Die Joe Cocker track is ook gesampled in Funky, van Critical Beatdown gewoon.

Ik ben erg fan geworden van dit EPMD album moet ik zeggen. Ik vind eigenlijk dat ze hier een stap vooruit maken t.o.v. Strictly Business. Beats van tracks als So Whatcha Sayin en Get The Bozack vind ik een stapje strakker dan wat je op hun eerste tegenkomt, hoe klassiek die ook is.

Mijn favoriete moment op Unfinished Business, van Jane II (ook mijn favoriete Jane uit de reeks):

Parrish: "Can I buy you a drink"
Erick (als Jane): "YES"
Parrish: "what will it be"
Erick: "Martini rossi asti spumanti."

De manier waarop hij YES zegt, is zo mooi

Hoe meer ik naar dit album luister hoe minder de oude productie me stoort. De magie van de flow en lyrics overheerst de luisterervaring.

Vooral als je de jaren 80 hiphop niet hebt meegemaakt en meer een jaren 90 luisteraar bent, zoals ik, klinkt dit als een grote aaneenschakeling van oneindig gesamplede en gequote zinnetjes, van in steen uitgehakte hiphop quotables.

Een beetje voor de jaren 80 wat Illmatic was voor de jaren 90. En waar Illmatic begint The Genesis, voelt dit album aan als de Genesis van de MCing. In den beginne was er de God MC en schiep in zeven tracks (de overige drie instrumentals) de FLOW die vervolgens door zo'n beetje iedereen werd afgekeken.

"Write a rhyme in graffiti in every show you see me in/
Deep concentration, cuz I'm no comedian"

Dat soort rhymes hoorde je echt niemand maken voor die tijd.