Leuke vondsten, zoals altijd bij Jan Rot weer een feest der herkenning. Rot doet hier onder andere een greep uit het oeuvre van Franz Schubert. De bekendste titels zijn hierbij "Die Forelle" ("Als Forellen") en "Ave Maria", hier verbasterd tot "Café Maria". Erg gelachen, ook bij de interpretatie van "What's New Pussycat", wat opeens over een werkelijke kat gaat in "Kopjes, Kattepoes?". De afsluiter van de plaat is goed gekozen, een geslaagde imitatie van Boudewijn de Groot.

Mooie collectie van typische Jan Rot-interpretaties van een twintigtal vooroorlogse meesterwerken. Leuk om naar te luisteren, als je de originele teksten een beetje kent is het leuk om de verschillen en overeenkomsten te ontdekken. De soms wat klunzige vertalingen (zoals "Mijn Poppie Ziet Niets Dan Mij") hebben ook zijn charme. Kan ik smakelijk om lachen.
Zie de achterkant van dit album, voor details over de originele versies.

Weer een fraaie interpretatie van de klassieken, in dit geval: Puccini, Schumann, Bizet, Schubert, Satie, Duparc, Purcell, Canteloube, Debussy en Baudeclaire. De cd bestaat eigenlijk uit vier delen: "Verliefd" (#1 t/m 5), "Verloofd" (#6 t/m 10), "Getrouwd" (#11 t/m 15) en "En ze leefden nog..." (#16 t/m 20).
Zo heeft het album een chronologisch aspect gekregen, wat het luisteren interessanter maakt. Mooi kunstwerkje!

Deze heb ik in de 'Jawat-tijd' vaak geluisterd. Was misschien zelfs wel een beetje fan. Nu ik hem terug luister na een aantal jaren valt hij wat tegen, maar ik hoor wel wat ik er zo gaaf aan vond!
Harde beats, absurditeit, teksten waar over nagedacht is. Soms wat kinderachtig gerijmd, maar dat maakt het juist weer grappig om naar te luisteren. "Tisnietwatjeziet, Piet - 't gaat om de monnie, Sjonnie".
Jawat wist trouwens live ook goed een feestje te bouwen. Het was dan geen rappen meer maar schreeuwen, maar ach. Toch leuk...

Favorieten zijn "Zwarte Koffie", "Moeilijk", "Batterij", "Nou En", "Duidelijk", "De Waarheid" en "Niet Bewust"...

Wat een warme stem had deze man. En wat is dit een prachtige plaat vol levendige vertellingen. Echt goed. Muzikaal ook helemaal in orde, met name het pianospel op "Dode Dingen" blijft heel erg hangen.

De muziek, vooral de stem van Jules klinkt breekbaar en gevoelig. Jules is absoluut meer een woordkunstenaar dan een zanger, maar ik kan de klank van zijn stem erg waarderen. Hij laat op deze opnames horen dat hij prachtig kan improviseren. De teksten van de liedjes zijn poëtisch, ik ben altijd al dol op zijn typische woordgebruik. ★★★★½

Mooie opbouw en goed gekozen details, zoals de distortion/ruis op "Fog Battle" en de Oosterse invloeden over het geheel. "Greeks On Attack" en "Greeks Are Winning" zijn echt kneiterhard. Ik hou ervan.