Ik tag voor de zekerheid ook AOVV en madmadder om te laten weten dat dit draadje weer begonnen is. Wel resteert de vraag wie het stokje hierna van mij over gaat nemen?

90. Blut Aus Nord - ...The Meditant

Ik wist dat ik iets van Blut Aus Nord erin wilde hebben, maar wat dan? Een band die op elk album een ander geluid laat horen, maakt het lastig om een favoriet te kiezen. De keuze is gevallen op een nummer uit de trilogie albums die ik het meest heb geluisterd. Dit nummer leunt sterk op het duistere, bezwerende gitaarwerk, en daar heb ik simpelweg een zwak voor. Vanaf de eerste noten begeef je je op een enerverende muzikale reis, een combinatie tussen black en prog metal op geheel eigen manier vormgegeven.

Blut Aus Nord - Memoria Vetusta II: Dialogue with the Stars (2009)

89. Garden of Shadows - Twilight Odyssey

Als ik het moet omschrijven zou ik het progressieve, melodieuze death-doom metal noemen. De afwisselingen en combinaties tussen bruutheid, schoonheid en mystiek maken dit album uniek. De afsluiter is een van de beste composities van de plaat. De vrij abrupte, doch vloeiende versnellingen en vertragingen gaan gepaard met een continue stroom aan meeslepende riffs en melodieën. Verveelt geen moment.

Garden of Shadows - Oracle Moon (2000)

88. Ostrogoth - Queen of Desire

Voor de meeste inclusies geldt dat de artiest of het album bepalend is geweest om daarvan een nummer in de lijst op te nemen. Dit is een uitzondering, want dit specifieke nummer is zo verschrikkelijk goed dat het een notering verdient. Deze band heeft een absolute heavy metal klassieker geschreven met ‘Queen of Desire’. Wel jammer dat het internationaal gezien nooit die erkenning heeft gekregen. Van begin tot eind is dit subliem: de intro, het geweldige gitaarwerk ondersteund door de basgitaar voor een extra stevige vuistslag, een zanger die de hoge noten haalt en het als een episch verhaal overbrengt waarbij ik het niet kan laten om mee te gaan zingen, en een ronduit epische tweede helft met als kers op de taart een meesterlijke solo. Kortom: alle elementen voor een heavy metal klassieker zitten erin en die titel verdient het.

Ostrogoth - Ecstasy and Danger (1984)

87. Ethereal Shroud - Discarnate

Makkelijk kiezen aangezien de andere twee nummers op de plaat meer dan 20 minuten van stof zijn. Dat wil niet zeggen dat dit nummer de minste van de drie zou zijn. De machtige en melancholieke sfeer lijkt wel per luisterbeurt aan kracht toe te nemen. Dit is een album wat je moet ervaren, veel meer kan ik er niet over zeggen. Om dit het beste op je in te laten werken raad ik aan avondwandeling met koptelefoon aan.

Ethereal Shroud - Trisagion (2021)

86. Broken Torso - Buried Alive

Over met de deur in huis vallen gesproken… Alsof de zanger recht voor je neus staat en even keihard als een windvlaag in je gezicht brult. Gevloerd door de windvlaag komt daarna de stoomwals met hoge versnelling op je af. Een verpletterend bruut nummer. Het organische geluid en de mix maken dat alle instrumenten tot hun recht komen en onderscheiden dit van het gros aan brutal death metal. Het melodieuze gitaarwerk is voor mij ook een verademing, zo lust ik er wel meer.

Broken Torso - The Ultimate Abhorrence (2000)

Dank voor de tag, Apollo!

