Omstreeks 2011 (6 jaar geleden) kocht ik deze plaat op cd in een Kringloopwinkel. Ik werkte daar destijds voor, maar de cd draaide ik toen maar één keer. Daarna verdween het in een vakje van mijn kast en rekende ik het niet tot mijn verzameling. Ik vond de plaat gewoon niet zoveel aan, op o.a. God is a DJ na.

Maar gisteren de plaat toch maar weer opgepakt en opgezet.

Ik moet zeggen dat er meerdere mooie nummers op staan, zoals het prachtige lange introThe Garden, dat mij aan Moby doet denken, Bring My Family Back, een typisch Faithless-nummer, met vioolwerk en gospelzang van Rachael Brown, die ook te horen is Hour of Need, een van de mindere nummers. Dan horen wij Dido als medwerkend artiest op Postcards, en dan...

Dan volgt het mooiste nummer van dit album, Take the Long Way Home, een new-age achtige trancenummer, met een lange inleiding en zang van Maxi Jazz op de tweede helft van het nummer.

De albumversie Who Go?, in samenwerking met Boy George klinkt veel beter dan de houseversie die in 1999 op single verscheen. En ook She's my Baby mag er met de beatmelodie zeker zijn. Daarna volgt de albumversie van God is a DJ, die een beetje dezelfde inrichting heeft als 'Insomnia' op Reverence, het debuutalbum. De laatste drie nummers Hem of His Gardent (met Dido) en Sunday 8PM en vind ik helaas minder, maar Killer's Lullaby heeft wel weer een mooi melodiestuk.

3,75* ster-geval, voorlopig en 3,5.