alt-J (∆) - This Is All Yours (2014)

Puur eigen mening, maar ik vind dit een sterker album dan An Awesome Wave.

Gezien wat vorige reacties denk ik dat de Hipster bewonderaars, die het vorige album als een onderdeel van hun hype zagen, het nu fijn vinden om dit album vanuit hun kleine wereldje te gaan bashen.. En dat is alleen maar prima want het niveau van dit album ligt duidelijker op hoger niveau dus kunnen andere, minder hype gevoelige, luisteraars mooi verder met deze band.

Maar goed, het is echt een album om langer de tijd voor te nemen. Een duidelijke ontwikkeling in zowel stijl, zang als experiment.

De zanger kan zich soms meten met het stembereik/type van Jeff Buckley. Ergens blijft hij nog afgebakend zingen in zijn eigen stijl, maar weet dit al meer los te laten. Dat is goed ! Dat is ontwikkeling.

Bij de samenzang heb ik soms de neiging om de mannen uit hun 15e eeuwse abdij te halen. Maar ik vind het duet in Warm Foothills van pure schoonheid. Tevens voor mij het beste nummer van het album. Zowel muzikaal, als tekst als zang. Voor mij het minste nummer van dit album is Choise Kingdom. Wel heel mooi trouwens het super horror achtige intro. Eng Top ! Verder kabbeldebabbel..

Ik kan trouwens zeer zeker het intro waarderen. Nieuw, verfrissend en zeer strak opgebouwd. Ja, een vreemd begin, maar wat wordt het halverwege gruwelijk sterk. Drums, gitaar, bas en samples.. Dit is 2014 !

Het is ook zeker de moeite waard om dit album eens met de koptelefoon te beluisteren. Er is heel veel veel te ontdekken. Geluidjes, verstopte achtergrondzang en soms zelf aparte instrumenten die een eigen song spelen in een nummer.

Mocht je dit album pretentieus vinden, prima ! Dan mogen ze er van mij nog veel gaan maken..

Ik vermoed dat Alt-J een zeer interessante band gaat worden als er vervolg albums gemaakt gaan worden. Op bepaalde vlakken moeten ze nog hun gebaande paden gaan loslaten.

Hoezo moeten ze weer richting 'Back to Basics' ? Dat zou pas achteruitgang zijn..

Knap dit !

Beter is niet altijd leuker. Ik denk dat dat mijn conclusie wordt van dit album. De productie is beter en de nummers zitten beter in elkaar. Ook vind ik het mooi dat ze durven te experimenteren. Maar na 10 a 15 luisterbeurten merk ik gewoon dat ik hem minder leuk vind, iets minder variatie ook naar mijn gevoel.

An awesome Wave MOEST ik soms echt luisteren. Dat heb ik bij deze plaat niet, desondanks wel gewoon een aangename plaat hoor.

meneer Stembereik van Jeff Buckley?? Ik vind dat je aardige dingen zegt over het album, maar daar sla je plank volledig mis, sterker nog, de plank is niet eens in de buurt.

De meningen over de tweede lopen wijd uiteen, ben er zelf ook nog steeds niet uit wat ik er van vind en dat is al een kwaliteit op zich. Maar om nou de (overigens zeer aparte) stem van Joe Newman met een van de allermooiste stemmen uit de pophistorie te vergelijken?

De magie van AAW mis ik, dat is zeker

Ja, ik begrijp wat je bedoelt, maar ik zeg ook 'soms'. En daarmee bedoelde ik eigenlijk alleen zijn zang in Arrival in Nara (waar hij de hoogte in gaat). Voor de overige nummers niet. Buckley is zeker eenzaame hoogte !

Luister maar eens goed en leg er een nummertje van Jeff Buckley - Grace naast. Benieuwd..

leg jij Arrival in Nara maar eens naast Taro, dan valt het met die "ontwikkeling" wel mee.

En ik hoef er geen nummer van Grace naast te leggen, de helderheid en met name ijzingwekkende zuiverheid, nou vooruit, van Lilac Wine bijvoorbeeld.

Dat ik erop inga is eigenlijk een een beetje heiligschennis, oké, oké, overdreven, maar toch.

Maar goed, als je netjes je excuses maakt, hebben we het nergens meer over

Huh ? Excuses ? Kom maar op met je discussies. Hebben we het tenminste 'ergens' over ! .

Op zich is Alt-j niet echt met andere bands te vergelijken ( ik las ergens Coldplay... (????). Ze komen wel voort uit een bepaalde Britse muzikale geschiedenis. Ik hoor wel meerdere invloeden. Ik vind bv Left Hand Free een nummer wat zo op the White Album - The Beatles terecht zou kunnen (kom maar op, dit is geen heiligschennis... ).

Luister je naar The Gospel of John Hurt dan heb je een intro van Laurie Anderson en een outro van Peter Gabriel.

Maar goed, elke band heeft invloeden van buitenaf..

En ik denk dat ik te weinig 'nieuwe' bands ken die ook invloed hebben op deze band. Maar ik geniet er van !

discussies, now we're tallking.......

Coldplay heb ik ook gehoord, weliswaar in de kontekst van pretentieus dacht ik, maar die hoor ik ook niet.

Wel heb ik soms een Radiohead gevoel bij Alt-J, het raffinement, de gevoelige snaar. Niet echt op basis van de muziek zelf.

Left Hand Free heb ik eerder van gezegd dat het ook van The Black Keyes zou kunnen zijn, maar jouw suggestie kan ik in meegaan (hoewel de Beatles nou net fors ontbreken in mijn voorkeurenlijstje).

Verder wil ik nog kwijt dat Alt-J, zeker bij AAW juist zo'n indruk op me maakte omdat ik het nergens mee kon vergelijken, niet echt in een hokje paste. Eigenlijk geld dat ook voor dit album.

Ik heb zelfs bij de commentaren bij AAW de betreffende bands opgezocht, voor zover ik ze niet kende, maar daar trof ik niets aan dat een dergelijke impact had. Op een andere manier Sufjan Stevens , dat wel, ontdekt via Alt-J

Mooi dat je een genie als Sufjan Stevens via Alt-J hebt ontdekt. Daar zal Alt-J behoorlijk trots op zijn denk ik Illinois is zo'n beetje het beste album ooit gemaakt.

Voor liefhebbers van stekelige pop a la Alt-J, noem ik Ramona Falls nog even:
Ramona Falls - Fingerhold (Official Music Video) - YouTube
Ramona Falls - Proof - YouTube etc. etc.

Kijk, iemand die wakker is!

Gaaf album, met als uitschieter Bloodflood Pt. II, bijna zo goed als Pt. 1..........

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Alt-J - This Is All Yours - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Alt-J, vernoemd naar de toetscombinatie op de Mac die het symbool ∆ oplevert, maakte ruim twee jaar geleden één van de meest memorabele debuten van 2012.

Ik keek daarom reikhalzend uit naar de tweede plaat van de band uit Leeds, maar was er ook wel een beetje bang voor. Na een fascinerend en volstrekt ongrijpbaar debuut van het kaliber van An Awesome Wave kan een tweede plaat immers alleen maar tegenvallen. Het is meer van hetzelfde of het slaat een nieuwe weg in die net wat minder aanspreekt.

Of deze angst heeft bijgedragen aan het toch behoorlijk lang laten liggen van de nieuwe plaat van Alt-J weet ik niet, het zou ook gewoon toeval kunnen zijn, maar feit is dat ik iets ga zeggen over This Is All Yours nadat er al heel veel en misschien zelfs al wel teveel over is gezegd.

Ik heb besloten om al deze informatie te negeren, de plaat gewoon op te zetten en hierna direct op te schrijven hoe ik de tweede plaat van Alt-J ervaar. Een voor mij niet heel gangbare procedure en niet geschikt voor platen die moeten rijpen, maar ik neem het risico.

Wat kan ik zeggen nadat This Is All Yours voor het eerst uit de speakers is genomen. Ik kan zeggen dat Alt-J op haar tweede plaat doet wat ik van de band verwacht had, maar ik kan ook zeggen dat This Is All Yours een bij vlagen totaal andere plaat is dan An Awesome Wave. Ik kan zeggen dat ik direct geraakt ben door een aantal prachtige songs op de plaat, maar ik kan ook zeggen dat ik van een aantal songs op de plaat nog geen chocolade kan maken. Ik kan zeggen dat ik This Is All Yours net zo mooi en bijzonder vind als het debuut van de band, maar sluit niet uit dat de tweede plaat van de band uit Leeds de komende weken ver terugvalt ... of juist naar onwaarschijnlijke hoogten stijgt.

This Is All Yours is net als zijn voorganger een plaat die alle kanten op schiet. This Is All Yours lijkt toegankelijker dan An Awesome Wave, maar dit is deels schijn. De plaat bevat een aantal redelijk toegankelijke songs en biedt wat minder ruimte aan invloeden uit de avant garde, maar Alt-J springt nog makkelijk van de hak op de tak en bovendien bestaat de muziek van Alt-J nog altijd uit meerdere lagen, waarvan de minst toegankelijke pas opduiken wanneer je de rest er van af hebt gepeld.

This Is All Yours is wat mij betreft een zowel aangename en avontuurlijke lappendeken waarop plaats is voor toegankelijke folktronica, maar ook voor lange uitgesponnen songs zonder of juist met in het oor springende spanningsbogen. Onverwachte invloeden uit de blues of zelfs een Mylus Cyrus sample onderstrepen het grillige karakter van de muziek van Alt-J, maar het zijn de subtiele accenten in de instrumentatie en de teksten die de muziek van Alt-J zo bijzonder maken.

This Is All Yours een plaat waar ik afwisselend van zal houden of helemaal niets mee kan. Een plaat zoals Spirit of Eden van Talk Talk, een plaat zoals de minst toegankelijke platen van Peter Gabriel of een plaat zoals An Awesome Wave van Alt-J. Soms is het prachtig, soms is het slaapverwekkend, soms is het loom, soms nerveus, maar het is altijd muziek die iets met je doet.

Conclusie na één keer horen: mooie en bijzondere plaat die niet onder doet voor zijn voorganger, maar het ware oordeel zal nog wel even op zich laten wachten. Het is bovendien een oordeel dat iedereen zelf maar moet vormen, want de muziek van Alt-J is voor niemand hetzelfde. Erwin Zijleman

Ik heb een awesome Wave nog eens geluisterd. Ze doen wel echt exact hetzelfde truukje hoor. Intro, arrival at nara, nara en every other freckle is gewoon vrijwel exact dezelfde opening als AAW met intro, interlude, tessalate en breezeblocks.

Garden of england is te vergelijken met interlude 2 alleen nu gebruiken ze een blokfluit.

Qua opzet is de plaat exact hetzelfde.

Ik ga er een half puntje afhalen. Ik vind hem minder boeiend en minder origineel dan de eerste. Het tweede gedeelte vd plaat kan mij ook veel minder bekoren.

Plus nummer 12 is een vervolg op nummer 12 van de vorige, o, en er staan weer dertien tracks op, en track dertien heeft een verborgen track, wist je dat? Ik vind dat conceptualisme niet zo'n probleem, ik vind het wel tof eigenlijk.

+1 voor Slowgaze.

Wat een ongelooflijke onzin. Je mag toch een eigen mening hebben? Maar hier word je bekritiseerd als je wat negatiefs zegt. Alt-J is ook afgrijselijke muziek. Mag best gezegd worden.

Haha, 15 april 2011 geregistreerd, 1 bericht. Vandaag was gewoon even de dag dat je je mening over Alt-J moest geven

Alt-J is echt geweldig mooie muziek. Mag best gezegd worden.

Tuurlijk net zoals ik mag zeggen dat ik het Albert Heijn-soundtrack, behangselplakmuziek vind met een geforceerde leukigheidsfactor. Ideale muziek voor jongskens die de deerntjes willen imponeren. Kijk mij leuk, hip en bij de tijd zijn - mij moet je hebben.

In boerentaal: strontvervelende muziek die me eerdere keer dat ik het draai weer doet afvragen wat het ook al weer was en na 4-5 nummertjes het album laat wegdrukken. Waarom, er is zoveel leukers en relevanters

Prachtige muziek met een uiterst originele insteek, zit instrumenteel en qua productie ijzersterk in elkaar en de zanger heeft een bijzonder fraaie stem. Afgezien van het stukje Berdien Stenberg ook nog eens gevuld met vele fraaie songs.

Op z'n Utregs: teringgoede plaat met ech mooie muziek, genieten maaann!

Ben jij vrijgezel West?

Nee hoor, zo praten wij gewoon in Utrecht.

Waarom merk ik daar dan nix van? En West is mans genoeg om de vraag zelf te beantwoorden - ben jij trouwenss ook single Maartenn?

Nee Mjuman, ik ben LP.

Deze plaat groeit en groeit en komt inmiddels zeker in mijn top 10 voor 2014 terecht. Zelfs bonustrack, de cover (A) Lovely Day, vind ik inmiddels erg mooi.

Je bent idd een vinylist: aan de trage reactie kon ik zien dat je op 33 toeren draait.

Dit album komt bij mij zeker niet in mijn toptien van 2014. Ik heb wel wat andere suggesties, maar die zitten in veel mindere mate in het pop/indie-genre. Al ben ik wel benieuwd naar de nieuwe Röyksopp.

Overigens is dit album niet verkeerd Sam Smith - In the Lonely Hour (2014)

Gek, het bestaan van Alt-J was tot nu voor mij geheim gebleven. Wat hip of populair is, boeit me meestal niet echt. En in dit geval speelt mee dat het genre mij niet aantrekt. Elektronica laat ik veelal links liggen. Nu toch maar eens geluisterd, nieuwsgierig geworden door de topnotering in de rotatielijst. Een mens moet soms buiten de geëffende paadjes durven wandelen.

Ik lees veel over vergelijkingen met het debuut. Dat moet ik langs me heen laten gaan, om voor de hand liggende redenen. Volgens mij zijn de mensen die deze cd kunnen beluisteren zónder het debuut te kennen, in de minderheid. Ik heb geen vergelijkingsmateriaal. Misschien is dat wel een zegen, bedenk ik me, die discussie hier eens overziend. Het garandeert een onbevooroordeelde luisterervaring. Gebrek aan vergelijkingsmateriaal kan de blik natuurlijk evengoed vertroebelen, maar dat even terzijde.