Ik ga vanavond eens een begin maken met meelezen en -luisteren, want ik zie alweer veel dingen voorbijkomen die ik als relatieve metalnoob niet ken. Leuk!

edit 1 Het lijkt me trouwens leuk om hier eens aan mee te doen, maar weet op het moment niet of ik al aan 100 nummers kom. Wel leuk om dit op te pakken als ik zover ben en dan over een aantal jaar te kijken hoezeer mijn smaak veranderd is.

edit 2 Ik houd een playlist bij met gegadigden voor een eventuele top100 en daar staan nu precies 100 nummers in, maar veel dubbele nummers per band of nummers van hetzelfde album waarbij ik nog geen keuze heb gemaakt welke ik nu echt beter vind. Ik blijf ze opsparen.

Even wat bevindingen:

Power metal begin ik voor op te warmen, de zoontjes van mijn vrienden zijn verslaafd aan power metal videoclips dus ik word er iedere week mee geconfronteerd.

Saturnus aan mijn luisterlijst toegevoegd, dit nummer vond ik echt een geweldige kennismaking.

Dat nummer van Timeghoul is ook machtig.

Amon Amarth is echt catchy as hell man. Moet ik zeker ook eens meer van horen.

Sepultura beviel, net als de andere nummers die ik van de band ken, goed, en dat is mooi, want dat wordt één van de eerstvolgende bands die ik onder de loep ga nemen voor mijn metalproject.

Van Minenwerfer ken ik het laatste album en dat vond ik bij vlagen echt geweldig, dit nummer is ook erg indrukwekkend. Zeker dit album ook eens een kans geven.

At the Gates klinkt heerlijk krankzinnig, staat in mijn death metal/grindcore boek dus wordt zeker nog aan nader onderzoek onderworpen (in het tempo waarop ik nu opereer waarschijnlijk pas over een jaar of tien, maar dat maakt niet uit).

Gallowbraid, Austere en Djevel allemaal in mijn straatje en op de lijst gezet. Vooral Austere komt hard binnen.

Van Blut Aus Nord ken ik alleen de nieuwere albums, maar dit nummer doet me beseffen dat ik ook echt eens in het oudere werk moet duiken.

Garden of Shadows trekt me op het eerste gehoor wat minder, maar ergens fascineert het me wel.

Ostrogoth voel ik niet zo in eerste instantie, vind 'm wat saaiig, maar ja ik heb dan ook de ballen verstand van heavy metal.

Ethereal Shroud, alleen de bandnaam al klinkt als iets wat ik sowieso goed ga vinden. En dat blijkt ook, geweldig nummer. Ik vind de tekst ook erg lekker.

Broken Torso, lekker nummertje, lekker albumhoesje. Omdat ik niet graag via YouTube luister, en het album helaas niet op bandcamp of spotify te vinden is, schat ik in dat het bij deze kennismaking zal blijven, die overigens wel naar meer smaakt.

Leuk om Twilightning weer eens ergens tegen te komen. Goeie keuze, dit is ook veruit mijn favoriet van het album. Het is ergens ook gewoon een wat glad heavymetalnummer, maar dat maakt het begrijpelijker dat het als enige powermetalexponent in de lijst staat.

Blut Aus Nord , fuck yeah .

Ik ken weinig van de nieuwe lichting, dat wordt vanmiddag even wat luisteren. Ethereal Shroud is de enige die ik nog wel ken. En ook die, heel vet.

Ethereal Shroud - Trisagion

Dat heb ik ook, maar daar is eventueel een oplossing voor. Je kunt namelijk nummers/albums van Youtube naar mp3 omzetten en als 'local file' in een Spotify playlist uploaden (wel privé maken). En leuk dat je ook mee wilt doen in de toekomst!

Ik ben ook erg benieuwd naar de metal top 100 van namsaap en RuudC.

Oef… dat vind ik wel zo’n onmogelijke klus… zeker als je voor ieder nummer een verklaring wilt hebben. Die tijd heb ik echt niet.

En ik die dacht dat ik de enige was die naar Broken Torso luisterde!

