"Geen fan" is veel gezegd, maar er is zoveel muziek de moeite waard om te beluisteren en ontdekken, en maar 24 uur in één dag.. Het gekende verhaal.

Dus eerder: nooit echt veel/actief naar geluisterd, al klinkt het wel, ik zal het "onderscheidend" noemen, zoals wel meer projecten waarbij Patton betrokken is.

Ik heb dit topic echt te veel links laten liggen. ASlan, ik zal je lijst nog doornemen, belooft.

Welaan dan, we jagen er nog eens een vijftal doorheen!

55-51

Meteen een erg interessante naam, Gorguts. Ik leerde de eigenzinnige Canadezen kennen met hun “comeback-plaat” Colored Sands in 2013, een album dat wel opviel in de death metal-menigte, moet ik zeggen. Met terugkerende kracht ook hun cultklassieker uit 1998 gedraaid destijds, en ook anno 2023 klinkt dit nog steeds fris, baanbrekend en gedurfd. Nostalgia klinkt dan nog best toegankelijk, de titel lijkt ook te hinten naar het wat conventionelere eerdere werk. Hoe dan ook: dijk van een song!

Nog zo’n cultband is het Zwitserse Coroner. Sinds de 21ste eeuw (en dan vooral de laatste tien jaar) zijn er aardig wat acts binnen het thrash-wereldje die gretig externe invloeden in het gebeuk verwerken en niet vies zijn van een experiment meer of minder. Eind jaren ’80-begin jaren ’90 was dat eerder een rariteit, denk ik, dus Coroner kan je wel als vaandeldragers beschouwen. Zeker hun laatste twee platen zijn klassiekertjes geworden, en terecht. Net als Nostalgia is dit Semtex Revolution nog best behapbaar, maar wel bijzonder strak en virtuoos met een lekkere drive. Van de hedendaagse bands moet ik bijvoorbeeld erg denken aan het Chileense Demoniac.

Atheist dan, uit de States. Over onconventioneel gesproken. Toen dit gezelschap op de proppen kwam, stond de derde worp van Death in de steigers. Uiteindelijk werd de band van Chuck veel groter, maar eenieder die ooit uitgekeken raakt op Death (haha, alsof dat kán!), kan ik Atheist van harte aanbevelen. Net wat jazzier wel, denk ik, maar de drive en het heerlijke gitaarwerk zijn volop voorradig!

Ben ik hier in een Back-to-the-ninetiesvariant beland, ASman? De vierde uit het duivelse decennium en al de derde op rij uit 1991! Suffocation klinkt een pak bruter, en de manier waarop de onzalige vocalen menige luisteraar vloeren, kan als verstikkend worden ervaren. Voor wie daar doorheen luistert, wordt wel snel duidelijk dat de band ook op technisch vlak heel wat in z’n mars had – luister maar ‘ns naar die flitsende gitaarsolo en maniakale drumpatronen.

Autopsy vergalt de clean sweep voor de jaren ’90, maar schotelt ons wel een portie lekker naargeestige death metal voor – let zeker ook op het wat tragere, slepende tussenstuk, waarin een heerlijk luguber sfeertje wordt neergelegd. Variatie troef op deze track, in ieder geval!

1991 was nu eenmaal een historisch vruchtbaar jaar (namelijk ook mijn geboortejaar)

Top

Ik was benieuwd of iemand dit topic weer tot leven durft te blazen? madmadder of ABDrums lijken me wel leuke kandidaten, als ze het zelf ook zien zitten immers.

Of Apollo, of EvilDrSmith, of ProGNerD, of...
Maar ik moet de betere helft van ASMan's top 100 nog afwerken, blijkbaar. Goeie reminder!

Attent en jofel om aan mij te denken en tevens een leuke reminder dat deze pagina ook bestaat, maar ik weet nu al dat ik er niet aan ga toekomen. En misschien ook niet zou moeten willen, want ik verspil al zo veel tijd bij diverse spelletjes op MuMe waardoor een verdedigende opmerking als "ik heb ook nog een echt leven" eerder schijn dan werkelijkheid lijkt te worden.
ASman heeft trouwens wel een bruut lekkere smaak: waarom zie ik jou nooit bij de metalspelletjes? Om dezelfde reden die ik hierboven schrijf?

Ja, iemand moet dit topic nieuw leven inblazen. Al zal het helaasch ik niet zijn...


Of Kondoro0614?

Waar is Don Cappuccino eigenlijk gebleven, ik zie nooit meer wat van hem op de site, erg jammer.

