Deze cd is inderdaad met Greg Lake en die doet het zeker niet slecht
Hier na kwam Wetton weer terug en was het Steve Howe die vertrok
Opgenomen in Japan 1983 voor een concert van MTV er werd 2x in tokyo gespeeld en 1x in Osaka
de eerste 3 nummers zijn gewoon een goeie start en de gitaar solo van Howe is gewoon goed
Only time will tell en Open your eyes zijn helemaal klasse
De keyboard solo die overgaat in The smile has left your eye"s kan dr ook nog mee door
Wildest dreams is gewoon goed maar met drum solo (kom je niet onderuit met Carl Palmer)
Bij Heat of the moment en sole survivor gaat dit mengsel van Yes en ELP helemaal los en zijn echt steen goeie versies
Dit is gewoon een leker plaatje en 4 sterren is wel het minste wat ik kan geven

PS hier is ook een film van in omloop en dat is ECHT een hele goeie

Daar gaan we weer met de zoveelste live cd van Asia dacht ik eerst maar daar kom ik gelukkig op terug
Op dit album word veelvuldig geput (I Believe,Holy War,Finger on the Trigger,Trough My Veins,End of the World) van het ijzersterke Omega album
Never Again en An Extraordinary Life zijn dan de betere nummers van Phoenix en passen dr ook bij net zo als de oude krakers (daar ontkom je niet aan)
De geluidskwaliteit is ook dik in orde dit in tegen stelling tot sommige andere Asia cds
Bijgeleverde DVD ook niks mis mee,met dit soort spul kunnen Asia fans zich geen buil vallen en het is veel beter dan bv de cds Live at the London Forum (zelfde set list) of High Voltage bijde niet op deze side aanwezig (zelfde tour)

Zeer goeie plaat die dr gelijk in vliegt met trashed de rest ook uitstekend Stonehenge is een lekker duister begin voor Disturbing the priest
Het zelfde geld voor The dark en Zero the hero
Digital bitch weer een zeer goeie rocker
Born again tot en met Keep it warm ook goed enThe fallen en stonehenge zijn leuke extra's
Dit is een lekkere rock plaat waar (bijna dan)niks mis mee is
Heb zelf de de luxe versie en die klinkt ook niet je van het maar t kan dr mee door
De bonus disc is ook genieten met een bijna compleet concert met alles dr op en dr aan
4 sterren voor cd 1 en 5 voor cd 2

Uitstekende plaat met jaren 70 rock met een psychedelic randje waarbij de zang van Rod Evans zeer goed past
de drummer Bobby Caldwell slaat alles prima raak en de hoes mag dr ook wezen
Voor mij geen zwak moment en een aanrader dit verveelt geen moment

Hier is de nieuwe zanger Willy Daffern en die is duidelijk minder dan Rod Evans en de muziek haalt maar met moeite soms het niveau van hun eerste
Dit is doorsnee Amerikaanse rock muziek die bij vlagen leuk is en het is omdat dr Captain Beyond op de hoes staat anders had ik hier voor geen interesse gehad
Dit is leuk gedaan maar niet om schreeuwend uit de platenkast te rukken

Heerlijke live cd van dit gezelschap van hun tour ter promotie van Sufficiently breathless waar van alleen Distant sun en Drifting in space gespeeld worden het over groote deel komt van hun eerste plaat en die vind ik duidelijk beter
Bobby Caldwell is weer terug en dat is wat ook gelijk merkbaar is wel wat minder is de knoert van een drum solo maar dat hoorde dr bij in die tijd
Ook de geluidskwaliteit is nou niet om over naar huis teschrijven maar met de volume knop naar rechts kom je dr wel
Opgenomen in Arlington in het voorprogramma van King Crimson

Schotse hardrock band uit de school van NWOBHM met als grote verschil hier geen domme heavy metal nummertjes die de tand des tijds totaal niet doorstaan maar gewoon uitstekende muziek (nu nog)
Eeuwig zonde dat het zowat hierbij gebleven is en wat ze nu doen is mij een raadsel

