stem geplaatst

Vooropgesteld, ik ben geen groot liefhebber van AOR. Ik luister naar alles wat ik goed/sterk vind. Dat kan het mierzoete van Elvis Presley zijn tot het hardste van Metallica. In het AOR genre heb ik veel van Asia en Journey en wat van Lillian Axe, Ten, Toto en House Of Lords. Zo ook deze ijzersterke Too Hot To Sleep van Survivor. Ik las hier dat het maar een uitgeblust werkje betreft, zelden ben ik ergens zo oneens over als dit.
Je moet ook goed begrijpen dat het voor de overgebleven 3 bandleden erop of eronder was met deze plaat.
Survivor heeft met Eye Of The Tyger een soort Swiebertje effect gecreëerd (55 plussers weten ongetwijfeld wat ik bedoel). Wat Survivor na die tijd ook maar poogden te maken, het kon nooit tippen aan het succes van dat nummer. Eye Of The Tyger oversteeg Survivior zou je ook kunnen zeggen.
Dus Sullivan, Peterik en Jamison besloten nog 1 keer om alles uit de kast te trekken om een dijk van een plaat uit te brengen. Als ik me nog goed herinner stopten ze hun eigen spaarcenten erin om het te laten slagen. Want lukte het hun niet dan zouden ze de handdoek in de ring werpen......
En zoals we weten kwam het niet goed, doordat vooral de platenmaatschappij het ernstig liet afweten met de promotie.
Maar wat mij betreft is dit wel hun allerbeste plaat. Het rockt als de neten, bijna alle tracks zijn van topklasse (behalve Here comes Desire).Van het meest aan stekelige Tell Me I'm The One tot het onverwoestbare Burning Bridges. En bij de her uitgave uit 2011 op RockCandyRecords knalt het nog beter uit je speakers!

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Aantal jaren terug heb ik mij eens gewaagd aan Ghost maar vond er helemaal niets aan.....een band die het ook van ghostplay moet hebben begint bij mij zowiezo al op achterstand.............en nu las ik dat dit album Skeleta op 1 heeft gestaan in de Bilboard100?... Tja dan moest er wat mee zijn toch?
Nou inderdaad, wat slecht is dit zeg.... tenminste voor mijn oortjes dan want deze Band (lees Tobias Forge) is al jaren populair in de muziekminnende wereld. En ik snap dat ook wel, het is allemaal zeer gelikt, zo glad als een aal tegen het kitscherige aan. Weinig tot niks te maken met metal wat nog wel eens wordt beweerd maar het is gewoon poprock. En de rockscene ligt al jaren op zn gat dus we moeten blij zijn dat er nog iets is wat hele drommen mensen aanspreekt.
Maar niet voor mij dus, bovendien is het ook op productioneel vlak niet om naar huis te schrijven. Alle tracks zijn stuk voor stuk zo steriel gemaakt, zonder enige gelaagdheid dus ook geen diepgang in de composities. Dat maakt het na 4/5 nummers ook gewoon saai om naar te luisteren. Wat ook niet helpt is dat er naar mijn mening veel is geknutseld aan de zangstem in de studio ( autotune? ). Er zit helemaal geen emotie en beleving in. Nu ik dit opschrijf denk ik aan het doembeeld a.i. ?..............
In het verleden hebben ze ( Tobias ) eens Im A Marionette van Abba gecovered, luister naar die van Ghost en dan die van Abba dan snap je misschien wat ik bedoel, in productie en uitvoering is het origineel veel beter.
Dit gezegd hebbende is het natuurlijk ook een kwestie van smaak. Niet mijn smaak, not my cup of tea.

Het is alsof Volbeat naar mij geluisterd heeft na mijn betoog over hun vorige album. Want God Of Angels Trust is een dikke kwartier korter en iets gevarieerder. Daardoor is deze plaat een tikkie boeiender maar ook vooral beter dan Servant Of the Mind! Echte uitschieters staan er niet op maar echt zwakke broeders ook niet. Het is gewoon een degelijke stoere Volbeat album geworden en dat ondanks gitarist Rob Caggiano die de band verliet in 2023. Opvallend ook is dat er geen echte ballad op staat, daarmee kon Volbeat altijd wel scoren. Wel staan er 3 meer toegankelijke tracks op (Acid Rain, Time Will Heal en Lonely Fields).
Beste nummers voor mij zijn de lekkere harde beukers By A Monster's Hand en At The End Of The Sirens.

stem geplaatst

stem geplaatst