menu

Hier kun je zien welke berichten Drs. DAJA als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

The Beatles - The Beatles at the Hollywood Bowl (1977)

Alternatieve titel: Live at the Hollywood Bowl

3,0
Pffff, als historisch document natuurlijk zeker erg handig om toch een indruk te krijgen van de live-shows van The Beatles. Erg leuk wordt het echter nooit; het gegil van de opgewonden dames doet afbreuk aan alles wat auditief enigszins iets positiefs teweeg kan brengen. Zowel in de vorm van directe geluids-verstoring als in het feit dat The Beatles zichzelf aan het overschreeuwen zijn om nog over het lawaai uit te komen. Ik ben erg blij dat ik hem geluisterd heb maar wordt hier helaas niet enthousiast van.

The Flash & Dance Band Featuring: Herman Brood - Hans Lafaille - Showbiz Blues (1975)

3,0
Een recht-toe-rechtane rock 'n' roll plaat die in essentie weinig bijzonder is. De band is prima en er zitten hier en daar wat leuke grapjes in maar Herman Brood had duidelijk nog niet de identiteit gevonden waarmee hij later met onder andere Shpritsz en Cha Cha beroemd mee is geworden.

The Guess Who - Share the Land (1970)

4,5
Wat een zalige band en wat een zalig album. Het is klanktechnisch een heerlijke vroege ‘70s rockplaat met geen pretentie maar wel een stevige energie. ‘Share the Land’ en ‘Three More Days’ zijn wat mij betreft hoogtepunten maar het gehele album is zo voorbij!

The Lemon Twigs - Do Hollywood (2016)

4,5
Ik heb sinds Arcade Fire niet meer zo'n overtuigende nieuwe rock-band gehoord. Ik heb de plaat inmiddels op LP en de laatste tijd zo'n 30 keer gedraait. Ik ben diep onder de indruk van The Lemon Twigs.

The Modern Lovers - Live (1977)

5,0
Niet meer de rauwe met desinteresse gevulde punk waarin je de The Velvet Underground-inspiraties kon proeven maar iets totaal anders. De desinteresse die zich op het vorige album in een rauwe sound manifesteerde lijkt nu te leiden tot absurde teksten en catchy vocale vraag-en-antwoord-spelletjes. Hoe zeer ik ook een fan ben van het debuut-album; de droge idioterie op deze live-plaat is zo aanstekelijk dat dit album al na 1 minuut je volledige aandacht heeft te pakken. Ik heb het album gisteren ontdekt en speel hem zojuist voor de 5e keer af. Van de ontspannen toon en gekkigheid van I'm a Little Dinosaur tot de ellenlange herhaling van Ice Cream Man en het instrumentale South American Folk Song; het zijn allemaal nummers die je direct onthoudt. Jonathan Richman toont in zijn dialogen met het publiek een opmerkelijk geestig persoon te zijn met een fantastische timing. Jammer dat hij later helemaal deze tour op ging; op dit album is de balans tussen komedie en droge punk duidelijk het beste.

The Modern Lovers - Rock 'N' Roll with the Modern Lovers (1977)

4,0
Het klinkt alsof we in een afthanse garage door een soepblik naar dit album luisteren (was dat vroeger "lekker punk"?) Maar de nummers zijn fantastisch! Met natuurlijk de hit Egyptian Reggae maar vooral ook Ice Cream Man, South American Folk Song en Angels Watching over Me spreken me erg aan. Wat Jonathan Richman nou precies is; punker, komiek, '50s rocker of gewoon een heel speels kind; ik weet het nog niet maar hij intrigeert me steeds meer.

The Shakes - Shoot Me Baby (2013)

4,0
Dit album is een compilatie van singles en live-opnames die er tussen 1966 en 1969 van The Shakes zijn gemaakt. Bij mijn weten hebben ze destijds geen albums uitgebracht dus dit zou weleens hun enige album kunnen zijn. Shoot Me Baby is een wel erg lekkere rock plaat. Ze wisselen qua genre tussen stevige blues rock en psychedelische rock maar het vormt een lekker geheel. Opmerkelijk om te horen dat Dany Lademacher (die later bekend zou worden bij Herman Brood and his Wild Romance) hier al een behoorlijke gitaarvirtuoos is op zijn 16e. De plaat klinkt trouwens ook nog eens erg lekker.

The White Stripes - Under Great White Northern Lights (2010)

5,0
Een van de beste live albums die ik heb mogen horen. Op geen van de studio albums komt Jack White's vocale oerkracht zo naar boven als op 'Under Great White Northern Lights'. Van de technische imperfectie die wordt weg geknald door de harde base-drum op 'Seven Nation Army' tot het gevoelige 'I Just Don't Know What to Do With Myself'. Ik ben bovenal geraakt door de performance van 'Jolene'. Ik kan mij in de geschiedenis van de rock geen nummer indenken waarbij de vocalen enerzijds zo'n eruptie aan kracht zijn om vervolgens de kwetsbaarheid van de tekst te benadrukken. Fantastisch, prachtig album.

The Who - A Quick One (1966)

Alternatieve titel: Happy Jack

4,5
Meteen bij de eerste luisterbuurt durf ik dit een van mijn favoriete The Who-albums te noemen. Los van de vele ijzersterke nummers die het album rijk is en die beduidend diverser zijn in opzet dan bij het voorgaande album (Boris the Spider, Don't Look Away, Heat Wave is dit ook nog eens het eerste opstapje in de richting van de rock-opera. A Quick One, While He's Away is misschien wel het beste nummer van The Who en ongelooflijk in haar opzet. Tel daarbij ook nog eens de waanzinnige klank van de plaat op (een van de best geproduceerde '60s albums mijn inziens) en je hebt met A Quick One een zeer gedenkwaardig album.

The Who - My Generation (1965)

Alternatieve titel: The Who Sings My Generation

4,0
Goed debuut-album vanwege de vele sterke nummers. Wat wel opvalt is dat dit album zeer braaf is in vergelijking met het latere werk van The Who. Los van een veel ruigere klank en ontwikkeldere sound zijn latere nummers veel experimenteler. Dit is pop. Goed geplaatste pop, erg goed uitgevoerd en toonaangevend voor haar generatie.

Tiny Tim - God Bless Tiny Tim (1968)

4,5
Te gekke plaat van Tiny Tim. Zijn covers komen her en der vandaan maar klinken allemaal volledig authentiek wanneer Tiny Tim ze op zijn ukelele speelt. Hij speelt ook op een erg geestige manier met het gegeven alsof hij een grote Amerikaanse tv-show aan het presenteren is. Sowieso is dit een enorm geestige plaat met heerlijk vrolijk sarcasme en cynisme overgoten.