stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Ik snap de vorige spreker, Einar is een zeer begaafde zanger maar voor mijn gevoel wilt hij dat maar veel te graag laten horen. Moeiteloos zingt hij van hoog octaaf naar beneden en weer terug. en dat vaak in 1 zin. En dat maakt het best vermoeiend om naar te luisteren. Het zal met het overbrengen van emotie te maken hebben maar voor mij schiet het doel juist voorbij. Bij het nummer Fita Fragilis laat hij dat juist niet horen en dan komen de emoties juist beter tot zn recht.
Dat gezegd hebbende, met deze plaat hebben we wel met een steengoed filmische progressieve rock/metal album te maken! Met uitzondering van track 8 (Anima Lucis) zijn het allemaal mooie sterke composities met als hoogtepunt Grex. Alleen ben ik niet zo van het grunten, dat kan voor mij echt afbreuk doen aan een nummer. Gelukkig blijft het beperkt aan het einde.
Over het geheel genomen; waren de zanglijnen meer in balans dan was Vox Occulta een mega album geworden. Nu blijft het steken op een 4, een dikke 4 dat dan wel.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Toen ik ongeveer een jaar geleden hoorde van deze tribute/afscheids concert, met daarin gastbijdragen van oa Guus Meeuwis, Maan, Flemming en Acda & de Munnink dacht ik: laat maar...... moeten zij Golden Earring nummers gaan spelen?.......... Toen ik de televisie uitzending zag en daarna op npo+ heb ik nu toch wel enorme spijt. Want wat was dat goed zeg! De nummers kregen door de diverse artiesten een eigen touch mee zoals Just A Little Piece In My Heart door Davina Michelle, fantastisch! Of Buddy Joe die door Frank Lammers(!), Danny Vera, Acda&deMunnink en Flemming in een soort semi-a capella setting werd uitgevoerd, waanzinnig goed! en zo waren er vele hoogtepunten. Dat Bombay een bietje uit de toon viel neem ik ze niet kwalijk.....En ik durf te beweren als ik erbij zou zijn geweest dan had ik zeker een traantje gelaten bij de laatste groet aan George aan het eind!

The Sheeply Swing is het laatste deel in de Amerikan Kaos trilogie. Het soloproject van Jeff Waters. Toen hij dit project begon (in de corona tijd) beloofde hij dat elk album een ander geluid/stijl zou laten horen. Het eerste deel is een ode aan de Californische Hard Rock met als vaandeldrager Van Halen. En dat is dan ook duidelijk te horen. Maar het 2e deel maakte bij mij de verwachting totaal niet waar. Het was eigenlijk meer van hetzelfde maar met middelmatige tracks. Toen het 3e deel uitkwam was ik dan ook zeer sceptisch en als je de eerste 5 nummers hoort zou je kunnen denken dat het weer hetzelfde liedje word...... maar nee, vanaf track 6 Operation Hollywood wordt het ineens een stukkie heavier! En het songmateriaal is wel iets beter dan het 2e album. Mijn favoriete tracks staan wel in de eerste helft van de plaat (I Won The Hottie Lottery en The Answer). En inderdaad het laatste nummer had zomaar op een Annihilator plaat kunnen staan!
Het is wel nog meer Waters ding geworden, alle instrumenten speelde hij zelf in (drums zijn computer programming!......). De enige die overbleef van album nr1 is de toetsenman Bob Katsionis en de zangkunsten worden vertolkt door de producer Stuart Block. Zijn stiefdochter doet hier en daar nog wat backing Vocals. En net zo als bij het tweede werkstuk is er minder dynamiek in de composities. Al met al is het wel een meevallertje tov deel 2.

stem geplaatst

Naar aanleiding van Motorspycho's laatste werk, waar ik niet echt van onder de indruk was, zag ik dat het titelloze album uit 2025 hoge ogen scoorde. Dus nieuwsgierig dat ik was begon ik deze toch een kans te geven....... ik heb het nu denk ik zo'n 6 a 7 keer aangehoord maar bij elke luisterbeurt ging het mij meer en meer tegenstaan. Nou dan weet je wel hoe laat het is. Wat mij voornamelijk stoort is dat de uitgesponnen nummers zo uitgesponnen zijn dat het veel meer kwaad doet dan goed. Als je nummers wil rekken dan moet je wel zorgen dat de spanningsboog "aan" blijft en dat is dus niet het geval. Het beste voorbeeld is het ruim 21 minuten durende Neotzar. En dan met name het 2e instrumentale stuk... dat duurt maar en duurt maar, minutenlang..... Daarnaast zijn veel nummers psychedelische rocktrips die het best heel goed zouden kunnen doen als je jointjes rookt maar daar ben ik niet van. Bed Of Roses is daarentegen zo zeldzaam slecht...Kip Satie is ook een skipmomentje. En zo vind ik alleen het openingsnummer en Core Memory Corrupt boven het gemiddelde uitsteken.
De heren houden van musiceren dat is wel duidelijk maar aan mij is het echt niet besteed.