat dit niet meer aandacht krijgt. Eerste associatie is Foster The People, Django Django, die hoek. Openingsnummer is briljant, evenals &Run (wat volgens mij ook in de soundtrack van FIFA17 zit). Astronaut is ook lekker, die is echt 100% Foster The People.

Waarom duurt Disciples maar 2 minuten... Wat een goed nummer, 3 minuten te vroeg klaar.

Als je me maar half citeert lijkt het net of je gelijk hebt, maar het gaat om de 2e zin van de alinea. Bij de tracklist stond een week terug "* = niet op elke versie van dit album aanwezig". En dat leek me onwaarschijnlijk voor een titeltrack.

Voorstel bij moderator's ingediend voor wijziging van track 11 in Turnaround/Wolf's Law.

Man man man, wat is Tooth for an Eye toch een steengoed nummer, vooral als na het wat rustigere stuk (1:43) weer opgebouwd wordt naar het couplet waar de bassen er vol in komen, wauw. En die schreeuw....zo lekker.

Full of Fire is me toch echt te lang, tof nummer, maar geen 9 minuten, ben gewoon wel klaar met de gekte na een minuut of 6.

Cherry on Top, Old Dreams en Fracking Fluid zijn experimenten met geluid (ambient? duidelijk niet mijn ding), beginnen pas een beetje na 3 minuten en dan nog... doe nou maar gewoon een liedje...ik weet nou al dat ik dit 2 x luister en dan nooit meer.

Without You, Wrap Your Arms, Raging Lung en Ready to Lose zijn dan weer van topklasse.

Hele album moet wel redelijk hard afgespeeld om de dynamiek er maximaal uit te halen, als achtergrondmuziek is het behoorlijk ongeschikt.

Ik ga de 3 ellenlange ambient-tracks skippen, de 2 fillertjes van minder dan 1 minuut en hou een album van een uur van wereldklasse over.

Follow Follow is mijn uitschieter voorlopig

Prima niks-aan-de-hand rockplaatje. Geen slecht nummer op te ontdekken, maar ook niet iets wat niet al eerder door andere bandjes gedaan is. Toch draai ik hem best vaak.

Live is de band juist wel bovengemiddeld, zanger Mattie Vant is een (maatschappelijk) betrokken zanger, die ook nog wel eens een statement hier en daar wil maken (Brexit, liefde, respect). Meestal vind ik dat geen pre bij zangers, bij hem ziet het er weer zo oprecht uit dat het prima is. Verder spelen ze de zaaltjes met 2 vingers in de neus plat. Gaat dat zien op de festivalweides deze zomer, want als boeker ben je gek als je deze gasten niet uitnodigt.