85. Inanna - Beyond Time and Memory

Inanna is in mijn optiek een zeer ondergewaardeerde band. In ruim 15 jaar tijd zijn er pas drie albums verschenen, maar wel stuk voor stuk materiaal voor het WK-melodic death metal. Toch weten deze Chilenen buiten de radar van veel metalheads te blijven. Misschien is de afstand vanaf Chili tot de rest van de wereld te groot, of is ‘melodic death metal’ minder geliefd in een progressief jasje zoals Inanna het vormgeeft. Desalniettemin is dit echt een ‘all killer, no filler’-album. ‘Sea of the Dead’, de afsluiter van het album, kwam toevallig laatst langs in het topic ‘Favoriete Metal Song (per jaar)’, maar het is voor mij 'Beyond Time and Memory' waar het zwaartepunt van het album ligt en het eigen geluid van Inanna goed samenvat.

Inanna - Converging Ages (2008)

84. Limbonic Art - In Abhorrence Dementia

Dit album/nummer heeft een van de meest eigenaardige intro’s die ik ken. Je wordt werkelijk ondergedompeld in de mystiek. Het klinkt zo mysterieus dat ik werkelijk geen idee heb wat ik er precies bij moet voelen, waardoor mijn gevoel alle kanten opschiet, zoekend naar houvast. Wanneer het onbehaaglijke gelach te horen is tezamen met de drumslagen gaan mijn haren recht overeind staan. Een geniale manier van sfeer scheppen en de muziek weet terug te grijpen naar die gevoelens van de intro, waardoor gedurende het album geleidelijk aan de puzzelstukjes op hun plek vallen.

Limbonic Art - In Abhorrence Dementia (1997)

83. Insomnium - In The Groves Of Death

Insomnium was een van mijn eerste death metal shows. Toegegeven, het is allemaal niet zo bruut als sommige collega's in het genre, maar dit is voor mij wel een belangrijke band geweest om ook de live-ervaring te begrijpen. ‘In The Groves Of Death’ is het laatste nummer van het album, en vind ik echt heerlijk. De geleidelijke opbouw, de zachte tussenstukken en het warme geluid maken dit een graag gehoord nummer.

Insomnium - Above the Weeping World (2006)

82. Svartidauði - Sterile Seeds

Een van mijn favoriete bands van dit afgedreven Viking eiland. Svartidauði (IJslands voor ‘zwarte dood’) weet op dit album een doordringende post-apocalyptische sfeer te schetsen waar de luisteraar zich machteloos aan moet overgeven. De samensmelting van dissonant gitaarwerk met uiterst zwartgallige vocalen bezorgen een angst inboezemende spanning, een soort grip op het innerlijke. Verzet is onmogelijk terwijl je opgezogen wordt. Waarheen? Richting een bodem doordrenkt van rottend vlees. Alsof een doodsvloek over je wordt uitgesproken, en je onder de kracht van de bezwering langzaam van binnenuit wegrot en het graf in wordt geloodst. Koude rillingen gegarandeerd als je dit eenzaam in het donker luistert.

Svartidauði - Flesh Cathedral (2012)

81. Unholy - Procession of Black Doom

Vanaf de eerste basnoten weet Unholy hier een uitermate onheilspellende en naargeestige sfeer neer te zetten. Het moment dat de koren ingezet worden, roept bij mij een beeld op van een sekte die hun gevangengenomen slachtoffers aan een ritueel der zwarte magie onderwerpen. Wanneer tegen het einde het geween op de achtergrond begint, waarop een verwarde gitaarsolo wordt ingezet en het tempo geleidelijk aan wordt opgevoerd tot een abrupt einde jaagt mij iedere keer de stuipen op het lijf. Er zijn maar weinig bands die het gevoel van angst zo goed weten over te brengen als Unholy.

Unholy - The Second Ring of Power (1994)

Dit nummer van Inanna is een fijne kennismaking. Vind het heel knap hoe ontoegankelijke en toegankelijke elementen met elkaar verweven worden tot een aangenaam resultaat dat een beetje van beide heeft.