Ik vreesch dat het niet zo goed met 'm ging/gaat helaasch, de laatste maanden op BeatSense kreeg ik wel een beetje die indruk. Hopelijk gaat het al wat beter met 'm. Maar hij zei dat voor de PC zitten hem geen deugd meer deed, te veel prikkels. Maar eensch met je, één van de tofste users van deze hele site


Voor de mensen uit Gent, op 17 maart staat Atheist samen met Cryptopsy(!) in de Chinastraat. Zieke double-bill die ik even gemist had, meteen ticketje gekocht.

Voor de Hollandersch onder onsch: 14 maart staan ze in Amersfoort (let je goed op, Arrie?) en 15 maart in Eindhoven.

ATHEIST & CRYPTOPSY Announce 2024 European Tour - metalinjection.net

Ach wat vervelend, hopelijk gaat het wat beter met hem nu, mis zijn enthousiaste reacties wel.

Ik voeg me bij de reeds gegeven reactie van EvilDrSmith, met de kanttekening dat ik eigenlijk wel eens na zou moeten gaan denken over een eventuele top 100 en dat ik het in de toekomst wel leuk zou vinden om - wanneer de omstandigheden (lees: drukte) daartoe de mogelijkheid bieden - die met jullie te delen alhier. Ik houd me dus aanbevolen, maar helaas niet in de nabije toekomst.

Het lijkt me overigens wel leuk als iemand anders de behoefte voelt dit leuke topic nieuw leven in te blazen!

Alhoewel grote lappen tekst onder elk nummer neerpennen niet zo aan mij besteed is (het lezen daarentegen wél), sta ik er wel voor open als ik het wat rustiger heb. Ik vond ASman zijn top 100 erg sterk, in zijn lijst staan misschien wel 15 nummers die ik ook in mijn eigen top 100 zou opnemen, en de rest is minstens te overwegen. Ik zal achter de schermen geleidelijk aan wat nummers op een rijtje gaan zetten.

Ik heb mijne al gehad. Maar toen ik er doorheen aan het spitten was merkte ik wel dat me smaak in twee jaar al behoorlijk is veranderd... Wellicht in de toekomst weer een keertje.

Ik ga ze dit jaar op Graspop live checken.. Kan echt niet wachten!

Ik ben net vandaag verhuisd, helaas

Naar waar?

Thanks !
En tjah...het grootste deel van de dag spendeer ik natuurlijk op mijn werkplek - er moet nu eenmaal brood op de plank komen - en dan bij het thuiskomen is het al vrij snel tijd om naar de gym te gaan. Dan rest er eigenlijk nog een klein moment van de dag waarop ik muziek kan luisteren, film kan kijken, een artikel of boek kan lezen...dus dat benut ik dan vooral door te consumeren en te raten en (te) weinig door erover te praten. En als het een weekend of vakantieperiode is, moet je natuurlijk ook eens onder de mensen komen. Zware keuzes moeten helaas gemaakt worden in het hedendaagse jachtige bestaan

Beverwijk

Sterkte!

Goed nieuws: mijn top 100 is af. Hoewel het vlotter voltooid is dan op voorhand gedacht was dit allesbehalve een gemakkelijke klus kan ik u vertellen. Bijna stond ik op het punt om mij af te melden, tot ik mijn selectiestrategie aanpaste. Morgen zal ik het startschot geven en ook inzicht bieden hoe de keuzes tot stand zijn gekomen.

Tijd om nieuw leven in deze metal top 100 te blazen. Zoals ik gisteren al vermeldde was dit geen gemakkelijke klus. Een topselectie maken van een leven lang (metal) muziek luisteren is iets waarvan mijn hoofd op hol slaat. In goede zin houdt dit in dat ik anderhalve week geleden direct begon met het opstellen van een lijst. In een razernij van enthousiasme bestond die lijst al snel uit 200 nummers van pakweg 20 artiesten. Ik was nog lang niet klaar, en de uiteindelijke selectie moest nog beginnen, maar ik nam zodoende te veel hooi op mijn vork. In slechte zin is het alsof je een schoolreisje voor een basisschool organiseert en hele kinderklassen huilend op het schoolplein moet achterlaten omdat er in de bus maar plek is voor één klas. Dus, om zoveel mogelijk kinderen op schoolreis mee te nemen heb ik besloten om één nummer per artiest te kiezen. Het risico dat de lijst dan alsnog zou overstromen aan artiesten was daarmee nog niet verholpen. Daarom heb ik het ‘first come, first served’-principe toegepast. De artiesten die mij spontaan te binnen schoten hebben een plek gekregen in de top 100. Vol = vol. Vervolgens heb ik de afspraak gemaakt om de dag erop maximaal 5 artiesten te vervangen. De dag daarop maximaal 3, en de laatste twee dagen respectievelijk 1 aanpassing te verrichten.

