menu

Hier kun je zien welke berichten gweah als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Common - One Day It'll All Make Sense (1997)

3,5
Dit album is al sinds 1997 een persoonlijke favoriet van mij. Ik leerde Common via dit album kennen en vond hem gelijk een van hip-hop's beste MC's. Zeker toen hij een jaar later ook nog meedeed op een van mijn favoriete tracks allertijden, Respiration van Black Star. Maar hier ben ik later een beetje van terug gekomen. Ik trek hem eigenlijk niet zo goed meer. Dit wordt een hele rare review.

Common heeft (vind ik) later in zijn carriere erg de neiging om de prekerige, milieubewuste, vegetarische, vrouwvriendelijke, afrocentrische, voor mensenrechten strijdende antigangster uit te hangen. Ook vind ik hem een beetje doorzichtig; eerst zich aansluiten bij de dan (1999) in zwang rakende Rawkus movement, een album maken met Questlove, James Poyser en J Dilla (LWFC - vind ik voor de helft geniaal en voor de helft verschrikkelijk), dan in zijn vooruitstrevendheid en expirimenteerdrift doorslaan met het stuurloze Electric Circus, dan proberen een soort Illmatic-achtig back-to-basics album te maken met de producer van het moment (Be, met Kanye - vind ik deels dope maar erg geforceerd en deels erg irritant), dit opvolgen met meer van hetzelfde maar dan in een mindere en een beetje afgeraffelde versie, vervolgens vol op de commerciele tour gaan omdat hij dat ook wel een keertje wil (totaal niet zijn stijl). En eerder in zijn carriere (Resurrection) vind ik zijn snelle rapstijl bomvol vindingrijke wordplay eigenlijk vooral irritant. Oke dit is allemaal puur subjectief, noem me een hater, haha, ik vind Common een technisch sterke, maar meestal nogal irritante MC.

Op dit album vind ik dat Common op zijn top is. Zijn stijl hier is dope, zijn delivery nu vastberaden en rustiger, hij heeft dope beats van No I.D., Dug Infinite, The Roots en Ynot, en hij klinkt gewoon zichzelf.

Wel snijdt hij doelbewust meerdere diepe onderwerpen aan in zijn verschillende tracks hier. Door zijn persoonlijke situatie werd de release van dit album een jaar vertraagd, en een track die ter elfder ure werd toegevoegd, en deze persoonlijke situatie behandelde, was Retrospect For Life.

Ik ga het hier oneens zijn met iedereen, maar ik vind Retrospect For Life en G.O.D. de twee minste tracks hier. Ik houd meer van Common die gewoon spit, niet dat softe gezeik. Ik heb niks tegen langzamere tracks met een boodschap/verhaal (zie: Respiration, of I Used To Love H.E.R.) maar ik vind die beats van Retrospect For Life en G.O.D., en de algehele sfeer, gewoon net over het randje van corny. Te trage en voor dat tempo te vet aangezette, onsubtiele beats, Common die hier wat mij betreft wat doorschiet in zijn zeikerige oprechtheid. Die zang van Lauryn vind ik wel prachtig trouwens, en het gecoverde nummer van Stevie Wonder is mooi gekozen.

Oke tot hier mijn klaagzang.

Voor de rest: dopeness troef! Invocation (heerlijke opener), Real Nigga Quotes (tracks met vocale samples van Illmatic vind ik bijna altijd goed), Gettin Down met De La Soul, Food For Funk, Hungry (!!!), All Night Long met Erykah en The Roots, de Stolen Moments trilogie, 1'2 Many, Making a Name For Ourselves met Canibus, en ook Reminding Me, allemaal heerlijk. Dan houd je toch nog 11 favorieten over.

Ik herinner me nog de review in The Source destijds. 3,5 mics. Ik vond het niet helemaal eerlijk, de review was positief, maar ze hadden klachten over de sequencing en de skits geloof ik, dat soort gezeur. Deden ze vaak vroeger, een hele positieve recensie schrijven, dan een paar muggezifterige kritiekpuntjes op het einde, bam, 3,5. Terwijl ze artiesten als Mase, DMX en Noreaga lachend 4 mics gaven, en die Hard Knock Life cd van Jay-Z zelfs 4,5. Ach, The Source, het liep toen al op zijn laatste benen. Maar achteraf geef ik ze bij dit album wel een beetje gelijk.

Ik weet ook niet wat ik hier van moet maken. Een van de dopeste MC's, op echt dope beats, pure hip-hop op hoog niveau. Zonder Retrospect For Life, G.O.D. en de skits vind ik dit eigenlijk een 4,5 mic album. Maar die tracks zijn juist essentieel op dit album, de centerpieces zogezegd. En de skits (zeker My City) halen het tempo en de samenhang er totaal uit. Daarom blijf ik op 3,5 steken. Maar ik zet hem vaak en graag op.