Wat een sfeer in 'In Abhorrence Dementia'! Echt geweldig naargeestig met ook een aantal verrassende wendingen, de tekst is ook heerlijk deprimerend en maakt het allemaal helemaal af. Toptipje dit.

Met Insomniums laatste album kon ik niet heel erg veel en 'In the Groves of Death' vind ik ook ietwat flauwtjes. Het klinkt zeker niet verkeerd, maar het mist wat pit of zo.

Sterile Seeds klinkt heerlijk guur en 'dense', kan me voorstellen dat je na een heel album van dit bekaf bent, maar ja, daar luisteren we black metal voor he!

Unholy, wat een ontdekking ook weer! Krankzinnig log en zwaar nummer, ik ben net uit een depressie maar zou er zo stante pede weer in vallen. Het angstaanjagende koortje, het gekerm richting het einde, het werkt allemaal zeer sfeerverhogend, echt geweldig dit.

Op Insomnium na alle albums waar deze nummers van af komen aan mijn luisterlijst toegevoegd.

Ik ken Limbonic Art dus wel van naam maar, heb nog nooit naar ze geluisterd. Holy shit wat vet. Ik heb het album op de terug weg tijdens het wandelen aangezet vandaag, en ik was echt wel onder de indruk!

80. Virgin Black - Our Wings Are Burning

Het volgende rijtje namen begint toevallig opnieuw met een band die ik zeer ondergewaardeerd vind. Helaas is het jarenlang stil geweest rondom deze band, wat de bekendheid niet ten goede is gekomen, maar sinds eind 2021 is er weer een teken van leven en heeft Virgin Black hun discografie op streamingdiensten gezet. Een zeer sterke en consistente discografie met albums waar het geheel meer is dan de som der delen. Dat maakte het ook moeilijk om een nummer te kiezen. Dit nummer is de epische afsluiter van het tweede album en behoort tot de prijsnummers. De trip-hop elementen, loodzware riff en wonderschone samenzang waarin zoveel diepe emoties schuil gaan (let op de scream op 5:05, een intens kippenvelmoment), maken dit een uniek nummer, maar zijn ook kenmerkend voor wat Virgin Black zo eigen maakt.

Virgin Black - Elegant... and Dying (2003)

79. Nechochwen - The Serpent Tradition

Voor fans van Blackbraid zal ik er maar bij vermelden. Dit is een van de eerste bands (naar mijn weten) die black metal met ‘indigenous American folk music’ wist te combineren. Een conceptalbum vol onorthodoxe (folk) instrumentatie, maar wel met de juiste doseringen, en bovenal met veel compassie gespeeld. Dit nummer trapt het album af en vormt het eerste hoofdstuk van het verhaal. Vooral het middenstuk vind ik geweldig.

Nechochwen - Heart of Akamon (2015)

78. Orphaned Land - Seasons Unite

Ik heb een enorm zwak voor Midden-Oosterse tinten in metal. Bijna alle albums of artiesten die dat goed weten te combineren vind ik (meesterlijk) goed. Orphaned Land is een band uit Israël en brengt op hun debuut al een vernuftige combinatie van deze stijlen ten gehore. Ik kan hier heel veel fantasie op loslaten dankzij de overduidelijke Midden-Oosterse setting van de muziek. Zelfs de riffs lijken het patroon van een slangenbezweerder te volgen. Een bezwerend goed nummer.