De muziek dan. Verrassend goed! Loom. Dat werkt wel bij me. De nummers ademen bovendien. Even nagedacht hoe ik dat ging omschrijven, maar ademen dekt de lading. Alt-J maakt organische muziek. Elke ogenschijnlijke oppervlakkigheid is schijn, de muziek moet even tot je doordringen. De enorme variatie in zang en instrumentatie schept een enorm pallet aan klanken en sferen, een rijkdom die mij echt verrast. Nogmaals, ik heb geen referentiekader. Niet alleen is het debuut onbekend, ook het genre is mij (redelijk) onbekend. Wie zich realiseert dat ik vooral naar rock, prog en metal luister, kan zich er wel wat bij voorstellen.

Dit ga ik de komende weken vaker beluisteren. Ik snap nu volkomen waar die wat vage term folktronica vandaan komt. Inhoudelijk kan ik helemaal niets over de muziek zeggen, het zal mij ook worst zijn of dit hip, modern, ouderwets of hitgevoelig is. Maar ik vind het best leuk.

de argumenten van west vind ik toch meer steekhoudend die van jou, Mjuman. Uiteindelijk ook een mening van mij (geen vrijgezel overigens) en dat maakt muziek boeiend.
Ga alstjeblieft An Awesome Wave luisteren DargorDT, je beschrijft akelig goed hoe ik het eerste album van deze band ervaren heb. Met dat verschil dat ik echt sinds lange tijd blown away werd door de oorspronkelijkheid van de muziek, niet in welk hokje dan ook te plaatsen, ook niet dat van folktronica. De zangpartijen met name zijn briljant (alweer mijn mening)

Dank Frenz. (Overigens geef ik geen antwoord op de irrelevante vraag van Mjuman of ik vrijgezel ben of niet).

Man, man om treurig van te worden; even de punten langs fietsen; van dergelijke ervaren muziekliefhebbers zoals julders had ik:

a. niet de traditioneel benepen MuMe-attitude verwacht wanneer iemand zich tegen een van je newly discovered faves keert.

b. de geachte heren koekeperen etaleren een fnuikend gebrek aan humor - ik kom er nog op terug.

c. Frenz toont een onthutsend manipulatief gedrag (waarop ik hem bij eerdere gelegenheid al betrapte): op basis van 2-3 beluisteringen geef ik gewoon een persoonlijke indruk - ik pretendeer nergens te argumenteren.

Ik heb het debuut aangeschaft, alvorens deze band gelauwerd werd bij de Mercury award. Ik vond het aardig (niveau 3*), maar niet meer dan dat - ik werd regelmatig een beetje zenuwachtig van. Omdat 'men' hier zo hoog opgaf, heb ik ook de tweede worp beluisterd en precies datgene wat mij irriteerde (op de duur) bij de eersteling, vond ik hier al snel terug zonder de elementen (verrassing, een fris geluid) die het eerste album wél had.

Deze band is hip bij de twens, en als je mee wilt doen met de jongskes en meiskes is dit the way to go - NB: ziet gijlie de smiley?

Nogmaals mijn potten zal dit niet breken, maar we leven in een vrij land, met vrijheid van meningsuiting, dus berg astambelieft die emmer met pek en veren voor mij op - free your mind! Bij een discussie-site kan het nooit de bedoeling zijn dat je niet openstaat voor de mening van een ander en daarop gaat lopen zwampelen.

Voor een indruk van mijn voorkeur zal ik 'ns een lijstje maken in het 2014 toptien topic. Daarin zal ik zeker opnemen: Jenny Hval & Susanna - Meshes of Voice (2014), Perfume Genius - Too Bright (2014), Hydras Dream - The Little Match Girl (2014), Damon Albarn - Everyday Robots (2014) en wellicht ook: Martyn - The Air Between Words (2014)

nooit te oud om voor het eerst iets nieuws verweten te worden: gebrek aan humor! waarvoor dank.

iets meer moeite heb ik met het verwijt van manipulatief gedrag, vooral omdat ik het ook niet snap. Manipuleren heeft (en wiki is het met mij eens ) als doel een ander van mijn gelijk te overtuigen op minder fraaie wijze. Ik zie ff niet waar en hoe ik dat doe.

On topic: Overigens ben ik het, voor jou mss verassend, eens met de constatering dat het tweede album minder verrassend en fris is.

Maar doe ff niet van "onthutsend manipulatief" gedrag beschuldigen zonder argumentatie en nog met een vage verwijzing, daar zie ik idd de humor niet van in. No big deal overigens, kan wel tegen een stootje hoor.