Het eerste album met nieuwbakken gitaartandem Christopher Amott (ex-Arch Enemy) en de mij voorheen onbekende Johan Reinholdz, dat is adem inhouden voor fans van het eerste uur. Maar wees gerust: Dark Tranquillity klinkt op 'Moment' vooral als Dark Tranquillity. Dat betekent dat fans van de pakweg laatste vijf albums van de band blind kunnen toehappen. Het tempo ligt geregeld lager dan halverwege de jaren '90, maar ja, de mannen zijn al jaren geen 23 meer.
Opvallend zijn de mooi verzorgde leads en soms virtuose solo's. De melodieën zijn prachtig en de teksten nog altijd intelligent. Productioneel is er werkelijk geen speld tussen te krijgen en ook het artwork (van voormalig gitarist Niklas Sundin) is echt prachtig.
Kortom, bij mij gaat het hart wel weer wat sneller kloppen van dit album. Oh, als we de band toch binnenkort eens live mochten bewonderen!

Betoverend mooie plaat van een band waar we in Nederland trots op mogen zijn. Op de één of andere wijze heeft de voorganger mij niet echt bereikt. Misschien omdat het materiaal me niet direct wist te raken en ik er daarna niet meer naar teruggegaan ben, ik weet het niet.
Na wat interviews te hebben gelezen wist ik dat ik dit toch echt een kans moest geven en ik ben blij dat ik dat gedaan heb!
De plaat staat vol met prachtige sfeervolle tracks, voorzien van pakkende melodieën en subtiele, maar goedgeplaatste instrumentatie. Ook productioneel is het geheel om je vingers bij af te likken. Het geluid is warm, kraakhelder, maar ook breed en weids. En als je dat toepast op unaniem sterk songmateriaal heb je goud in handen. Jaarlijstmateriaal.