Heerlijke plaat, zeker niet alleen voor kinderen. Veel herinneringen aan deze humorvolle plaat, hij zit dus echt boordevol jeugdsentiment! Deze plaat heeft een hoog hoorspel-gehalte, wat ervoor zorgt dat men geen moment verveeld hoeft te raken. Dat Paul Haenen en Wim T. Schippers ontzettend op elkaar zijn ingespeeld mag duidelijk zijn.

Favorieten op deze plaat:
"Ik ben m'n lieve hondje kwijt",
"Hard en zacht", geweldig, hoe Bert begint...
"La la la"
"Drie mooie kleuren" waarin Ernie de primaire kleuren bezingt

Leuke plaat! Bij nader inzien ben ik deze plaat misschien toch ontgroeid, maar de bovenstaande favorieten blijven grappig om terug te horen...

Schitterend. Deze heb ik als kind zo vaak geluisterd (samen met de andere cassettebandjes, trouwens) dat ik hem bijna van begin tot eind mee zou kunnen zingen.
De stukjes hoorspel, de dialogen en de interactie (toen al) tussen Bert & Ernie en de luisteraars vormen een gaaf geheel met de liedjes.

Favorieten zijn "Alfabetmars" en "Alleen".

Ontzettend grappig en leuk voor kinderen!

Ik ben het eens met het het gros van de geplaatste reacties onder dit album. Sommige nummers moet je niet willen coveren, dat kan eigenlijk alleen maar fout gaan. Een aantal nummers op deze dubbelelpee zijn tenenkrommend ("I Want You", "She's Leaving Home" lijken bijvoorbeeld wel parodieën). Toch vind ik een aantal nummers goed om aan te horen, wat maakt dat ik toch geen spijt heb van mijn aankoop.

Favorieten op deze platen:
"Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band"
"Got To Get You Into My Life" (natuurlijk!)
"Come Together"

Erg fraaie plaat! Zoals eerder aangegeven heeft deze LP zijn charme te danken aan de mooie melange van pareltjes uit de studio en oersterke live-optredens. Ik zet deze plaat best vaak op, terwijl ik de studio-albums zelden aanraak.

De veelbesproken cover vind ik inspiratieloos, lelijk en ondoordacht. Vooral de foto op de achterkant is ronduit smakeloos te noemen. Je blik wordt getrokken door de ongepoetste afgetrapte schoenen van het duo! Daar zitten ze dan, voor een hekwerk, op een blok beton. De platenhoes is zo slecht dat het me intrigeert!

Goed, het gaat uiteindelijk om de muziek: deze plaat heeft eigenlijk alleen maar beeldschone nummers, al heb ik van "Bridge Over Troubled Water" en "Cecilia" betere opnames gehoord.
Favorieten zijn "Cecilia" (toch nog), "Mrs. Robinson" en "The Boxer".

Onwijs fijne flow, luistert lekker weg! Professionele en relaxte beats.
Heb me bijna bezeken bij "Contact Advertentie"!

Veel tracks zijn in mijn beleving te kort, dan baal ik als het alweer voorbij is. Toch zal dat ongetwijfeld ook juist de kracht zijn van Skenkie's tracks: hij geeft je geen tijd om verveeld te raken...

Lekkere verzamelplaat hoor. Als kind was ik fan van de film, wij hadden de Nederlandstalige, waarin Michael Jordon echt een hilarische witte stem had. Humor!

