Wow leuke ontdekking. Wereldklasse, ik ga akkoord met het statement van KampF dat Transparency een zeer goed nummer is. Ook een leuke ontdekking die ik nu oneindig vele keren oplegde, en die clip heeft dan ook nog eens iets magisch. Ook de rest eens beluisterd, stuk voor stuk goede nummers.

Niet geheel mijn sound, en de twee beste nummers zijn eigenlijk al te veel gedraaide platen. Het laatste nummer is daarentegen echt wel een lekker nummer dat ik nog niet kende. Dus voor mij mag deze in de oké tot goed categorie. Er is alleen al heel wat beters gemaakt vandaag de dag, dus een beetje vooruitgestreefd.

Dit vrij vreemd en experimenteel album mixt eigenlijk digital hardcore met J-pop. Met momenten leuk, maar soms toch iets te gek, zelfs voor mijn doen. Uiteindelijk vind ik het gewoon geen coherent album, en de abrupte overgangen vind ik gewoon te extreem hier, waardoor je het gevoel dat aangename stukken abrupt overgaan in nonsense, wat ik dan jammer vind.

Vreemd dat ik hier nog geen stem had op staan, ik dacht dat ik deze ooit al eens beluisterd had. Blijkbaar niet of deels of enkel de liedjes in de MuMeladder. Ik heb wel het gevoel dat dit me ligt, maar dit is voor een groot deel door de productie. Bij de meeste hip hop albums heb ik het gevoel dat het te repetitief is, het instrumenteel te weinig biedt en dat er simpelweg te weinig gebeurt. Hier heb ik dat niet. Zeer rijke productie. Zal ik meer luisteren komende dagen.

Beste album van Deadmau5! Vooral Alone With You en I Remember zijn goddelijke plateN.

Wow, dit is wel liefde op het eerste gezicht. Sterke plaat! Zeer dromerig, boeiend en qua pacing ideaal voor mij. Eerste twee, drie liedjes moest ik er dan inkomen, maar dan had je het ene supersterke nummer na het andere, met eigenlijk geen slecht nummer meer. Er zijn weinig platen die over de gehele lijn zeer sterk is, en lijkt me ook wel typisch een album die beter tot zijn recht komt als je het album luistert (en niet single per single). Hoogtepunt voor mij is Desire Lines! Het zou best al kunnen dat ik de ontdekking van het jaar al gemaakt heb.

Vanwege de hype die rond dit album hangt (voor één of andere reden heb ik het gevoel dat ik even niets anders dan Deftones hoor), heb ik dit album ook maar eens beluisterd. Ik kende de groep niet echt, maar dit is echt niet slecht hoor. Met metal heb ik een haat/liefde verhouding. Sommige metalbands en -songs vind ik echt goed. Andere vind ik dan weer barslecht. Ik weet niet wat ik er mee moet, maar ik vind het wel positief dat er meer energie inzit dan rock.

Ik ben niet echt een albumbeluisteraar omdat dat niet echt mijn gewoonte is. Met dit album heb ik dat wel. Misschien leg ik het nog wel eens op. Ik vond ieder liedje wel goed. Op Pittura Infamante na dan. Da

Ik ben benieuwd of de liedjes of de groep wat zal blijven hangen, want dat is vaak een probleem met ik. Ik vind het allemaal niet slecht, het is allemaal wel goed, maar is het iets dat ik spontaan meerdere keren zou beluisteren, omdat ik het graag wil beluisteren. Daar ben ik nog niet aan uit. Dat zal de toekomst ons leren. Ik zal wellicht ook wel een paar oude albums verkennen, wanneer dit me bevalt, en misschien nu eens de "hits" van de vorige albums opleggen. Voorlopig vind ik Gore het beste liedje uit dit album, maar ze zijn eigenlijk quasi allemaal wel het beluisteren waard.

Zeg maar gerust het hoogtepunt, ik geef er meteen maar de 5* aan. Weinig muziek die bestaat die me meer ligt dan dit. Dit is een goed voorbeeld van een album die eigenlijk perfect samenvat wat me het meest aantrekt in muziek qua stijlen, zang, het instrumentele en qua vibe.