stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

The 69 Eyes kwam ik onlangs op het spoor en werd vooral gegrepen door de zanger Jyrki Perki Emil Linnankivi. Hij heeft een donkere haast zachtaardige stemgeluid waardoor de sound van de Finse band een soort van light Gothic Glamrock krijgt. Zijn stem is een beetje te vergelijken met de zanger Peter Steele (r.i.p) van Type O Negative maar dan vriendelijker.
De tracks zijn luchtig en aanstekelig. De melodieën zijn wel best simpel en daardoor is dit echt geen groei album. Ik beschouw dit meer als een heerlijk tussendoor plaat. De band is al best een poos bezig en vroeg me daarom af hoe hun beste album (gemeten op musicmeter) zou klinken. Dat is dus Paris Kills uit 2002 met een waardering van 3.94. als ik dat beluister is het zo inwisselbaar met Death Of Darkness. Het songmateriaal vind ik op deze plaat wel iets beter. Beste tracks vind ik Gotta Rock met die heerlijke bass groove en dat is net zo op Dying In The Night wat je lekker mee kan zingen. Tenslotte nog een speciale vermelding voor het nummer This Murder Takes Two. Die valt ietwat uit de toon valt door het country-achtige feel alla Volbeat.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Budgie is als progressieve blues/hard rockband nooit wereldwijd doorgebroken. Dat kwam vooral omdat Led Zeppelin, Deep Purple en Black Sabbath alle aandacht voor zich opeisten. In Engeland hadden ze wel een bescheiden schare trouwe fans voor zich kunnen winnen. Daarom hebben ze het relatief gezien nog best lang volgehouden. Maar vergis je niet, deze band maakt steengoede muziek en dat is vanaf het debuut gelijk te horen. Productioneel was het niet helemaal top maar de tracks blijven staan als een huis. De zanger (John Burke Shelley) heeft inderdaad wat weg van Geddy Lee van Rush maar van John kan ik het veel beter hebben. Ze maken harde bluesrock met veel ruimte voor artistieke vrijheid wat ze tot een rasechte muziekband maken. Het neusje van de zalm op dit album is Nude Disintegrating Parachutist Woman.
En vergis je nogmaals niet, deze band heeft grote namen in de rockmuziek beinvloed. Zoals daar zijn Metallica, Soundgarden en Van Halen. Dus deze "kleine band" heeft toch wel zn waarde laten gelden.

Tyketto, een tweede divisie melodieuze hardrock band waarvan er velen waren eind jaren 80 en 90er jaren. Bv Lillian Axe, Honeymoon Suite, Little Cesar, Warrant etc, nooit echt potten kunnen breken en zeker geen blijvertjes. Niet dat de muziek slecht was, zo is het album Don't Come Easy erg aanstekelijk met makkelijk in het gehoor liggende refreinen. Maar ook erg vluchtig, heb je de nummers een aantal keren gehoord dan weet je het wel. En de muzikanten geven ook echt niet de meerwaarde om het boeiend te houden.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst