Je mag inderdaad zeggen dat dit een echte Brood-plaat is, heel veel van de nummers zou hij jaren hierna nog live brengen zoals Speedo, Goin' to the City en Stay a Little Stranger. Punt is echter wel dat deze nummers ook veel beter klinken in de bezetting die later Herman Brood and his Wild Romance zou gaan heten. Vitesse is mij als band toch iets te gewoontjes om dit echt een kneiter goede plaat te noemen.