Erg goed album, ik heb er een behoorlijk Chromatics vibe bij (qua stemgeluid) dan. The Prophet is een heerlijk nummer!

Van alles dat de post-punk revival en indie rock scene heeft voortgebracht, is dit wellicht inderdaad mijn favoriete plaat. Deze plaat wat uit het oog verloren, maar ik nu het opnieuw opleg bevestigt het toch wel sterk, met een prachtig openingsnummer die meteen de toon zet.

Ik heb het een tijd niet geluisterd, deels ook omdat binnen het genre er veel me gewoon niet ligt of het compleet doet, en daardoor dit wat uit het oog verloren. Dus ik had wat schrik van dat ik dit misschien wat overschat had toen ik het 2-3 jaar geleden redelijk wat luisterde, maar dat is gelukkig niet het geval. Het is zelfs beter dan het in mijn herinnering ingeprent was. Ik weet niet of er elektronische instrumenten gebruikt worden, maar het voelt soms wel met momenten elektronisch aan, wat ook de reden is waarom het klikte indertijd. Wat ik nu ook erg goed vind zijn de meer rustige nummers die erg diepgelaagd zijn met oog voor melodie, en goed zijn in het neerzetten van een dromerige sfeer. Van Stella wist ik al dat dit het geval, maar bijvoorbeeld een NYC moet daar echt niet voor onderdoen. Nog niet een ander album of veel anders van Interpol geluisterd, dat zal ik eens moeten doen, maar op RYM neemt de gemiddelde rating album na album snel af.

Untitled, NYC, Obstacle 2, Stella, Roland en Leif Erikson zijn voor mij de beste nummers, al is er niet eens een echt minder nummer op te sporen.