"Fly Like an Eagle" van Seal is natuurlijk een cover van de Steve Miller Band (1976). Eigentijds uitgevoerd, daardoor ongetwijfeld populair. Maar ik heb toch liever het origineel.
"The Winner" is een lekker smooth nummer waarin Coolio rapt over een relaxte beat. Dat gitaarrifje waar de beat op is gebaseerd komt rechtstreeks uit "We're a Winner" van The Impressions.
"Space Jam" van Quad City DJ's vind ik een verschrikkelijk nummer. Ik zou de film er niet voor doorspoelen, maar nu ik de soundtrack luister, skip ik meteen. Brrr.
"I Believe I Can Fly", mooi nummer. Hoewel ik R. Kelly niet uit kan staan en het nummer wat te jankerig ingezongen vind, kan ik er niet omheen dat het een dijk van een nummer is.
"Hit 'Em High" is in de film het anthem van het Monstars-team. Keiharde track! Vond ik als kind al geweldig. Vooral Method Man rapt steengoed, maar we zijn niet anders van hem gewend. De combinatie van rappers is top: vier legendes (en Coolio).
"I Found My Smile Again" zegt me eigenlijk niets. Geloof niet dat dit nummer me in de film is opgevallen. Vind het ook niks. *skip
"For You I Will", te glad, te zoet... In zijn genre een aardig nummer, maar niets voor mij.
"Upside Down", leuk nummer met veel samples en elementen uit Diana Ross' "Upside Down".
"Givin' U All I've Got" heeft in mijn ogen alles wat ik veracht binnen de muziekstroming in de jaren '90. Bah.
"Basketball Jones" is een cover van Cheech & Chong, ontdek ik net. Lachen! Voor de rest waardeer ik Walrus of Love Barry White.
"All 4 One", in één woord: getver.
"All of My Days", ook getver. Behalve de rapverse van Jay-Z.
"That's the Way (I Like It)". Het origineel is natuurlijk van KC & The Sunshine Band, deze is ook wel geinig. Al is het alleen maar vanwege het lelijke geschreeuw van Biz Markie.
"Buggin'", zegt me ook niets.

Al met al best een leuke verzamelaar hoor, maar er zit wat mij betreft wat teveel troep tussen. 2.5*

Weet niet of je er verstand van moet hebben om het te kunnen waarderen. Als ik op deze site zie waar de mensen lovend over spreken, begrijp ik dat ook vaak niet. Soms is het een kwestie van je ertoe zetten de plaat nog een kans te geven, soms is het simpelweg je smaak niet. Verstand hebben van (artistieke) muziek heeft daar lang niet altijd iets mee van doen

Over deze plaat: de eerste luisterbeurt bevalt me eigenlijk al wel, het luistert lekker weg. Geloof zelfs dat ik het bedompte geluid van de mix best kan waarderen, ik zou deze ook zeker niet als plat bestempelen. Ergens past het prima bij de muziek op deze plaat. Word ook echt vrolijk van de verscheidenheid aan instrumenten die de revue passeren. Huidige favoriet is "Verzonnen Man".

Indrukwekkende cover. Herkende meteen de bekendste foto van de Vietnamoorlog. Inhoudelijk een sterk en prettig te luisteren album. Favorieten zijn "Tightrope" en de titelsong "Earth Crisis", maar de rest van het album is ook gewoon heerlijk.

Leuk om te zien dat dit album hoog scoort. Ik kan zeggen dat dit album nog vele malen mooier wordt op het moment dat je bekend bent met de context. De interpretatie van Bos is niet zozeer bijbels of religieus maar benaderd vanuit zijn eigen perspectief, wat echt een kunst op zichzelf is. Vooral "Lied van Ruth" is echt fantastisch mooi. Ik kan aanraden het verhaal te lezen als je het nog niet kent. Ben ook blij dat mijn favoriete Bijbelboek, Prediker, is bezongen (met name Prediker 3). En hoe. Prachtig gedaan!

Heb sinds kort de dubbel-lp in huis. Mooie verzamelplaat, al had ik gehoopt dat ze de nummers voor het 60jarige jubileum opnieuw hadden opgenomen. Niet omdat er iets mis is met de oude opnames, maar gewoon, omdat het leuk was geweest om oude nummers in een nieuw jasje te horen.
Wat vreemd is dat er gesproken wordt van een gelimiteerde uitgave, maar nergens staat vermeld hoe gelimiteerd precies.

Prima vrolijk plaatje voor op de achtergrond. Hoewel het gros van de nummers op deze plaat niet van hoge kwaliteit of klasse zijn, ligt het prima in het gehoor.

Het meest vrolijk word ik van "Sunny", waarvan het origineel eigenlijk van Bobby Hebb is. Het origineel vind ik vele malen beter, maar dat is gewoon niet zo'n fuifnummer als de uitvoering van Boney M. Verder geniet ik natuurlijk ook van "I Can't Stand The Rain", "Ma Baker" en stiekem ook "Daddy Cool".

Merkwaardig en ongebruikelijk vind ik wel dat "Europe's top producer: Frank Farian" met zijn kop bijna de helft van de achterkant beslaat.

Leuk verzamelplaatje. Drie sterren!