Echter, niet alle dilemma’s van het opstellen van de lijst waren daarmee opgelost. Want ik luister vrijwel alleen maar naar albums, en niet naar losse nummers. Een album top 100 zou mij daarom gemakkelijker afgaan. En voor de meeste artiesten geldt dat er niet één favoriet nummer is. Dus ik heb meestal van mijn favoriete albums een nummer gekozen dat als een belangrijke spil voelt in het kader van het album. Daarnaast heb ik een kleine spelregel toegepast om de lijst behapbaar te maken voor de luisteraar: de lengte van een nummer mag hoogstens 20 minuten bedragen.

Dan moet er nog gerangschikt worden. Het minst leuke gedeelte. Gevoelsmatig kies ik niet graag tussen de artiesten en nummers die ik leuk vind. Ja, Iron Maiden vind ik in grote lijnen beter dan Saxon, maar als ik dat idee voed ontneemt het mij een stukje plezier dat ik aan Saxon beleef. Bovendien is het de moeite niet waard om de waan van de dag te rangschikken. Nu wilde ik de posities ook niet volledig door willekeur laten bepalen. Dus: de top 10 is zorgvuldig gerangschikt, en de nummers 11-25 (ongeveer) zijn bewust in de hoge regionen geplaatst. Een paar nummers hebben een specifieke plek gekregen (bijv. #100 en #50) en de rest is pure willekeur.

Hopelijk kan ik mijn enthousiasme overbrengen en valt er iets te ontdekken.

100. Amon Amarth - War of the Gods

Ik trap af met een van de meest invloedrijke nummers op mijn smaakontwikkeling. Waar het doorgaans hele albums of zelfs hele discografieën zijn die grote sporen bij mij hebben achtergelaten, wist dit nummer op zichzelf een enorme impact te maken. Zonder dit nummer had de lijst er heel anders uitgezien. Ik ben al van jongs af aan een muziekliefhebber, maar metal was vroeger iets waar ik af en toe zin in had. En dus zeker niet iets wat ik de hele week draaide. De metal die ik leuk vond was beperkt tot de heavy en de thrash metal. Grunts of andere extreme elementen verafschuwde ik, het verpestte in mijn oren de muziek. Totdat dit nummer uitkwam. Liefde op het eerste gehoor was het niet, maar een vriend van mij draaide dit helemaal grijs en op een avond viel plots het kwartje. Een nummer met extreme metal vocalen dat ik écht goed vond, en ik was mijn studententijd al voorbij. Het idee dat ik inmiddels te oud zou zijn om een klik te vinden met extreme metal kon de prullenbak in. Sporadisch waagde ik mij aan andere extreme bands maar zonder resultaat. Het heeft zelfs jaren geduurd voordat mijn brein als het ware zodanig aangepast was dat ik meer extreme metal op waarde kon schatten. Dit is in retrospect hét nummer geweest wat een zaadje in mijn brein heeft geplant waar inmiddels een eikenboom uit is gegroeid. Vind ik het nummer nog steeds zo goed als toen? Ja, absoluut, de meezing death metal van Amon Amarth blijft geweldig.

Amon Amarth - Surtur Rising (2011)

99. Twilightning - Gone To The Wall

Om maar met de deur in huis te vallen: dit is het enige power metal nummer in mijn top 100. Voor de power metal fans onder ons misschien een teleurstelling. Power metal weet doorgaans niet de diepe groeven in mijn geest achter te laten of mij van mijn sokken te blazen zoals andere subgenres dat doen. Echter zou mijn lijst zonder power metal niet representatief zijn. De keuze voor dit nummer was snel gemaakt. Er is namelijk één power metal album wat ik helemaal te gek vind: ’Delirium Veil’ van Twilightning. Als jeugdige puber ontdekt en helemaal grijs gedraaid, en het klinkt nog zo magisch als vroeger. Wat het voor mij onderscheidt van de rest zijn het vlammende gitaarwerk, de gierende vocalen en de ‘catchy’ refreinen. Met dit nummer vliegt het album uit de startblokken en laat het mij tot het eind niet meer los. Bekende klassiekers van o.a. Gamma Ray, Helloween en Blind Guardian konden mij destijds niet bekoren, maar misschien valt het kwartje op een dag. Power metal aanraders zijn welkom.

Twilightning - Delirium Veil (2003)

98. Timeghoul - Occurence on Mimas

Demo’s luister ik zo goed als nooit. De kans dat daar echt iets bijzonders tussen zit is zeer klein. Gelukkig is er het internet om de crème de la crème onder de metal demo’s boven water te krijgen: Timeghoul. Dankzij Reddit bij mij onder de aandacht gebracht, voor de fans van Blood Incantation stond erbij. Ik vermoed dat de mannen van Blood Incantation zelf ook fan zijn van deze sci-fi prog-death combo. Een schijfje dat zijn tijd ver vooruit was en in mijn oren niet eens klinkt als een demo. Dit nummer (of dit album) is er een om met de tekst erbij te luisteren, dan krijgt de muziek letterlijk een andere dimensie.

Timeghoul - 1992 - 1994 Discography (2012)

97. Saturnus - I Love Thee

Mijn eerste doom metal liefde. Om de keuze voor dit nummer toe te lichten deel ik een persoonlijke anekdote. Mijn ouders zijn ook grote muziekliefhebbers. En hoewel onze smaken verschillen, is het toch gezellig om samen een avond muziek te luisteren. Wanneer mijn moeder aanschuift laat ik metal muziek achterwege, omdat dat voor haar een en al oorterreur is. Per ongeluk heb ik ooit dit nummer van Saturnus opgezet (stond nog in de Spotify wachtrij) en dat was meteen raak. Hoe is de mannen van Saturnus dat gelukt? Nou, de vogeltjes bij de in- en outro’s op dit album brengen een sfeer waar zij zich wel in wil mengen. De vocalen werkten in eerste instantie op de lachspieren, maar inmiddels begrijpt zij wat ik er in kan horen. De wijze waarop de zanger als een mokerslag zijn intrede maakt doet de bodem trillen. Daarbij maakt de clean zang het enigszins verteerbare kost. Haar favoriete muziek zal het niet worden, maar er is een begin.

Saturnus - Paradise Belongs to You (1997)

96. Sepultura - Dead Embryonic Cells

Een oude jeugdliefde: Sepultura. ‘Arise’ is altijd mijn favoriete album geweest en biedt voor mij de ene na de andere uitschieter. En dit vind ik het beste nummer. Die intro, de overgangen en die moddervette riff maken deze vier minuten een onweerstaanbare ‘headbanger’. ‘Dead Embryonic Cells’ heeft zelfs een van de beste stukjes metal ooit. Wie het nummer kent, weet mogelijk al waar ik op doel. Vanaf 03:09 wordt het ingeleid, vanaf 03:18 stijgt de hartslag, en op 03:36 volgt een riff waarbij ik iedere keer opnieuw de dopamine weelderig voel vrijkomen.

Sepultura - Arise (1991)

Het nummer van Timeghoul klinkt alvast heel vet, de eerste ontdekking is binnen! Bedankt om dit prachtige topic nieuw leven in te blazen, Apollo!

Timeghoul is echt een hele vette ontdekking. Ik als zelf-respecterend Blood Incantation-fan heb echt keihard zitten genieten van deze moddervette cosmic deathmetal die kennelijk in de vergetelheid is geraakt.

Als dit nog maar het begin is van je lijst, dan ben ik echt ontzettend benieuwd naar de rest. En ik ben benieuwd hoeveel nieuwe parels - zoals deze - er ontdekt gaan worden!

Dat is alvast een sterke start

Leuke reacties waarvoor dank! Tijd voor de tweede ronde.

95. Minenwerfer - Der Blutharsch

Als kind kon ik uren door de platenkasten van mijn ouders rondneuzen op zoek naar muziek. De hoes was het belangrijkste criterium om een onbekende plaat wel of niet op te zetten. Als de artiest weinig aandacht had besteed aan de hoes dan was dat soms al een voorbode voor de kwaliteit van de muziek. Tot op de dag van vandaag laat ik mij tot zekere hoogte beïnvloeden door de cover art. Natuurlijk is het zo dat je een album niet op de omslag moet beoordelen, maar wel ben ik van mening dat de hoes een toegevoegde waarde kan zijn. Zo ook bij dit album. Dit nummer voelt aan zoals de hoes het uitbeeldt en biedt een interessante insteek om mijn fantasie op de loop te laten.