Jim Marschall drums
Pete Marschall bas
Alec Pollock guitar vocal

Beste nummer kings met diverse overgangen

Dit soort dingen daar heb ik nou wat aan gewoon een goed degelijk live concert van de 84/85 tour met alles dr op en dr aan
Met de set list is ook niks mis ,was wel de hele tour het zelfde alleen Speed king/Black Night werd vervangen door Woman from Tokyo en Child in Time werd maar weg gelaten (Gillan klinkt hier al als een overschreeuwde marktkoopman en dat zou alleen maar erger worden)
De oude nummers zijn gewoon goed en de nummers van Perfect Strangers passen dr goed bij met echt een super uitvoering van Under the Gun
De geluids kwaliteit is ook in orde dus beter dan Highway stars uit de Bootleg series opgenomen in Adeleide (dus geen Melbourne zoals een of andere mafketel hier beweert)

Bij een bootleg opnamen uit 1970 (openlucht) houd ik mijn hardkleppen vast maar hier valt het nog mee
De cd begint met Wring that neck met de orgel en gitaar solo bla bla bla
gevolgd door Black night (leuk nummer)
Paint it black is alleen het begin riedeltje gevolgd door een drumsolo en geen korte en dan nog effe t (zeer korte) einde met het zelfde deuntje
Mandrake root van over de 30 minuten is wel een zit maar ik kom dr wel door heen
Dit is een leuke cd (hebbedingetje) voor diehard fans maar voor mensen die niet verder komen dan het oudejaars lijstje van Mathijs van Nieuwkerk kunnen hier beter vanaf blijven
Ik heb thuis nog een andere opnamen van dit concert (klinkt slechter) waar Black night als toegift gespeelt word
Bij deze cd zijn gewoon de opnames van Prisoners of rock (bootleg lp) als een blind paard dr opgeknald
Ik vermoed dat Speed king en Child in time ook gespeeld zijn maar die zijn niet opgenomen
(ken geen enkele bootleg versie van dit concert waar ze wel opstaan)
Als echte liefhebber geef ik toch 3 sterren plus een halfje extra voor Mandrake root

Deze box bestaat uit 6 dubbel CDs en zijn allemaal van goede kwaliteit niks mis mee dus
9-3-2001 Melbourne
13-3-2001 Wollongong
14-3-2001 New castle
20-3-2001 Hong Kong
24-3-2001 Tokyo
25-3-2001 Tokyo
De 1e vier CDs zijn gewoon 4 live concerten en die dingen uit Tokyo zijn met orkest en ook het concerto word gespeeld (dus voor liefhebbers van het concerto hier nog 2 maar dan live in Japan)
Meer dan 12 uur luisterplezier maar wel alleen voor fanatici

Het is geestig en triest tegelijkertijd dat dit pas het derde bericht hier is omdat hele volksstammen van de daken liggen te schreeuwen dat het Concerto van group en orchestra zo goed is en dan deze cd overslaan of niet kennen
Movement I begint gelijk goed met de gitaar van Richie Blackmore waarna een orgel solo volgt die ook de moeite waard is voor de liefhebber waarna de band de band in goed samen spel met het orkest het tot een goed einde brengt
Movement II begint met een zang partij van Ian Gillan gevolgd door een bas solo en waarna het orkest ook hier met Deep purple door speelt zonder ook maar een moment teverveelen
Movement III gaat gelijk van start met een hoop percussie geweld waarna de groep in de In rock stijl samen met het orkest het hele stuk uitspeelt
De liefhebbers van het Concerto dienen hier maar eens goed luister van tenemen want als ze dit niet goed vinden weet ik het ook niet meer
Opgenomen op 17 September 1970 waarbij Deep purple duidelijk meer en beter ? aanbod komt dan bij het Concerto

Dit is een dubbel cd met op cd 1 live in Lakeland maar dan in uitstekende kwaliteit en op cd 2 the sprocket sessions (nr 10 tn 21)
cd 1 is zeer de moeite waard alleen jammer dat het hele concert er niet op staat dus geen tarkus of pictures at an exhibition
Dit staat wel weer op de sprocket sessions maar dat zijn gewoon opnames uit de oefenruimte
en zeker minder leuk dan de live nummers