Orphaned Land - Sahara (1994)

77. Cradle of Filth - Funeral In Carpathia

Eerlijk gezegd ben ik nog niet zo lang fan van Cradle of Filth. Ik heb deze band pas ontdekt ten tijde van hun laatste album uit 2021 en ik was meteen verkocht. Jáááren geleden had ik wel wat van Cradle of Filth gehoord, maar dat vond ik zo dramatisch slecht dat ik de band nooit een herkansing had gegeven, zelfs niet toen mijn muzieksmaak een grote ommezwaai richting de black metal had gemaakt. Ik vind frontman Dani Filth een van de beste metal vocalisten ooit, niet de beste zanger, maar een vocalist. Hij weet van die geluiden uit te persen waarbij de woorden ‘what the fuck’ van toepassing zijn. Die gast is zo eigen en uniek in wat hij doet, en dat is ook waar Cradle of Filth voor mij voor staat. Live is hij ook een excentriek figuur met ietwat absurdistische bewegingen en gedragingen, maar hij weet die krankzinnige uitspattingen nummer na nummer uit te kermen. Grote aanrader om deze band eens live mee te pakken! Dan dit nummer: ik overwoog eerst een nummer van het debuut te kiezen, maar ik vind dit nu toch mijn favoriete Cradle album, en dit is dan mijn favoriete nummer van het album. Heel sterke compositie, gaaf verhaal en Dani Filth vliegt continu uit de bocht, fenomenaal.

Cradle of Filth - Dusk and Her Embrace (1996)

76. Dark Quarterer - Colossus of Argil

Cultband uit Italië met een voortreffelijke heavy metal epic. De voortstuwende compositie, het organische geluid, maar bovenal de overgave waarmee de muzikanten spelen maken dit nummer een van hoge klasse. Elke drumslag wordt vigoureus geslagen. De gitarist speelt de ene na de andere verscheurende partij. En de zanger krijst de hele buurt bij mekaar. De band is tien minuten lang keihard aan het kontschoppen.

Dark Quarterer - Dark Quarterer (1987)

25/100 nummers gehad. Dan gooi ik er nog maar twee nominaties uit om ook een metal top 100 te delen.

Sir Spamalot en ZAP! zouden volgens mij een hele vette top 100 kunnen samenstellen.

Ik ga moeten passen: niet genoeg uren in één dag. Alvast bedankt voor deze uitnodiging!

Virgin Black: Ik kreeg hier even Anohni-vibes van, niet gedacht dat ooit nog bij een metalnummer te schrijven. Zit echt enorm veel verdriet in deze muziek en de vocalen klinken ook uiterst gepijnigd. Vind het wel heel erg mooi, maar ik kan me zo voorstellen dat het best aangrijpend kan zijn om hier een heel album van te luisteren. Wel natuurlijk toegevoegd aan de luisterlijst.

Nechochwen zit helemaal in mijn straatje. Ik vind dat mengen van black metal en folk geweldig en ik heb een zwak voor inheems Amerikaanse zaken (weet niet zo goed waar die fascinatie vandaan komt overigens). Ben ook erg fangirl van Blackbraid, dus geweldig om te horen waar het begon. Mooie tekst ook. Ja, love it.

Orphaned Land voel ik nog niet zo. De oosterse invloeden vind ik wel interessant, maar de rest van het nummer heeft mij nog niet heel veel te bieden moet ik zeggen. Zeker de laatste minuten emmert het maar wat door voor mijn gevoel. Misschien iets wat ik wat vaker zou moeten horen.

Cradle of Filth, ik ken die band eigenlijk vooral van vroeger toen het vaak op The Box kwam (of was dat Dimmu Borgir? Of allebei?), maar wat toen vele malen te hard was voor mijn poezelige tieneroortjes. Dit is dus eigenlijk mijn echte kennismaking met de band en ik vind dit een geweldig nummer. Vocaal is dit compleet geschift, maar muzikaal is het soms nog best toegankelijk. Heerlijke combi voor mij.

Dark Quarterer vind ik echt wel leuk om een keertje gehoord te hebben, ik herken ook de dingen die je zegt, maar ik weet niet of ik nu behoefte heb aan een heel album. De enorm vlakke opnamekwaliteit speelt daar ook wel een beetje bij mee.

Bedankt trouwens voor de uitgebreide terugkoppelingen, madmadder. Voor mij ook leuk om te lezen dat de nummers met zoveel enthousiasme worden onthaald en al meerdere ontdekkingen zijn opgedaan.

Als er nog geen kandidaat is (madmadder?) neem ik het stokje over als jij klaar bent Apollo.

Dat zou ik heel leuk vinden! Je zou een van de volgende gebruikers zijn geweest die ik zou hebben aangespoord om mee te doen. Als ik het goed begrijp is madmadder zich nog door de krochten van de metal hel aan het worstelen, dus ik ga ervan uit dat je na mij al aan de beurt bent.

Het is mij trouwens niet helemaal duidelijk of ZAP! mee wil doen. Je hebt mijn berichtje een 'like' gegeven, kan ik daaruit opmaken dat je het leuk vindt om mee te doen?

Jaaa, zin in jouw toplijst Kronos!

Apollo - ik las het als een compliment...

Wat betreft deelname quote ik een oud bericht van mezelf:
Heb hier ook bar weinig gecheckt...

Ah, daar had ik niet naar gekeken. Jammer, maar begrijpelijk. En het was ook zeker een compliment.

Toffe lijst tot nu toe, veel spul dat mij onbekend is. Ik ga luisteren! Gallowbraid - Ashen Eidolon stond al langer op m'n lijst om es te luisteren, nu eindelijk gedaan en wat ik blij daarom. Dat titelnummer!!! jordidj1 en alle andere Agalloch-fans, letten jullie op?

Terwijl ik druk bezig ben met het samenstellen van mijn eigen lijst volg ik wat er ingezonden wordt door jou Apollo. Timeghoul is erg leuk en hoewel black metal geen favoriet subgenre is heb ik van Minenwerfer echt genoten.

Voor mij ook veel onbekend spul en dat loev ik wel. Volgende week gooi ik Nechochwen aan die spreekt me erg aan. Afgelopen week ben ik geveild door de welbekende en zwaar heersende griep hier in NL dus had de hele week koppijn en niet echt zin in muziek, wandelen en kon helaas niet verder met de sport wat mijn frustreet. Morgen weer even een rondje buiten wandelen en volgende week weer oppakken met dus o.a. Nechochwen.

Beterschap! Ik plaats morgen weer een update. Drukke week achter de boeg waardoor mijn hoofd niet naar het schrijven stond.

75. The Chasm - Revenge Rises/Drowned in the Mournful Blood

The Chasm heeft een waanzinnige discografie boordevol uitschieters, wat het lastig maakt om een nummer te kiezen. Voor mij is het vanaf dit nummer dat de hoogtepunten in de discografie ingeluid worden. Het nummer begint al met een opbouw waarvan iedere metalhead gaat headbangen, om vervolgens de ene na de andere snoeiharde riff op je af te vuren. Een soort vuurstorm aan gitaargeweld om alles en iedereen tot een hoopje as te reduceren. Het blijft maar doorpakken, en dat hoor je ook aan de zanger die steeds luidruchtiger zijn best doet om zijn stembanden eruit te gillen. Aan het eind van deze dollemansrit heb ik altijd, net als een jong kind dat uit een achtbaan stapt, het ‘nog een keertje!’-gevoel en druk met plezier de replay-knop in.

The Chasm - Deathcult for Eternity: The Triumph (1998)