Minenwerfer - Alpenpässe (2019)

94. At the Gates - Within

Gelet op de middelmatige score (3,69*) hoef ik niet op veel medestanders te rekenen, maar dit is toch echt wel de beste schijf van At The Gates. Ik tel in ieder geval één medestander, en net als ASman vind ik ‘Within’ het beste nummer. Vroeger was ik niet zo onder de indruk van deze ietwat rommelige proto-melodeath, maar dit is inmiddels een album dat ik zo ongeveer wekelijks luister. Het klinkt alsof elk nummer in één ‘take’ is opgenomen. En wat spat daar een rauwe agressie vanaf! Tomas Lindberg klinkt bezeten, alsof hij de controle over zijn eigen lichaam geleidelijk aan het verliezen is en elk moment genadeloos kan toeslaan. Ook dit nummer is gevuld met geweldige gitaarriffs en -licks, en zelfs een viool die de sfeer doordrenkt van misère en hopeloosheid. Alf Svensson is een werkelijk onderschatte gitarist en toonaangevend voor het oude At The Gates geluid. Het is betreurenswaardig dat hij zich sinds de jaren ‘90 niet meer bezighoudt met muziek.

At the Gates - The Red in the Sky Is Ours (1991)

93. Gallowbraid - Ashen Eidolon

Toen mijn passie voor extreme metal begon te groeien, had ik behoefte aan richting van mensen die er veel kaas van hadden gegeten. Zo ben ik uitgekomen bij Musicmeter. Ik lees al jaren mee voordat ik besloot een account aan te maken. Dit is een van de vele, grote ontdekkingen geweest die ik anders misschien nooit had ontdekt. Het zijn dit soort ontdekkingen waardoor je blijft terugkomen. Over dit nummer: de Agalloch invloeden zijn duidelijk hoorbaar, maar het is geen 'copy-paste'. Jake Rogers weet voldoende zijn eigen draai aan het geheel te geven om te verrassen. Superschijfje.

Gallowbraid - Ashen Eidolon (2010)

92. Djevel - Naa Skrider Natten Sort

Een van mijn favoriete black metal platen van de afgelopen jaren. Tijdens de koude, donkere wintermaanden draai ik dit heel veel. Het indringende geluid neemt je mee op reis door de mistige bergen van Noorwegen. De kleine details, subtiele spelelementen en stapsgewijs toenemende intensiteit maken dit nummer zo meeslepend.

Djevel - Naa Skrider Natten Sort (2022)

91. Austere - This Dreadful Emptiness

Opnieuw een Musicmeter parel. Austere heeft met dit album voor mij de ogen geopend voor het subgenre ‘depressive black metal’. Een subgenre wat toch wel als ‘hit or miss’ bestempeld kan worden, maar als het je weet te raken dan komt het keihard binnen. Het repetitieve gitaarspel brengt je als luisteraar in trance, terwijl de intense krijsen de haren recht overeind doen staan en de botten laten rillen. Het weet gedurende het nummer meermaals met venijn uit de hoek komen om weer een grote schok door je ruggenmerg te bezorgen. De muziek wordt met zoveel overtuiging gebracht dat ik het door mijn lijf voel gieren.

Austere - To Lay Like Old Ashes (2009)

Nice! Als groot fan van Agalloch heb ik Gallowbraid vaak langs zien komen in lijstjes van bands die ik dan ook zou moeten kunnen waarderen, maar ik heb nooit de tijd genomen om naar ze te luisteren. Zonde zoals nu blijkt, want dit klinkt goed! Ik zou het trouwens zo geloven als je me had verteld dat het John Haughm zelf is die hier de vocalen verzorgt

Austere

Goh, ik had helemaal niet door dat Apollo is gestart met zijn lijst! Vet!

Sommigen weten het hier misschien al wel maar, net zoals 'Slothrop' ben ik een zwaar Agalloch fan. Ooit heeft iemand mij de band Gallowbraid eens getipt, ik heb ooit één track gehoord maar nooit meer verder bij stil gestaan, en wat vind ik dat jammer man. Gisteren tijdens het wandelen weer eens op gezet en het is echt fenomenaal, daarvoor dank aan Apollo voor het herinneren aan deze plaat. Ook Minewerfer is zo'n band die ik vaak voorbij zie komen, wel eens gehoord heb maar nooit uitbundig voor heb gezeten, daar gaat verandering in komen.

Austere altijd GOED!