Uitstekende eerste plaat waar deze band laat horen dat ze weten hoe het moet luister bv naar misunderstood
Het hele album word gedragen door het gitaar spel van Michel Siethof maar de rest doet lekker mee
Frank Leurs laat horen dat het een goede zanger is en op zijn tijd doet de toetsen hun ondersteunende werk
De bas en de drums leggen een goede basis en dr word van begin tot het einde bewezen dat de heren hun instrumenten meer dan beheersen (stukken beter dan Dream theater in die tijd)
Mijn exemplaar heb ik voor 4 gulden begin jaren 90 uit een 2e hands bak gevist (Japanse persing van het Megaton label)kon me nog ergens vaag herrineren dat ik ze live op de radio had gehoord
Of dit de 1e Nederlandse band op cd is betwijfel ik wel om dat BZN bv in 1982 al iets op dit medium had uit gebracht en ik dacht ook dat Doe maar ze voor is geweest

Zeer goeie Hawkwind plaat en hierna zal het alleen maar minder worden (met uizondering van sommige live cds)
Erg mooi toetsen werk met gitaar en de beetje nasale stem van Dave Brock gaar dr leuk overheen (niks mis mee dus)[
Nu nog even over de extra track's valium 10' Who"s gonna win the war en brainstorm is niks mis mee maar voor de rest moet ik eerst een gaatje in mn voorhoofd laten boren vrees ik
Cd2 en 3 Live at Lewisham Odeon 18 dec 1980 duren samen 78 minuten en is het zelfde concert als dr op de cd Do not panic staat (behalve dan de laatste 2 nummers van die cd)
Wel extra hier op (Levitation) aanwezig zijn Motorway city en Whjo's gonna win the war
De heer Brock serveert hier dus duidelijk een joint uit eigen doos aan

Dit is het enigste concert dat ik ken dat opent met Schizoid man (in deze samenstelling} maar t knalt dr weer uit
Lament t/m Fracture is de gebruikele hap maar wel zo waanzinig goed gespeeld dat ik dr gewoon eng van wordt
Starless is gewoon een meesterwerk meer zeg ik niet (maar deze uitvoering is te gek voor woorden}
De laatste 2 nummers is crimson op z'n best beter kan niet
Enigste min puntje is dat de kwaliteit niet zo goed is als bv The night watch of The great deciver
maar het is nog ruim voldoende

Na het beluisteren van New live dates vol I & II hield ik mijn hartkleppen vast voor deze maar dat is gelukkig niet nodig
Het begin is iet wat vreemd met Time and space (opgenomen voor Smoke without fire maar daar niet op aanwezig wel op de Distillation box set) en Vas dis is nou niet bepaald een Ash stamper
De rest van cd 1 is wat we willen (oud materiaal) en dat krijgen we ook vol op uit de tijd dat Ted Turner nog in de band zat
Ships in the sky en You see red uit de Laurie Wisefield tijd (No smoke without fire) besluiten deze toch wel verassende cd 1
De 2e cd begint met een zeer goede uitvoering van de hele cd Argus en eindigt met goede uitvoeringen van Livin proof(Wisefield) en Jailbait
Conclusie : zeer geslaagde live cd van een sfeervol concert niks mis mee

Live at Y theatre Leicester 13 Maart 2010

Martin turner bas zang/Danny Wilson gitaar zang/Ray Hatfield gitaar zang/Dave Wagstaffe drums

ps Hier is ook een DVD van ook zeer geslaagd

Dit is een zeer aardig (cover ?) bandje met net zoveel orginele Purple leden als dr nu nog in Deep Purple zitten 1 dus
Het orgel en gitaar geluid worden alleraardigst gekopieerd van de 1e drie albums alleen de zang is anders maar wel ook zeer leuk
Alle nummers komen van de 1e drie Purple platen behalve Slinky (eigen nummer) en Road House Blues (the Doors)
Dit is een leuk hebbedingetje maar wel alleen voor liefhebbers en de bij behorende DVD is het zelfde concert maar ook zeer leuk
Heb wel meer Deep purple tribute bans gehoord en die zijn allemaal schijt maar dit is ruim voldoende

ps Ook van Nick Simper The Good Old Boys Live At The Deep Purple Convention hier word alleen Hush van DP(en een Hoop ander oud spul) op gespeeld en vind ik duidelijk minder dan
deze CD/DVD

Welke oude rocker is hier niet groot mee geworden en het is nog steeds steen goed
Dit is een klasieker
Maar nu even over de bonus disc na Greensleeves (zelfde uitvoering als disc1) zegt Dio iets over de laatste keer in Tokyo
De uitvoering hier van is opgenomen op 16 dec 1976 (evening show) net als de rest van het concert (disc 2)
Geen Osaka dus maar Tokyo wel erg slordig