74. Primordial - As Rome Burns

Minstens zo verslavend is dit nummer van Primordial. Een band met een unieke black metal sound die toegankelijk is en een hoog meezinggehalte herbergt, maar ook serieus en donker van aard is. Het nummer vertelt een verhaal uit de tijd dat keizer Nero over Rome heerste. En hoe de levens van de gewone mensen afhankelijk waren van de gemoederen van deze beruchte keizer. Tijdens Nero’s heerschappij werd Rome getroffen door een grote brand waarbij duizenden mensen hun bezittingen of zelfs hun leven verloren. Mede door Nero zijn eerdere daden, maar bovenal nadat hij besloot een enorm paleis en een 35 meter hoog standbeeld van zichzelf te plaatsen op het verschroeide stadsdeel, werd hij gezien als de aanstichter van de ramp. Het gewone volk was woest en Nero zijn positie stond onder druk. Nero schoof op zijn beurt de schuld af op de Christenen. Duizenden werden op gruwelijke wijze de dood ingejaagd. Uiteindelijk hebben deze bloedvergieten tot de dood van Nero zelf geleid, en de roerige jaren die erop volgden. Het nummer laat vanaf het begin de machtssfeer van Nero goed doorsijpelen, maar laat verderop ook de machteloze positie van de massa aan de rand van de afgrond horen. Sing to the slaves, sing to the slaves, sing to the slaves, sing to the slaves as Rome burns!

Primordial - To the Nameless Dead (2007)

73. Novembers Doom - Buried

Zoals ik eerder heb aangegeven, kies ik meestal een nummer van mijn favoriete albums. Hoewel dit niet mijn favoriete Novembers Doom album is, is ‘Buried’ dankzij een aangrijpende liveshow wel mijn favoriete nummer. Zanger Paul Kuhr bracht de tekst zodanig tot leven dat ik erbij stond te trillen op mijn benen. Ik had mij voorheen nooit beseft hoe heftig de tekst is. Hoe sterk die doodswens richting een ander persoon wordt beschreven. Hoeveel leed moet je hebben doorstaan om zoveel haat te voelen jegens een ander, maar ook naar jezelf. Paul Kuhr heb ik na de show ontmoet, en hij lijkt mij geenszins een haatdragend persoon, juist het tegenovergestelde. Je kunt je bijna niet voorstellen dat zo’n vriendelijke kerel zulke haatdragende teksten heeft geschreven, en dat hij die haatgevoelens live zo sterk weet over te brengen. Ik vind het echt ontzettend knap. Volgens mij gaat het sinds het schrijven van dat nummer een stuk beter met hem. Vroeger had hij veel overgewicht, maar al die kilo’s is hij tegenwoordig kwijt, waardoor je hem bijna niet meer zou herkennen.

Novembers Doom - Aphotic (2011)

72. Hypno5e - Acid Mist Tomorrow

Metalcore is zogezegd niet mijn ding, maar Hypno5e is een band die het zo weet te verbuigen dat ik het wél goed vind. Dit nummer heeft een delicate balans tussen ingetogen passages met rijke instrumentatie die worden afgewisseld met keiharde uitbarstingen, alsof bommen worden geloosd. Wat dit nummer extra gaaf maakt zijn de existentiële en filosofische passages uit de roman ‘L'étranger’ van Albert Camus, die als gedichten worden opgedragen in het nummer. Die passages geven te denken over de zin en de invulling van het leven, en geven een uitgebreide gelaagdheid aan het nummer.

Hypno5e - Acid Mist Tomorrow (2012)

71. Negurã Bunget - Tesarul de Lumini

Toevallig werd ik laatst getagd bij dit album, dus de ontdekking is voor sommige lezers hier al opgedaan. Dit nummer is voor mij het hoogtepunt van het album. Het is opgemaakt uit vele lagen die als geheel een bezwerende werking uitoefenen op de luisteraar. Dit album heeft een uniek geluid door niet alleen de onorthodoxe instrumentatie, maar ook door het dynamische geluid. Het zweeft, golft en trilt door de ruimte. Dit is, net als bijvoorbeeld ‘Discarnate’ van Ethereal Shroud, een nummer dat je moet ervaren. Licht uit, volumeknop omhoog.

Negurã Bunget - Om (2006)

As Rome Burns

Primordial, echt heel vet. Heb ze eind vorig jaar voor het eerst live mogen zien, wat vet.