Wat een aangename verrassing was dit! Tekstueel mooi en consistent, muzikaal over het algemeen fraai en afwisselend. Er is ook ruimte voor humor, waar ik meestal wel blij van word. Peekel heeft een stem die me aanspreekt. Mijn favoriet is wel de opener van deze cd, "Stoelendans", "Terras" is erg grappig, maar met de titelsong "Hartverwarrend" kan ik niet veel, buiten te zeggen dat het best een aardige woordspeling is.

Zie even niet hoe dit plaatje zo laag kan scoren. Denk dat dit mijn favoriet van de Booij is, veelal lekker opgewekt. "Zo Mooi Als Je Lacht", "Carpaccio van Tonijn", "Dit Is Geweldig" en "Doebiedoe" steken er wat mij betreft bovenuit.

Goed te behappen door de lengte van de tracks, en de lengte van het hele album. Als je ervan houdt is dit alleen ook een nadeel, omdat je bij veel liedjes zult balen dat het al voorbij is. Toch heb ik een track over het algemeen liever te kort dan te lang. Mooie composities, mooie samenwerking tussen Harry Jekkers en Fay Lovsky. Ik hou ervan.

Ik lees klachten over Vrientens stem, ik kan het begrijpen. Zelf heb ik er alleen juist wél iets mee, met die reden. Smaken verschillen nu eenmaal, en dat mag. Ik zou me eerder storen aan zijn zachte G dan aan zijn stemgeluid. Dit album in de laatste jaren heel wat keren beluisterd. Het is niet zo catchy als veel van zijn vorige werk, maar toch luistert het lekker weg. Vrienten gaat met zijn tijd mee, en gelukkig niet op een geforceerde manier. De veranderingen in zijn muziekstijl misstaan absoluut niet. "Hier Is Het Goed" met Typhoon is één van de hoogtepunten op dit album. Hun stemmen passen ook prachtig bij elkaar, dat komt mooi naar voren aan het einde van het nummer. Verdere favorieten: "Spelen Met Vuur", waarin hij zijn hele carrière beschrijft, "Twente of Drenthe" met die opzwepende beat. "Nooit Meer Naar Brabant" heeft een typische countrysound en maakt je vrolijk. Door het geluid, maar ook door de humoristische tekst. "Bandje In De Wolken" is misschien wel mijn favoriet op dit album. Een ode aan vele overleden muzikale grootheden. Qua muziek zit het ook mooi in elkaar. Je hoort er een beetje Keltische invloeden op terug. Prachtige afsluiter.

Toegankelijk en prettig luisterbaar, Vrienten bewijst zichzelf met deze plaat. Niet dat hij literair onderlegd is, niet dat hij nou zo'n virtuoze muzikant is, maar gewoon dat hij weet wat lekkere muziek is en dat zijn stem ook goed klinkt buiten het ska-genre.

Vind het een lekkere plaat, luisterliedjes die zo af en toe lekker swingen, tussendoor genoeg om te lachen. Je moet ervan houden, maar dat is met alles zo.

Mijn favorieten zijn "Hoe Lang", "Fijn om er niet bij te horen", "Vaders zijn verraders" en "Blij en Bang".

Dit album heeft een paar enorme hoogtepunten (#2/6/7/9/13/14). Maar de dieptepunten (#3/4/8) zijn dermate storend dat ik deze plaat nooit tussen mijn favorieten zal scharen. Jammer!

Ik was even bang dat deze cd alleen oude Herman van Veennummers zou bevatten in een jazzy jasje. Dat valt gelukkig mee. Mooie samenwerking, genuanceerd en een uitstekende balans tussen beide. The Rosenberg Trio is swingend en virtuoos, ik hoorde ze altijd al graag. Met Herman van Veen erbij nóg leuker om naar te luisteren.
Minpuntje is het macabere "Teddybeer", gezongen uit het perspectief van een dood kind van zes. Ergens best een leuke vondst, maar ik vind met al met al toch meer smakeloos dan creatief.

Fijne verzamelaar, over wat "de beste" nummers zijn valt natuurlijk altijd te twisten. Bij het aanzetten van dergelijke cd's zul je maar moeten vertrouwen op de smaak van de samensteller

Favorieten op deze cd's zijn "Don't Dream It's Over", "Wild Wood", "Have a Little Faith In Me", "Window Of My Eyes", "Scooby Snacks", "Not An Addict", "Wanhoop Niet", "War Baby" en "Peaches".