Dit is gewoon een zeer goed album waar met name de laatste 2 nummers echt krakers zijn
Bij de luxe versie begint eerst met de New York mix en dan het zelfde maar dan de L A mix
en het is nou niet echt heel verschillend
Op cd 2 dan nog effe de rough mix ja toedeledokie zeg daar zat ik net niet op te wachten zeg
Heb ook nog de enkele cd in de kast staan en wat voor mix dat is hoef ik niet eens te weten
Stargazer uit de oeffen ruimte gaat dan nog wel maar ik was blijerr geweest met live materiaal van de rising tour uit Osaka bv

Daar gaan we dan eindelijk want deze cd is dus 17 jaar telaat maar beter dat dan nooit
Na de intro krijgen we een goeie uitvoering van spotlight kid en too late for tears
Long live rock n roll is met dat meezing gedoe al valt het hier nog mee
De nieuwe nummers zijn best wel te pruimen want Stranger in us all was best wel goed maar de ouwe klassiekers still I m sad ,man on the silver mountain en temple of the king zijn altijd goed
net zo als since you've been gone en perfect strangers
Greensleeves is meer een grap en hall of the mountain king is een van de beste rainbow nummers die ik ken en dus hier op aanwezig (Blackmore nam dit eerder op met de Lancasters met als titel satan's holiday)
Burn en smoke zijn gewoon goed al ken ik betere versies

In mijn herinering was dit een artestieke zelfmoordpoging maar na het beluisteren valt het nog mee
Deze muziek heeft nog steeds helemaal niets te maken met het eerdere werk van deze groep en als dr geen Uriah heep op de hoes had gestaan maar een andere naam had ik dr nooit belangsteling voor gehad
Toch nog 2 sterren in plaats van 5 zwarte gaten

Werkelijk een uitstekende plaat van de heren en de kwaliteit van deze official bootleg (deel 3) is goed
Het probleem bij bv Uriah heep,Wishbone ash en Ufo is bij mij dat met de nieuwe nummers ik even wat te drinken ga halen en bij de oude vrolijk loop mee tehossen
Hier word Demons and wizards integraal gespeeld (met Mike Moody op slide gitaar)
plus nog een hoop oud spul en zelfs de nieuwe nummers zijn de moeite waard

Dit is de 2e van dit heerlijke power trio en gewoon nog een stapje beter dan hun eerste en hij verveelt geen moment (kan satriani een voorbeeld aannemen}
Op z"n tijd weer die oosterse invloeden met de sitar en als de viool aangaat(Reltsih W Rhapsody}
gaan de beentjes van de vloer

De heer Powell en kornuiten vieren op deze cd hun 40ste verjaardag en met klasse
Het hele gebeuren opent met Blind eye gevolgd door Runaway en Right or wrong (van New england en Front page news) in ook zeer goede versies met een uitstekend geluid zoals deze hele cd het geval is
Met 4 nummers van Argus (komen ze niet onderuit) Jailbait ,Everybody needs a friend en the Phoenix krijgen we ook het oude werk te horen en dat is toch wel het beste
Bij 11 tm 14 (van Raw to the bone,Bonafide 2x en Twin barrels burning) zijn de uitvoeringen ook bijzonder geslaagd en dat is in de studio versie wel een stuk minder
Dit is een goede live cd waaraan de liefhebber van dit soort muziek zeker plezier aan zal beleven

Andy Powell/Bob Skeat/Muddy Manninen/Joe Craptree

ps Bovengenoemde set list staat precies anders om 1e nummer Blind eye en laatste nummer is blowin free

Aardig plaatje van een amerikaans power trio dat me een beetje doet denken aan rush uit de jaren 70
De meeste nummers komen uit begin jaren 80 en werden pas in 97 op cd gezet maar ze nemen wel de tijd met lange nummers en doordachte hard rock met ook rustige passages
Liefhebbers van dit soort muziek kunnen zich hier geen buil aan vallen maar deze cd moet wel meerdere malen beluisterd worden (totaal ongeschikt als achtergrond muziek)

David Carter vocals guitar
Bill mcKinney drums
Steve Babb bass keyboards vocals